เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 2069 ตอนพิเศษ ฉันอยากดูเธอแก้แค้น

บทที่ 2069 ตอนพิเศษ ฉันอยากดูเธอแก้แค้น

“ที่แท้ก็เป็นอย่างนี้นี่เอง”

“ปรโลกจัดการส่งคุณมาก็เป็นเรื่องที่เข้าใจได้”

“ใช่แล้ว ๆ มียันต์ของปรมาจารย์ฉู่อยู่ ก็ไม่ต้องกลัวผีร้ายอะไรแล้ว”

นักพรตทั้งหมดแยกย้ายกันไป

ฉู่จ้านก็หันหลังเดินจากไปเช่นกัน

เมื่อเดินห่างมาแล้ว เขาก็ยกมือขึ้น เผยให้เห็นน้ำเต้าใบหนึ่ง หลี่ซ่างอวิ่นโผล่ออกมาจากน้ำเต้า “ทำไมคุณถึงช่วยฉัน”

ฉู่จ้าน “ฉันอยากดูเธอแก้แค้น”

หลี่ซ่างอวิ่นมองฉู่จ้านด้วยความตกใจ “คุณไม่ได้มาจับฉันหรอกเหรอ คุณมาเพื่อดูฉันแก้แค้น?”

ฉู่จ้านพยักหน้า

หลี่ซ่างอวิ่นยิ่งรู้สึกตกใจมากขึ้น “คุณไม่เหมือนกับยมทูตคนอื่นเลยนะ!”

ฉู่จ้านหัวเราะเยาะตัวเองเบา ๆ เขาคว้าตัวหลี่ซ่างอวิ่นแล้วโยนเข้าไปในน้ำเต้า

“หมิงไค่กับหวังจวินเยว่ไม่ได้อาศัยอยู่ที่นี่ นี่เป็นกับดักที่พวกเขาตั้งใจวางเอาไว้เพื่อจับตัวเธอโดยเฉพาะ”

“และเพื่อหลบหนีการไล่ล่าของเธอ พวกเขาได้ขอให้ปรมาจารย์คนหนึ่งลบกลิ่นอายบนตัวพวกเขาออกไปนานแล้ว”

“แค่เธอคนเดียวไม่มีทางหาพวกเขาเจอหรอก”

“ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้เธอฆ่าคนไปแล้ว ต้องแบกรับหนี้เลือดไว้ ถ้าไม่ใช่เพราะกลิ่นอายและความอาฆาต เธอก็ไม่มีทางจำหมิงไค่กับหวังจวินเยว่ได้เหมือนกัน”

หลี่ซ่างอวิ่นที่อยู่ในน้ำเต้าแค่นเสียงหัวเราะ “ศัตรูของฉัน ฉันจะจำไม่ได้ได้ยังไง”

ฉู่จ้านไม่ได้พูดอะไรอีก แต่พาหลี่ซ่างอวิ่นไป

เขาไม่ได้ใช้ปรโลกเป็นทางผ่านไปหาหมิงไค่และหวังจวินเยว่ แต่ขับรถเหาะไปแทน

รถเหาะแล่นไปอย่างรวดเร็วตลอดทาง จนกระทั่งมาถึงหน้าตึกใหญ่แห่งหนึ่ง

ที่นี่คือบริษัทของหมิงไค่

เมื่อฉู่จ้านลงจากรถ เขาก็วางชุดและสมุดบันทึกของยมทูตทั้งหมดเอาไว้บนรถ แล้วถือน้ำเต้าเดินไปที่หน้าตึก

รอบ ๆ ตึกก็มีค่ายกลอยู่ พอน้ำเต้าสัมผัสกับค่ายกล มันก็เริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

แต่เพราะเธอติดตามฉู่จ้านมาจึงเข้าไปในตึกได้อย่างราบรื่น

ฉู่จ้านติดต่อกับเคาน์เตอร์ประชาสัมพันธ์โดยตรง จากนั้นก็ถูกพาไปที่ห้องทำงานของหมิงไค่

“ไม่มีกลิ่นอายของคนเลวสองคนนั้นจริง ๆ ด้วย ดูเหมือนพวกเขาจะระวังตัวจากฉันเต็มที่เลยนะ”

ทันทีที่เข้าไปในห้องทำงาน หมิงไค่ก็รีบเดินมาต้อนรับ

“ไม่รู้เลยว่าคุณฉู่จะมา ขอโทษด้วยที่พวกเราต้อนรับไม่ทั่วถึงนะครับ ขอโทษด้วยจริง ๆ!”

เขาเชิญฉู่จ้านให้นั่งลงบนโซฟา

“ไม่ทราบว่าคุณฉู่มาครั้งนี้เพื่ออะไรหรือครับ?”

“หลี่ซ่างอวิ่น!”

หมิงไค่ที่เดิมมีสีหน้าประจบประแจงอยู่พลันสีหน้าเปลี่ยนไป

“คุณพูดว่า…อะไรนะ?”

“ตอนนี้ผมเป็นยมฑูตรับวิญญาณของปรโลกบนโลกมนุษย์ เรื่องที่ผีร้ายหลี่ซ่างอวิ่นฆ่าคนเมื่อเร็ว ๆ นี้ คิดว่าคุณคงรู้แล้ว”

สีหน้าของหมิงไค่ซีดลงเล็กน้อย “ครับ ผมรู้แล้ว ผมจ่ายเงินก้อนใหญ่เพื่อจ้างปรมาจารย์ที่เชี่ยวชาญมากำจัดเธอแล้วครับ”

“ทางปรโลกก็ต้องการจับกุมเธอเหมือนกัน แต่ว่า…ทางปรโลกอยากจะเข้าใจสักหน่อยว่าทำไมหลี่ซ่างอวิ่นถึงได้ฆ่าคน? และทำไมเธอถึงมุ่งมั่นจะฆ่าคุณสองสามีภรรยานัก?”

น้ำเต้าที่แขวนอยู่ข้างเอวขยับเล็กน้อย ฉู่จ้านตบเบา ๆ และทันใดนั้นมันก็กลับสู่สภาพปกติ

หมิงไค่ก้มหน้าลงแล้วพูดว่า

“ผมรู้ว่ามีคนคาดเดากันมากมายเกี่ยวกับเรื่องราวของพวกเราสามคน และมีคนจำนวนไม่น้อยที่คิดว่าผมทรยศอวิ่นอวิ่นแล้วไปคบกับจวินเยว่”

เสียงของเขาทุ้มต่ำและแฝงไปด้วยความเศร้าโศกไร้สิ้นสุด

“แต่ความจริงมันไม่ได้เป็นอย่างนั้น”

เขาเงยหน้าขึ้นมาทันที “ผมกับอวิ่นอวิ่นโตมาด้วยกันตั้งแต่เด็ก พวกเราถูกพ่อแม่หมั้นหมายให้กันตั้งแต่ยังเล็ก ตอนนั้นผมยังเด็กมาก ผมไม่รู้หรอกว่าความรักคืออะไร”

“ผมคิดว่าตัวเองรักอวิ่นอวิ่น แต่ความจริงแล้ว ความรู้สึกที่ผมมีต่อเธอเป็นแค่ความรักแบบพี่น้องเท่านั้น กระทั่งผมได้พบกับจวินเยว่ ผมถึงได้รู้ว่าความรักที่แท้จริงเป็นอย่างไร”

น้ำเต้าขยับอีกครั้ง แต่ถูกฉู่จ้านกดไว้

ฉู่จ้านมองหน้าหมิงไค่ “คุณรู้จักกับหวังจวินเยว่มานานแล้วใช่ไหม ถ้าคุณแน่ใจว่ามีความรู้สึกกับเธอ แล้วทำไมต้องรอจนถึงวันก่อนแต่งงาน…”