เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 2071 ตอนพิเศษ ฉันฉู่จ้านก็เป็นคนเลวแบบนี้แหละ
- Home
- เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด
- บทที่ 2071 ตอนพิเศษ ฉันฉู่จ้านก็เป็นคนเลวแบบนี้แหละ
บทที่ 2071 ตอนพิเศษ ฉันฉู่จ้านก็เป็นคนเลวแบบนี้แหละ
“ลัทธิเต๋าและองค์กรได้ร่างกฎหมายหลายข้อไว้แล้ว หนึ่งในนั้นคือเรื่องการเปลี่ยนชะตาชีวิต การเปลี่ยนชะตาชีวิตที่ทำร้ายชีวิตผู้อื่น ถือเป็นความผิดร้ายแรง สามารถตัดสินโทษประหารได้”
“แน่นอนว่าในปรโลกก็ต้องรับโทษเหมือนกัน”
เขายืนขึ้น จ้องมองหมิงไค่ที่นั่งอยู่บนโซฟา “คุณคิดว่าหวังจวินเยว่ทำอะไรรอบคอบไร้ที่ติ ไม่มีใครรู้เห็นอย่างนั้นเหรอ? คุณคิดว่าเพียงเพราะเธอเคยเป็นผู้บำเพ็ญจากโลกอื่น ก็จะสามารถใช้วิชาบดบังทางสวรรค์ ทำอะไรได้สะอาดหมดจดเหรอ?”
“วิชาของหุบเหวเทพมรณะจะเก่งกาจแค่ไหน ก็ต้องพ่ายแพ้ให้กับน้องสาวของผม”
“คุณแน่ใจหรือว่าหวังจวินเยว่คนนั้นจะเก่งไปกว่าน้องสาวผม?”
สีหน้าของหมิงไค่เปลี่ยนไปมาก
เมื่อพูดถึงฉู่ลั่ว ใครบ้างในสามภพที่จะไม่รู้จักเธอ “ปรมาจารย์ฉู่เดินทางไปโลกอื่นนานแล้ว”
“เธอไปโลกอื่นจริง แต่ไม่ได้หมายความว่าเธอไม่ได้ทิ้งอะไรไว้”
ฉู่จ้านดึงสร้อยออกมาจากลำคอ บนสร้อยมีแผ่นกระดาษแขวนอยู่ “นี่คือสิ่งที่น้องสาวของผมทิ้งไว้ คุณคิดว่าจะมียันต์แบบนี้กี่แผ่น?”
“คุณคิดว่าที่องค์กรจะมีไหม?”
“คุณคิดว่าที่ลัทธิเต๋าจะมีไหม?”
หมิงไค่จ้องมองยันต์ที่คอของฉู่จ้านเขม็ง
ฉู่จ้านมองหมิ่งไค่ด้วยสายตาดูแคลน “การยืมดวงเพื่อเปลี่ยนชะตาชีวิตเป็นข้อห้ามใหญ่ของทั้งสามภพ ผมสามารถจัดการคุณได้นะ”
หมิ่งไค่เบิกตากว้างด้วยความหวาดกลัว มองไปทางฉู่จ้าน
“คุณ…คุณกล้าเหรอ!”
เขาเปิดสมองกลอย่างลนลาน พูดจาตื่นตระหนก “จวินเยว่ รีบมาที่นี่เร็ว”
หวังจวินเยว่เป็นผู้บำเพ็ญและมีวรยุทธ์ เมื่อได้รับข่าวก็รีบมา
ทันทีที่เปิดประตูเข้ามา เธอก็เห็นฉู่จ้าน
“เป็นคุณนี่เอง!”
ฉู่จ้านหยิบน้ำเต้าออกมาจากข้างเอวแล้วเปิดฝาออก
หลี่ซ่างอวิ่นโผล่ออกมาจากน้ำเต้า ใบหน้าเต็มไปด้วยความโกรธแค้นที่รุนแรงกว่าเดิม
“หลี่ซ่างอวิ่น!”
หมิงไค่และหวังจวินเยว่ต่างตกตะลึง
ฉู่จ้านหันหลังเดินออกไป
“ผมพาเธอมาถึงที่ของศัตรูแล้ว ต่อจากนี้จะทำอะไรก็เรื่องของเธอ”
เขาเดินออกไปพร้อมกับปิดประตูห้องทำงานที่หนักอึ้ง
ไม่นานนัก เสียงกรีดร้องอย่างทรมานก็ดังออกมาจากภายในห้อง
ฉู่จ้านยืนอยู่ที่หน้าประตู หลับตาลงฟังเสียงกรีดร้องจากด้านใน
ในหัวของเขานึกถึงกว่านหว่านขึ้นมาโดยไม่มีสาเหตุ
“เธอก็เกลียดฉันขนาดนี้เหมือนกันใช่ไหม?”
อยากจะฆ่าเขาเหลือเกิน
อยากจะฉีกเนื้อของเขาออกเป็นชิ้น ๆ
“เธอยังอยากเจอฉันอีกหรือเปล่า?”
ทันใดนั้นเขาหัวเราะเยาะออกมา
“แต่จะทำยังไงล่ะ? ถึงเธอไม่อยากเจอฉัน ฉันก็จะไปเจอเธออยู่ดี”
“ฉันฉู่จ้านก็เป็นคนเลวแบบนี้แหละ!”
“เธอรู้มาตั้งแต่เด็กแล้วไม่ใช่หรือ ฉันเป็นคนเลว!”
พนักงานที่อยู่นอกห้องทำงานได้ยินเสียงร้องโหยหวนจากด้านใน ทุกคนต่างอยากจะเข้าไปดู แต่เมื่อเห็นฉู่จ้านยืนอยู่ที่ประตูห้องทำงาน พวกเขาก็ชะงักไป
มีบางคนเริ่มติดต่อกับคนภายนอกแล้ว
ฉู่จ้านไม่ได้ขัดขวางแต่อย่างใด
ยี่สิบนาทีต่อมา ประตูลิฟต์พลันเปิดออก คนสิบกว่าคนที่สวมเครื่องแบบวิ่งมาอย่างรีบร้อน เป็นคนจากองค์กร
แต่ละคนถือปืนอยู่ในมือ สายตาเย็นชา
ทันทีที่เข้ามาในสถานที่ เครื่องมือบนตัวพวกเขาทั้งหมดก็ส่งเสียงดังแหลม
พวกเขาโบกมือไปทางพนักงานคนอื่น ๆ ให้ทุกคนออกไป
จากนั้นก็หันอาวุธไปทางฉู่จ้าน
“ฉู่จ้าน ยกมือขึ้น!”
“ฉู่จ้าน หลีกทาง!”
ฉู่จ้านค่อย ๆ ยกมือขึ้น แล้วเบี่ยงตัวออกจากประตูห้องทำงานด้านหลัง
ภายในห้องทำงานไม่มีเสียงกรีดร้องอีกต่อไป
เจ้าหน้าที่คนหนึ่งเคลื่อนตัวเข้ามาอย่างระมัดระวัง พอเดินมาถึงหน้าประตูก็ยกเท้าเตะประตูให้เปิดออก
พลังหยินไหลทะลักออกมาทันที
เจ้าหน้าที่ทุกคนพร้อมใจกันส่งเสียงร้อง ในชั่วขณะนั้นมีเจ้าหน้าที่หนุ่มสาวหลายคนเปลี่ยนสีหน้าหลังได้เห็นภาพในห้อง
ฉู่จ้านหันหน้ามองเข้าไปข้างใน
สภาพทั้งหมดเต็มไปด้วยเลือด
หมิงไค่ล้มอยู่บนพื้น หัวใจของเขาถูกควักออกมาและโยนทิ้งไว้ข้าง ๆ ผิวหนังบนร่างกายไม่เหลือส่วนที่สมบูรณ์แม้แต่ชิ้นเดียว สิ้นใจไปนานแล้ว