เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 2073 ตอนพิเศษ คุณทำผิดกฎหมายแล้ว
บทที่ 2073 ตอนพิเศษ คุณทำผิดกฎหมายแล้ว
ไม่นานฉู่จ้านก็ถูกพาตัวมาที่ห้องสอบสวน
พอเงยหน้าขึ้นเขาก็เห็นหยวนเส้าหยินทันที
“ไม่คิดเลยว่าจะให้หัวหน้าองค์กรหยวนมาสอบสวนผมด้วยตัวเอง”
หยวนเส้าหยิน “ผมก็ไม่อยากสอบสวนคุณเหมือนกัน”
ฉู่จ้านนั่งลงบนเก้าอี้ เพิ่งจะวางมือลงบนโต๊ะ กุญแจมือก็นำมาล็อคเขาไว้ทันที เขาขยับตัวเล็กน้อย พบว่าไม่สามารถขยับได้
หยวนเส้าหยินกล่าว “เรื่องที่คุณพูดถึงการแย่งชิงโชคชะตา ผมได้ติดต่อกับปรโลกและแดนเทพแล้ว จะมีคนไปตรวจสอบพื้นดวงของหลี่ซ่างอวิ่นและตระกูลหลี่เอง ตอนนี้เราจะคุยเรื่องของคุณ”
“พวกเราสืบสวนมาแล้ว คุณตั้งใจพาหลี่ซ่างอวิ่นไปแก้แค้นใช่ไหม?”
ฉู่จ้าน “ใช่”
“เหตุผลล่ะ”
ฉู่จ้าน “การแย่งชิงโชคชะตาและเปลี่ยนแปลงชีวิตเป็นข้อห้ามใหญ่ของสามภพ หลี่ซ่างอวิ่นและตระกูลหลี่ถูกทำร้าย เธอเต็มไปด้วยความอาฆาต ความยึดมั่นไม่จางหาย ถ้าไม่ช่วยเธอกำจัดความยึดมั่น ผมคงไม่สามารถพาเธอกลับไปที่ปรโลกได้”
“ยิ่งกว่านั้น ถ้าจับเธอกลับปรโลกทั้งแบบนี้ มันจะไม่ยุติธรรมสำหรับเธอ”
“เธอต้องการแก้แค้น”
เขามองไปที่หยวนเส้าหยิน “เธอต้องการแก้แค้นด้วยตัวเอง”
หยวนเส้าหยินฟังคำพูดของฉู่จ้าน เขาโบกมือไล่เจ้าหน้าที่คนอื่นในห้องสอบสวนออกไปจนเหลือแค่พวกเขา
จากนั้นเขาก็ลุกขึ้นปิดอุปกรณ์ตรวจสอบทั้งหมด แล้วเดินมาหาฉู่จ้าน
“เป็นเพราะฉู่หร่านใช่ไหม?”
แววตาของฉู่จ้านกระตุกเล็กน้อย
“ในตอนนั้น ตระกูลฉู่ถูกแย่งชิงโชคชะตา พื้นดวงของคนในตระกูลฉู่ทั้งหมดก็ได้รับผลกระทบมาก แต่เธอกลับตายด้วยน้ำมือของคนอื่น คุณคงรู้สึกไม่ยอมรับสินะ”
“ดังนั้นคุณถึงอยากให้หลี่ซ่างอวิ่นทำตามความปรารถนาที่คุณไม่ได้ทำให้สำเร็จใช่ไหม?”
ฉู่จ้านจ้องมองหยวนเส้าหยิน พลางส่ายหน้า “ไม่ใช่”
เขาหัวเราะเยาะตัวเองแล้วพูดต่อ
“ผมมีสิทธิ์ที่จะคิดว่าตัวเองเป็นเหยื่อ คนที่เป็นเหยื่อจริง ๆ …”
“คือพี่สะใภ้ใหญ่ของผม พี่สะใภ้รองกับหลานสาวผม รวมถึงน้องสาวของผมฉู่ลั่ว”
“ผม…จะนับว่าเป็นเหยื่ออะไร ผมมีสิทธิ์จะคิดว่าตัวเองมีคุณสมบัติพอที่จะไปแก้แค้นด้วยซ้ำ”
หยวนเส้าหยินยันมือทั้งสองลงบนโต๊ะตรงหน้าฉู่จ้าน
“คุณยังลืมอีกคนหนึ่ง”
ฉู่จ้านกำมือแน่นเล็กน้อย
ได้ยินเสียงหยวนเส้าหยินพูดช้า ๆ ว่า “คู่หมั้นของนายน้อยสามฉู่ กว่านหว่าน”
สีหน้าของฉู่จ้านเปลี่ยนไปทันที
หยวนเส้าหยินถอนหายใจเบา ๆ “ที่แท้ก็เพื่อเธอจริง ๆ ด้วย”
ฉู่จ้าน “…”
“ทำไมคุณต้องทำแบบนี้ด้วย หมิงไค่กับหวังจวินเยว่ไม่ใช่ฉู่หร่านสักหน่อย ถึงคุณจะให้หลี่ซ่างอวิ่นฆ่าพวกเขาสองคน แล้วมันจะได้อะไรขึ้นมา” หยวนเส้าหยินแสดงสีหน้าลำบากใจ “ทำแบบนี้ไปมันก็ไม่ได้หมายความว่ากว่านหว่านเป็นคนฆ่าฉู่หร่าน หรือกว่านหว่านแก้แค้นได้สำเร็จนะ!”
“งั้นก็ให้เธอกลับมาสิ”
หยวนเส้าหยิน “อะไรนะ?”
ฉู่จ้านเงยหน้าขึ้น ดวงตาแดงก่ำ “ผมก็เป็นผู้ร่วมก่อเหตุเหมือนกัน ผมกับฉู่หร่านต่างกันตรงไหน เธอฆ่าฉู่หร่านไม่ได้ แต่เธอฆ่าผมได้นี่!”
หยวนเส้าหยินมองฉู่จ้านด้วยความตกใจ
เมื่อเห็นสีหน้าของฉู่จ้านที่บิดเบี้ยวและเย็นชา สีหน้าเขาก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย “ฉู่หร่านแย่งชิงโชคชะตาเปลี่ยนแปลงชีวิต พวกคุณตระกูลฉู่ล้วนเป็นเหยื่อทั้งนั้น”
ฉู่จ้านหัวเราะเยาะเบา ๆ แล้วก้มหน้าลงอีกครั้ง
หยวนเส้าหยินเห็นว่าเขาไม่พูดอะไร จึงถอนหายใจแล้วพูดว่า “ในแง่ของความรู้สึก ผมคิดว่าการกระทำของคุณทำให้รู้สึกโล่งใจ แต่ในแง่กฎหมาย…ขอโทษด้วยนะ คุณทำผิดกฎหมายแล้ว”
ฉู่จ้าน “อืม ผมรู้!”
หยวนเส้าหยินหันหลังเดินกลับไปเปิดอุปกรณ์ตรวจสอบทั้งหมดอีกครั้ง เขานั่งลงบนเก้าอี้ด้วยสีหน้าเย็นชา “สำหรับคำตัดสินของคุณ เราจะตัดสินตามผลลัพธ์ของหลี่ซ่างอวิ่นและพื้นดวงของตระกูลหลี่”
“คุณมีอะไรอยากจะพูดอีกไหม?”
ฉู่จ้านกะพริบตา “หลานสาวของผมกำลังจะแต่งงาน ถ้าเป็นไปได้… ผมหวังว่าจะได้ไปร่วมงานแต่งของเธอ”
หยวนเส้าหยินส่ายหัว “มันเป็นไปไม่ได้!”
ความจริงฉู่จ้านก็ไม่ได้หวังอะไรมากนัก “ถ้าอย่างนั้นก็รบกวนพวกคุณช่วยส่งของขวัญไปให้เธอแทนผมด้วย”