เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 2083 ตอนพิเศษ ให้ผมไปโลกอื่นเหรอ

บทที่ 2083 ตอนพิเศษ ให้ผมไปโลกอื่นเหรอ

แม่ทัพผีมองยมทูตขาวดำอย่างงุนงง “มันเหมือนจะไม่ใช่อย่างที่พูดไว้ก่อนหน้านี้นะ! เขาไม่ได้รู้สึกกระทบกระเทือนเลยสักนิด!”

ยมทูตขาวดำพูดพลางแก้เชือกที่มัดแม่ทัพผีไว้ “ดูท่าว่าฉู่จ้านจะไม่มีความคิดที่จะไปโลกอื่นอีกแล้วจริง ๆ”

แม่ทัพผี “ความจริงก็ไม่ใช่ว่าไม่มีปฏิกิริยาเลย เมื่อกี้สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปอยู่ไม่ใช่หรือ?”

ยมฑูตดำรู้สึกอึดอัดเล็กน้อย “ก็นะ พวกเขาเคยเป็นเพื่อนสนิทกันมาตั้งแต่เด็ก แถมอีกฝ่ายยังเคยถูกเขาทำร้ายด้วย จะไม่มีปฏิกิริยาได้ยังไงล่ะ ถ้าไม่มีปฏิกิริยาเลยจริง ๆ เขาจะต้องใจดำขนาดไหนกัน?”

ยมทูตชุดขาว “เราสามารถจัดการส่งเขาไปยังโลกอื่นได้แล้ว”

ยมทูตชุดดำพยักหน้า

ค่ำคืนนั้นมาเยือน

ฉู่จ้านกำลังหลับสนิท แต่จู่ ๆ ก็มีลมเย็นยะเยือกพัดผ่านมา จากนั้นก็ได้ยินเสียงเรียกอันน่าขนลุกดังขึ้นข้างหู

“ฉู่จ้าน ฉู่จ้าน”

ฉู่จ้านลืมตาขึ้น วิญญาณของเขามาอยู่ในปรโลกจริง ๆ

เขาทำหน้าเบื่อหน่าย “วันนี้ผมเพิ่งทำภารกิจเสร็จ อย่างน้อยก็ปล่อยให้ผมได้พักบ้างสิ!”

“แถมวันนี้ผมเพิ่งได้รับข่าวร้ายที่ทำให้เสียใจอีก พวกคุณน่าจะมีความเห็นอกเห็นใจกันบ้าง อย่าทำตัวเหมือนคนเห็นแก่ตัวแบบนี้”

“วันนี้ผมเสียใจจริง ๆ นะ”

ยมทูตดำก็มีสีหน้าเบื่อหน่ายเช่นกัน “คุณเสียใจ แต่คุณหลับลึกยิ่งกว่าหมูเสียอีก พวกเราเรียกวิญญาณคุณตั้งนาน”

“แล้วเรียกผมมาทำไม? ผมบอกพวกคุณแล้วนะ คราวนี้ผมได้พักน้อยลงอย่างน้อยหนึ่งเดือน จับผีทั้งปีไม่มีวันหยุด แม้แต่พวกนายทุนยังไม่โหดร้ายเท่าพวกคุณเลย”

ยมทูตขาวกล่าว “ตอนนี้มีภารกิจจะมอบให้คุณ”

“ไม่ไป”

“เป็นการไปโลกอื่น”

ฉู่จ้านมองพวกเขาแล้วถามว่า “ให้ผมไปโลกอื่นเหรอ พวกคุณแน่ใจนะ?”

ยมทูตดำตอบว่า “แน่ใจ คุณไม่ตกลงไม่ได้ ต้องไปเท่านั้น”

ฉู่จ้านเงียบไปสักพัก “ผมล้มเลิกความคิดที่จะไปโลกอื่นนานแล้ว พวกคุณหาคนอื่นไปไม่ได้เหรอ?”

“ไม่ใช่แค่คุณหรอก ยมฑูตรับวิญญาณทุกคนเมื่อถึงเวลาที่กำหนดก็ต้องไปกันทั้งนั้น”

แต่โลกอื่นนั้นรกร้างเกินไป ยมฑูตรับวิญญาณหลายคนไปที่นั่นได้สักพักก็เรียกร้องจะกลับมา มีน้อยคนที่จะอยู่ในโลกอื่นได้นานเกินสิบปี

ณ โลกอื่น

ฉู่จ้านก้าวออกมาจากประตูทางเชื่อม ตรงหน้าเขาคือความรกร้างว่างเปล่า

ยมทูตรับวิญญาณที่มารับเขากล่าวว่า “โลกนี้เคยประสบภัยพิบัติครั้งใหญ่มาก่อน คุณควรจะได้เรียนรู้ประวัติศาสตร์ในส่วนนี้ก่อนที่จะมาที่นี่แล้ว”

“อืม”

“ความจริงพวกเรายมทูตไม่มีงานอะไรพิเศษหรอก แค่ต้องรวบรวมดวงวิญญาณที่หลงเหลือจากภัยพิบัติครั้งใหญ่ในอดีต ส่วนใหญ่ดวงวิญญาณเหล่านี้มาจากการเวียนว่ายตายเกิด มีเพียงส่วนน้อยมาก ๆ ที่เป็นดวงวิญญาณที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ ดวงวิญญาณประเภทนี้หายากมาก…”

ยมทูตอธิบายงานที่ต้องทำไปพร้อม ๆ กับแนะนำเพื่อนร่วมงานให้เขารู้จัก

ฉู่จ้านพยักหน้ารับทีละคน แต่สายตากลับมองไปรอบ ๆ โดยไม่ตั้งใจ

ที่นี่ช่างรกร้างเหลือเกิน

ไม่มีใครอยู่เลย

ไม่มีผีด้วย

ถึงแม้จะมีต้นไม้ ดอกไม้และต้นหญ้า แต่ก็ยังไม่มีสัญญาณชีพของใคร ราวกับเป็นภาพที่ถูกหยุดนิ่งเอาไว้

เธออาศัยอยู่ที่นี่มานานกว่าร้อยปีแล้ว

เธอยอมจะใช้ชีวิตอยู่ในสภาพแวดล้อมแบบนี้ ดีกว่าจะกลับไป

“ฉู่จ้าน ฉู่จ้าน!”

ฉู่จ้านได้สติกลับมา “อะไร?”

ยมทูตเห็นเขาเหม่อลอยจึงตบไหล่เขาเบา ๆ เพื่อปลอบใจ “ตกใจหรือเปล่า ไม่คิดว่ามันจะรกร้างขนาดนี้ใช่ไหม!”

ฉู่จ้านตอบ “ก็ออกจะเกินความคาดหมายไปหน่อย”

ยมทูตยิ้มเล็กน้อย “จริง ๆ มันก็ไม่ได้แย่อย่างที่คุณคิดหรอก เดี๋ยวก็ชินไปเอง”

ยมทูตสะบัดแผนที่ออกมาอย่างรวดเร็ว ชี้ไปยังพื้นที่ที่ถูกแบ่งไว้แล้ว

“นี่คือพื้นที่ที่พวกเราสำรวจไปแล้วในตอนนี้ ส่วนพื้นที่พวกนี้คือจุดที่พวกเรายังไม่ได้สำรวจ”

“คุณเลือกพื้นที่สักแห่งจากในนี้ หลังจากนั้นคุณก็จะรับผิดชอบในการค้นหาวิญญาณที่หลงเหลืออยู่ในพื้นที่นั้น ถ้าเจอวิญญาณที่เกิดใหม่ ก็ให้รีบนำกลับมา”

เรื่องนี้ได้ชนต้นฉบับล่าสุดแล้ว จำนวนตอนอัปเดตจะเป็นไปตามที่ต้นฉบับเผยแพร่นะคะ