ผมย้อนอดีตมาเปลี่ยนชะตายุค 80 (นิยายแปล) - ตอนที่ 1098 ความเห็นแก่ตัว

ตอนที่ 1098 ความเห็นแก่ตัว

“คุณหมายถึงเพ้อฝันงั้นเหรอ ! ”

“คุณคิดว่าที่ผมพูดไปคือการเพ้อฝันอย่างนั้นเหรอ ? ”

เมื่อเห็นจางอี้เต๋อหัวเราะเยาะ เจียงเสี่ยวไป๋ก็พูดอย่างไม่พอใจ

จางอี้เต๋อกล่าวว่า “อย่าเพ้อฝันกับอะไรที่ไร้จุดหมาย มันไร้สาระและน่าเบื่อที่จะพูดถึง”

แต่เขาไม่รู้ว่าในขณะนี้เจียงเสี่ยวไป๋มีความคิดนี้อยู่ในใจจริง ๆ

นับตั้งแต่การเกิดใหม่ของเขา เขาก็ได้เปลี่ยนแปลงเรื่องราวทางประวัติศาสตร์มากมาย เขาเชื่อว่าตราบใดที่เขาพัฒนาเศรษฐกิจของชิงโจวให้ดียิ่งขึ้นไปอีก ในอนาคตชิงโจวอาจจะสามารถก้าวกระโดดจากเมืองระดับจังหวัดธรรมดาไปสู่มหานครภายใต้รัฐบาลกลางโดยตรงก็ได้

ในยุคสมัยต่อมา เมืองมหานครของจีนจะเพิ่มมาเป็นสี่เมืองจากสามเมือง

ดังนั้นทำไมเราจะแย่งสิทธิ์เป็นเมืองที่สี่มาไม่ได้ล่ะ ?

ทันใดนั้น เจียงเสี่ยวไป๋ก็รู้สึกว่าเขามีเป้าหมายที่จะต้องต่อสู้เพื่อมันอีกครั้ง

เนื่องจากเขาเกิดที่ชิงโจว เขาก็ต้องทำเพื่อบ้านเกิดของเขา

หลังจากนี้ เขาจะต้องคิดหาวิธีในการพัฒนาเศรษฐกิจของชิงโจวขึ้นมาให้ได้

“คุณกำลังคิดอะไรอยู่”

เมื่อเห็นเจียงเสี่ยวไป๋ตกตะลึงไปนานมาก จางอี้เต๋อก็อดไม่ได้ที่จะถามขึ้นมา

เจียงเสี่ยวไป๋กลับมามีสติอีกครั้ง และพูดว่า “ผมไม่ได้คิดอะไรเลย ผมแค่ไม่ได้นวดเท้ามานานแล้ว มันเลยรู้สึกสบายไปหน่อยน่ะ”

จางอี้เต๋อขดริมฝีปากพลางคิดในใจว่า : คนอย่างคุณมันเจ้าเล่ห์

อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้คะยั้นคะยออีกต่อไป และพูดว่า “จริงสิ คุณวางแผนจะสนับสนุนฉันอย่างไร หลังจากที่ฉันเข้ารับตำแหน่ง ? ”

นี่เป็นเรื่องที่เขากังวลมากที่สุด เขามองที่เจียงเสี่ยวไป๋ด้วยแววตาเป็นประกาย

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “คุณได้ไปที่กระทรวงพาณิชย์ และรับผิดชอบงานเชิงพาณิชย์ของทั้งมณฑลแล้ว แล้วผมจะสนับสนุนคุณเรื่องอะไรได้บ้างล่ะ ? ”

“เรามาหาวิธีส่งเสริมการพัฒนาธุรกิจของมณฑลจีนตอนกลางกันเถอะ”

จางอี้เต๋อไม่เพียงแค่ฟังเขาพูดเรื่องไร้สาระเท่านั้น เขายังกล่าวว่า “อย่าบอกนะว่าคุณมีแผนดี ๆ จะแนะนำฉัน คุณมีแผนอะไรเป็นพิเศษงั้นเหรอ ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋กลอกตาและพูดอย่างเสียใจว่า “รัฐมนตรีจาง คุณเพิ่งบอกข่าวนี้กับผม แล้วผมจะเอาแผนดี ๆ จากไหนมาให้คุณ ? ”

จางอี้เต๋อพูดด้วยรอยยิ้ม “ไม่ ถ้าอย่างนั้นก็รีบคิดให้เร็วสิ ! ”

“ด้วยความช่วยเหลือของคุณ ฉันจะได้มีความมั่นใจที่จะเข้ารับตำแหน่งมากขึ้น”

เจียงเสี่ยวไป๋พูดไม่ออกขึ้นมาทันที “โอเค โอเค ขอผมคิดดูก่อน”

ในช่วงเวลาสั้น ๆ เขาจะคิดแผนการดี ๆ ได้อย่างไรกัน ?

ซึ่งไม่รู้ว่าใช้เวลานานเท่าไหร่ แต่ทันใดนั้นดวงตาของเขาก็เป็นประกายขึ้น

เมื่อปีที่แล้ว เขาเคยเสนอให้สร้างตลาดสินค้าโภคภัณฑ์ขนาดเล็กที่ใหญ่ที่สุดของจีนในเจียงเฉิง พัฒนาวงจรเศรษฐกิจสินค้าโภคภัณฑ์ขนาดเล็กขึ้นในเจียงเฉิง

แต่ต่อมายังไม่ได้มีการดำเนินการอะไร

หากว่ามันถูกสร้างขึ้นมาจริง ๆ ก็จะช่วยส่งเสริมเศรษฐกิจในภาคกลางของจีนให้ดีขึ้นอย่างแน่นอน

เขากำลังจะบอกความคิดนี้แก่จางอี้เต๋อ แต่เฉินเจียที่กำลังนวดเท้าอยู่ก็พูดขึ้นว่า “ผู้ช่วยเจียง ฉันนวดเท้าให้คุณเสร็จแล้ว คุณพักผ่อนสักพักนะคะ”

“อ้อ โอเค ! ”

“ขอบคุณมากนะ ! ” เจียงเสี่ยวไป๋ตอบ

ด้วยการถูกขัดจังหวะแบบนี้ ความคิดอื่นก็เกิดขึ้นมาในใจของเขาอีกครั้ง

เขาไม่สามารถนำโครงการดี ๆ ทั้งหมดไปไว้ที่เจียงเฉิงได้

เพราะหากเศรษฐกิจของเจียงเฉิงแข็งแกร่งเกินไป จะเป็นอย่างไรหากว่าเจียงเฉิงกับชิงโจวต้องแข่งขันกันเพื่อแย่งตำแหน่งการถูกแต่งตั้งให้เป็นมหานครที่ขึ้นตรงกับรัฐบาลกลาง ?

เพื่อให้ชิงโจวกลายเป็นมหานครภายใต้รัฐบาลกลางโดยตรง โครงการดี ๆ แบบนี้จะต้องเอาให้กับชิงโจวอยู่แล้ว

เจียงเสี่ยวไป๋ตัดสินใจในทันที

จางอี้เต๋อเองก็เพิ่งจะนวดเท้าเสร็จ จึงพูดว่า “ฉันบอกให้คุณคิดเรื่องนี้มานานแล้ว คุณมีความคิดอะไรบ้างไหม ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋ส่ายหัวทันที “ไม่ ผมยังคิดเรื่องนี้ไม่ออกเลย”

จางอี้เต๋ออดไม่ได้ที่จะรู้สึกผิดหวังเล็กน้อยและพูดว่า “มาเถอะ งานประชุมตัวแทนจำหน่ายและการลงทุนประจำปีที่จัดขึ้นโดยเจียงเจียกรุ๊ปในเจียงเฉิงเมื่อปีที่แล้วนั้นดีมาก แล้วปีนี้คุณคิดจะจัดต่อไหม ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “เราควรจัดการประชุมตัวแทนจำหน่ายประจำปีต่อไปในปีนี้ ! ”

“ผมว่าจะถามหลังจากที่ผมกลับไปหาเฉินอันผิง”

จางอี้เต๋อกล่าวว่า “คุณยังไม่ได้ตัดสินใจเรื่องสำคัญขนาดนี้ได้อย่างไร ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “หลังจากวันปีใหม่ผ่านไป ก็ค่อยมาคิดและตัดสินใจ ไม่ต้องเร่งรีบ”

แต่เขาไม่รู้ว่าหลินเจียอินได้เรียกเมิ่งเสี่ยวเป่ย, เฉินอันผิง และเปากันฉวน มาพูดคุยกันเกี่ยวกับการประชุมตัวแทนจำหน่ายประจำปีที่จะจัดขึ้นในตอนเช้าแล้ว

จางอี้เต๋อกล่าวว่า “เอาล่ะ คุณก็รีบดำเนินการทันทีที่คุณกลับไป อย่างช้าที่สุดก็มารายงานฉันในวันพรุ่งนี้”

“ไม่มีปัญหาครับ ! ”

เจียงเสี่ยวไป๋ตอบตกลงอย่างเต็มใจ

หลังจากแยกกับจางอี้เต๋อแล้ว เจียงเสี่ยวไป๋ก็กลับมาที่สำนักงานใหญ่ของเจียงเจียกรุ๊ป

ทันทีที่เขาเข้าประตูไป หลี่ชิงอีก็พูดว่า “ผู้ช่วยเจียง คุณกลับมาแล้ว ประธานบอกว่าถ้าคุณกลับมาให้ไปพบเธอทันที”

เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้ารับ แต่ก็ไม่ได้ออกไปทันทีและพูดว่า “เลขาหลี่ คุณไปถามคุณเฉินให้ทีว่าการประชุมตัวแทนจำหน่ายประจำปีในปีนี้ได้ตัดสินใจกันหรือยัง ? ”

หลี่ชิงอีกล่าวว่า “ผู้ช่วยเจียง เกี่ยวกับการประชุมประจำปีของตัวแทนจำหน่ายในปีนี้ ประธานได้เรียกรองประธานเมิ่ง รองประธานอัน และผู้อำนวยการเปามาหารือกันในตอนเช้าแล้วค่ะ…”

“เดี๋ยวก่อน ! ”

เจียงเสี่ยวไป๋ขัดจังหวะหลี่ชิงอีทันที และถามด้วยความประหลาดใจ “รองประธานอันคือใคร ? ”

หลี่ชิงอีรีบอธิบายทันที จากนั้นเจียงเสี่ยวไป๋จึงรู้ว่ารองประธานอันคือเฉินอันผิง

ยิ่งไปกว่านั้น ชื่อนี้ก็มาจากปากของหลินเจียอินเอง

เขาจึงอดยิ้มไม่ได้ บางทีภรรยาของเขาก็น่าสนใจดี

อืม อย่างน้อยรองประธานอันก็เป็นชื่อที่ดี

“อ้อ พูดต่อได้เลย ! ”

หลี่ชิงอียังคงรายงานเรื่องที่หลินเจียอินได้เรียกประชุมในเช้านี้ให้เขาฟังต่อ แล้วพูดว่า “ฉันเดาว่าที่ประธานกำลังเรียกคุณไปพบก็เพราะจะคุยเรื่องนี้ค่ะ”

เจียงเสี่ยวไป๋ไม่คาดคิดว่าหลินเจียอินจะจริงจัง และเริ่มเข้ามาควบคุมดูแลกิจการของบริษัทแบบนี้

เฮ้อ ภรรยาของเขามีนิสัยแบบนี้ เธอเป็นคนที่ไม่สามารถอยู่นิ่งได้

เขายิ้มแล้วพูดว่า “ประธานอาจจะเรียกฉันไปหาเพราะเรื่องอื่นก็ได้นะ ? ”

“บางทีเธออาจคิดถึงฉันก็ได้นะ ! ”

พูดจบ เขาก็วางกระเป๋าถือลง แล้วเดินออกจากห้องมุ่งหน้าไปที่ห้องทำงานของประธาน

หลี่ชิงอีมองตามแผ่นหลังของเขาออกไป และรู้สึกขนลุกขึ้นมาทันที

อืม…ผู้ช่วยเจียงคนนี้เก่งทุกอย่าง แต่เขาน่ารำคาญเกินไปและชอบหลงตัวเอง

เจียงเสี่ยวไป๋ไม่ได้จะใส่ใจในคำพูดของตัวเองมากนัก และรีบเข้าไปในห้องทำงานของภรรยารัก

“ผู้ช่วยเจียง คุณมาแล้ว ! ”

โจวเสี่ยวโจลุกขึ้นยืนและทักทายทันที

เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้าเบา ๆ และชี้ไปที่ห้องทำงานด้านใน

โจวเสี่ยวโจกล่าวว่า “ประธานอยู่ข้างในค่ะ คุณสามารถเข้าไปได้เลย”

เจียงเสี่ยวไป๋เปิดประตูทันที แล้วเดินเข้าไปข้างใน

หลินเจียอินกำลังมุ่งความสนใจไปที่เอกสารบนโต๊ะของเธอ

“คุณกลับมาแล้วเหรอ ? ”

เมื่อเห็นเจียงเสี่ยวไป๋เข้ามา หลินเจียอินก็วางเอกสารในมือลงแล้วยืนขึ้นเพื่อทักทายเขาด้วยรอยยิ้ม

“พอดีผมออกไปพบจางอี้เต๋อมา”

เจียงเสี่ยวไป๋อธิบายจบก็ขมวดคิ้ว “คุณทำไมไม่มานั่งอ่านเอกสารที่โต๊ะหลุมไฟ นั่งอยู่ที่โต๊ะทำงานมันหนาวนะ ! ”

หลินเจียอินกล่าวว่า “มีไฟอยู่ในห้องตลอดทั้งวัน แค่นี้มันก็อบอุ่นมากพอแล้ว”

“แล้วนายกเทศมนตรีจางเรียกคุณไปพบทำไม ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋บอกเรื่องที่จางอี้เต๋อได้เลื่อนตำแหน่ง รวมถึงการเลื่อนตำแหน่งพ่อตาของเขาให้เธอฟังด้วย

หลังจากได้ยินแบบนั้น หลินเจียอินก็ยิ้มแล้วพูดว่า “ถ้าอย่างนั้นฉันจะโทรหาพ่อ”

จากนั้น เธอก็เดินไปที่โทรศัพท์

เจียงเสี่ยวไป๋หยุดเธอแล้วพูดว่า “อย่าโทรหาตอนนี้เลย ถึงบ้านแล้วค่อยโทรหาพ่อตอนกลางคืนก็ได้ ! ”

หลินเจียอินคิดอยู่พักหนึ่ง แล้ววางโทรศัพท์ลง “คุณพูดถูก กลับบ้านไปค่อยโทรหาตอนกลางคืนดีกว่า”

พบจบ ทั้งสองก็เดินไปนั่งที่โต๊ะหลุมไฟ

เจียงเสี่ยวไป๋ถามด้วยรอยยิ้มขี้เล่น “แล้วประธานมีคำสั่งอะไร ถึงเรียกผมมาเหรอครับ ? ”

หลินเจียอินกลอกตามองมาที่เขา “นี่มันในสำนักงาน คุณช่วยจริงจังหน่อยสิ”

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “ก็ไม่ได้มีคนนอกอยู่ที่นี่สักหน่อย”

เขามองไปที่ประตูแล้วพูดว่า “ทำไม หรือคุณอยากให้ผมไปล็อคประตูก่อนไหม ? ”

หลินเจียอินตกใจเมื่อรู้ว่าผู้ชายคนนี้สามารถทำอะไรก็ได้ จึงรีบพูดออกมาว่า “หยุดสร้างปัญหาได้แล้ว ฉันมีเรื่องที่จริงจังจะคุยกับคุณ”

เจียงเสี่ยวไป๋อดไม่ได้ที่จะหัวเราะเมื่อเห็นท่าทางลำบากใจของเธอ

อืม แกล้งเมียจ๋าเท่านี้ก็พอ

เขาหยุดหยอกล้อเธอและพูดอย่างจริงจังว่า “เมียจ๋า บอกผมทีว่าเกิดอะไรขึ้น ? ”

หลินเจียอินกล่าวว่า “ฉันได้เรียกเมิ่งเสี่ยวเป่ย, เฉินอันผิง และเปากันฉวนมาประชุมเล็ก ๆ เมื่อเช้านี้ …”

หลังจากที่เจียงเสี่ยวไป๋ฟัง เขาก็กล่าวว่า “เท่าที่คุณพูดมา ทุกอย่างก็ดูจะลงตัวแล้ว งั้นก็ทำตามนี้เลย”

หลินเจียอินกล่าวว่า “เราได้ตกลงกันว่าจะจัดเฉพาะการประชุมตัวแทนจำหน่ายประจำปีเท่านั้น แล้วคุณคิดว่าอย่างไร ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “ผมไม่มีข้อโต้แย้ง”

หลังจากหยุดไปชั่วครู่ เขาก็พูดอีกครั้งว่า “แต่ตอนนี้จางอี้เต๋อให้ความสำคัญกับการประชุมประจำปีของตัวแทนจำหน่ายมาก ก่อนที่จะวางแผน เราควรไปปรึกษาเขาดูก่อน”

หลินเจียอินกล่าวว่า “ถ้าอย่างนั้นก็ให้เย่กวงโต้วไปคุยกับเขา”

เจียงเสี่ยวไป๋คิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “เอาล่ะ เขาเหมาะสมแล้ว”

หลินเจียอินกล่าวว่า “แล้วฉันจะขอให้เสี่ยวโจวไปคุยกับเย่กวงโต้ว”