ผมย้อนอดีตมาเปลี่ยนชะตายุค 80 (นิยายแปล) - ตอนที่ 1234 มีคนจ่ายให้ !
ตอนที่ 1234 มีคนจ่ายให้ !
เมื่อเจียงเสี่ยวไป๋กลับมาที่เจียงเจียกรุ๊ป หลินเจียอิน, เมิ่งเสี่ยวเป่ย และเฉินหยวนเฉาก็รออยู่ในห้องทำงานของเขาแล้ว
เขายิ้มเล็กน้อย “พวกคุณมาทำอะไรที่นี่ ? ”
หลินเจียอินกล่าวว่า “ลุงรองจะมาเร็ว ๆ นี้ไม่ใช่เหรอ ? เรามารอให้คุณหารือว่าจะรับเขาได้ อย่างไร”
เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “หลังจากที่ลุงรองมา คุณก็พาเขาไปที่แผนกขายเลยนะ แล้วเขาอาจจะออกไปที่ถู่เฉิงเลย ! ”
อ่า ?
เฉินหยวนเฉาและเมิ่งเสี่ยวเป่ยต่างก็ตกตะลึงเมื่อได้ยินแบบนี้
เมิ่งเสี่ยวเป่ยพูดว่า “ผู้ช่วยเจียง เมื่อผู้นำมาที่บริษัทของเรา คุณไม่คิดจะเชิญเขามานั่งในห้องทำงานของคุณด้วยซ้ำเหรอคะ ? ”
เฉินหยวนเฉากล่าวว่า “ใช่ อย่างน้อยคุณก็ต้องเชิญเลขาหลินมานั่งในออฟฟิศก่อน จากนั้นก็ถ่ายรูปกับคุณ ล้างมันออกมา และแขวนไว้ในออฟฟิศของคุณ ! ”
เจียงเสี่ยวไป๋โบกมือ “ไม่ดีกว่าครับ ผมไม่อยากใส่ใจเรื่องไร้สาระเหล่านั้น ! ”
เมิ่งเสี่ยวเป่ยอดไม่ได้ที่จะพูดว่า “ผู้ช่วยเจียง แบบนี้เขาเรียกว่าต้อนรับแล้วเหรอคะ ? ”
เจียงเสี่ยวไป๋เองก็เคยใช้กลอุบายมากมายในช่วงแรก ๆ ตอนที่เปิดบริษัท เพื่อให้ได้ที่ดินอุตสาหกรรมและการสนับสนุนจากทางภาครัฐ
แต่นั่นก็เป็นเรื่องของอดีต
ตอนนี้เจียงเจียกรุ๊ปไม่จำเป็นต้องไปเลียแข่งเลียขาใคร เพื่อกดให้ตัวเองดูต่ำลงไปอีก
เขายิ้มแล้วพูดว่า “จะครั้งนี้หรือครั้งไหน ผมก็ไม่อยากจะพูดถึงอดีต ถ้าพวกคุยจะถ่ายรูปกับพวกเขาก็ถ่ายไปเลยนะ แต่ผมไม่ถ่าย”
หลินเจียอินกลอกตามองมาที่เขา “คุณหมายถึงอะไร ฉันจะเป็นคนต้อนรับลุงรองเอง ! ”
เจียงเสี่ยวไป๋ชี้ไปที่เมิ่งเสี่ยวเป่ยและเฉินหยวนเฉา แล้วพูดว่า “เอาพวกเขาไปด้วย ! ”
หลินเจียอินถามว่า “แล้วคุณล่ะ ? ”
เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “ผมก็ไปเหมือนกัน แต่จะตามไปทีหลัง”
ท้ายที่สุด หลินต้ากั๋วและผู้นำคนอื่นก็เห็นเขาที่สนามบินแล้ว หลังจากมาถึงสำนักงานใหญ่ของบริษัท หากไม่ปรากฏตัวเลยก็คงจะดูไม่ดี
หลินเจียอินกล่าวว่า “เอาล่ะ งั้นฉันจะนำไปก่อน ! ”
หลังจากทำงานหนักมาสองปีและได้เจอกับหลินต้ากั๋วหลายครั้ง ตอนนี้หลินเจียอินไม่มีความกลัวอีกเลย เธอมีความคิดบางอย่างและอยากจะสื่อสารกับลุงรองของเธอด้วย
ทั้งสี่คนคุยกันสักพัก
เจียงเสี่ยวไป๋พูดกับหลี่ชิงอีว่า “ฉันเกือบลืมไปเลยว่าเย็นนี้ไม่มีงานเลี้ยงต้อนรับที่ในเมือง พวกเขาบอกว่าจะไปทานอาหารเย็นที่บ้านของฉัน ดังนั้นในช่วงเย็นจะมีคนไปที่บ้านของฉันเยอะมาก ดังนั้นเราจำเป็นต้องเตรียมการล่วงหน้า”
หลี่ชิงอีกล่าวว่า “ถ้าอย่างนั้น ฉันจะให้เชฟและพนักงานเสิร์ฟจากร้านอาหารไปช่วยที่นั่นสองสามคนนะคะ”
เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้ม “เอาเชฟและพนักงานเสิร์ฟไปให้เพียงพอ แต่ก็ไม่จำเป็นต้องมากเกินไป แค่เชฟสองคนและพนักงานเสิร์ฟสองคนก็เพียงพอแล้ว”
หลินเจียอินกล่าวว่า “ใช่ ที่บ้านก็มีคนใช้แล้ว ไม่ต้องเอาคนไปเยอะเกินไป”
หลี่ชิงอีกล่าวว่า “ตกลงค่ะ ฉันเข้าใจแล้ว ! ”
เธอหันหลังกลับและออกไปเตรียมการ
“เดี๋ยวก่อน ! ” เจียงเสี่ยวไป๋หยุดเธอแล้วพูดว่า “ฉันยังอธิบายไม่จบ คุณจะรีบไปจัดการอะไรนักหนา ! ”
“ขอโทษค่ะ ! ” หลี่ชิงอีรีบขอโทษออกมา เธอดูกังวลเล็กน้อย และรีบถามว่า “ผู้ช่วยเจียง คุณมีอะไรอีกไหมคะ ? ”
เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “เรื่องนี้มีความสำคัญมาก”
หลี่ชิงอีมีกำลังใจขึ้น เมื่อได้ยินคำพูดอันเคร่งขรึมของเขา
เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “ไปหาพนักงานของเราที่ดื่มเก่งจะเป็นชายหรือหญิงก็ได้ ยิ่งดื่มเก่งเท่าไรก็ยิ่งดี หามาสักยี่สิบคน แล้วพาพวกเขาไปที่เจียงวาน”
อ่า ?
หลินเจียอิน, เฉินหยวนเฉา, เมิ่งเสี่ยวไป๋, หลี่ชิงอี และโจวเสี่ยวโจล้วนตกตะลึง
หลินเจียอินจึงถามออกมาด้วยความสับสนว่า “ทำไมคุณถึงอยากให้พนักงานที่ชอบดื่มพวกนั้นมาที่บ้านกันล่ะคะ ? คุณอยากให้พวกเขาไปดื่มกับคุณหรือเปล่า ? ”
“ใช่ ! ”
เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้า “ผมแค่อยากให้พวกเขาไปดื่มกับผม”
เมิ่งเสี่ยวเป่ยพูดว่า: “ผู้ช่วยเจียง คุณไม่ได้บอกว่าพนักงานของบริษัทไม่จำเป็นต้องดื่มกับคุณหรอกเหรอ ? ”
หลินเจียอิน, โจวเสี่ยวโจ และคนอื่นต่างพยักหน้า มันถูกเขียนไว้ในระบบการจัดการของบริษัท
เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้ม “ทุกอย่างก็ต้องมีผ่อนปรนกันบ้าง นอกจากนี้ ครั้งนี้ฉันไม่เพียงแค่ขอให้พวกเขามาดื่มกับฉัน ฉันแค่อยากให้พวกเขาช่วยฉันขายเหล้าให้ได้เยอะ ๆ ก็เท่านั้น”
เมิ่งเสี่ยวเป่ยพูดไม่ออกอยู่พักหนึ่ง : นี่มันไม่ต่างจากการทำงานเลย ที่จริงแล้วมันไม่เรียกว่าไปดื่มด้วยด้วยซ้ำ !
หลินเจียอินมองไปที่เจียงเสี่ยวไป๋ด้วยความประหลาดใจ และสงสัยว่าเขาจะมาไม้ไหน ?
เฉินหยวนเฉาก็แตะคางของเขาและเดาต่อไป
เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “อย่าคิดมาก ฉันจะขอให้พวกเขาไปช่วยขายเหล้าจริง ๆ ”
จากนั้น เขาก็พูดกับหลี่ชิงอีว่า “บอกคนพวกนั้นว่าตราบใดที่พวกเขาไป แต่ละคนจะได้รับเงินหนึ่งร้อยหยวน ! หากพวกเขาทำงานได้ดี พวกเขาจะได้รับเงินพิเศษอีกหนึ่งร้อยหยวน ! ”
อ่า !
แม้แต่เมิ่งเสี่ยวเป่ยก็ยังประหลาดใจ ถ้าหากว่าเธอไปดื่มด้วย เธอก็จะได้เงินหนึ่งร้อยหยวนสำหรับการดื่มในครั้งนี้ !
นี่มันไม่มากเกินไปเหรอ !
เฉินหยวนเฉาพูดด้วยรอยยิ้มว่า “อืม…เสี่ยวไป๋…ที่จริงแล้วฉันก็มีความสามารถในการดื่มที่ดี ถ้าคุณไม่ถือสา ฉันว่าฉันก็ดื่มเก่งเหมือนกัน ! ”
แม้ว่าตอนนี้เขาจะมีรายได้มากกว่าหนึ่งหมื่นหยวนต่อเดือน และจะได้รับโบนัสหลายแสนบาทในช่วงปลายปี แต่การได้เงินจากการดื่มหนึ่งร้อยหยวนก็ทำให้เขาตาร้อนได้เหมือนกัน !
เจียงเสี่ยวไป๋พูดไม่ออกอยู่พักหนึ่ง ด้วยความสามารถในการดื่มของคุณ ถ้าคุณไปที่ถู่เฉิง คุณจะสู้พวกเขาไม่ได้เลย
จริงสิ ยังมีที่ถู่เฉิง !
เจียงเสี่ยวไป๋นึกถึงใครบางคนขึ้นมาทันที
เขาพูดกับหลี่ชิงอีว่า “ไปดูสิว่าหม่าเหวินเจี๋ยอยู่ในแผนกขายหรือเปล่า ถ้าอยู่ ให้บอกเขาไปที่บ้านของฉันเย็นนี้”
หลี่ชิงอีกล่าวว่า “ได้ค่ะ เดี๋ยวฉันไปดูเขาให้ค่ะ”
เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้าและพูดต่อ “อย่างที่สองคือส่งเหล้าเทียนเซี่ยไป๋ไปที่บ้านของฉันจำนวน 50 กล่อง ลงบิลเอาไว้ก่อน”
พูดจบ เขาก็เปลี่ยนใจอีกครั้ง “ไม่ดีกว่า เอา 60 กล่องก็แล้วกัน”
“เท่าไหร่นะ…เยอะขนาดนั้นเลยเหรอ ? ” เฉินหยวนเฉาตัวสั่น คิดว่าเขาได้ยินผิด และอดไม่ได้ที่จะถามขึ้นมา
หลินเจียอิน, เมิ่งเสี่ยวเป่ย และคนอื่นก็ได้แต่อ้าปากกว้าง ซึ่งมันก็กว้างพอที่จะใส่ไข่เป็ดเข้าไปได้ทั้งฟอง
เจียงเสี่ยวไป๋พูดซ้ำว่า “ก็ 60 กล่องไง ! มีปัญหาอะไรไหม ? ”
“ไม่ค่ะ… ไม่มีปัญหา ! ” หลี่ชิงอีรีบพูดอย่างรวดเร็ว
คนอื่นไม่กล้าที่จะถามอีกต่อไป
แต่หลินเจียอินนั้นมีความรอบคอบ และพูดว่า “เหล้าเทียนเซี่ยไป๋กล่องหนึ่งมี 6 ขวด ถ้าคุณเอาไป 60 กล่องก็เท่ากับ 360 ขวดเลยนะ ! ”
“เย็นนี้มีคนไปกินที่บ้านกี่คน ? ”
“ต้องเอาเหล้าไปมากขนาดนั้นเลยเหรอ ! ”
เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “มีคนจากมณฑลเพียงสามสิบถึงสี่สิบคนเท่านั้น นอกเหนือจากนั้นคือผู้นำของเมืองเรา ส่วนที่เหลือก็พนักงานที่จะมาช่วยขายเหล้า รวมแล้วก็ไม่น่าจะเกินร้อยคน ! ”
หลินเจียอินกล่าวว่า: “แม้ว่าฉันจะเลี้ยงอาหารคนร้อยคนได้ แต่เหล้า 60 กล่องนั้นก็มีมากกว่าสามร้อยขวดเลยนะ ! ”
เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มและพูดว่า “เราก็ต้องเอาไปเผื่อไว้ก่อน ! ”
หลินเจียอินยังคงสับสนและพูดว่า “คุณจะเอาไปแค่เหล้าเทียนเซี่ยไป๋เท่านั้นเหรอ ? แล้วเหล้าตัวอื่นล่ะ ไม่เอาไปด้วยเหรอ ? ”
เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “จะไม่มีเหล้าชนิดอื่น แม้แต่ไวน์ผลไม้และเครื่องดื่ม พระเอกของมื้ออาหารค่ำคืนนี้คือเหล้าเทียนเซี่ยไป๋เพียงชนิดเดียว ! ”
เมิ่งเสี่ยวเป่ยอดไม่ได้ที่จะพูดว่า “ผู้ช่วยเจียง ราคาเหล้าเทียนเซี่ยไป๋ที่คุณตั้งไว้คือราคาขวดละ 999.99 หยวน ถ้าคุณเอาไปเลี้ยงพวกเขา 60 กล่อง มันก็เท่ากับเป็นเงินสามแสนกว่าหยวนเลยนะคะ ! ”
แม้ว่าต้นทุนจะไม่มากขนาดนั้นก็ตาม !
แต่ที่จริงราคาตลาดกลับมีมากกว่าสามแสนหยวน
เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มและพูดว่า “ไม่ต้องกังวล เราไม่ต้องจ่ายค่าเครื่องดื่ม คืนนี้จะมีคนจ่ายค่าเครื่องดื่มให้ ! ”
Comments for chapter "ตอนที่ 1234 มีคนจ่ายให้ !"
MANGA DISCUSSION
YOU MAY ALSO LIKE
