ผมย้อนอดีตมาเปลี่ยนชะตายุค 80 (นิยายแปล) - ตอนที่ 1281 คำแนะนำเล็ก ๆ น้อย ๆ

ตอนที่ 1281 คำแนะนำเล็ก ๆ น้อย ๆ

เจียงเสี่ยวไป๋มองไปที่เฝิงเจียเหอด้วยความประหลาดใจ

ในรุ่นต่อ ๆ มา ความสามารถในการแข่งขันหลัก ๆ ของบริษัทโลจิสติกส์คือการจัดส่งด่วน ตามสโลแกนที่ว่า ‘รวดเร็ว’ และ ‘ถึงมือผู้รับ’

แต่บริการนี้จะเกิดขึ้นหลังจากที่การช้อปปิ้งออนไลน์กลายเป็นที่นิยมในปี 2010

เขาไม่คาดคิดว่าตอนนี้ที่เพิ่งจะปี 1985 เฝิงเจียเหอจะหยิบยกแนวคิดที่ว่า ‘รวดเร็ว’ และ ‘ต้องถึงมือผู้รับ’ ออกมาใช้ได้อย่างแม่นยำขนาดนี้

มันทำให้เขาประหลาดใจและพึงพอใจมาก

นี่แสดงให้เห็นว่า เฝิงเจียเหอได้ทำการวิเคราะห์เชิงลึกเกี่ยวกับการดำเนินงานด้านโลจิสติกส์ และเข้าใจแนวโน้มที่จะเกิดขึ้นในอนาคตของธุรกิจโลจิสติกส์ได้อย่างแม่นยำ

อาจกล่าวได้ว่านี่เป็นความสามารถพิเศษ !

เจียงเสี่ยวไป๋ถอนหายใจ รู้สึกว่าการที่เขาได้ส่งมอบธุรกิจโลจิสติกส์ให้กับเฝิงเจียเหอนั้นเป็นอะไรที่ถูกต้องที่สุดแล้ว

แต่เรื่องที่ยากที่สุดในโลกนี้คือการพูดง่ายกว่าลงมือทำเสมอ การรู้และการลงมือทำให้สำเร็จนั้นเป็นสองเรื่องที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

เขาไม่รีบร้อนที่จะแสดงความเห็นออกมา แต่มองไปที่เฝิงเจียเหอแล้วถามช้า ๆ “พี่มีแผนอะไรเป็นพิเศษไหม ? เรามาพูดถึงเรื่องนี้กันดีกว่า”

เฝิงเจียเหอดูเหมือนจะไม่มั่นใจเล็กน้อย จึงพูดว่า “ฉันมีความคิดบางอย่าง แต่ยังไม่สมบูรณ์”

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “ไม่สำคัญว่าจะสมบูรณ์ไหม พี่แค่พูดแนวคิดนั้นออกมาเพราะผมมีหน้าที่ฟัง แล้วเราค่อยมาหารือกัน ! ”

เมื่อเฝิงเจียเหอได้ยินแบบนั้น เขาก็ดูผ่อนคลายมากขึ้น แล้วพูดว่า “ฉันเคยบอกไปแล้วใช่ไหมว่าข้อได้เปรียบที่ใหญ่ที่สุดของเราคือเรามีฐานการขนส่งและศูนย์กระจายสินค้าโลจิสติกส์ในเมืองใหญ่เกือบทุกเมืองทั่วประเทศ มีการขนส่งสินค้าไปยังสถานที่เหล่านั้นเกือบทุกวัน ดังนั้นเครือข่ายโลจิสติกส์ของเราจึงใหญ่ที่สุด”

“ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อร้านสะดวกซื้อในเครือโฮมอินน์เปิดตัวมากขึ้น เราก็ต้องขนส่งสินค้ามาขึ้นเรื่อย ๆ ทำให้รถขนส่งสินค้าของเราต้องขับไปยังเมืองต่าง ๆ ถี่ขึ้นเรื่อย ๆ ”

“ตามความคิดของฉันคือจากสถานการณ์ข้างต้น เราสามารถเอาสินค้าขนาดเล็กของลูกค้าใส่รถบรรทุกไปพร้อมกับสินค้าของบริษัทก่อน…”

เมื่อเขาพูดแบบนี้ออกมา เจียงเสี่ยวไป๋ก็เข้าใจทันที

ตามวิธีการที่เฝิงเจียเหอกล่าว ย่อมเป็นไปได้ที่ฝากสินค้าขนาดเล็กของลูกค้าไปกับรถขนสินค้าของบริษัท เพราะมันไม่ได้เปลืองพื้นที่ และไม่เสียเวลาในการจัดส่ง

เหตุผลที่ที่ผ่านมาไม่มีการส่งสินค้ารวมกัน ก็เพื่อให้แน่ใจว่ามีการจัดหาสินค้าของบริษัทได้ทันเวลา

เขาไม่ได้พูดในทันทีและยังคงฟังที่เฝิงเจียเหอพูดต่อไป

เฝิงเจียเหอใช้เวลาเกือบสิบนาทีในการอธิบายมาตรการต่าง ๆ ของเขาจนเสร็จสิ้น ซึ่งคล้ายกับที่เจียงเสี่ยวไป๋เดาเอาไว้

เฝิงเจียเหอถามอย่างกังวลว่า “ผู้ช่วยเจียง แล้วแบบนี้คุณคิดอย่างไร ? ”

“เยี่ยมมาก ! ” เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวชมเชยออกมาโดยไม่ลังเลและกล่าวว่า “มันไม่ง่ายเลยที่พี่จะคิดได้ละเอียด เป็นขั้นเป็นตอนและคิดได้ไกลขนาดนี้”

เมิ่งเสี่ยวเป่ยพยักหน้าและเห็นด้วย “ใช่ ฉันก็คิดว่าแนวคิดของคุณเฝิงนั้นเป็นแนวคิดที่มองการณ์ไกลและใช้ได้จริง โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากที่ถนนซุปเปอร์ไฮเวย์เปิดให้สัญจรแล้ว เราจะสามารถขนส่งสินค้าได้เร็วยิ่งขึ้นไปอีก”

เฝิงเจียเหอกล่าวว่า “จะต้องใช้เวลาอย่างน้อยสองหรือสามปีก่อนที่ถนนซุปเปอร์ไฮเวย์ชิงเจียงจะเปิดให้สัญจร ความคิดของฉันคือการพยายามทำอย่างไรก็ได้ให้ขนส่งสินค้าให้รวดเร็วที่สุด เมื่อลูกค้าต้องการความรวดเร็ว พวกเขาก็จะคิดถึงเราก่อนเป็นอันดับแรก”

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มและกล่าวว่า “พี่เจียเหอ แนวคิดการจัดส่งสินค้าที่ ‘รวดเร็วและถึงมือผู้รับ’ ของพี่นั้นดีมาก ดังนั้นผมจึงมีข้อเสนอแนะเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่จะช่วยให้พี่บรรลุเป้าหมายนี้ได้ดียิ่งขึ้น”

“คำแนะนำอะไร ? ”

เฝิงเจียเหอถามขึ้นมาทันที ดวงตาของเขาลุกเป็นไฟ

เขาคิดกับตัวเองว่าจะต้องเป็นเรื่องดีแน่ ๆ ถ้าได้บอกเจียงเสี่ยวไป๋ เพราะเขาจะต้องมีวิธีดี ๆ แนะนำให้

เมิ่งเสี่ยวเป่ยก็มองไปที่เจียงเสี่ยวไป๋ด้วยความคาดหวังเหมือนกัน

เจียงเสี่ยวไป๋ถามว่า “ตอนนี้ วิธีเดินทางที่เร็วที่สุดคืออะไร ? ”

เฝิงเจียเหอสะดุ้งอยู่ครู่หนึ่ง และพูดว่า “วิธีเดินทางที่เร็วที่สุด แน่นอนว่าจะต้องเป็นการเดินทางด้วยเครื่องบิน ! ”

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มและพูดว่า “ในเมื่อพี่บอกว่าขนส่งทางเครื่องบินเร็วที่สุด ทำไมพี่ไม่ใช้เครื่องบินในการขนส่งสินค้าล่ะ ? ”

“ใช้เครื่องบิน…ในการขนส่งสินค้า ? ” เฝิงเจียเหออ้าปากค้างด้วยความเหลือเชื่อ

เมิ่งเสี่ยวเป่ยก็มองไปที่เจียงเสี่ยวไป๋ด้วยความประหลาดใจที่เขากล้าคิดวิธีนี้ขึ้นมา !

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “เมื่อเราใช้เครื่องบินในการขนส่ง เราสามารถเรียกมันว่าการขนส่งทางอากาศได้ และสินค้าที่จัดส่งจะมีปริมาณที่ไม่มา ไม่ใช่การขนส่งขนาดใหญ่ เราสามารถฝากพัสดุบางส่วนไปกับแต่ละเที่ยวบินได้ ! ”

เฝิงเจียเหอยังคงไม่อยากจะเชื่อและถามว่า “นี่… เป็นไปได้ด้วยเหรอ ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “มันจะยากอะไร ? เราแค่ต้องคุยกับสายการบิน”

“สายการบินก็ต้องการทำกำไรเหมือนกันนั่นแหละ ตราบใดที่เราสามารถให้เงินแก่พวกเขาได้ พวกเขาก็ยินดีที่จะร่วมมือ”

แต่เขาก็เตือนออกมาว่า “เพียงแต่ช่วงแรก ๆ อาจจะเปลี่ยนแนวคิดของพวกเขายากหน่อย ตอนที่ไปคุยก็คงต้องทำงานหนักหน่อย”

“แต่ลองคิดดูว่าตอนนี้แต่ละเที่ยวบินมีน้ำแร่ของเราให้บริการแล้วไม่ใช่เหรอ ? ทั้งที่ตอนแรกบนเครื่องบินไม่มีสินค้านี้”

“ดังนั้น การโน้มน้าวจึงจะสามารถเปลี่ยนใจคนได้”

“สิ่งที่พี่ต้องทำคือหาวิธีแก้ปัญหาที่สายการบินสามารถยอมรับได้”

หลังจากได้ยินแบบนี้ เฝิงเจียเหอก็พยักหน้าและพูดว่า “ฉันจะจัดทำแผนก่อน จากนั้นฉันจะเอามาให้ดูอีกที หากว่าไม่มีปัญหาอะไร ฉันจะไปคุยกับสายการบินเอง”

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มและพูดว่า “ทำไปเถอะ ในอนาคตเรายังสามารถมีเครื่องบินเป็นของตัวเองได้”

ตอนนี้เฝิงเจียเหอเชื่อมั่นในคำพูดของเจียงเสี่ยวไป๋แล้ว

แน่นอนว่าเจียงเสี่ยวไป๋ไม่เคยพูดเกินจริง เมื่อเขาบอกว่าจะมีเครื่องบินโดยสารบรรทุกสินค้าจำนวนมากเป็นของตัวเองในอนาคต ก็ต้องเป็นแบบนั้น

นอกจากนี้ เขาไม่ได้บอกเฝิงเจียเหอเกี่ยวกับ ‘บริการส่งด่วน’ และ ‘บริการส่งถึงบ้าน’

เพราะสิ่งต่าง ๆ จะต้องเกิดขึ้นทีละขั้นตอน

เฝิงเจียเหอกล่าวว่า “ผู้ช่วยเจียง คุณเมิ่ง งั้นฉันขอตัวก่อน พวกคุณคุยกันต่อได้เลยนะ ! ”

เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้า

หลังจากที่เฝิงเจียเหอออกไปแล้ว เมิ่งเสี่ยวเป่ยก็พูดว่า “แล้ววันนี้คุณมีธุระอะไรกับฉันหรือเปล่าคะ ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มและพูดว่า “ผมไม่สามารถมาพบคุณได้เลยใช่ไหม ถ้าไม่มีธุระอะไร ! ”

เมิ่งเสี่ยวเป่ยมองบน เขาคิดว่าเธอไม่รู้ทันเขาสินะ

เจียงเสี่ยวไป๋เอามือแตะจมูกของเขา แล้วพูดว่า “คราวนี้ไม่มีอะไรหรอก ผมแค่อยากมาถามเรื่องของบริษัทพาณิชย์เทียนจั้วเกี่ยวกับการเปิดถนนเสื้อผ้าในอาคารเสริมของอาคารชิงโจวว่ามีความคืบหน้าอย่างไรบ้าง ? ”

เมิ่งเสี่ยวเป่ยกล่าวว่า “พวกเขาได้เซ็นสัญญาเช่ากับเราแล้ว เห็นว่าพนักงานที่พวกเขาส่งมาก็มาถึงแล้ว ระยะเวลาในการตกแต่งภายในกำหนดไว้ที่สองเดือน คาดว่าจะเปิดอย่างเป็นทางการในช่วงฤดูร้อนนี้ค่ะ”

เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้า “คงได้เวลาแล้วสินะ แล้วถนนอาหารล่ะ ? จะเปิดตัวได้เมื่อไหร่ ? ”

เมิ่งเสี่ยวเป่ยกล่าวว่า “จะเปิดในเวลาเดียวกับถนนเสื้อผ้า ซึ่งน่าจะไม่เกินเดือนมิถุนายนนี้ ซึ่งเป็นช่วงที่กุ้งเครย์ฟิชจะตัวอวบอ้วนที่สุด ร้านกุ้งอบน้ำมันน่าจะได้รับความนิยมอย่างมากทันทีที่เปิดตัว”

“เอาล่ะ ! ผมมาเพื่อถามแค่นี้ล่ะ ! ” หลังจากที่เจียงเสี่ยวไป๋พูดจบ เขาก็ลุกขึ้นแล้วพูดว่า “งั้นขอตัวก่อน ! ”

เมิ่งเสี่ยวเป่ยอดไม่ได้ที่จะตกตะลึง: เขามา……แค่ถามจริง ๆ !

เจียงเสี่ยวไป๋เดินกลับมาที่ออฟฟิศของตัวเองอีกครั้ง

เมื่อเดินเข้าประตูมา ก็เห็นช่างตัดเสื้อหลี่กำลังวัดตัวให้กับหลินเจียอิน ส่วนหวังเสวี่ยฮัวและเฉินหยุนก็กำลังดูเจ้าตัวน้อยทั้งสองให้อยู่

“สวัสดีครับอาจารย์หลี่ ! ”

“โอ้ เถ้าแก่เจียง สวัสดี สวัสดี ! ” เมื่ออาจารย์หลี่เห็นเจียงเสี่ยวไป๋ ใบหน้าของเขาก็เต็มไปด้วยความสุขและพูดด้วยรอยยิ้ม “ฉันวัดตัวให้ลูกทั้งสามของคุณเสร็จแล้ว หลังจากวัดตัวให้ประธานหลินเสร็จแล้ว ฉันจะวัดตัวคุณต่อ ! ”