ผมย้อนอดีตมาเปลี่ยนชะตายุค 80 (นิยายแปล) - ตอนที่ 1325 ยืนยันชื่อ

ตอนที่ 1325 ยืนยันชื่อ

แกรนด์แคนยอนในชาติก่อน เดิมเรียกว่าแกรนด์แคนยอนวิหารใหญ่

ต่อมา เพื่อสร้างภาพลักษณ์ของเมืองชิงโจว เทศบาลเมืองชิงโจวเสนอให้สร้าง 3 จุดแลนด์มาร์คของเมืองชิงโจว ดังนั้นจึงเปลี่ยนจากชื่อแกรนด์แคนยอนวิหารใหญ่ เป็นแกรนด์แคนยอนชิงโจว เพื่อประชาสัมพันธ์และส่งเสริมเมืองชิงโจวได้ดียิ่งขึ้น

เจียงเสี่ยวไป๋เชื่อมาโดยตลอดว่าการเปลี่ยนชื่อเป็นแกรนด์แคนยอนชิงโจวถือเป็นความล้มเหลว เพราะการเอาชื่อของเมืองมาใส่ ไม่ได้ส่งเสริมลักษณะเด่นหรือสร้างจุดขายได้เลย

และแน่นอนว่าการใช้ชื่อว่าแกรนด์แคนยอนวิหารใหญ่นั้นก็ไม่ได้ดีไปกว่ากัน

ห้าคำรวมกัน แต่มีคำว่า ‘ใหญ่’ สองคำมันดูยุ่งยากเล็กน้อย และยังไม่เป็นที่ติดปากตอนประชาสัมพันธ์ด้วย

เกี่ยวกับชื่อของแกรนด์แคนยอน เขาตัดสินใจที่จะตั้งชื่อให้มันเรียบง่ายมากที่สุด จึงตอบไปว่า “เรามาเรียกมันว่าแคนยอนวิหารใหญ่กันเถอะ ! ”

หลี่หมิงซานตกใจอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “ไม่ใช่แกรนด์แคนยอนเหรอ ? ”

“มีแกรนด์แคนยอนอยู่ทุกหนทุกแห่ง แต่ไม่มีที่ไหนใหญ่เท่าที่นี่แล้ว ! ”

คนอื่นที่ได้ฟังต่างก็เห็นด้วย

“ใช่แล้ว เรียกว่าแกรนด์แคนยอนวิหารใหญ่ดีกว่า ! ”

“แกรนด์แคนยอนของเราใหญ่มาก ควรจะเรียกว่าแกรนด์แคนยอนวิหารใหญ่ดีแล้ว ! ”

“ฉันก็คิดอย่างนั้น ! ”

“เอาล่ะ ต้องมีคำว่าแกรนด์ มันจะได้แสดงถึงคำว่าใหญ่ ! ”

“……”

หลังจากฟังคำพูดของทุกคนแล้ว หลี่หมิงซานจึงพูดกับเจียงเสี่ยวไป๋ว่า “ผู้ช่วยเจียง คุณต้องการที่จะพิจารณาใหม่ไหม ? เพิ่มคำว่าแกรนด์เข้าไปดีกว่า ! ”

เจียงเสี่ยวไป๋ยกมุมปากขึ้น แล้วพูดว่า “แคนยอนวิหารใหญ่ ไม่มีคำว่าใหญ่อยู่ในนั้นเหรอครับ ? ”

หลี่หมิงซานสะดุ้งอยู่ครู่หนึ่ง และกล่าวว่า “วิหารใหญ่เป็นชื่อของสถานที่และไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับแกรนด์แคนยอน ! ”

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มและพูดว่า “วิหารใหญ่เป็นเพียงชื่อของหมู่บ้าน มีใครบ้างที่ไม่รู้เรื่องนี้”

ทุกคนคิดเกี่ยวกับมัน ที่เขาพูดมาก็จริง

หลี่หมิงซานกล่าวว่า “ผู้ช่วยเจียง ทุกคนคิดว่ามันดีกว่าถ้ามีคำว่าแกรนด์นำหน้า ถ้าเราไม่เอาแกรนด์แคนยอนวิหารใหญ่ งั้นก็เปลี่ยนมาเป็นแกรนด์แคนยอนชิงโจวไหมล่ะ คุณว่าเป็นอย่างไร ? ”

ก่อนที่เจียงเสี่ยวไป๋จะได้พูดมันออกมา เหอซานก็พูดทันทีว่า “ผู้ช่วยเจียง ฉันคิดว่าที่รองนายกเทศมนตรีหลี่พูดมาก็ดีเหมือนกัน เรียกว่าแกรนด์แคนยอนชิงโจวดีกว่า ! ”

เฟ่ยถูจือกล่าวว่า “ใช่ เนื่องจากวิหารใหญ่เป็นเพียงชื่อสถานที่ระดับหมู่บ้าน ถ้าเราเอาคำว่าชิงโจวมาใช้ มันเป็นชื่อของเมืองระดับจังหวัด ฉันยังคิดว่าควรเปลี่ยนเป็นแกรนด์แคนยอนชิงโจวเหมาะสมที่สุด ! ”

หม่าว่านหลี่พยักหน้าและพูดอย่างเห็นด้วย “เรียกมันว่าแกรนด์แคนยอนชิงโจว มันยังช่วยส่งเสริมชิงโจวของเราได้อีกด้วย”

เมื่อเห็นว่าหลายคนสนับสนุนคำพูดของเขา หลี่หมิงซานจึงยิ้มและพูดว่า “ผู้ช่วยเจียง แม้แต่ผู้อำนวยการเหอ ผู้อำนวยการเฟ่ย และผู้อำนวยการหม่าก็คิดว่าชื่อแกรนด์แคนยอนชิงโจวดีกว่า ดังนั้นเรามาใช้ชื่อนี้กันเถอะ ! ”

เจียงเสี่ยวไป๋เม้มริมฝีปากของเขา แน่นอนไม่ว่าจะเป็นชาติก่อนหรือชาตินี้ ชื่อของแกรนด์แคนยอนที่นี่ก็จะมีคำว่าชิงโจวเข้ามาเกี่ยวข้องอยู่ดี

อย่างไรก็ตาม เขาไม่มีส่วนร่วมและไม่ได้พูดอะไรเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นในชาติที่แล้วของเขา เขาต้องการที่จะเปลี่ยนแปลงมันในชาตินี้

เขาไม่สนใจว่าหลี่หมิงซานและคนอื่นจะพูดอย่างไร และตอบออกมาอย่างดื้อรั้นว่า “ผมคิดว่าเราควรใช้ชื่อว่าแคนยอนวิหารใหญ่ดีกว่าครับ”

แม้ว่าจะเป็นสี่ต่อหนึ่ง แต่เจียงเสี่ยวไป๋ยังคงยืนกราน

หลี่หมิงซาน, เหอซาน, เฟ่ยถูจือ และหม่าว่านหลี่ต่างก็พูดไม่ออก “ผู้ช่วยเจียง คุณยืนกรานที่จะใช้แคนยอนวิหารใหญ่มาโดยตลอด นอกเหนือจากการเอาชื่อวิหารใหญ่ที่เป็นชื่อของหมู่บ้านที่ตั้งของสถานที่ท่องเที่ยวมาใช้แล้ว ยังมีเหตุผลอื่นอีกไหม ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “ผมบอกแล้วไม่ใช่เหรอว่าผมจะสร้างวิหารแขวนที่ใหญ่ที่สุดในประเทศถัดจากเสาหินธูปหอม การเอาคำว่า ‘วิหารใหญ่’ มาใช้ในการตั้งชื่อก็ดูจะเหมาะสมแล้ว”

“วิหารใหญ่และแกรนด์แคนยอนคือจุดขายของเรา”

เขายิ้มและพูดต่อ “นอกจากนี้เราไม่จำเป็นต้องบอกนักท่องเที่ยวว่าหุบเขาของเราใหญ่หรือไม่ เพราะเมื่อนักท่องเที่ยวเข้ามาดูก็จะรู้เองโดยธรรมชาติว่าแคนยอนวิหารใหญ่เป็นหุบเขาที่ใหญ่ที่สุด เพราะคำว่า ‘แกรนด์’ มันก็เป็นแค่คำที่สิ้นเปลืองไม่ได้สื่ออะไรมากนัก แต่แคนยอนวิหารใหญ่แตกต่างออกไป มันให้ความรู้สึกถึงศรัทธาอันแรงกล้า”

“แน่นอน แม้จะไม่ใช่ผู้ศรัทธาก็ตาม เป็นธรรมชาติของมนุษย์ที่จะแสวงหาโชคลาภ หลีกเลี่ยงสิ่งชั่วร้าย เมื่อเขามาถึงแล้วเห็นวิหารแขวนขนาดใหญ่เช่นนี้ ก็ไม่สามารถหลีกเลี่ยงผลกระทบต่อจิตใจของพวกเขาได้ แค่นี้ก็เห็นได้ชัดแล้วว่าคำว่า ’แกรนด์’ ไม่มีความหมายอะไร”

หลี่หมิงซานพูดว่า “อ้อ” ไม่น่าแปลกใจเลยที่เจียงเสี่ยวไป๋ยืนกรานที่จะใช้คำว่าวิหารใหญ่แทนคำว่าชิงโจว สาเหตุหลักก็มาจากลักษณะของจุดชมวิวแกรนด์แคนยอนนั่นเอง

“ผู้ช่วยเจียง ฉันยอมรับว่าสิ่งที่คุณพูดนั้นสมเหตุสมผล ! ” หลี่หมิงซานกล่าวอย่างเห็นด้วย หลังจากนั้นเขาก็เปลี่ยนเรื่องและพูดต่อ “แต่ฉันคิดว่าเป็นการดีกว่าที่จะผลักดันคำว่าชิงโจวออกมา ในอนาคตทุกคนจะได้รู้ว่าสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญของชิงโจวคือแกรนด์แคนยอน เมื่อพวกเขาคิดถึงแกรนด์แคนยอน พวกเขาก็จะคิดถึงชิงโจว แค่คิดก็ช่างวิเศษแล้ว ! ”

เจียงเสี่ยวไป๋เหลือบมองเขา แล้วพูดว่า “ผมเข้าใจว่ารองนายกเทศมนตรีหลี่ ผู้อำนวยการหม่า ผู้อำนวยการเหอ และผู้อำนวยการเฟ่ยหมายถึงอะไร พวกคุณต้องการโปรโมตชิงโจว”

แต่เขาก็พูดออกมาว่า “แต่อนาคตของชิงโจวมีความเป็นไปได้ไม่มีที่สิ้นสุด และอาจจะไม่จำเป็นต้องเอาแกรนด์แคนยอนมาโปรโมตก็ได้”

เมื่อได้ยินแบบนั้น ทั้งหลี่หมิงซานและเหอซานต่างก็เชื่อคำพูดของเจียงเสี่ยวไป๋แต่โดยดี

พวกเขาทุกคนรู้ดีว่าเมืองชิงโจวได้เริ่มสร้างนิคมอุตสาหกรรมเทคโนโลยีขั้นสูงสี่แห่ง ด้วยความพยายามครั้งใหญ่เช่นนี้ อนาคตของชิงโจวจึงมีความเป็นไปได้อย่างไร้ขีดจำกัด

หลี่หมิงซานถอนหายใจและพูดว่า “ผู้ช่วยเจียง ในเมื่อคุณยืนกรานแบบนี้ งั้นฉันก็จะไม่คัดค้าน เอาเป็นว่า มันชื่อว่าแคนยอนวิหารใหญ่แล้วกัน ! ”

เมื่อเห็นว่าหลี่หมิงซานเห็นด้วย ไม่ว่าเหอซาน, เฟ่ยถูจือ และหม่าว่านหลี่อยากจะพูดอะไร มันก็ไร้ประโยชน์และไม่จำเป็น

ท้ายที่สุดมันก็เป็นเพียงชื่อ

ถ้าคุณอยากจะใช้ชื่อว่าแคนยอนวิหารใหญ่ ก็แค่เรียกมันว่าแคนยอนวิหารใหญ่ !

เฟ่ยถูจือยังกล่าวอีกว่า “ที่จริงตั้งชื่อมันว่าแคนยอนวิหารใหญ่ก็ไม่เลวเลย นอกจากนี้ยังมีคำพ้องเสียงอยู่ด้วย คำพ้องเสียงของวิหารคือคำว่ายอดเยี่ยม มาที่นี่ที่เดียว ได้ทั้งชมบรรยากาศ ชมวิว และสักการะวิหารใหญ่ ช่างเป็นแกรนด์แคนยอนที่ยอดเยี่ยมจริง ๆ ”

วิหารใหญ่ ! ยอดเยี่ยม !

แคนยอน ! ยอดเยี่ยม !

หม่าว่านหลี่, หลี่หมิงซาน และคนอื่นท่องมันในใจหลายครั้งอย่างเงียบ ๆ และอดไม่ได้ที่จะหัวเราะ

เจียงเสี่ยวไป๋มองไปที่เฟ่ยถูจือและพูดด้วยรอยยิ้ม “ผู้อำนวยการเฟ่ย คุณเป็นคนที่มีความสามารถจริง ๆ ไม่คิดว่าคุณจะรู้เรื่องคำพ้องเสียงพวกนี้ด้วย ! ”

“มันวิเศษจริง ๆ ! ”

“เยี่ยม เยี่ยม เยี่ยม ! ”

“ฮ่าฮ่าฮ่า…แคนยอนวิหารใหญ่ แคนยอนยอดเยี่ยม ! ”

“……”

เหอซาน, หม่าว่านหลี่ และคนอื่นต่างก็หัวเราะออกมา

แม้แต่มู่เสี่ยวหวานก็พูดหลังจากได้ยินแบบนี้ “ฉันก็คิดว่าแคนยอนวิหารใหญ่นั้นดีกว่าแคนยอนชิงโจว เราจะไม่พูดถึงเรื่องนี้อีกต่อไป เพราะหลังจากนี้มันจะชื่อว่าแคนยอนวิหารใหญ่ ! ”

คำพูดของเธอคือคำพูดสุดท้าย

หลังจากยืนยันชื่อแล้ว เจียงเสี่ยวไป๋ก็ไม่อยากล่าช้า และพูดว่า “ทุกคน ขึ้นรถก่อน เราต้องออกไปหาข้าวแถวข้างทางกินกันก่อน ! ”

พวกเขาหิวมากจนต้องไปหากินข้าวข้างทาง แต่ก็ต้องมาเสียเวลาเรื่องตั้งชื่อที่นี่ เมื่อพวกเขาได้ยินเจียงเสี่ยวไป๋พูดถึงเรื่องกิน ทุกคนก็อดใจไม่ไหวและรีบขึ้นรถไปอย่างรวดเร็ว

รถของเจียงเสี่ยวไป๋ยังคงขับนำไป โดยมีรถอีกสามคันตามมาข้างหลัง

พวกเขาขับมาจอดห่างจากถนนวิหารใหญ่เพียงหนึ่งหรือสองลี้ รถสี่คันขับมาถึงที่นี่ในไม่กี่นาที

วิหารใหญ่เป็นเพียงหมู่บ้านเล็ก ๆ ที่มีถนนไม่ใหญ่ และมักจะไม่มีผู้คนไปจ่ายตลาด เฉพาะเดือนมีนาคม มิถุนายนและกันยายนเท่านั้นที่ผู้คนจะออกมาจ่ายตลาดมากขึ้น

และวันนี้ก็เป็นวันที่ 17 เมษายน ซึ่งไม่ใช่วันเปิดตลาด