ผมย้อนอดีตมาเปลี่ยนชะตายุค 80 (นิยายแปล) - ตอนที่ 1381 พูดง่าย

ตอนที่ 1381 พูดง่าย

“ไปเอาจาก…ที่บ้านของเจียงเสี่ยวไป๋เหรอ ? ”

หลี่หมิงซานตกตะลึงและถามด้วยความสงสัย “มันจะได้เหรอ ? ”

ถังจิงเทียนกล่าวว่า “กุญแจสำคัญในตอนนี้คือการตัดสินใจว่าเราจะยังสามารถไปที่บ้านของเจียงเสี่ยวไป๋ได้ไหม ถ้าไม่ก็ไม่มีประโยชน์ที่จะทิ้งของที่เตรียมไว้ที่บ้านของเขา ดังนั้นจึงต้องให้คนไปเอาของกินที่บ้านของเขามาที่เกสต์เฮาส์ชิงเจียง”

หลี่หมิงซานถามว่า “แล้วตอนนี้เจียงเสี่ยวไป๋หายไปอยู่ที่ไหน ? ”

ถังจิงเทียนส่ายหัว

หลี่หมิงซานพูดด้วยความประหลาดใจว่า “นายกเทศมนตรีถัง ขนาดคุณยังไม่รู้ด้วยซ้ำ ? ”

ถังจิงเทียนกล่าวว่า “อย่าถามรายละเอียดนักเลย ฉันไม่รู้จริง ๆ คุณควรรีบไปทำตามที่ฉันบอกเถอะ ! ”

หลี่หมิงซานกำลังจะออกไป แต่ติงจวิ้นเจี๋ยก็เข้ามา

“นายกเทศมนตรีถัง รองนายกเทศมนตรีหลี่ ยินดีที่ได้พบกันอีกครั้งครับ ฉันแค่อยากจะมาบอกพวกคุณว่าอาหารเย็นที่กำหนดไว้ก่อนหน้านี้ที่ว่าจะจัดที่บ้านของเจียงเสี่ยวไป๋ ถูกยกเลิกแล้ว และจะย้ายไปจัดที่เกสต์เฮาส์ชิงเจียงแทน”

“นอกจากนี้ ยังต้องจัดเตรียมที่พักที่เกสต์เฮาส์ชิงเจียงไว้ด้วย”

เขามาจากชิงโจวและคุ้นเคยกับสถานการณ์ในชิงโจวดี เขารู้ดีว่าโรงแรมรับแขกในชิงโจวมีเพียงเกสต์เฮาส์ชิงเจียงเท่านั้นที่น่าพึงพอใจที่สุด

หลังจากได้ยินแบบนี้ ถังจิงเทียนก็รู้ว่าตัวเองคิดไม่ผิด

หลี่หมิงซานมองไปที่ถังจิงเทียนด้วยความชื่นชมบนใบหน้าของเขา โดยคิดว่านายกเทศมนตรีถังเป็นคนที่มองการณ์ไกลจริง ๆ

เขาอดไม่ได้ที่จะถามติงจวิ้นเจี๋ยว่า “เลขาติง ทำไมถึงมีการเปลี่ยนแผนกะทันหันแบบนี้ล่ะ ? ”

ถ้าเป็นคนอื่น เขาคงไม่กล้าถาม

แต่ติงจวิ้นเจี๋ยนั้นแตกต่างออกไป เขาเป็นคนชิงโจว และยังคงมีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งกับพวกเขาอีกด้วย ดังนั้นเขาจึงกล้าถามออกมา

ติงจวิ้นเจี๋ยส่ายหัวและพูดขอโทษออกมา “บอกตามตรงนะรองนายกเทศมนตรีหลี่ ฉันเองก็ไม่ทราบเหตุผลที่เฉพาะเจาะจงเหมือนกัน ยิ่งไปกว่านั้นฉันเพิ่งได้ยินผู้นำบอกมา ดังนั้นฉันจึงมาแจ้งให้คุณทราบทันที”

หลี่หมิงซานพูดด้วยความประหลาดใจ “ขนาดคุณยังไม่รู้ด้วยซ้ำ ? ”

ถังจิงเทียนยิ่งตกใจมากเมื่อได้ยินแบบนี้ ตอนนั้นเองที่เขาตระหนักได้ว่าคนสำคัญที่เจียงเสี่ยวไป๋รับไปนั้น ขนาดติงจวิ้นเจียก็ยังไม่รู้การมาของเขา

สิ่งสำคัญคือบุคคลสำคัญและติงจวิ้นเจี๋ยกลับขึ้นเครื่องบินลำเดียวกันมา !

เมื่อนึกถึงฉากที่เจียงเสี่ยวไป๋ขับรถมารับในสนามบิน แม้แต่หลินต้าจ้าวและหลินต้ากั๋วก็ไม่ปรากฏตัวออกมาด้วยซ้ำในเวลานั้น ถังจิงเทียนจึงคิดได้ทันทีว่าคนที่ติดตามหลินต้าจ้าวมาคงจะถูกปิดไม่ให้ล่วงรู้ความลับนี้ทั้งหมด

ติงจวิ้นเจี๋ยกล่าวว่า “บางทีผู้นำอาจจะพิจารณาสถานการณ์บางอย่าง รองนายกเทศมนตรีหลี่ คุณควรรีบไปจัดการเถอะ ไม่งั้นเวลาก็จะล่วงเลยไปเรื่อย ๆ ”

หลังจากติงจวิ้นเจี๋ยพูดจบ เขาก็ขอตัวออกไป

หลี่หมิงซานพูดกับถังจิงเทียนว่า “นายกเทศมนตรีถัง งั้นฉันไปก่อนนะ ! ”

ถังจิงเทียนพยักหน้าและเน้นย้ำออกมาว่า “ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม เราต้องเตรียมการต้อนรับอย่างราบรื่น”

หลี่หมิงซานกล่าวว่า “นายกเทศมนตรีถัง ไม่ต้องกังวล ฉันจะจัดการมันให้ดีที่สุด”

หลังจากพูดจบ เขาก็ไปเรียกเหลียงจื้อเฉิง รองผู้อำนวยการสำนักงานแผนกต้อนรับให้ตามมาด้วย แล้วรีบออกไป

หลังออกจากสนามบินแล้ว เหลียงจื้อเฉิงก็ยังคงดูสับสนและถามว่า “รองนายกเทศมนตรีหลี่ ทำไมเราถึงต้องออกมากลางคันแบบนี้ ? ”

หลี่หมิงซานตอบด้วยใบหน้าเย็นชา “แผนมีการเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหัน งานเลี้ยงอาหารค่ำและที่พักเดิมที่กำหนดไว้ว่าจะจัดที่บ้านของเจียงเสี่ยวไป๋จะถูกเปลี่ยนมาจัดที่เกสต์เฮาส์ชิงเจียงแทน”

อ่า ?

เหลียงจื้อเฉิงตกตะลึงและนิ่งค้างไป

ข่าวดังกล่าวเกิดขึ้นอย่างกะทันหัน และรายละเอียดเฉพาะของการต้อนรับในคืนนี้เกือบทั้งหมด เขาเป็นคนจัดเตรียม ซึ่งเขาเป็นผู้อำนวยการแผนกต้อนรับส่วนหน้า ทุกอย่างก่อนหน้านี้ถูกจัดเตรียมไว้กับเฉียวว่านซาน พ่อบ้านของของเจียงเสี่ยวไป๋หมดแล้ว

การเปลี่ยนแปลงกะทันหันนี้ทำให้เขารู้สึกกังวลเล็กน้อย

“ทำไมยังยืนบื้ออยู่ตรงนั้นล่ะ รีบไปกันเถอะ ! ”

หลี่หมิงซานเดินออกไปเพียงไม่กี่ก้าวและตระหนักได้ว่าเหลียงจื้อเฉิงยังไม่ได้ตามมา เขาจึงหันกลับไปและเห็นว่าเหลียงจื้อเฉิงยังยืนนิ่งอยู่กับที่ จึงอดไม่ได้ที่จะตะโกนออกมา

จากนั้น เหลียงจื้อเฉิงก็รู้สึกตัวและรีบตามหลี่หมิงซานออกไป เขายังไม่เชื่อและถามว่า “นายกเทศมนตรีหลี่ คุณล้อฉันเล่นเหรอ ? ”

หลี่หมิงซานพูดด้วยความโกรธว่า “ฉันจะกล้าพูดเล่นเกี่ยวกับเรื่องสำคัญแบบนี้ได้อย่างไร ? ”

การรับหลินต้าจ้าวอาจกล่าวได้ว่าเป็นการต้อนรับระดับสูงสุดในประวัติศาสตร์ของชิงโจว เหลียงจื้อเฉิงรู้ดี แม้ว่าหลี่หมิงซานมีความกล้าหาญ แต่เขาคงไม่กล้าพูดตลกเกี่ยวกับเรื่องนี้

เหลียงจื้อเฉิงถามอย่างรวดเร็ว “แล้วเจียงเสี่ยวไป๋ล่ะ ? เขาไปไหนแล้ว ? ”

หลี่หมิงซานกล่าวว่า “ถ้าฉันรู้ว่าเขาไปที่ไหน ฉันคงจะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น”

ขณะที่พูดคุยกัน ทั้งสองก็มาถึงลานจอดรถแล้ว

เหลียงจื้อเฉิงเปิดประตูรถทันทีและขึ้นรถพร้อมกับหลี่หมิงซาน

“รองนายกเทศมนตรีหลี่ เราควรไปที่ไหนก่อนดี ? ”

หลี่หมิงซานกล่าวว่า “ไปที่เกสต์เฮาส์ชิงเจียงกันก่อน”

“รีบขับไปที่เกสต์เฮาส์ชิงเจียงก่อน ! ” เหลียงจื้อเฉิงพูดกับคนขับทันที

สิบนาทีต่อมา ทั้งสองก็มาถึงเกสต์เฮาส์ชิงเจียง หลังลงจากรถ พวกเขาก็ตรงไปที่ห้องทำงานของผู้จัดการ

เฉาซวง ผู้จัดการของเกสต์เฮาส์ชิงเจียงเห็นหลี่หมิงซานและเหลียงจื้อเฉิง จึงพูดด้วยความประหลาดใจ “ผู้นำสองคน ทำไมคุณถึงมาที่นี่ ? ”

เขารู้ว่าวันนี้ผู้นำระดับสูงกำลังจะมาที่ชิงโจว

ในเวลานี้ หลี่หมิงซานและเหลียงจื้อเฉิงควรจะไปต้อนรับผู้นำอยู่ที่สนามบินไม่ใช่เหรอ

เฉาซวงกล่าวขณะที่เขาหยิบบุหรี่ออกมาและมอบให้ทั้งสองด้วยความกระตือรือร้น

หลี่หมิงซานไม่ได้อยู่ในอารมณ์ที่จะมาพูดคุยกับเฉาซวง เขาโบกมือปฏิเสธบุหรี่ที่เฉาซวงยื่นให้ แล้วพูดออกมาตามตรงว่า “ผู้จัดการเฉา คืนนี้ผู้นำจากเทียนจิงและเจียงเฉิงจะมาพักที่เกสต์เฮาส์ของคุณ ช่วยเตรียมห้องให้เราด้วย”

อะไรนะ ?

เฉาซวงคิดว่าเขาได้ยินผิดและถามว่า “ไม่ รองนายกเทศมนตรีหลี่ คุณไม่ได้บอกว่าจะใช้บ้านของเจียงเสี่ยวไป๋เป็นสถานที่ต้อนรับไม่ใช่เหรอ ? ส่วนฉันแค่ส่งพนักงานไปช่วยก็พอ”

หลี่หมิงซานกล่าวว่า “แผนถูกเปลี่ยน ตอนนี้เราต้องย้ายทุกคนมาอยู่ที่นี่”

เขายังไม่รู้ว่าหลินต้าจ้าวและหลินต้ากั๋วจะมาด้วยไหม แต่อย่างไรก็ต้องเผื่อไว้ก่อน เขายังรวมทั้งสองคนไว้ด้วย

เฉาซวงรู้สึกประหลาดใจระคนมีความสุขเมื่อได้ยินแบบนี้

พูดตามตรง บางครั้งเขาก็อิจฉาเจียงเสี่ยวไป๋มาก เพราะทุกครั้งที่หลินต้ากั๋วมา เขาจะทิ้งเกสต์เฮาส์ที่ดีที่สุดในเมืองไว้โดยไม่คิดจะใช้งาน และไปพักที่บ้านของเจียงเสี่ยวไป๋ โดยไม่เปิดโอกาสให้เกสต์เฮาส์ชิงเจียงของเขาได้ต้อนรับผู้นำระดับสูงบ้างเลย…..

ทันใดนั้น เขาก็เพิ่งได้ยินมาว่าทุกคนจะมาพักอยู่ที่นี่ ไม่เพียงแต่หลินต้ากั๋วเท่านั้น แต่ยังรวมถึงหลินต้าจ้าวด้วย แบบนี้จะไม่ให้เขาดีใจได้อย่างไร

เพียงแต่ข่าวนี้มากะทันหันเกินไป ทุกคนมาถึงชิงโจวแล้ว แต่เพิ่งจะมาแจ้งให้ฉันทราบ

จึงไม่แปลกที่เขาจะดีใจจนทำอะไรไม่ถูกในเวลานี้

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่ทำให้เขากลัวมากยิ่งไปกว่านั้นคือสิ่งที่หลี่หมิงซานพูดถัดจากนั้น “อย่างไรก็ตาม ผู้จัดการเฉา ​​ไม่เพียงแต่จะต้องจัดเตรียมที่พักเท่านั้น แต่อาหารเย็นเราก็จะย้ายมากินที่นี่ด้วย”

“อะไรนะ ? ” เฉาซวงอุทานออกมาด้วยความไม่อยากจะเชื่อ “รองนายกเทศมนตรีหลี่ ที่พักไม่มีปัญหา ฉันจะให้คนมาทำความสะอาดห้องและตกแต่งห้องให้พร้อม”

“แต่ตอนนี้ก็เกือบจะสิบเอ็ดโมงแล้ว และคุณเพิ่งมาบอกฉันให้เตรียมอาหารเย็นเลี้ยงพวกผู้นำระดับสูง ฉันจะไปซื้อของที่ไหนมาทำให้ทัน”

แน่นอนว่าหลี่หมิงซานรู้ว่าเฉาซวงรู้สึกอย่างไร แต่เขาก็ทำอะไรไม่ได้เหมือนกันในตอนนี้

หลี่หมิงซานพูดด้วยน้ำเสียงทุ้ม “ฉันรู้ว่านี่เป็นเรื่องยากมาก แต่ไม่ว่าความยากลำบากจะใหญ่แค่ไหน ฉันเชื่อว่าคุณก็เอาชนะมันเพื่อฉันได้ ดังนั้นรีบไปเตรียมตัวซะ ! ”

เฉาซวงยืนนิ่งและตอบออกมาด้วยใบหน้าเศร้าสร้อย “รองนายกเทศมนตรีหลี่ คุณก็พูดง่ายสิ แต่ตอนนี้ฉันทำไม่ได้ หากฉันรับปากไป แล้วเกิดไม่ทันจะทำอย่างไร ! ”