ผมย้อนอดีตมาเปลี่ยนชะตายุค 80 (นิยายแปล) - ตอนที่ 149 :ปล่อยแกะตัวเดียวได้ ย่อมปล่อยทั้งฝูงได้เช่นกัน[1]

    ตอนที่ 149 :ปล่อยแกะตัวเดียวได้ ย่อมปล่อยทั้งฝูงได้เช่นกัน[1]

    

    โครงการร้านแฟรนไชส์แบรนด์ที่สองที่หลินเจียอินเปิดตัวคือ ‘ร้านพะโล้’

    

    “รับสมัครนักลงทุนเปิดแฟรนไชส์ร้านพะโล้ด้วยหรือนี่ ? ”

    

    “พะโล้ก็ขายดีเหมือนกัน หากเราเปิดร้านแฟรนไชส์นี้ รับรองเลยว่าทำกำไรได้แน่นอน”

    

    “ที่จริงก็พิจารณาได้เหมือนกันนะ”

    

    “อืม ฉันคิดว่าได้นะ ! ”

    

    “ผู้จัดการหลิน แฟรนไชส์ร้านพะโล้มีเงื่อนไขอะไรบ้าง ? ”

    

    “ผู้จัดการหลิน มีสอนเทคนิคทำพะโล้ด้วยไหม ? ”

    

    “ผู้จัดการหลิน……”

    

    “……”

    

    ไม่นาน หลายคนก็เริ่มพูดถึงเรื่องนี้ และมีบางคนถามโพล่งออกมาตรง ๆ

    

    หลินเจียอินกล่าวว่า “ขณะนี้ร้านพะโล้รับสมัครแฟรนไชส์เฉพาะในเมืองชิงโจวเท่านั้น และการเข้าร่วมเป็นแฟรนไชส์มีเงื่อนไขไม่เคร่งครัดเหมือนร้านกุ้งอบน้ำมันชิงเหอ นอกจากนี้เรายังยกเว้นค่าธรรมเนียมแฟรนไชส์ให้กับนักลงทุนที่สนใจลงทุนกับเราด้วย ! ”

    

    ผู้คนรู้สึกตื่นเต้นอีกครั้ง

    

    “ผู้จัดการหลิน ไม่ต้องจ่ายค่าธรรมเนียมแฟรนไชส์จริงหรือ ? ”

    

    “ผู้จัดการหลิน มีเงื่อนไขอะไรบ้าง คุณพูดมาได้เลย”

    

    “ผู้จัดการหลิน ผมเปิดแฟรนไชส์ร้านกุ้งอบน้ำมันชิงเหอแล้ว ยังสามารถเปิดแฟรนไชส์ร้านพะโล้ได้อีกไหม ? ”

    

    “ผู้จัดการหลิน แฟรนไชส์ร้านพะโล้มีโควต้าเท่าไหร่ ? ”

    

    “ผู้จัดการหลิน ผมขอหนึ่งโควต้า”

    

    “ผู้จัดการหลิน……”

    

    “……”

    

    เมื่อได้ยินว่าไม่มีค่าธรรมเนียมแฟรนไชส์ ทุกคนทั้งประหลาดใจและดีใจ พวกเขาถามคำถามจนหลินเจียอินตอบไม่ทัน

    

    หลินเจียอินกล่าวว่า “แฟรนไชส์ร้านพะโล้รับแค่ 20 แห่งก่อน”

    

    นี่คือการตัดสินใจของเธอหลังจากพูดคุยกับเจียงเสี่ยวไป๋

    

    ในเวลานั้น เจียงเสี่ยวไป๋ยังชื่นชมเธอว่าเก่งมากด้วย

    

    เขาบอกเธอว่า ‘ปล่อยแกะตัวเดียวได้ ย่อมปล่อยทั้งฝูงได้เช่นกัน’

    

    ร้านพะโล้เปิดเป็นแฟรนไชส์ได้เช่นกัน ไม่มีปัญหาแน่นอน

    

    เพียงแต่ว่ารูปแบบของแฟรนไชส์ร้านพะโล้และร้านกุ้งอบน้ำมันชิงเหอมีความแตกต่างกัน

    

    ร้านกุ้งอบน้ำมันชิงเหอมีการสอนเทคนิคการทำอาหารด้วยกุ้งเครย์ฟิชให้ แต่ร้านพะโล้ไม่ได้สอนเทคนิคตรงส่วนนี้ เนื่องจากเทคนิคตุ๋นพะโล้ค่อนข้างยาก เจียงเสี่ยวไป๋จึงใช้วิธีจัดส่งแบบครบวงจร ร้านแฟรนไชส์ไม่ต้องตุ๋นพะโล้เอง มีหน้าที่แค่ขายให้เท่านั้น

    

    นี่จึงเป็นเหตุผลที่ว่าทำไมแฟรนไชส์ร้านพะโล้ถึงไม่ต้องชำระค่าธรรมเนียมแฟรนไชส์

    

    อำนาจการกำหนดราคาไม่ได้อยู่ในมือของผู้รับสิทธิ์แฟรนไชส์ พวกเขามีหน้าที่รับผิดชอบในการขายและรับส่วนต่างจากการขายเท่านั้น

    

    สำหรับผู้ที่รับสิทธิ์เปิดแฟรนไชส์ร้านกุ้งอบน้ำมันชิงเหอในเขตเมืองชิงโจวอยู่แล้ว พวกเขาไม่จำเป็นต้องเปิดแฟรนไชส์ร้านพะโล้อีก เพราะพวกเขาสามารถขายพะโล้ในร้านของพวกเขาได้ ซึ่งก็เหมือนกับร้านกุ้งอบน้ำมันชินเจียงในตอนนี้

    

    ซึ่งอันที่จริงก็เทียบเท่ากับการมีแฟรนไชส์พะโล้อยู่ในร้านเช่นกัน

    

    เฉิงจิ้งและคนอื่นรวมเจ็ดคนที่ได้รับสิทธิ์เปิดแฟรนไชส์กุ้งอบน้ำมันในเขตเมืองชิงโจวต่างดีใจมาก พวกเขาไม่คาดคิดเลยว่าหลังจากที่พวกเขาได้รับสิทธิ์เปิดแฟรนไชส์กุ้งอบน้ำมันในเขตเมืองชิงโจวแล้ว พวกเขายังสามารถขายพะโล้ได้อีกด้วย

    

    มีช่องทางทำเงินเพิ่มมาอีกหนึ่งช่องทาง ช่างเป็นเรื่องดีจริง ๆ

    

    ส่วนบรรดาผู้ที่ได้รับสิทธิ์แฟรนไชส์ร้านกุ้งอบน้ำมันชิงเหอในเขตอำเภออื่นต่างผิดหวังเล็กน้อย

    

    เพราะพวกเขาขายได้แค่กุ้งอบน้ำมัน ไม่สามารถขายพะโล้ได้

    

    ในเวลาไม่ถึง 10 นาที ก็มีผู้จองรับสิทธิ์เปิดแฟรนไชส์ร้านพะโล้ครบทั้ง 20 แห่งแล้ว ส่วนผู้ที่แย่งชิงสิทธิ์เปิดแฟรนไชส์ทั้ง 2 ร้านมาไม่ได้ต่างเสียดายมากที่ตนเองลงมือช้าเกินไป

    

    สรุปแล้วการขายแฟรนไชส์ในวันนี้ประสบความสำเร็จครั้งใหญ่เลยทีเดียว

    

    เหล่านักลงทุนจำนวน 80 กว่าคนในที่นี้มี 60 กว่าคนที่ได้กลายเป็นพันธมิตรรับสิทธิ์เปิดร้านแฟรนไชส์ไป และมีเพียง 10 กว่าคนเท่านั้นที่ไม่ได้อะไรกลับไปเลย

    

    กระทั่งเหล่านักลงทุนทยอยกลับไปหมดแล้ว หลินเจียอินถึงแสดงสีหน้าตื่นเต้นดีใจออกมา

    

    เพราะวันนี้เธอเก็บค่าธรรมเนียมแฟรนไชส์ได้มากถึง 21,000 หยวน อีกทั้งยังไม่ต้องจ่ายต้นทุนอะไรด้วย

    

    แน่นอนว่าที่เธอดีใจที่สุดก็คือการเปิดร้านแฟรนไชส์กุ้งอบน้ำมันในเขตอำเภออื่น ๆ รวมถึงแฟรนไชส์ร้านพะโล้ เพราะนี่คือความคิดของเธอเอง

    

    ความคิดของเธอใช้ได้จริง แบบนี้มันน่าดีใจกว่าทำกำไรได้เสียอีก

    

    ยิ่งไปกว่านั้น แนวคิดนี้ยังให้ผลกำไรอีกด้วย

    

    มันสามารถทำกำไรได้มากกว่าความคิดเปิดร้านแฟรนไชส์กุ้งอบน้ำมัน 10 ร้านในเขตเมืองของเจียงเสี่ยวไป๋ แถมยังสามารถขยายธุรกิจไปได้ไกลกว่าตั้งหลายเท่า

    

    “ที่จริงฉันก็มีหัวทางธุรกิจเหมือนกันนะเนี่ย ! ”

    

    หลินเจียอินกำหมัดแน่น เปี่ยมไปด้วยความมั่นใจในตนเอง

    

    “ขอแสดงความยินดีกับผู้จัดการหลินที่ขายแฟรนไชส์ได้สำเร็จ ! ”

    

    “ขอแสดงความยินดีกับผู้จัดการหลิน ! ”

    

    “ขอแสดงความยินดีกับผู้จัดการหลิน ! ”

    

    “……”

    

    พนักงานในร้านทุกคนที่เดินผ่านไปผ่านมาต่างแสดงความยินดีกับหลินเจียอินด้วยรอยยิ้ม ซึ่งรอยยิ้มของเธอสดใสกว่าดอกโบตั๋นในฤดูใบไม้ผลิเสียอีก

    

    “เมียจ๋า ขอแสดงความยินดีกับคุณด้วยที่ประสบความสำเร็จในการขายแฟรนไชส์วันนี้ ! ”

    

    เจียงเสี่ยวไป๋ยังมาแสดงความยินดีกับเธอเช่นกัน

    

    “ฉันเก่งใช่ไหมล่ะ ! ”

    

    หลินเจียอินพูดอวดตัวเองต่อหน้าเจียงเสี่ยวไป๋เป็นครั้งแรก

    

    ว่ากันว่าผู้หญิงที่มั่นใจนั้นสวยที่สุด หน้าตาที่สดใสของหลินเจียอินในตอนนี้ทำให้เจียงเสี่ยวไป๋คลั่งไคล้

    

    “เมียของผม ต้อง……เก่งอยู่แล้ว ! ”

    

    เจียงเสี่ยวไป๋กลืนน้ำลายพูดอย่างยากลำบาก

    

    ใช่แล้ว ทั้งสวยและมีความสามารถ !

    

    นี่คือถึงจะเรียกว่าสวยสมบูรณ์แบบที่สุด ไม่อย่างนั้นสวยแต่ไม่มีความสามารถก็ไร้ประโยชน์ !

    

    หลินเจียอินยิ้มแก้มปริ แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็มองออกถึงความผิดปกติของสีหน้าและคำพูดเจียงเสี่ยวไป๋ ดูเหมือนเธอจะได้ยินความหมายอื่นจากในคำพูดของเขาด้วย

    

    “ชิ ! ”

    

    “คนทะลึ่ง ! ”

    

    เธอบิดตัวไปมาแล้ววิ่งหนีไป

    

    ปล่อยให้เจียงเสี่ยวไป๋อยู่คนเดียวในสนามหญ้าอย่างหดหู่

    

    “ช่างเถอะ วันเวลายังอีกยาวไกล ! ยังอีกยาวไกล ! ”

    

    เจียงเสี่ยวไป๋ปลอบใจตัวเอง แล้วถึงไปโทรหารองนายกเทศมนตรีจาง

    

    คุณบอกว่าร้านแฟรนไชส์กุ้งอบน้ำมัน 10 ร้านยังน้อยไป ตอนนี้มีร้านเปิดพร้อมกัน 45 ร้านบวกร้านที่เจียงเสี่ยวไป๋ดำเนินการเองอีก 5 ร้าน รวมทั้งหมดเป็น 50 ร้านแล้ว

    

    คงไม่นับว่าน้อยแล้วใช่ไหม

    

    เป็นอย่างที่คาดไว้ เมื่อได้ยิน รองนายกเทศมนตรีจางก็มีความสุขมาก

    

    “เสี่ยวเจียง คุณทำได้ดีมาก แต่คนหนุ่มสาวน่ะต้องมีความกล้าบ้าบิ่นหน่อย จะได้ก้าวไปได้เร็วขึ้น ! ”

    

    หลังจากกดวางสายไป เจียงเสี่ยวไป๋ก็รู้สึกราวกับตนเองหาความวุ่นวายใส่ตัวเข้าแล้ว

    

    ทว่าจู่ ๆ ตอนนี้เขาก็มีร้านเพิ่มขึ้นอีกหลายแห่งในคราวเดียวกัน เขาไม่อาจล่าช้าเรื่องก่อสร้างโรงงานผลิตเครื่องปรุงรสกุ้งอบน้ำมันสำเร็จรูปได้อีกแล้ว

    

    เช่นนั้นหากต้องให้เขาผสมเครื่องปรุงรสลงในหม้อแล้วจัดส่งให้ทีละร้าน มีหวังเขาได้เหนื่อยตายก่อนพอดี

    

    นอกจากนี้ หากแฟรนไชส์ร้านพะโล้เปิดทำการขึ้นมา ปริมาณความต้องการพะโล้ในแต่ละวันจะเพิ่มสูงขึ้นเป็นอย่างมาก เขาจะต้องเร่งพัฒนาฝีมือการตุ๋นพะโล้ของเฝิงเยี่ยนหงและหลัวเจาตี้ให้เร็วที่สุด

    

    โชคดีที่ตอนนี้พวกเธอสองคนมีพื้นฐานที่ดี ในอนาคตพวกเธอสามารถทำเองได้แล้ว

    

    ช่วงนี้ หลินเจียอินก็งานยุ่งเช่นกัน

    

    เพราะหลังจากที่แฟรนไชส์สามแห่งสุดท้ายในเมืองชิงโจวได้รับการยืนยันแล้ว พนักงานจำนวนมากในร้านแฟรนไชส์แต่ละแห่งก็จะมาเรียนรู้งานที่ร้านหลายร้อยคนในคราวเดียว ซึ่งเพียงพอที่จะทำให้เธองานรัดตัว

    

    แต่นี่เป็นเรื่องเล็กน้อย ในเมื่อมีพนักงานเป็นจำนวนมาก ก็สามารถแบ่งการทำงานออกเป็น 2 กะได้

    

    ดังนั้นเวลาทำงานของพนักงานจึงเปลี่ยนเป็น 07.00 น. – 14.00 น. แล้วเปลี่ยนกะตอน 15.00 น.

    

    ด้วยเหตุนี้ ธุรกิจร้านอาหารยามดึกจึงเริ่มต้นขึ้นด้วย

    

    เดือนมิถุนายนอากาศเริ่มร้อนขึ้น มีผู้คนจำนวนมากออกไปทำกิจกรรมในเวลากลางคืน

    

    การกินกุ้งอบน้ำมันและดื่มเบียร์ในตอนกลางคืนค่อย ๆ กลายเป็นกระแสในหมู่คนหนุ่มสาวของเมืองชิงโจว ทำให้กิจการร้านอาหารยามดึกไม่ได้ด้อยไปกว่าตอนกลางวันเลย

    

    สิ่งนี้ทำให้ผู้ที่ซื้อแฟรนไชส์ไปต่างดีอกดีใจ ทุกคนเตรียมพร้อมและแทบรอไม่ไหวที่จะเปิดร้านทันที

    

    ทว่าหลินเจียอินมีข้อกำหนดในการเปิดร้านค่อนข้างสูง เธอบอกเทคนิคลับที่จะช่วยให้ผู้ซื้อแฟรนไชส์ประสบความสำร็จก็คือ: ทำเล ! ทำเล ! และทำเล !

    

    ดังนั้น หลังจากที่ผู้ซื้อแฟรนไชส์เลือกทำเลได้แล้ว หลินเจียอินจะต้องตรวจสอบอย่างรอบคอบ และเริ่มตกแต่งร้านได้ก็ต่อเมื่อได้รับการยืนยันว่าไม่มีปัญหาแล้วเท่านั้น

    

    และมาตรฐานการตกแต่งร้านก็เข้มงวดมากเช่นกัน ร้านแฟรนไชส์จะต้องมีประตูเหมือนร้านเดิม มีการตกแต่งและมาตรฐานการบริการไปในทิศทางเดียวกัน

    

    หลินเจียอินแนะนำจวงปี้เฉิงและช่างไม้ถานให้กับผู้ซื้อแฟรนไชส์ทุกคน

    

    เพราะร้านกุ้งอบน้ำมันชิงเจียงถูกตกแต่งโดยจวงปี้เฉิงผู้มากประสบการณ์ ส่วนโต๊ะและเก้าอี้ทั้งหมดทำโดยช่างไม้ถานซึ่งได้มาตรฐานแน่นอน

    

    ช่วงหลายวันมานี้ จวงปี้เฉิงและช่างไม้ถานต่างตกตะลึง เพราะจู่ ๆ ก็มีงานเข้ามาหาพวกเขาถึงที่เยอะขนาดนี้ ทั้งสองทั้งตกใจและดีใจในคราวเดียวกัน

    

    แม้ว่าจวงปี้เฉิงจะจ้างคนงานใหม่จำนวนมากในช่วงนี้ แต่จู่ ๆ ก็มีงานเข้ามามากมายจนเขาทำไม่หวาดไม่ไหว ฉะนั้นเขาจึงรับงานแค่บางส่วนเท่านั้น

    

    เพราะเขายังสร้างบ้านใหม่ของเจียงเสี่ยวไป๋ไม่เสร็จ นอกจากนี้เขายังมีโปรเจ็กต์ใหญ่อย่างการสร้างโรงงานของเจียงเสี่ยวไป๋รอเขาอยู่ เขาไม่มีแรงเหลือไปทำอย่างอื่นแล้วจริง ๆ

    

    สถานการณ์ทางฝั่งช่างไม้ถานดีขึ้นมาหน่อย เพราะเขารับงานทำชุดโต๊ะและเก้าอี้ของร้านแฟรนไชส์ทั้ง 45 ร้านมาทั้งหมด

    

    อีกอย่าง ชุดโต๊ะและเก้าอี้กว่า 2,000 ชุดนี้จะถูกขายให้ผู้ซื้อแฟรนไชส์ของเจียงเสี่ยวไป๋

    

    ช่างไม้ถานยิ้มแก้มปริ ดูเหมือนว่าตอนนี้เขาจะเปิดโรงงานเฟอร์นิเจอร์ได้แล้ว

    

    

    [1] ปล่อยแกะตัวเดียวได้ ย่อมปล่อยทั้งฝูงได้เช่นกัน (一只羊是放, 一群羊也是放) หมายถึง หากทำเรื่องหนึ่งได้ ย่อมสามารถทำอีกเรื่องที่คล้ายคลึงไปพร้อมกันได้