ทะลุมิติมาช่วยสามี (ว่าที่เศรษฐี) ในยุค 70 - บทที่ 205 สถานการณ์พลิกผัน

บทที่ 205 สถานการณ์พลิกผัน

อะไรที่เรียกว่า ‘เธอสนใจเขาก่อน?’

อะไรที่เรียกว่า ‘สร้างโอกาสอยู่กับเขาตามลำพัง?’

ถ้าเขาไม่ใช่พี่ชายของเธอ เธอจะต้องด่าว่า ‘ไอ้ผู้ชายมั่นหน้า!’

ลี่หรงสิ้นหวัง เธอคิดว่าน่าจะซักซ้อมบทพูดกับเขาก่อนมาที่นี่!

ลี่ข่ายจือผู้ชายร่างใหญ่คนหนึ่งฟังแล้วก็รู้สึกแปลก ๆ เมื่อเห็นสีหน้าเสิ่นหย่วนเทาที่เคร่งขรึมลงเรื่อย ๆ รวมถึงเสิ่นหมิงโจวที่พยายามระงับความโกรธเอาไว้ เขาจึงกัดฟันและเตะลี่รุ่ยจือ “พูดให้มันดี ๆ หน่อย!”

ลี่หรงเตือนเขาเบา ๆ “พูดถึงแผนที่วางไว้ในอนาคต เรื่องอื่นไม่ต้องพูด”

หลังจากถูกขัดจังหวะลี่รุ่ยจื่อจึงเพิ่งรู้ตัวว่าตัวเองพูดผิด เขาจึงกระแอมและพูดใหม่อีกครั้ง “พวกเราคบกันตอนหนิงหนิงอยู่ปีสาม

ผมสัญญาว่าจะดูแลหนิงหนิงให้ดีครับ ตอนนี้ผมมีเงินเก็บอยู่ประมาณหนึ่งแสนหยวน และอีกไม่กี่วันผมจะพาหนิงหนิงไปดูบ้านของเรา ผมจะใส่ชื่อหนิงหนิงให้เป็นเจ้าของบ้าน ถือว่าเป็นของหมั้น ผมคิดไว้แล้วว่างานแต่งงานจะต้องยิ่งใหญ่ และผมจะไม่ทำให้หนิงหนิงต้องเสียใจแน่นอนครับ”

“หลังจากแต่งงานแล้ว แม่ผมบอกว่าถ้าหนิงหนิงยินดี เธอสามารถอยู่กับพ่อแม่ผมก่อนได้ หลังจากคลอดลูกแล้วถ้าหนิงหนิงไม่อยากอยู่บ้านนั้นแล้ว เราก็จะย้ายไปอยู่บ้านหลังใหม่ที่ซื้อไว้ ผมจะไม่ให้หนิงหนิงต้องทำงานบ้าน ผมรู้ว่าเธอได้รับการเลี้ยงดูมาอย่างทะนุถนอม เธอจะเป็นเจ้าหญิงน้อยของผมตลอดไป เมื่อถึงเวลานั้นผมจะจ้างแม่บ้านคอยดูแลทุกอย่างให้เธอ สรุปแล้วคือคุณลุงกับคุณป้าไม่ต้องเป็นห่วง ผมลี่รุ่ยจือ จะพยายามและทุ่มเททั้งชีวิตเพื่อไม่ให้หนิงหนิงต้องลำบากเลยแม้แต่น้อยครับ”

เขาพูดจบแล้วบรรยากาศก็เงียบลงชั่วครู่

ตั้งแต่ลี่หรงได้ยินว่าเขามีเงินฝากแสนหยวน สีหน้าของเธอก็เปลี่ยนไป เธอแปลกใจมากไม่คิดว่าพี่สามของเธอจะเก่งขนาดนี้ ในช่วงหลายปีที่ผ่านมาเขาสามารถเก็บเงินได้จำนวนมากขนาดนี้เลยหรือนี่

รอให้เรื่องนี้จบลง ลี่หรงจะต้องเตือนเขาให้ซื้อบ้านล้อมลาน และแน่นอนว่าต้องซื้อบ้านในเขตที่เจริญรุ่งเรืองมากที่สุดในอนาคต!

สวีจิ้งเหอพยักหน้าอย่างพอใจมากขึ้นเรื่อย ๆ

ถึงแม้ว่าเธอจะไม่ต้องออกไปทำงานหาเงิน แต่เธอก็รู้ดีว่าการหาเงินในสภาพแวดล้อมแบบนี้เป็นเรื่องยาก

ลี่รุ่ยจื่อคงไม่ได้พึ่งพาครอบครัวของเขาจริง ๆ ไม่อย่างนั้นทำไมต้องออกไปดิ้นรนข้างนอกทั้งที่มีพี่ชายเป็นถึงผู้บัญชาการกองพล

ในสภาพแวดล้อมที่หางานยาก เขาก็สามารถใช้สมองและความสามารถของตัวเองหาเงินฝากได้เกือบแสนหยวน ถือว่าเก่งมากแล้ว

ยิ่งกว่านั้นเขายินดีจะนำเงินก้อนนี้มาซื้อบ้านให้หนิงหนิง และวางแผนอนาคตทั้งหมดแล้วพูดออกมาด้วยความจริงใจ

หลังจากที่สวีจิ้งเหอฟังจบ เธอก็รู้สึกพอใจเป็นอย่างมาก

แต่เสิ่นหย่วนเทาไม่ได้คิดเช่นนั้น เงินจำนวนนี้ยังไม่เพียงพอสำหรับเขา และที่สำคัญคือ มีเงินแค่นี้ก็คิดอยากจะแต่งงานกับลูกสาวของเขาแล้วหรือ?

ในฐานะคนที่คลุกคลีอยู่ในแวดวงอำนาจมานาน เขารู้ดีเกี่ยวกับกฎที่ไม่เป็นลายลักษณ์อักษรบางอย่างในสังคม

เงินไม่สามารถต่อกรกับอำนาจได้ เว้นแต่จะมีเงินมากพอ!

แต่อย่างไรก็ตาม ลี่รุ่ยจือก็ไม่ได้มีเงินมากมายขนาดนั้น

ในสายตาของเขาอำนาจมีค่ามากกว่าเงิน

เขาจงใจละเลยอายุของอีกฝ่าย รวมถึงสภาพแวดล้อมในปัจจุบัน การที่สามารถหาเงินได้มากมายขนาดนี้ถือว่าเก่งมากแล้ว

ถ้าหากลี่รุ่ยจือได้มาทำการหมั้นหมายลูกสาวของเขาไว้ก่อนแล้ว ไม่ใช่มาแอบคบกันจนท้องก่อนแต่งแบบนี้ เสิ่นหย่วนเทาคิดว่าเขาก็คงไม่โกรธขนาดนี้

อีกอย่างลี่รุ่ยจือก็เป็นผู้ชายวัยใกล้สามสิบ หลังจากปลดประจำการทหารก็ไม่คิดจะฝึกฝนต่อในกองทัพ แต่กลับวิ่งเข้าสู่สนามการค้า ปัจจุบันก็ได้มาเพียงแค่หนึ่งแสนหยวนแล้วเขาจะทำอะไรได้

เสิ่นหย่วนเทาพูดอย่างจริงจังว่า “ฉันไม่สบายใจที่จะฝากหนิงหนิงไว้กับนาย”

ลี่รุ่ยจือก็แสดงสีหน้าที่จริงใจออกมาเช่นกัน “คุณลุงไม่สบายใจเรื่องอะไรครับ บอกผมมาเลยก็ได้ ผมจะพยายามแก้ไขครับ”

เสิ่นหย่วนเทาจิบชากลั้นความโกรธไว้ เมื่อหันไปมองภรรยาของตัวเอง ก็พบว่าเธอหลบสายตา เห็นได้ชัดว่าเธอย้ายข้างไปแล้ว

หลังจากจิบชาไปหนึ่งอึก เขาก็ถามเสิ่นหมิงโจว “แกมีอะไรจะพูดหน่อยไหม?”

เกี่ยวกับเรื่องที่เสิ่นรั่วหนิงท้องอยู่ เสิ่นหมิงโจวก็รู้พร้อมกับพ่อแม่ในเย็นวันนั้น เขาเพิ่งกลับมาจากที่ทำงานเมื่อรู้เรื่องก็โกรธจนแทบคลั่ง ถ้าไม่รู้ว่าอีกฝ่ายจะมาในวันรุ่งขึ้นเขาคงจะตามไปฆ่าลี่รุ่ยจือถึงบ้านไปแล้ว

วันรุ่งขึ้นลี่รุ่ยจือเดินทางมาแค่คนเดียว เขาก็ซ้อมลี่รุ่ยจือจนสาแก่ใจตามคำสั่งของผู้เป็นพ่อ

วันนี้เขากลับกล้ามาที่นี่อีกแล้ว!

ไอ้สารเลวนี่ยังพาคนมาไกล่เกลี่ยอีก เสิ่นหมิงโจวยังคงโกรธแค้น น้องสาวของเขาถูกคนทำให้ท้องก่อนที่ครอบครัวจะรู้เรื่อง

สำหรับเขาแล้วคนคนนั้นมันช่างเลวทรามมาก!

ดังนั้นไม่ว่าคนตรงหน้าจะเป็นใคร เขาก็ไม่คิดจะมองหน้ามัน!

การขึ้นรถก่อนแล้วค่อยซื้อตั๋วทีหลัง เป็นสิ่งที่คนดี ๆ เขาทำกันเหรอ?

แต่เมื่อตั้งใจฟังที่ลี่รุ่ยจือพูดจนจบ เสิ่นหมิงโจวก็คิดอย่างมีเหตุผล

เมื่อมองข้ามสิ่งที่ลี่รุ่ยจือทำไป ความสามารถส่วนตัวของเขาก็โดดเด่นมาก และแผนในอนาคตของเขาก็ดูเหมือนจะคิดเพื่อหนิงหนิง

เสิ่นหมิงโจวรู้สึกว่าเขายังพอใช้ได้

และเมื่อครู่ เสิ่นหมิงโจวมัวแต่สนใจลี่หรงอยู่!

เมื่อจู่ ๆ ถูกผู้เป็นพ่อเรียกถามเสิ่นหมิงโจวก็อึ้งไปชั่วครู่ ก่อนจะได้สติ ตอบกลับอย่างรู้สึกผิดโดยไม่รู้จะพูดว่าอย่างไร “เอ่อ ผมว่าก็ถือว่าใช้ได้นะ ดีเหมือนกัน”

เสิ่นหย่วนเทารู้สึกราวกับว่าตัวเองถูกทอดทิ้งอยู่เพียงลำพัง เขาขบฟัน แล้วมองเสิ่นหมิงโจวที่เต็มไปด้วยความผิดหวัง “มีอะไรให้น่าภูมิใจกัน!”

เสิ่นรั่วหนิงยิ้มแล้วพูดว่า “ตอนนี้คุณพ่อสบายใจขึ้นบ้างหรือยังคะ? ยังมีอะไรที่ไม่พอใจอีกไหมคะ พูดออกมาได้เลยค่ะ”

“ฉันไม่พอใจทั้งหมด!” เสิ่นหย่วนเทาพูดเสียงแข็ง แต่เมื่อพูดจบ เขาก็พบว่าทุกคนกำลังรอให้เขาพูดว่าไม่พอใจตรงไหน และเขาก็พูดไม่ออกเสียแล้ว

น่าอึดอัดชะมัด!

“ได้ยินมาว่านายกำลังจะเตรียมตัวลงไปทางใต้ แล้วหนิงหนิงล่ะ จะทิ้งให้เธออยู่บ้านเลี้ยงลูกคนเดียวเหรอ?”

ลี่รุ่ยจือครุ่นคิดสักครู่แล้วตอบว่า “ผมว่าจะจัดการเรื่องของผมกับหนิงหนิงให้เรียบร้อยก่อนแล้วค่อยลงใต้ครับ พอดีผมเห็นว่านโยบายและสภาพแวดล้อมของทางใต้เอื้อต่อการทำธุรกิจดีมาก ผมไม่อยากพลาด ถ้าหากต้องไปทางใต้อีก ผมก็จะพาหนิงหนิงไปด้วย แต่ต้องรอให้เธอคลอดก่อนครับ”

เสิ่นหย่วนเทาสูดหายใจด้วยความไม่พอใจและเย้ยหยัน “สุดท้ายถ้าหนิงหนิงอยู่กับนาย หนิงหนิงก็ไม่ได้ใช้ชีวิตอย่างสงบสุขอยู่ดี!”

“ไม่หรอกครับ” ลี่รุ่ยจือพูดอย่างมั่นใจ “บ้านของผมอยู่ที่เมืองหลวง การไปทางใต้ก็แค่ไปทำธุรกิจ ไม่ได้ไปปักหลักถาวร ยังไงผมก็ต้องกลับมาอยู่แล้วครับ”

“อยู่คนเดียวข้างนอก ใครจะรู้ว่าต่อไปนายคิดจะทำอะไร เวลานั้นฟ้าสูงจักรพรรดิอยู่ไกล*[1] ใครจะไปจัดการนายได้”

ลี่รุ่ยจือรู้ว่าอีกฝ่ายกำลังหาเรื่องเขา แต่สิ่งที่พูดก็ทำให้คนคิดมากจริง ๆ

เขาพูดอย่างจริงใจ “คุณลุงครับ ผมรู้ว่าไม่ว่าผมจะพูดอะไร คุณลุงก็คงจะยังไม่พอใจอยู่ดี เพราะยังไงหนิงหนิงก็เป็นลูกสาวที่คุณเลี้ยงมากับมือกว่ายี่สิบปี ผมเข้าใจคุณลุงนะครับ แต่จะพูดให้สวยหรูยังไง ก็สู้การกระทำไม่ได้ คุณลุงลองให้โอกาสผมพิสูจน์ให้เห็นเป็นการกระทำดีกว่าครับ”

เสิ่นหย่วนเทากำลังจะพูดอะไรอีก สวีจิ้งเหอก็เหลือบตามอง “พอได้แล้ว ยังพูดไม่จบอีกเหรอ ตอนคุณมาที่บ้านฉันพ่อของฉันก็ไม่ได้ทำท่าทางโกรธคุณขนาดนี้เลยนะ”

เสิ่นหย่วนเทา “มันเหมือนกันซะที่ไหน ตอนนั้นผมมาสู่ขอคุณถูกต้องตามธรรมเนียมนะ ผมไม่ได้ทำเรื่องขายหน้าเสียเมื่อไหร่กัน!”

เขาหงุดหงิดมาก ไม่คิดว่าภรรยาจะเอาเขามาเปรียบเทียบกับไอ้หนุ่มคนนั้น!

คนแบบนี้เทียบกันไม่ได้เลย!

ตอนนี้เขากลับกลายเป็นคนใจร้ายไปเสียแล้ว!

แม้แต่เสิ่นหมิงโจวที่ซ้อมลี่รุ่ยจือเมื่อครั้งก่อน ก็ยังหันไปเข้าข้างอีกฝ่าย!

“..ช่างเถอะ ฉันจะไม่ยุ่งแล้ว แต่ถ้านายกล้าทำให้ลูกสาวของฉันเสียใจหรือผิดหวังแม้แต่นิดเดียวแล้วละก็ ฉันจะฆ่านายให้ตายคามือเลยคอยดู!”

แววตาลี่รุ่ยจือเป็นประกาย “ครับ! ถ้าผมทำไม่ได้ ผมยอมให้คุณลุงจัดการยังไงก็ได้เลยครับ!”

เสิ่นหย่วนเทาโบกมือ “รีบไปให้พ้นซะ ตอนนี้ฉันไม่อยากเห็นหน้านาย!”

“ผมขอพูดอะไรอย่างหนึ่งก่อนจะไปได้ไหมครับ?” ลี่รุ่ยจือยิ้ม

“รีบพูดมา!”

ลี่รุ่ยจือมองไปที่เสิ่นรั่วหนิง “แม่บอกว่าพรุ่งนี้เป็นวันดี พรุ่งนี้ผมเลยคิดว่าจะมารับหนิงหนิงไปจดทะเบียนครับ!”

เสิ่นหย่วนเทาหรี่ตา “ไม่ได้! พูดกันไว้แล้วว่าจะซื้อบ้าน ถ้าไม่ซื้อพรุ่งนี้ก็ไม่ต้องมา!”

[1] ฟ้าสูงจักรพรรดิอยู่ไกล หมายถึง ดินแดนที่กว้างใหญ่ทำให้ยากต่อการปกครอง ในที่นี้หมายถึงเสิ่นหย่วนเทาต้องการสื่อว่าลี่รุ่ยจือต้องไปอยู่ไกล หากเขาคิดจะนอกใจเสิ่นรั่วหนิงก็ไม่มีทางรู้ได้