ชายาเจ้าหยุดเย้าข้าเสียที - ตอนที่ 403 อวิ๋นซั่วยอมรับผิด

“หวังว่าเจ้าจะไม่เสียใจภายหลัง”

พูดประโยคนี้ทิ้งไว้แล้ว เฟิงอิ๋นก็ออกไป

มู่หรงกวานเสวี่ยทุบกำปั้นลงบนเตียง ไม่ระวังสะเทือนไปถึงแผล

นางขมวดคิ้ว นางมองมู่หรงกวานเย่ว์เป็นพี่สาวแท้ๆ ไปแล้วจริงๆ

เฟิงอิ๋นยังมองออก แล้วเจียงสือจะดูออกด้วยหรือไม่ นางแอบเป็น

กังวล

เฟิงอิ๋นกำลังจะกลับห้องตนเอง แม่นมกุ้ยก็เข้ามาห้ามนางทันที

พูดด้วยสีหน้าไร้ความรู้สึกใดๆ ว่า

“เฟิงอิ๋น เจ้าสำนักมีคำสั่ง ให้เจ้าพาคนออกไปเอาหัวเซียวเหยี่ยน

มา ณ บัดนี้”

“รับทราบ”

เฟิงอิ๋นรับปากด้วยความลำบากใจอย่างมาก เจียงสือส่งนางไปฆ่า

เซียวเหยี่ยนตอนนี้ก็เพื่อให้ทางเลือกนางสองทางเลือก ถ้านางไม่ตาย

เซียวเหยี่ยนก็ตาย

เมื่อก่อนนางไม่เคยมีความรู้สึกเช่นนี้ ตอนนี้ความรู้สึกนี้ยิ่งรุนแรง

ขึ้นทุกที นางเป็นแค่หมากรุกตัวหนึ่งในมือเจียงสือ เจียงสือจะวาง

นางไว้ที่ใด นางก็ต้องอยู่ที่นั่น ความภาคภูมิใจเหล่านั้น มาดูตอนนี้

แล้วช่างน่าขันสิ้นดี

หลิงอวี้จื้อกับเซียวเหยี่ยนต่างก็อยู่ในห้อง เซียวเหยี่ยนพันแผล

ใหม่แล้ว อวิ๋นซั่วคุกเข่าตัวตรงกับพื้น หลิงอวี้จื้อทำหน้าเหนื่อยทันที

เรื่องก็เยอะอยู่แล้ว อวิ๋นซั่วยังเข้ามาร่วมวงอะไรอีก

“ข่าวรั่วเพราะเจ้าใช่หรือไม่”

เซียวเหยี่ยนมองอวิ๋นซั่วแวบหนึ่ง แววตาประกายรังสีสังหารอย่าง

เข้มข้น

หลิงอวี้จื้อไม่เคยคิดถึงเรื่องนี้มาก่อน อวิ๋นซั่วหน้าตาสะอาดหล่อ

เหลา แค่มองก็เห็นว่าเป็นเด็กดี ประกอบกับหลายวันมานี้เขาไม่ได้มี

พฤติกรรมอะไรผิดปกติ ด้วยเหตุนี้จึงไม่เคยสงสัยอวิ๋นซั่ว

อวิ๋นซั่วก้มหน้า ในเมื่อไม่มีข้อแก้ตัวก็ไม่มีคำปฏิเสธ

หลิงอวี้จื้อเดินไปตรงหน้าอวิ๋นซั่ว ถามด้วยความตกใจ

“เป็นเจ้าจริงๆ หรือ”

“เป็น…เป็นข้าเอง วันนั้นข้าได้ยินพวกท่านพูดกันโดยบังเอิญ จึง

เอาเรื่องนี้ไปบอกคนเบื้องบน

ข้านึกไม่ถึงว่าผลลัพธ์จะร้ายแรงเช่นนี้ เสียหายไปทั้งตำบลเถา

หยวน หากรู้ว่าสำนักอู๋จี๋จะรู้เรื่องนี้ ตีข้าให้ตายข้าก็คงไม่พูดออกไป

เรื่องนี้เป็นความผิดของข้าเอง พี่ใหญ่ พี่สะใภ้ พวกท่านลงโทษข้า

เถิด! เห็นตำบลเถาหยวนกลายเป็นเช่นนี้ ข้าก็รู้สึกเสียใจอย่างยิ่ง”

เซียวเหยี่ยนมองอวิ๋นซั่วที่คุกเข่ากับพื้นอย่างเย็นชา ถามต่อว่า

“เจ้านายเบื้องหลังเจ้าคือใคร”

“คนที่ติดต่อกับข้าเป็นคนของอู๋อ๋อง”

อวิ๋นซั่วลังเลสักครู่ แต่ก็พูดออกมาในที่สุด เขามาหาเซียวเหยี่ยน

กับหลิงอวี้จื้อก็เพื่อพูดเรื่องทั้งหมดอย่างตรงไปตรงมา ตัดสินใจจะ

บอกทุกสิ่งทุกอย่างแก่พวกเขา

“เจ้าพูดว่าอู๋อ๋องหรือ”

หลิงอวี้จื้อมองอวิ๋นซั่วอย่างเหม่อลอย ทำไมเป็นเฉินเสี้ยวหรูอีก

แล้ว หรือว่าเขากับสำนักอู๋จี๋สมรู้ร่วมคิดกัน

สุภาพบุรุษในสายตาเธอทำไมถึงกลายเป็นคนแบบนี้ ยิ่งรู้ก็ยิ่งทำ

ให้เธอผิดหวัง นั่นคือคนของซ่งเฉิงนะ ทำไมถึงกลายเป็นคนชั่วที่

ร้ายกาจเพียงนี้

เมื่อก่อนเธอยังคิดจะแต่งงานกับอู๋อ๋อง ตอนนี้ในหัวไม่มีความคิด

เช่นนี้แล้ว ในทางตรงกันข้าม รู้สึกดีใจที่ตนเองไม่ได้เลือก

เฉินเซี่ยวหรู เขาไม่เหมือนซ่งเฉิง เอาเขากับซ่งเฉิงมาเปรียบเทียบกัน

เท่ากับเป็นการดูถูกซ่งเฉิง เสียทีที่มีหน้าตาแบบนี้จริงๆ

“เป็นคนของอู๋อ๋องจริงๆ พวกเขามาหาข้า บอกข้าว่าพวกท่านอยู่ที่

อำเภอฉางหนิง ดังนั้นข้าจึงมาหาพวกท่านที่อำเภอฉางหนิง”

อวิ๋นซั่วหยุดครู่หนึ่งแล้วพูดต่อ

“พี่สาวกับแม่ตายไปแล้ว ข้าก็ได้รับจดหมายที่พ่อเขียน จึงรีบ

กลับไป แต่กลับช้าไปหนึ่งก้าว

โจรบุกเข้าจวน ไม่เพียงแต่ถูกปล้นไปจนว่างเปล่า ทุกคนตายหมด

พ่อก็เจ็บหนัก

ก่อนที่เขาจะสลบไปก็เอามรดกของแม่มาให้ข้า บอกว่าทั้งหมดนี้

ไม่เกี่ยวกับพี่ใหญ่ ให้ข้าเอาของนี้ให้พี่ใหญ่ ข้าพาพ่อออกจากจวน

ตระกูลอวิ๋น ถึงตอนนี้ท่านก็ยังไม่ฟื้น ไม่รู้ว่ายังจะฟื้นมาได้อี