ชายาเจ้าหยุดเย้าข้าเสียที - ตอนที่ 446 ยินดีเป็นอนุ

ตอนที่ 446 ยินดีเป็นอนุ

ชวีเหยายิ้ม เห็นหลิงอวี้จื้อไม่มีเจตนาจะบอก นางก็ไม่ได้ซักถาม

ต่อ

นางรู้ว่านางทำผิดต่อหลิงอวี้จื้อ ตอนนี้ถึงแม้หลิงอวี้จื้อจะเชื่อฟัง

มาก แต่ไม่ได้อยู่ด้วยกันมาตั้งหลายปี นางไม่เข้าใจลูกสาวตัวเองเลย

เรื่องนี้ทำให้นางแอบรู้สึกหดหู่อยู่ภายในใจ

ต่อไปจะต้องเอาใจใส่ให้มากกว่านี้ถึงจะถูก เช่นนี้ถึงจะทำให้

หลิงอวี้จื้อยินดีพูดความในใจออกมาให้นางฟัง

เมื่อมีชวีเหยาคอยปลอบใจ อารมณ์ของหลิงอวี้จื้อก็สงบลงไม่

น้อย ลุกขึ้นกลับไปในห้องเพื่อเปลี่ยนชุด เพิ่งเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จ มั่ว

ชิงก็กลับมาพอดี

หลิงอวี้จื้อจัดเสื้อผ้าให้เรียบร้อย เอาผมทัดหู แล้วรีบถามทันที

“สืบได้เรื่องหรือไม่”

มั่วชิงพยักหน้า

“สืบได้เรื่องแล้วเจ้าค่ะ เรื่องนี้เป็นเรื่องจริง มีพระราชเสาวนีย์

งานมงคลสมรสแล้ว ตอนนี้คนกำลังกระจายข่าวนี้ไปทั้งเมือง

หลวง”

“เรื่องนี้ข้ารู้ ข้าถามถึงเฉินปี้ต่างหาก”

หลิวกงกงพูดเช่นนั้นแล้ว เรื่องนี้ต้องเป็นเรื่องจริงแน่นอน เขา

ไม่มีทางพูดโกหกต่อหน้าพวกเธอ เพราะไม่มีความจำเป็น

มั่วชิงรายงานต่อ

“เฉินปี้เป็นบุตรสาวคนโตที่เกิดจากภรรยาหลวงของท่าน

มหาบัณฑิตเฉิน ปีนี้อายุสิบแปดปี ชำนาญการดนตรีและศิลปะ รอบ

รู้มีการศึกษา ได้ยินว่าหน้าตาโดดเด่น เรียกได้ว่าเป็นหญิงงามอันดับ

หนึ่งของเมืองหลวง มีคนมาสู่ขอนางนับไม่ถ้วน เพียงแต่ถูกเฉินปี้

ปฏิเสธไปหมดเจ้าค่ะ”

หลิงอวี้จื้อฟังเงียบๆ เช่นนี้ก็หมายความว่าเฉินปี้เป็นแบบฉบับ

ของสาวขาวรวยสวยน่ะสิ หน้าตาสะสวย แถมยังมากความสามารถ

ชาติกำเนิดก็สูง ผู้หญิงเช่นนี้จะไปเป็นอนุภรรยาได้อย่างไร

นี่เป็นการบังคับแต่งงานชัดๆ ปกติพระชายารองล้วนเป็นลูกสาว

ที่เกิดจากอนุของตระกูลขุนนาง ลูกสาวคนโตที่เกิดจากภรรยาหลวง

ล้วนเป็นพระชายาเอกทั้งนั้น มิต้องพูดถึงเฉินปี้ผู้เป็นสตรีมี

ความสามารถชื่อดังแห่งเมืองหลวง

เหตุผลเดียวที่พอจะพูดได้เต็มปากคือนางก็ชอบเซียวเหยี่ยน

เช่นกัน ดังนั้นจึงยินดีเป็นอนุ หากเป็นเช่นนี้จริง เรื่องนี้ก็คงจัดการ

ยากแล้ว

หลิงอวี้จื้ออดคิ้วขมวดไม่ได้ ศัตรูหัวใจคนนี้จัดการยากกว่า

เฟิงอิ๋นมากนัก เฟิงอิ๋นฐานะไม่สูงส่งพอ และไม่มีอะไรจะมาแข่งได้

แต่เฉินปี้ไม่เหมือนกัน นี่เป็นคนที่ถูกเลือกมาอย่างเป็นทางการ

“ใช่แล้ว คุณหนู ยังมีอีกเรื่องเจ้าค่ะ เฉินปี้เป็นลูกพี่ลูกน้องกับ

พระชายาเว่ยอ๋อง สองคนนี้มีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกันมาโดยตลอด

เจ้าค่ะ”

ความสัมพันธ์ชั้นนี้เหนือความคาดหมายของหลิงอวี้จื้อ นึกไม่

ถึงว่าเฉินปี้จะเป็นลูกพี่ลูกน้องกับลู่ซูหว่าน

ลู่ซูหว่านนับว่าเป็นคนเจ้าเล่ห์มากแผนการ ไม่รู้ว่าเฉินปี้เป็น

ผู้หญิงอย่างไร มีโอกาสเธอต้องไปพบเฉินปี้สักหน่อย ลองดูสิว่า

หญิงงามอันดับหนึ่งแห่งเมืองหลวงจะมีรูปร่างหน้าตาเป็นอย่างไร

เรื่องที่ควรคุยกันก็คุยกันมาพอสมควรแล้ว หลิงอวี้จื้อลุกขึ้น

“มั่วชิง เจ้ากับข้าไปจวนท่านอ๋องสักหน่อย ไปตอนนี้เลย”

“เจ้าค่ะ คุณหนู”

มั่วชิงตอบรับ แล้วเรียกรถม้าทันที สองคนขึ้นรถม้าไปด้วยกัน

หลิงอวี้จื้อพิงรถม้า ในใจสับสนมาก บิดผ้าเช็ดหน้าในมือไปมา

ไม่หยุด เธอขยำผ้าเช็ดหน้าจนเป็นก้อน อารมณ์ตึงเครียดอย่างยิ่ง

เหงื่อออกชุ่มฝ่ามือ

เธอไม่รู้ว่าเซียวเหยี่ยนจะอธิบายเรื่องนี้อย่างไร หากเซียวเหยี่ยน

ดึงดันจะแต่งเฉินปี้เข้าจวน เช่นนั้นเธอจะทำอย่างไร

คราวนี้มีแนวคิดที่ไม่เหมือนกันอีกแล้ว รู้สึกเพียงว่าจิตใจสับสน

วุ่นวายไปหมด นั่งอย่างไรก็นั่งไม่สบาย

รถม้าหยุดลง มั่วชิงช่วยหลิงอวี้จื้อลงจากรถม้า หลิงอวี้จื้อกระโดด

ลงจากรถม้าอย่างคล่องแคล่ว เห็นรถม้าอีกคันใกล้เข้ามาพอดี

เธอจำรถม้าของเซียวเหยี่ยนได้ ด้วยเหตุนี้จึงมั่นใจว่ารถม้า

ตรงหน้านี้ไม่ใช่ของเซียวเหยี่ยน

ซ ้ายังแน่ใจว่าเจ้าของรถม้าคันนี้เป็นผู้หญิง ไม่ว่าจะเป็นการ

ตกแต่งหรือสีของผ้าม่านล้วนเป็นกลิ่นอายแบบผู้หญิงมาก ไม่

เหมือนเธอที่ใช้รถม้าของในจวน บนตัวรถม้าไม่มีร่องรอยของเธอ

เลยแม้แต่นิดเดียว