ชายาเจ้าหยุดเย้าข้าเสียที - ตอนที่ 449 เจ้ำจะยืนอยู่ข้ำงกำยข้ำไม่ได้หรือ

“อวี้จื้อ บางเรื่องข้าก็ไม่สามารถทำได้ตามใจนึก คิดเสียว่ามีคน

มาอยู่ในจวนเพิ่มอีกคน ไม่ต้องเอานางมาใส่ใจ รอถึงเวลาที่

เหมาะสมแล้ว ข้าจะจัดการให้นางออกไปจากจวน เจ้าให้เวลาข้าสัก

หน่อย เชื่อข้า ได้หรือไม่”

เห็นเซียวเหยี่ยนยืนกรานจะแต่งงานกันเฉินปี้ หลิงอวี้จื้อก็ถูก

ความผิดหวังและความหดหู่ครอบงำไปทั้งใจ เหตุผลเธอเข้าใจหมด

แต่เธอทำไม่ได้ เพียงนึกถึงเฉินปี้ก็ยากที่จะทำเป็นไม่สนใจ เหมือน

ก้างที่ติดอยู่ในคอ กลืนก็ไม่ลง หยิบก็ไม่ออก

“ท่านบอกข้าหน่อย เหตุใดต้องแต่งงานกับเฉินปี้ นางมี

ประโยชน์อะไรกับท่าน

นางเป็นลูกสาวท่านมหาบัณฑิต ผู้เป็นพ่อไม่มีอำนาจแท้จริงใน

กำมือ ถึงแม้จะมีเกียรติยศอยู่บ้าง แต่ก็ช่วยอะไรท่านไม่ได้ ท่านดึง

ดันจะแต่งงานกับนางเพื่ออะไรกันแน่ ไทเฮาสามารถบังคับพวกเรา

ทุกคนได้ แต่บังคับท่านไม่ได้”

เซียวเหยี่ยนไม่ได้อธิบาย มู่หรงกวานเย่ว์บังคับเซียวเหยี่ยน

เมื่อก่อนไม่ได้จริงๆ แต่เซียวเหยี่ยนในตอนนี้มีความอ่อนแอ ย่อมมี

จุดอ่อนอยู่ในกำมือของผู้อื่น ไม่เหมือนเมื่อก่อนที่ทำอะไรก็ได้อย่าง

ใจนึก

เขาไม่ใช่ทำไม่ได้ แต่ไม่กล้าทำ หากไม่ยุ่งไม่สนใจอะไรเลย

จริงๆ เช่นนั้นคนแรกที่จะตายก็คือหลิงอวี้จื้อ เขาไม่กล้าเอานางไป

เป็นเดิมพัน

คำพูดเหล่านี้เซียวเหยี่ยนไม่ได้บอกหลิงอวี้จื้อ หากนางรู้แล้ว ใน

ใจจะต้องรู้สึกผิด คิดว่าตนเองทำให้เขาตกที่นั่งลำบาก เจาไม่อยาก

ให้หลิงอวี้จื้อมีความรู้สึกเช่นนี้ ทั้งหมดนี้เป็นสิ่งที่เขายินยอมพร้อม

ใจทำ

เห็นหลิงอวี้จื้อรอคอยตนเองอธิบาย สักครู่เซียวเหยี่ยนก็เอ่ยปาก

“งานแต่งครั้งนี้ไทเฮาเป็นคนพระราชทาน ตอนนี้ยังไม่สามารถ

แตกหักกับไทเฮาได้ นางต้องการเช่นนี้ถึงจะพอใจ เช่นนั้นข้าจึง

สงเคราะห์นาง อวี้จื้อ เรื่องที่ข้ารับปากกับเจ้า ข้าต้องทำให้ได้ เจ้าให้

เวลาข้าอีกสักหน่อย ข้าจะต้องจัดการเฉินปี้ให้ถูกต้องเหมาะสม”

เจตนาของเซียวเหยี่ยนชัดเจนแล้ว เขายินดีให้เฉินปี้เข้าจวน

สำหรับเขาแล้วอาจจะเป็นเรื่องเล็ก แต่สำหรับหลิงอวี้จื้อนี่เป็นเรื่อง

ใหญ่หาใดเปรียบ

เซียวเหยี่ยนคิดว่าใช้เฉินปี้มาปลอบใจมู่หรงกวานเย่ว์นั้นคุ้มค่า

เธอไม่ได้เป็นคนใจดีเห็นใจคนอื่นขนาดนั้น หากนี่เป็นหนึ่งในเรื่อง

ที่พระชายาที่มีคุณสมบัติควรทำ เช่นนั้นทั้งชีวิตนี้ เธอก็คงเป็นพระ

ชายาที่มีคุณสมบัติไม่ได้

กล่าวโดยสรุป เซียวเหยี่ยนก็ยังเข้าใจเธอไม่พอ หากเข้าใจจริงๆ

จะไม่รู้ได้อย่างไรว่า ไม่ว่าอย่างไรเธอก็รับเรื่องเช่นนี้ไม่ได้

สถานะเป็นสิ่งที่สำคัญมากสำหรับผู้หญิง โดยเฉพาะที่แคว้นเว่ย

ตะวันตก แต่งกับท่านแล้ว ทั้งชีวิตที่เหลืออยู่ก็เป็นคนของท่าน ตาย

แล้วก็เป็นผี เฉินปี้เป็นเมียของเซียวเหยี่ยนผู้ยิ่งใหญ่ เมียน้อยก็เป็น

เมีย ไม่นับถือว่าเป็นมือที่สามเลยด้วยซ ้า

หากเธอไม่ยอมให้เฉินปี้เข้าใกล้เซียวเหยี่ยน ทุกคนก็จะหาว่าเธอ

ทำไม่ถูก ดูก็รู้ว่าเฉินปี้ไม่ใช่ตะเกียงที่ประหยัดน ้ามัน จะต้องเป็นคน

ประเภทที่ใช้ทุกโอกาสให้เกิดประโยชน์

ถึงตอนนั้นชีวิตของเธอจะเหน็ดเหนื่อยเพียงใด ระหว่างเธอกับ

เซียวเหยี่ยนจะเกิดรอยแยกที่ก้าวผ่านไปไม่ได้เพราะเรื่องนี้

พระชายาเช่นนี้ เธอยังต้องการเป็นไหม

หลิงอวี้จื้อเริ่มย้อนถามตนเอง

“เซียวเหยี่ยน เพื่อบรรลุเป้าหมายของท่าน คราวที่แล้วท่านก็ไหว้

ฟ้าดินกับเฟิงอิ๋นไปแล้ว คราวนี้ท่านตัดสินใจจะแต่งผู้หญิงอีกคน

เข้าจวน

ตอนอยู่ที่อำเภอฉางหนิง ข้าเคยบอกท่านแล้วว่า ครั้งนั้นจะเป็น

ครั้งสุดท้าย ใจของข้าเจ็บปวดจริงๆ

ท่านใช้เรื่องอื่นมาทำให้ตนเองบรรลุเป้าหมาย ข้ายอมรับได้

ทั้งนั้น แต่มีเพียงความรักเรื่องเดียวเท่านั้นที่ใช้ไม่ได้ ข้ารับไม่ได้

ท่านแต่งงานกับเฉินปี้ได้อยู่แล้ว ข้าปฏิเสธไม่ได้ ท่านจะให้ข้า

ยินดีมีความสุขด้วย เช่นนั้นเป็นไปไม่ได้ ข้าไม่ได้ใจกว้างขนาดนั้น

เซียวเหยี่ยน ท่านไม่เข้าใจข้าเลย”

พูดจบแล้ว หลิงอวี้จื้อก็ไม่มองเซียวเหยี่ยนอีก หมุนตัวจะไป เดิน

ไปไม่กี่ก้าว ก็มีเสียงของเซียวเหยี่ยนแว่วมา

“เรื่องคราวที่อยู่ที่สำนักอู๋จี๋ ข้าทำไม่ถูกจริงๆ อวี้จื้อ คราวนี้เจ้าจะ

ยืนอยู่ข้างกายข้าไม่ได้ห