ชายาเจ้าหยุดเย้าข้าเสียที - ตอนที่ 464 สวยตะลึงเป็นพิเศษ

ตอนที่ 464 สวยตะลึงเป็นพิเศษ

เซียวเหยี่ยนผลักประตูเปิดออกทันที หลิงอวี้จื้อสวมชุดแต่งงาน

สีแดงเด่น เมื่อเห็นเซียวเหยี่ยนเข้ามา เธอก็ยิ้มสดใสให้เซียวเหยี่ยน

ชุดแต่งงานเป็นกระโปรงยาว ชายกระโปรงสีแดงกองปูพื้น ดิ้นทอง

บนตัวเปล่งประกายระยิบระยับ เสริมให้ผิวของหลิงอวี้จื้อยิ่งขาวผ่อง

ยังมีลวดลายดอกโบตั๋นตรงมุมอับของไหมเฟิ่งหวง หากไม่ดู

ละเอียดก็จะมองไม่ออก ดอกโบตั๋นขยับไหวมีชีวิตขึ้นมา ตามย่าง

ก้าวของหลิงอวี้จื้อ เวลาหยุดอยู่เฉยๆ ดูไม่เหมือนของจริง แต่เมื่อ

เดินเคลื่อนไหวจะเห็นได้ชัด นี่เป็นคุณสมบัติพิเศษของไหม

เฟิ่งหวง

ปกติหลิงอวี้จื้อไม่ค่อยใส่เสื้อผ้าสีสันฉูดฉาด จะแต่งตัวแนว

น่ารักสดใส

ตอนนี้สวมชุดสีแดงเด่นทั้งตัว ชุดแต่งงานอันมีมนต์เสน่ห์นี้มิได้

กลบความไร้เดียงสาของเธอ แต่กลับเสริมบุคลิกความเป็นผู้ใหญ่

ให้กับเธอ บุคลิกทั้งสองอย่างนี้ผสมผสานกันอย่างสมบูรณ์แบบ ทำ

ให้เธอในตอนนี้มีเสน่ห์เป็นอย่างมาก

แววตาของเซียวเหยี่ยนแสดงความทึ่งอย่างเห็นได้ชัด ความรู้สึก

ที่มีต่อหลิงอวี้จื้อเช่นนี้ ครั้งที่แล้วเกิดขึ้นตอนที่หลิงอวี้จื้อเต้นระบำ

ในงานเลี้ยงมื้อค ่าเทศกาลไหว้พระจันทร์ ตอนนี้นางทำให้เขาตะลึง

อีกครั้ง

หลิงอวี้จื้อของเขายังงดงามมากเหมือนเคย

หลิงอวี้จื้อเดินไปตรงหน้าเซียวเหยี่ยน แววตาแจ่มใสแฝงความ

ตื่นเต้นดีใจอย่างเห็นได้ชัด

“เป็นอย่างไรบ้าง สวยหรือไม่เพคะ”

เซียวเหยี่ยนพยักหน้าอย่างหนักแน่น

“สวยงามอย่างยิ่ง”

“ไหมเฟิ่งหวงนี่อัศจรรย์มาก นึกไม่ถึงว่าลวดลายดอกโบตั๋นนี้จะ

ขยับได้ มิน่าทั้งแคว้นเว่ยตะวันตกถึงมีอยู่เพียงชุดเดียว เนื้อผ้าอันน่า

อัศจรรย์นี้มาจากไหนหรือเพคะ ชุดแต่งงานนี้งดงามเหลือเกินเพ

คะ”

หลิงอวี้จื้อชมชุดแต่งงานไม่หยุดปาก วันนี้เธอไม่ได้เปลี่ยนทรง

ผมและการแต่งหน้า ถ้าหากแต่งให้ดีๆ หน่อย จะต้องสวยตะลึงเป็น

พิเศษ เมื่อครู่เธอมองเห็นความทึ่งทะลุแววตาของเซียวเหยี่ยน

“เจ้าต่างหากที่สวยมาก”

หลิงอวี้จื้ออารมณ์ดีมาก

“จริงหรือเพคะ ข้าสวยกว่าชุดหรือ”

“เหตุใดต้องเปรียบเทียบกับชุด”

เซียวเหยี่ยนถามด้วยความสงสัย

หลิงอวี้จื้ออาย นั่นสิ คำถามนี้โง่จริงๆ จะไปเปรียบเทียบความ

สวยกับชุดๆ หนึ่งทำไม คงจะดีใจมากเกินไป การเป็นดารา ทำให้

เธอได้สวมชุดแบรนด์เนมไฮเอนด์มามากมาย ชุดออกงานก็เคยใส่

มาไม่น้อย แต่ไม่เคยมีชุดไหนที่ทำงานดีใจจนเป็นเช่นนี้ ทำให้เธอ

ไม่อยากถอดออก รู้สึกมีความสุขมาก

ผู้ชายตรงหน้านี้เป็นคนที่เธออยากใช้ชีวิตด้วยตลอดไป อืม นี่

แหละคนที่ใช่ ทำให้เธอรู้สึกถึงการเป็นเจ้าของอย่างรุนแรง เฝ้ารอ

วันที่จะได้แต่งงานกับเขาเร็วขึ้น ความคิดอยากแต่งงานรุนแรง

เช่นนี้เกิดขึ้นเมื่ออยู่กับเขาเท่านั้น

“ข้าตื่นเต้นเกินไป ชุดแต่งงานนี้ข้าชอบมาก ขอบคุณนะ อาเห

ยี่ยน ที่ทำชุดสวยขนาดนี้ให้ข้า”

เซียวเหยี่ยนกุมมือหลิงอวี้จื้อ

“พอดีเลย ดูๆ แล้วข้าวัดขนาดได้แม่นยำมาก”

“…”

หลิงอวี้จื้อหมดคำตอบโต้ เขินจนต้องก้มหน้า

เซียวเหยี่ยนยื่นมือไปเชยคางเธอขึ้นมา โน้มตัวลงจุมพิตริมฝีปาก

ของเธอ ส่วนหลิงอวี้จื้อหลับตาลง จุมพิตนี้ หวานจัง

วันถัดมา หลิงอวี้จื้อเข้าวังไปร่วมงานเลี้ยง แต่งหน้าอย่างบรรจง

สวยงาม ผิวขาวนั้นขาวผ่อง ราวกับแกะสลักจากหยกขาว น่ารัก

อย่างยิ่ง หากพูดเรื่องน่ารัก กุลสตรีในเมืองหลวงทั้งหมดนี้ไม่มีใคร

สู้เธอได้ ในบรรดากุลสตรีเหล่านี้ นับว่าเธอมีความโดดเด่นมาก

บุคลิกไม่ซ ้าใคร หน้าก็ไม่ซ ้าใคร

เธอสวมชุดสีเขียวอ่อนทั้งตัว สดใสน่าพึงใจมาก เธอนั่งหน้า

กระจกทองแดงตบหน้าตัวเองเบาๆ ไม่แน่วันนี้อาจจะเป็นวันที่สนุก

มากวันหนึ่ง อย่างไรเธอก็มีลางสังหรณ์ ว่าวันนี้จะต้องเกิดเรื่อง

บางอย่างแน่

หลังจากเตรียมตัวเรียบร้อยแล้ว เธอก็พาหรูเยียนเข้าวัง ตอนแรก

อยากพามั่วชิงไป แต่คราวที่แล้วมั่วชิงจับตัวไทเฮาไว้ จึงไม่เหมาะที่

จะเข้าวังอีก เพื่อไม่ให้มู่หรงกวานเย่ว์หาเรื่องให้ลำบากใจ และทำ

ให้ในวังไม่มีปัญหาด้านความปลอดภัยด้วย