ชายาเจ้าหยุดเย้าข้าเสียที - ตอนที่ 480 สร้างความประทับใจที่ดีให้เซียวเหยี่ยน

ตอนที่ 480 สร้างความประทับใจที่ดีให้เซียวเหยี่ยน

เซียวเหยี่ยนรับยาถอนพิษไป ในใจก็รีบร้อน ต้องไปดูทันทีว่าที่

จวนมหาเสนาบดีเกิดเรื่องอะไรกันแน่ หลิงอวี้จื้อเกิดเรื่อง แต่ปิดเขา

ไว้หรือ

“อู่จิ้น เจ้าไปเชิญหมอในจวนมาทำแผลให้คุณหนูเฉิน แล้ว

ประเดี๋ยวไปส่งคุณหนูกลับจวน”

“ขอรับ ท่านอ๋อง”

อู่จิ้นรับคำ

“คุณหนูเฉิน ขอบใจมาก น ้าใจนี้ มีโอกาสข้าจะใช้คืนเจ้า”

เฉินปี้ส่ายหน้า

“ท่านอ๋องยินดีร่วมมือกับหม่อมฉันช่วยพี่ชาย ก็ถือว่าเป็นการคืน

น ้าใจให้หม่อมฉันแล้วเพคะ หม่อมฉันก็ไม่ใช่คนไม่รู้ผิดชอบชั่วดี

ขนาดนั้น เพียงหวังให้ท่านอ๋องกับคุณหนูหลิงสบายดี

หากเป็นไปได้ ก็หวังว่าท่านอ๋องจะช่วยพูดถึงหม่อมฉันในแง่ดี

ให้คุณหนูหลิงฟัง หม่อมฉันไม่รู้ว่าควรจะพูดอย่างไร คุณหนูหลิง

ถึงจะเชื่อหม่อมฉันเพคะ”

เซียวเหยี่ยนไม่ได้พูดอะไรสักคำ ตอนนี้ใจเขาจดจ่ออยู่กับความ

ปลอดภัยของหลิงอวี้จื้อ พูดคุยอีกสองสามคำ ก็ออกไปอย่างรวดเร็ว

อู่จิ้นเชิญเฉินปี้ไปที่ห้องรับแขก แล้วไปเชิญหมอมาด้วยตนเอง

เฉินปี้นั่งอยู่บนเก้าอี้ มุมปากมีรอยยิ้มพึงพอใจ ถึงแม้เซียวเหยี่ยน

จะเย็นชากับนางเหมือนเคย แต่จากเรื่องนี้ นางก็ได้สร้างความ

ประทับใจที่ดีแก่เซียวเหยี่ยน หากหลิงอวี้จื้อพูดว่าร้ายนางต่อหน้า

เซียวเหยี่ยนก็ยิ่งดีเข้าไปใหญ่ ถึงเวลานั้นก็จะได้ดูละครฉากเด็ด

นางจะให้เซียวเหยี่ยนดูให้ดีๆ ว่าหลิงอวี้จื้อไร้เหตุผลเพียงใด

ซูฮว่ายังคงไม่ค่อยเข้าใจการกระทำของเฉินปี้

“คุณหนูเจ้าคะ ให้ยาถอนพิษไปง่ายๆ เช่นนี้จะไม่เสียเปรียบ

คุณหนูหลิงเปล่าๆ หรือเจ้าคะ เดิมทีเรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับพวกเราเลยสัก

นิด โดนพิษก็สมน ้าหน้านาง ถือว่าเจียงฮูหยินช่วยระบายแค้นให้

คุณหนู”

“เป็นคนจะมองสั้นๆ เช่นนั้นไม่ได้ ความแค้นครั้งเดียวระบาย

ออกไปได้แล้ว แล้วต่อไปเล่า

เจียงฮูหยินก็มิกล้าเอาชีวิตของหลิงอวี้จื้อ ข้าอยากได้ใจของท่าน

อ๋อง มิใช่ชีวิตของหลิงอวี้จื้อ หากใจของท่านอ๋องไม่มีข้า ถึงแม้ไม่

มีหลิงอวี้จื้อ ข้าก็เข้าใกล้ท่านอ๋องไม่ได้

เขาไม่เหมือนกับผู้ชายคนอื่นๆ จะให้เขาสนใจนั้นไม่ง่ายเลย

ถึงแม้จะบาดเจ็บสักหน่อย แต่ก็คุ้มค่ามาก”

สายตาของเฉินปี้จมดิ่ง ขณะบอกความคิดของตนให้ซูฮว่าฟัง

นางรู้ว่าเซียวเหยี่ยนไม่ใช่ผู้ชายธรรมดา และไม่กล้าปั่นหัวเขา

ตามอำเภอใจ ได้แต่เพียงคว้าโอกาสวางแผนซ้อนแผน หากทำ

เกินไปแล้วก็รังแต่จะทำให้เซียวเหยี่ยนต่อต้านนนาง นางจะต้อง

รักษาระดับไว้ให้พอดี

ขอเพียงให้ได้อยู่กับเซียวเหยี่ยน เมื่อนั้นทุกอย่างก็ย่อมเป็นไปได้

แม้หลิงอวี้จื้อจะฉลาดเพียงใด ก็ยังมีใจขี้หึงของผู้หญิง ความ

แตกต่างที่มากที่สุดระหว่างนางกับหลิงอวี้จื้อก็คือ หลิงอวี้จื้อยอม

ให้มีคนอื่นไม่ได้ แต่นางทำได้ อาศัยตรงจุดนี้ หลิงอวี้จื้อก็พ่ายแพ้

นางแล้ว

ตอนที่เซียวเหยี่ยนไปถึงจวนมหาเสนาบดี หลิงอวี้จื้อเอนกายอยู่

บนตั่งนุ่มๆ นั่งไขว่ห้าง เมื่อครู่มู่หรงนี่อวิ๋นเพิ่งให้คนส่งข่าวมา เธอ

รู้แล้วว่ายาถอนพิษถูกเฉินปี้เอาไปแล้ว ที่แท้เรื่องนี้เฉินปี้สมรู้ร่วม

คิดกับมู่หรงกวานเสวี่ยอย่างนั้นหรือ

ถึงแม้ไม่ใช่ เหตุใดมู่หรงกวานเสวี่ยถึงให้ยาถอนพิษแก่เฉินปี้

นางวางแผนทำอะไรกันแน่ หากตกไปอยู่ในมือของเฉินปี้จริง นาง

จะเอายาถอนพิษให้เธอได้อย่างไร

ผู้หญิงอย่างเฉินปี้สร้างปัญหาเก่งกว่าที่เธอจินตนาการไว้มากนัก

คนเช่นนี้เข้าจวนท่านอ๋องไปด้วยกันกับเธอ เช่นนั้นเธอคงไม่มีชีวิต

สงบสุขแม้แต่วันเดียว ทุกวันต้องคอยระวังป้องกันไว้

ชีวิตเช่นนี้เหนื่อยใจเกินไป ไม่ได้ เธอต้องหาวิธีห้ามเฉินปี้ไม่ให้

แต่งเข้าจวนอ๋องผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ เก็บคนมารยาร้อย

เล่ห์เอาไว้ข้างกายก็เท่ากับหาเรื่องใส่ต