ชายาเจ้าหยุดเย้าข้าเสียที - ตอนที่ 482 ใครไม่เชื่อใคร

ตอนที่ 482 ใครไม่เชื่อใคร

“ตอนนี้คนที่ไม่เชื่อข้าคือท่าน ข้าบอกแล้วว่านางเจตนาไม่ดี

ท่านไม่เชื่อ เรื่องที่พี่ชายนางโดนวางยาพิษอาจจะจริง แต่ที่นาง

อยากแต่งงานกับท่านไม่ใช่เพื่อช่วยพี่ชายแน่นอน

ผู้หญิงงูพิษใจอำมหิตเช่นนี้จะไปสนความเป็นความตายของ

พี่ชายได้อย่างไร อาเหยี่ยน เฉินปี้ไม่มีทางแต่งเข้าจวนเป็นอันขาด”

เห็นเซียวเหยี่ยนไม่เชื่อตนเอง เอนเอียงไปทางเฉินปี้ หลิงอวี้จื้อก็

โมโหแล้ว พูดด้วยความโกรธ

เซียวเหยี่ยนจับไหล่ทั้งสองข้างของหลิงอวี้จื้อ อธิบายหลิงอวี้จื้อ

ด้วยความอดทน

“อวี้จื้อ เจ้าก็รู้ว่าเหตุใดเฉินปี้ต้องแต่งเข้าจวน เวลาสองเดือนเจ้า

ทนไม่ไหวเชียวหรือ

ต้องทำเรื่องให้ยุ่งยากจนจัดการไม่ได้ ถึงเวลานั้นก็ล้วนไม่เป็น

ผลดีแก่พวกเรา ข้ารับปากเจ้า ตั้งแต่เฉินปี้เข้าจวนจนออกไป ข้าจะ

ไม่ย่างกรายเข้าไปในห้องนาง และจะไม่เจอนางด้วย เจ้าไม่เชื่อข้า

เชียวหรือ”

“ข้าย่อมเชื่อท่านอยู่แล้ว แต่ข้าไม่เชื่อเฉินปี้ รู้อยู่แท้ๆ ว่านางมีใจ

ชั่ว ถ้าข้ายังจะให้นางเข้าจวนอีก ข้าไม่ใช่หาเรื่องใส่ตัวหรอกหรือ

อาเหยี่ยน ข้าเคยหลอกท่านตอนไหนบ้าง ท่านถึงได้เชื่อเฉินปี้อยู่

เช่นนี้”

หลิงอวี้จื้อร้อนใจแล้ว ยิ่งเห็นเซียวเหยี่ยนปกป้องเฉินปี้ อารมณ์ก็

ยิ่งหงุดหงิดว้าวุ่นใจ ยอมไม่ได้แม้แต่วันเดียว

“ข้าไม่ได้เชื่อนาง นี่เป็นวิธีการแก้ปัญหาที่ดีที่สุดในตอนนี้ อวี้จื้อ

เฉินปี้ไม่ได้แย่อย่างที่เจ้าคิด ข้ารู้ว่าตนเองกำลังทำอะไร เจ้าเชื่อใจข้า

ก็พอแล้ว อวี้จื้อ เชื่อข้าสักครั้งยากขนาดนี้เชียวหรือ”

เมื่อเห็นสองคนความเห็นไม่ตรงกัน หลิงอวี้จื้อก็แอบก่นด่าเฉิน

ปี้ในใจไปหนึ่งยก

ลูกไม้ของเฉินปี้ได้ผลอย่างคาดไม่ถึง กลทุกข์กายใช้ดีจริงๆ แถม

ยังลงมือที่ร่างกายของนางเองด้วย

กลางวันในวังเธอเพิ่งจะสั่งสอนเฉินปี้ไปหนึ่งยก กลางคืนเฉินปี้

ก็แก้แค้นคืนเสียแล้ว

ผู้หญิงคนนี้ช่างเชี่ยวชาญเรื่องการใช้โอกาส หากได้อยู่กับเซียว

เหยี่ยน จะไม่ขยันยุยงก่อเรื่องหรือ ถึงแม้เซียวเหยี่ยนจะไม่ได้มี

เจตนาเช่นนั้น เฉินปี้ก็จะหาเรื่องเธอไปทุกหนแห่ง สร้างโอกาสเข้า

ใกล้เซียวเหยี่ยน ถึงเวลานั้นเมื่อเธอเห็นเข้าต้องไม่สบายใจแน่นอน

“เช่นนั้นท่านเชื่อข้าหรือยัง อาเหยี่ยน ท่านไม่ได้สนใจความรู้สึก

ของข้าหรอกหรือ เช่นนั้นตอนนี้ข้าจะพูดให้ชัดเจนแจ่มแจ้ง แค่มี

เฉินปี้อยู่ ข้าก็อารมณ์ไม่ดีแล้ว ระหว่างข้ากับเฉินปี้ ถ้ามีข้าต้องไม่มี

นาง”

“เจ้า…”

หลิงอวี้จื้อไม่ลดละ มองเซียวเหยี่ยนตรงๆ ทั้งคับข้องใจ ทั้งมี

แววตาที่แฝงการรอคอย ขณะรอเซียวเหยี่ยนตอบ แต่ไหนแต่ไรมา

เขาปกป้องเธอไว้อย่างดี ไม่อยากให้เธอได้รับความอยุติธรรมแม้แต่

น้อย

เดิมทีเธอควรจะฝืนใจยอมรับ จากนั้นก็แอบใช้อุบายทำให้เฉินปี้

ออกไป สามารถแข่งขันกับเฉินปี้อย่างลับๆ นี่เป็นวิธีที่ดีที่สุดตั้งแต่

แรก

แต่กับเซียวเหยี่ยน เธอไม่อยากทำเช่นนั้น ไม่ว่ากับใครก็สามารถ

ใช้อุบายและวิธีการได้ ยกเว้นเซียวเหยี่ยนเพียงผู้เดียวที่ใช้ไม่ได้ ต่อ

หน้าเซียวเหยี่ยน เธอจริงใจ เปิดเผยตัวตนทั้งหมดให้เห็น

เซียวเหยี่ยนมองหลิงอวี้จื้อ ปวดหัวกับความดื้อรั้นของหลิงอวี้จื้อ

ในตอนนี้

“ปกติข้ายอมเจ้าเกินไปจริงๆ อวี้จื้อ เจ้ารู้คำตอบของข้าอยู่แล้ว

แต่ข้าเลือกไม่ได้”

“ดังนั้นท่านจะดึงดันแต่งกับเฉินปี้ใช่หรือไม่”

หลิงอวี้จื้อใจชาไปครึ่งหนึ่ง เพื่อซ่อนอารมณ์ในดวงตา เธอจึงเส

มองไปทางอื่นอย่างรวดเร็ว

“คนที่ข้าอยากแต่งงานคือเจ้า เฉินปี้เป็นเพียงแค่หมากตัวหนึ่ง

เจ้าไม่ชอบ หมากตัวนี้ ข้าก็ไม่ได้คิดจะเก็บไว้นาน ไม่นานก็กำจัด

ออกไป

อวี้จื้อ ข้าคำนึงถึงความรู้สึกของเจ้าทุกๆ เรื่อง แต่เจ้าเคยนึกถึง

ความลำบากของข้าบ้างหรือไม่ ข้าเป็นอ๋องผู้สำเร็จราชการแทน

พระองค์ ไม่ใช่ชาวบ้านธรรมดา เรื่องใดเรื่องหนึ่ง หากทำไปแล้ว ก็

ต้องยอมรับผลที่จะตามมา ผลที่จะตามมาบางเรื่อง ข้าก็ยอมรับ

ไม่ได้”

เรื่องที่ยอมรับไม่ได้นั้น ก็คือการสูญเสียหลิงอว