ชายาเจ้าหยุดเย้าข้าเสียที - ตอนที่ 639 ทำโทษเฉินปี้

ยากนักที่เธอจะได้พบกับเฉินปี้ หลินอวี้จื้อไม่มีทางปล่อยโอกาส

อันดีนี้แน่นอน ตอนนี้เธอเป็นหยวนเฟย เฉินปี้เป็นขุนนางหญิงใน

วัง หากนับตามฐานะแล้ว เธอเป็นนาย เฉินปี้เป็นบ่าว เธอต้องใช้

ประโยชน์จากการเป็นหยวนเฟยสักหน่อย วันนี้เฉินปี้ต้องตาย

เรื่องในโลกยากคาดเดา ใครจะไปคิดว่าเธอกับเฉินปี้จะมีวันนี้ได้

เล่า

หลิงอวี้จื้อไม่บอกให้เฉินปี้ลุกขึ้น เฉินปี้ก็ได้แต่คุกเข่าอยู่บนพื้น

ต่อไป รอให้หลิงอวี้จื้อสั่ง

“นี่มิใช่ใต้เท้าเฉินหรอกหรือ ใต้เท้าเฉินรีบร้อนจะไปไหนหรือ”

หลิงอวี้จื้อให้นางกำนัลพามู่หรงเซียงหนานไปเล่นก่อน แล้วค่อย

ถามเฉินปี้อย่างเนิบนาบ

“หม่อมฉันจะกลับฝ่ายภูษาเพคะ ระยะนี้มีคนเข้ามาใหม่ หม่อม

ฉันจึงกำลังจัดการกับเรื่องรับคนใหม่เข้ามาทำงาน”

เฉินปี้ก้มหน้าลงเอ่ยรายงาน นางพยายามข่มใจไว้สุดกำลัง ต่อให้

ไม่ยินยอมเพียงใด นางก็ไม่กล้าเป็นปฏิปักษ์ต่อหลิงอวี้จื้อ เพราะ

ตอนนี้หลิงอวี้จื้อเป็นคนโปรดของเฉินม่อฉือ การทำเช่นนั้นไม่เป็น

ผลดีอะไรกับนางเลย

“ใต้เท้าเฉินช่างยุ่งจริงๆ โอ๊ะ ดูข้าสิ ข้าถึงกับลืมบอกให้ใต้เท้า

เฉินลุกขึ้น คุกเข่านานเพียงนี้คงเจ็บแย่ รีบลุกขึ้นเถิด”

หลิงอวี้จื้อตีหน้าผากตัวเอง แสร้งเป็นว่าลืมบอกให้เฉินปี้ลุกขึ้น

ทั่วทั้งอุทยานหลวงมีก้อนหินแข็งเต็มไปหมด เมื่อครู่นางคุกเข่า

ถูกก้อนหินบนพื้น ความเจ็บปวดกระจายไปทั่วหัวเข่า เฉินปี้ลุกขึ้น

แต่ยังคงก้มหน้าอยู่ตรงหน้าหลิงอวี้จื้อ “หากหยวนเฟยไม่มีสิ่งใด

แล้ว หม่อมฉันขอตัวก่อนเพคะ”

“ผู้ใดบอกว่าข้าไม่มี พวกเจ้าไปก่อนเถิด ข้ามีเรื่องจะพูดกับใต้

เท้าเฉินสักหน่อย” หลิงอวี้จื้อโบกมือให้บ่าวไพร่ที่เดินตามหลังเฉิน

ปี้หลบไป พวกนางไม่รู้ว่าหลิงอวี้จื้อจะทำอะไร จึงทยอยถอยไปยืน

อยู่ห่างๆ

เฉินปี้รู้ว่าหลิงอวี้จื้อต้องการหาเรื่อง แต่นางทำอะไรไม่ได้ ได้แต่

ทนรับ ทำให้นางโกรธแค้นหลิงอวี้จื้อมากขึ้นกว่าเดิม ตายไปแล้ว

แท้ๆ แต่สุดท้ายยังกลับมาเหยียบหัวนางได้ สวรรค์ช่างไม่ยุติธรรม

จริงๆ

หลิงอวี้จื้

อเดินเข้าไปหยุดตรงหน้าเฉินปี้ มองเฉินปี้ด้วยรอยยิ้มแล้วเอ่ย

เสียงแผ่วต ่าว่า “เฉินปี้ เจ้ายังอายุยืนจริงๆ จวนอู่อ๋องต่างตายกันหมด

มีเพียงเจ้าที่หนีรอดมาได้ เพื่อปกป้องตนเอง เจ้าถึงกับใส่ร้ายอาเห

ยี่ยน เจ้าว่าแค้นนี้ข้าจะชำระอย่างไรดี”

“เรื่องนี้ข้าเห็นเองกับตา เหตุใดจึงว่าใส่ร้าย ตอนนี้ผู้สำเร็จ

ราชการแทนพระองค์พาคนเข้ามาค้นจวนอู่อ๋อง สังหารฟางไท่เฟย

และท่านอ๋อง ทั้งยังสังหารคนทั้งจวน หากไม่ใช่เพราะข้าดวงแข็ง

หนีออกมาได้ คงได้ตายด้วยดาบของเขาไปแล้ว”

หากบอกว่าเซียวเหยี่ยนสังหารฟางฮุ่ยหรูและเฉินเสี้ยวหรู เธอ

เชื่อ

แต่หากบอกว่าเซียวเหยี่ยนสังหารคนทั้งจวน เธอไม่มีทางเชื่อ

เด็ดขาด

เซียวเหยี่ยนไม่ใช่คนที่ชอบสังหารไปทั่วแม้แต่ผู้บริสุทธิ์ ต่อให้

เธอตาย เซียวเหยี่ยนก็ไม่มีทางโกรธจนสังหารคนทั้งจวนอู่อ๋องได้

เขาไม่ใช่คนเช่นนั้น

เพราะฉะนั้นต้องมีคนอยู่เบื้องหลังอย่างแน่นอน เฉินปี้ยืนยัน

เช่นนี้เห็นชัดว่าเจตนาใส่ร้ายเซียวเหยี่ยน ให้คนทั่วหล้าสงสัยว่า

เซียวเหยี่ยนทำเรื่องไร้คุณธรรมนี้ ทำให้ภาพลักษณ์ของเขาย ่าแย่

อย่างที่สุดจนกลายเป็นกบฏของแผ่นดิน

ที่เขากบฏเร็วเพียงนี้คงเป็นเพราะถูกบีบคั้น หากเดาไม่ผิด เรื่องนี้

คงเป็นฝีมือของมู่หรงกวานเยว่ นางคงคิดจะใช้โอกาสนี้กำจัดเซียว

เหยี่ยน เห็นได้จากที่ตอนนี้เฉินปี้มาพึ่งพิงมู่หรงกวานเยว่

“เจ้าไม่มีวรยุทธ์ แต่สามารถหลบหนีออกมาได้โดยไม่ได้รับ

บาดเจ็บใดๆ เลย ช่างอัศจรรย์นัก เฉินปี หากอาเหยี่ยนจะฆ่าเจ้า เจ้า

ไม่มีทางหนีพ้นแน่ ข้าไม่อยากจะพูดจาไร้สาระกับเจ้าอีกแล้ว เสี่ยว

เตี๋ยว ตบปากนาง”