ชายาเจ้าหยุดเย้าข้าเสียที - ตอนที่ 754 ตอนหลับช่างน่ามองนัก

ตอนที่ 754 ตอนหลับช่างน่ามองนัก

เมื่อหมิงเย่ว์ สาวใช้คนสนิทของมู่หรงเซียงหนานเห็นเซียวหนิง

มาก็รีบย่อกายทำความเคารพทันที “ขอองค์หญิงทรงพระเจริญ”

“คุณชายเจ้าเล่า”

“คุณชายอยู่ในห้องเพคะ หากไม่มีคำสั่งก็ไม่อาจให้ผู้ใดเข้าไปใน

ห้องคุณชายได้เพคะ องค์หญิง หม่อมฉันจะเข้าไปเรียนคุณชายก่อน

สักครู่เพคะ”

เซียวหนิงขวางหมิงเย่ว์ไว้ “ไม่ต้อง ข้าเข้าไปเอง ชุนฉิน ในเมื่อ

คุณชายมู่หรงชอบความสงบ เจ้าก็รอข้าอยู่ด้านนอกเถิด ข้าไปครู่

เดี๋ยวเท่านั้น”

หากเป็นผู้อื่น หมิงเย่ว์คงขวางไว้อย่างสุดกำลัง นางรับใช้มู่หร

งเซียงหนานมาหลายปี อย่างไรก็พอจะรู้จักอุปนิสัยของเขาอยู่

พอสมควร

แต่เซียวหนิงไม่เหมือนผู้อื่น นางเป็นองค์หญิงผู้สูงศักดิ์ของ

แผ่นดิน ฮูหยินก็ชมชอบองค์หญิงพระองค์นี้ยิ่ง นางไม่กล้าล่วงเกิน

ได้แต่ปล่อยให้เซียวหนิงเข้าไปในห้องของมู่หรงเซียงหนาน

เมื่อเซียวหนิงเปิดประเข้าไปก็ได้กลิ่นหอมชนิดหนึ่งลอยมา แล้ว

นางก็หันไปเห็นเครื่องหอมที่วางอยู่ในมุมๆ หนึ่ง ห้องของมู่หร

งเซียงหนานมืดมาก คล้ายว่าไม่อาจมีแสงใดเล็ดลอดเข้ามาได้เลย

นางขมวดคิ้วมุ่น เหตุใดมู่หรงเซียงหนานจึงชอบห้องที่ไม่มีแสง

สว่างเลยเช่นนี้

หากเป็นนางต้องมาอยู่ที่เช่นนี้คงอึดอัดมากเป็นแน่

ภายในห้องจัดเก็บอย่างสะอาด การตกแต่งก็เรียบง่าย ห้องส่วน

หน้ามีชั้นตำราขนาดใหญ่อยู่หลังหนึ่ง บนชั้นมีตำรามากมายเต็มไป

หมด อย่างน้อยคงหลายร้อยเล่ม

ข้างชั้นตำรามีโต๊ะเล็กๆ หนึ่งตัว ด้านบนมีพู่กัน หมึก กระดาษ

และที่ฝนหมึก ถูกวางไว้อย่างเป็นระเบียบ บนโต๊ะตัวใหญ่มีตำราที่

เปิดค้างไว้วางอยู่ ในตำรามีคำอธิบายที่เขียนด้วยหมึกดำอยู่ เห็นชัด

ว่ามู่หรงเซียงหนานเป็นผู้เขียน นางพลิกไปดูหน้าปกจึงรู้ว่าเป็น

ตำราแพทย์ หรือเขากำลังเรียนด้านการแพทย์ ช่างเป็นผู้ใฝ่รู้จริงๆ

วรยุทธ์สูงส่ง ทั้งเก่งการค้า ยังมีเวลามาเรียนการแพทย์อีกหรือ

เมื่อไม่เห็นคนอยู่ที่ห้องส่วนหน้า นางก็เดินเข้าไปด้านใน ส่วน

ด้านในคือห้องนอน มู่หรงเซียงหนานฟุบอยู่บนโต๊ะคล้ายหลับอยู่

เซียวหนิงโบกมือไปมาเบาๆ ในห้องนอนของเขาก็มืดมาก

เช่นกัน ดูเหมือนจะมืดกว่าห้องตำราที่อยู่ส่วนหน้าด้วยซ ้า

นางยืนอยู่ตรงหน้ามู่หรงเซียงหนาน แล้วพิจารณาดูเขาอย่าง

ละเอียด ตอนเขาหลับนั้นช่างน่ามองจริงๆ ขนตายาว ขนตาเขายาว

มากจริงๆ ยาวกว่านางซึ่งเป็นหญิงเสียอีก

เดิมคิดว่าจะได้ชื่นชมเขานานอีกสักหน่อย ผู้ใดจะทราบว่าจู่ๆ มู่

หรงเซียงหนานก็ลืมตาขึ้น แววตาเย็นชายิ่ง จนเซียวหนิงรู้สึกตกใจ

นางจึงรีบเผยยิ้มออกมา “พี่เซียงหนาน ตื่นแล้วหรือ”

มู่หรงเซียงหนานคล้ายจะไม่ค่อยพอใจนัก เซียวหนิงจึงรีบ

อธิบายว่า “ข้าเข้ามาเองโดยพละการ ท่านอย่าตำหนิหมิงเย่ว์เลย

นางห้ามข้าไม่ได้ แม้เป็นท่านก็ห้ามไม่ได้เช่นกัน พี่เซียงหนาน เมื่อ

วานท่านนอนไม่หลับหรือ ถึงได้นอนหลับเวลานี้”

มู่หรงเซียงหนานลุกเดินออกไปที่ห้องส่วนหน้า เซียวหนิงจึง

เดินตามหลังมู่หรงเซียงหนานไป “ท่านมีตำรามากยิ่ง ข้าขอยืมอ่าน

ได้หรือไม่”

“ได้หนังสือแล้ว ขอเชิญองค์หญิงกลับไปด้วย ชายหญิงไม่ควร

ชิดใกล้ หม่อมฉันไม่สะดวกรับรององค์หญิง”

“ข้ายังไม่สนธรรมเนียมเหล่านี้เลย แล้วท่านจะพิธีรีตองไปไย พี่

เซียงหนาน ท่านอยู่ในห้องคนเดียวทุกวัน ทำอะไรหรือ เหมือนว่า

ท่านจะศึกษาวิชาแพทย์ด้วย การค้าของท่านก็มาก ดูท่าคงยุ่งจริงๆ

แต่ในห้องมืดถึงเพียงนี้ ท่านไม่รู้สึกว่าอยู่ในห้องนานๆ แล้วเวียน

หัวบ้างหรือ”

ข้างกายมู่หรงเซียงหนานไม่เคยมีสตรีใดพูดมากเช่นนี้ คิดไม่ถึง

ว่าองค์หญิงสูงศักดิ์จะเป็นสตรีที่ชอบพูดจาเรื่อยเปื่อย นางไม่

เหมือนองค์หญิงสูงศักดิ์แสนทระนงเหล่านั้นเลย