ทะลุมิติสู่ยุค 70 ไปแต่งงานกับผู้ชายคลั่งรัก - ตอนที่ 690 ฝึกงาน(2)

ตอนที่ 690 ฝึกงาน(2)

…………….

ตอนที่ 690 ฝึกงาน(2)

โหยวหย่งเองก็ถามถึงข่าวคราวของเซี่ยเจ๋อหลี่กับคนอื่นๆ

“อาหลี่ได้เลื่อนขั้นแล้ว เขาก็ทำได้ดีทีเดียว ส่วนฟู่ซวี่ตงก็ย้ายมาปักกิ่งแล้ว ได้มาเป็นเพื่อนร่วมงานกับอาหลี่ด้วย ได้ข่าวว่าทำได้ดีทีเดียวเหมือนกัน”

พอได้ฟังฉินมู่หลานเล่าเรื่องอดีตสหายร่วมรบอย่างละเอียด โหยวหย่งก็อดรู้สึกเศร้าใจไม่ได้ เมื่อก่อนเขาก็เป็นหนึ่งในนั้น แต่เสียดายที่หลังจากนั้นก็อยู่ไม่ได้อีกแล้ว แต่พอนึกถึงสิ่งที่ตัวเองทำอยู่ตอนนี้ก็รู้สึกว่าดีเหมือนกัน ให้สหายร่วมรบที่ไม่อยู่ในกองทัพต่อไปได้มีงานที่มั่นคงทำ ก็เหมือนเป็นการเพิ่มรายได้ให้พวกเขาอีกทาง

“พี่สะใภ้ กลับไปแล้วฝากความคิดถึงไปด้วยนะครับ ไว้ผมกลับไปปักกิ่งแล้วขอเลี้ยงข้าวพวกเขาสักหน่อย”

“ได้เลยค่ะ”

ฉินมู่หลานพยักหน้า แล้วก็คุยกับโหยวหย่งอีกสักพักก่อนจะแยกย้าย เธอไม่ได้กลับที่พักในทันที แต่กลับตรงดิ่งไปหาเยว่จงจี เพราะเมื่อวานตอนกินข้าวด้วยกัน เยว่จงจีได้พูดอะไรบางอย่างเอาไว้

เยว่จงจีเห็นฉินมู่หลานก็แปลกใจนิดหน่อย เขาจึงเอ่ยถามว่า “มู่หลาน มาได้ยังไง มีธุระอะไรหรือเปล่า?”

“เพื่อนร่วมชั้นเยว่ ฉันอยากถามว่าคุณจะกลับฮ่องกงเมื่อไหร่เหรอ ตอนกลับพาคนไปด้วยได้ไหม?”

และฉินมู่หลานก็เล่าเรื่องที่ฉินเคอวั่งกับเกาเชี่ยนเชี่ยนอยากไปฮ่องกงให้ฟัง แล้วก็มองไปที่เขา “พวกเขาประมาณเจ็ดแปดคนอยากไปเที่ยวฮ่องกงและซื้อของนิดหน่อยน่ะค่ะ”

เยว่จงจีฟังฉินมู่หลานพูดจึงตอบตกลงทันที “ได้สิ ถ้าพวกเขารีบไป พรุ่งนี้ผมพาไปได้นะ แล้วเดี๋ยวจะพากลับมาส่ง”

“เพื่อนร่วมชั้นเยว่ คุณช่วยจัดการให้ก็พอ ไม่ต้องรับส่งเองหรอก”

แต่เยว่จงจีกลับยิ้มแล้วตอบว่า “ผมก็มีธุระต้องกลับฮ่องกงอยู่แล้ว ถือว่าเป็นทางผ่าน ว่าแต่ทำไมคุณไม่ไปด้วยกันล่ะ?”

ฉินมู่หลานส่ายหน้า “ฉันไม่ไปหรอก ฉันยังมีธุระ”

พอเห็นฉินมู่หลานปฏิเสธ เยว่จงจีก็ไม่ชวนอีก

พอถึงเช้าวันรุ่งขึ้น เยว่จงจีก็มาถึงที่พักเลยและบอกว่าจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว บ่ายนี้ก็ออกเดินทางได้

ฉินเคอวั่งกับเกาเชี่ยนเชี่ยนไม่คิดว่าจะได้ไปเร็วขนาดนี้ พวกเขาต่างก็อึ้งไปพักใหญ่ ฉินมู่หลานก็เลยยิ้มและบอกให้พวกเขาไปเก็บของ หลังจากนั้นเธอก็ให้ชุยเสี่ยวผิงไปหาฝั่งของโหยวหย่งเพื่อรับคนมารวมตัวกัน

เยว่จงจีเห็นฉินเคอวั่งกำลังวุ่นอยู่ ก็เลยบอกว่า “งั้นเดี๋ยวบ่ายสองเราออกเดินทางนะ บ่ายโมงครึ่งจะมารับ”

“ได้เลย รบกวนด้วยนะครับ”

เยว่จงจีบอกไม่เป็นไร “ไม่เป็นไรเลย ดีใจที่ได้ช่วยนะ”

พอเยว่จงจีจากไป ชุยเสี่ยวผิงก็พาชายหุ่นล่ำมาด้วยหลายคน เป็นคนที่โหยวหย่งคัดมาเพื่อปกป้องฉินเคอวั่งโดยเฉพาะ เกาอวิ๋นเซียวเก็บของเสร็จเป็นคนสุดท้าย เพื่อเตรียมจะตามไปฮ่องกงด้วย เพราะยังไงก็ยังไม่ค่อยวางใจนัก

พอเก็บของกันเสร็จ ฉินมู่หลานก็พาทุกคนไปกินข้าวเที่ยง แล้วก็รอให้เยว่จงจีมารับ

เย่วจงจีตรงเวลามาก พูดว่าบ่ายโมงครึ่งก็คือบ่ายโมงครึ่ง เขาไปรับพวกเขาทุกคนแล้วมองไปที่ฉินมู่หลานก่อนจะพูดว่า “มู่หลาน อีกสามวันผมจะพาพวกเขากลับมาส่งนะ ถ้าคุณไม่สบายใจ ก็โทรหาผมได้ตลอด” พูดจบก็ทิ้งช่องทางการติดต่อของเขาในฮ่องกงไว้ให้

ฉินมู่หลานรับเอาไว้แล้วพูดว่า “ได้ ฉันจะติดต่อหาคุณทุกวัน”

เมื่อวานเซี่ยเหวินปิงและฉินเจี้ยนเซ่อก็รู้เรื่องที่ฉินเคอวั่งจะไปฮ่องกงแล้ว แต่ไม่คิดว่าจะไปเร็วขนาดนี้ พวกเขากลับมาก็พบว่าทุกคนออกเดินทางไปแล้ว บางทีอาจถึงฮ่องกงแล้วก็ได้ “เร็วเกินไปแล้ว ถ้ารู้แบบนี้กลับมาก่อนก็ดี จะได้ไปส่งพวกเขา”

เหลียงถงพูดเสริมว่า “นั่นน่ะสิ”

“อีกสามวันก็กลับมาแล้ว เร็วจะตาย”

ถึงจะพูดอย่างนั้น แต่อย่างไรเซี่ยเหวินปิงและฉินเจี้ยนเซ่อก็ยังเป็นห่วง เพราะฮ่องกงไม่เหมือนที่นี่ ไม่รู้ว่าพวกเขาจะเดินทางตรงไปแบบนี้จะเป็นอะไรหรือเปล่า

และเพราะความเป็นห่วง คนทั้งสองเลยนอนไม่ค่อยหลับในช่วงหลายวันนี้

โชคดีที่ผ่านไปสามวัน ฉินเคอวั่ง เกาเชี่ยนเชี่ยน เกาอวิ๋นเซียวก็กลับมา เมื่อเห็นพวกเขากลับมา ฉินเจี้ยนเซ่อและเซี่ยเหวินปิงถึงได้โล่งใจ

“กลับมาปลอดภัยก็ดีแล้ว หิวหรือเปล่า กินอะไรรองท้องสักหน่อยไหม?”

“พ่อครับ พวกเราไม่หิว”

“ใช่ค่ะคุณอา ไม่ต้องลำบากเลย เราไม่หิวจริงๆ”

ใบหน้าของเกาเชี่ยนเชี่ยนเต็มไปด้วยรอยยิ้ม การไปฮ่องกงครั้งนี้เป็นอะไรที่เปิดหูเปิดตาจริง ๆ หล่อนถึงกับรู้สึกตื่นตาตื่นใจไปหมด

เกาอวิ๋นเซียวก็คิดเหมือนกัน ฮ่องกงช่างเจริญจริง ๆ แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังชอบที่นี่มากกว่า เพราะอย่างไรพวกเขาก็เติบโตมาที่นี่

หลังจากอยู่เป็นเพื่อนเกาเชี่ยนเชี่ยนหลายวัน วันรุ่งขึ้นฉินเคอวั่งจึงชดใช้เวลาทั้งหมดที่หายไปตั้งใจทำงานอย่างหนัก

แต่ฉินมู่หลานกลับตั้งใจจะกลับปักกิ่งแล้ว

“เชี่ยนเชี่ยน เธอจะอยู่กับเคอวั่งต่อหรือจะกลับปักกิ่งกับพี่?”

……………………………………………………………………………………………………………

สารจากผู้แปล

มีโอกาสไปเที่ยวหาประสบการณ์ก็ไปเถอะ จะได้เปิดกรอบความคิดให้กว้างขึ้น

ไหหม่า(海馬)