ท่านบัณฑิตเจ้าขา... ข้ามาแต่งแทน พร้อมระบบสุดป่วน! - บทที่ 220 เลื่อนตำแหน่งสาวใช้ข้างกาย

บทที่ 220 เลื่อนตำแหน่งสาวใช้ข้างกาย

“ทำไมถึงไม่พูดอะไรล่ะ”

หลี่เก๋อเฟยแสดงท่าทางสง่างามของเจ้านายออกมา ถามอวิ่นเอ๋อร์

“เรียนคุณหญิงใหญ่ ในเรื่องเหล่านี้ ฉันไม่กล้าก้าวก่ายค่ะ”

ในตอนนี้สาวใช้คนเล็กๆ คนนี้กลับดูว่านอบน้อมมาก

หลี่เก๋อเฟยเข้าใจดีในใจว่า สาวใช้แบบนี้ถึงจะรู้ว่าอะไรควรพูดอะไรไม่ควรพูด

“อวิ่นเอ๋อร์ เธอมาอยู่ที่นี่ก็นานพอสมควรแล้ว เรื่องนี้ฉันอยากฟังความคิดเห็นของเธอจริงๆ ไม่เป็นไร คิดอะไรก็พูดมาเถอะ”

เมื่อได้ยินคุณหญิงใหญ่ของบ้านสั่งเช่นนี้ อวิ่นเอ๋อร์จึงพูดตรงๆ

“จริงๆ แล้วฉันคิดว่าสาวใช้ทุกคนที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ในวันนี้ ไม่ควรจะเก็บไว้ต่อ อันดับแรกคือสาวใช้ที่ยุยงเรื่องนี้ขึ้นมา พูดลับหลังเจ้านาย และยังไม่รู้ว่าวันหน้าจะไปแพร่ข่าวร้ายของคุณในละแวกบ้านใกล้เรือนเคียงอย่างไรอีก จริงๆ แล้วก็คือการปล่อยข่าวลือนั่นเอง”

“ส่วนสาวใช้ที่คุยกับเขา สุดท้ายก็พูดจาใส่ร้ายคุณและประจบสอพลอตาม ฉันเห็นว่าคนที่มีจิตใจชั่วร้ายไม่ควรอยู่ในคฤหาสน์”

“สาวใช้คนที่วันนี้ร้องไห้คุกเข่าขอร้องคุณยายตระกูลซูให้เก็บน้องสาวของเธอไว้ แม้ว่าตัวเธอจะเป็นคนดีและดูแลคุณยายอย่างสุดความสามารถ แต่เพียงเรื่องแค่นี้กลับทำเรื่องใหญ่โตขนาดนี้ น่ากลัวว่าต่อไปเพื่อน้องสาวคนนี้ จะก่อเรื่องวุ่นวายอะไรอีกก็ไม่รู้”

หลี่เก๋อเฟยฟังความคิดเห็นของสาวใช้ของตนอย่างละเอียด ไม่คิดว่าสาวใช้คนนี้จะมีความคิดตรงกับตนเองขนาดนี้

ดูเหมือนตนเองจะไม่ได้มองคนผิด

“อืม เดี๋ยวเธอไปร่างรายชื่อมา ไม่ต้องพูดถึงสาวใช้พวกนี้ก่อน ถ้ามีสาวใช้คนอื่นที่ควรไล่ออก ให้ทำรายชื่อมาให้ฉันดู หลังจากฉันตรวจสอบแล้ว พรุ่งนี้เช้าก็ให้พวกเขาออกไปเลย”

ตอนนี้อวิ่นเอ๋อร์เงยหน้าขึ้นมา ตาเบิกกว้างมองหลี่เก๋อเฟยอย่างไม่อยากเชื่อในสิ่งที่ตนได้รับมอบหมาย

แม้เรื่องนี้จะดูเหมือนเป็นการสร้างศัตรูกับคนอื่น แต่ถ้าอวิ่นเอ๋อร์สามารถคว้าโอกาสดีๆ แบบนี้ไว้ได้ ก็จะต้องสร้างความประทับใจที่ดีในใจของหลี่เก๋อเฟยได้แน่นอน เมื่อถึงตอนนั้นเงินเดือนก็จะดีกว่าสาวใช้คนอื่น ตำแหน่งก็จะสูงกว่าด้วย

แต่งานดีๆ แบบนี้กลับตกมาถึงตัวเองง่ายๆ อวิ่นเอ๋อร์กลับรู้สึกไม่อยากเชื่อ

“คุณหญิงใหญ่ เรื่องสำคัญขนาดนี้ให้ฉันทำ คุณวางใจได้หรือคะ”

“ไม่เป็นไร เธอไปเขียนรายชื่อมาก่อนก็แล้วกัน อ้อ ใช่แล้ว เธอเขียนหนังสือเป็นไหม”

หลี่เก๋อเฟยตอบคำถามของอวิ่นเอ๋อร์อย่างไม่ใส่ใจ แต่พอพูดถึงตอนท้าย เธอก็นึกขึ้นได้ว่าในสมัยโบราณการศึกษาไม่แพร่หลาย คนที่อ่านออกเขียนได้คงมีน้อยมาก การให้สาวใช้คนหนึ่งไปเขียนรายชื่อคงจะเป็นการลำบากเกินไป

“ฉันพอจะเขียนได้บ้างนิดหน่อย ถ้าคุณหนูเห็นว่ามีตัวหนังสือผิด ก็ขอให้คุณหนูโปรดให้อภัยด้วย”

อวิ่นเอ๋อร์ตอบอย่างจริงใจ

หลี่เก๋อเฟยรู้สึกประหลาดใจ สาวใช้คนนี้ดูมีความรู้ไม่ธรรมดา วิธีการทำงานก็แตกต่างจากสาวใช้คนอื่น ตอนนี้ยังบอกว่าตัวเองอ่านออกเขียนได้ด้วย บางทีอาจจะเป็นคนที่มีเรื่องราวก็ได้

“ทำไมเธอถึงอ่านออกเขียนได้ล่ะ”

หลี่เก๋อเฟยถามออกไปทันที อยากรู้เรื่องราวของอวิ่นเอ๋อร์ให้ชัดเจน เพราะต่อไปก็ต้องใช้งานกัน ถ้าไม่รู้ที่มาที่ไปของคน เมื่อเวลาผ่านไปนานๆ ทุกคนคงจะรู้สึกไม่สบายใจ

“คือว่า รายงานคุณหนู ตอนเด็กๆ ที่บ้านฉันมีลูกหลายคน ฉันได้รวบรวมเงินกับคนอื่นๆ ไปเรียนหนังสือได้ไม่กี่วัน แต่หลังจากนั้นก็ประสบปัญหา เลยต้องออกมาเป็นสาวใช้ในบ้านคนอื่น”

อวิ่นเอ๋อร์พูดเรื่องเหล่านี้อย่างไม่ติดขัด ราวกับว่าเรื่องทั้งหมดเป็นเรื่องจริง หลี่เก๋อเฟยจึงเชื่อในคำพูดของเธอ

“อืม ไปร่างรายชื่อมาก่อนแล้วกัน”

หลี่เก๋อเฟยยกถ้วยชาข้างๆ ขึ้นมาจิบสองสามอึก สั่งงานอวิ่นเอ๋อร์อย่างใจเย็น

“ได้ค่ะ”

อวิ่นเอ๋อร์คำนับหลี่เก๋อเฟยแล้วค่อยๆ ถอยออกไป

หลี่เก๋อเฟยรู้สึกเบื่อหน่ายอยู่ในห้อง แม้ว่าในจวนจะมีสาวใช้มากมาย แต่ตัวเธอเองก็ไม่รู้ชัดว่ามีสาวใช้กี่คนกันแน่ อีกทั้งเธอก็ไม่มีเวลาไปทำความรู้จักกับพวกเขา ดังนั้นตอนนี้จึงได้แต่มอบหมายเรื่องพวกนี้ให้อวิ่นเอ๋อร์จัดการ

อาศัยว่าพวกเขาล้วนเป็นสาวใช้ด้วยกัน ส่วนใหญ่น่าจะมีการติดต่อกันอยู่บ้าง การมอบหมายเรื่องนี้ให้คนอื่นจัดการน่าจะดีกว่า

หลังจากจิบชาไปสองสามอึก หลี่เก๋อเฟยก็เดินวนไปวนมาในห้องหลายรอบ แต่ก็ยังรู้สึกเบื่อ สุดท้ายจึงตัดสินใจล้มตัวลงนอนพักผ่อนบนเตียง

“ปัง ปัง”

เพิ่งจะนอนลงได้ไม่นาน ก็มีเสียงเคาะประตูเบาๆ ดังมาจากด้านนอก

“เข้ามา”

หลี่เก๋อเฟยจำต้องลุกขึ้นจากเตียง แล้วเดินไปนั่งที่ข้างโต๊ะ ทำทีเป็นจิบชาอย่างสบายอารมณ์ ก่อนจะเอ่ยปากเรียกให้คนด้านนอกเข้ามา

คนที่เข้ามาพอดีก็คืออวิ่นเอ๋อร์ สาวใช้ของหลี่เก๋อเฟย

“คุณหนูใหญ่ รายชื่อได้เขียนเสร็จแล้วเจ้าค่ะ เชิญตรวจดูด้วย”

ขณะที่พูดประโยคนั้น อวิ่นเอ๋อร์ยังคงแสดงความเคารพอย่างสูง มือทั้งสองถือกระดาษสีม่วงโค้งตัวส่งให้

“อืม”

หลี่เก๋อเฟยรู้สึกพอใจในตัวอวิ่นเอ๋อร์มาก

หลังจากรับรายชื่อที่อวิ่นเอ๋อร์ส่งมาให้ หลี่เก๋อเฟยแกล้งทำเป็นพิจารณาอย่างละเอียดและระมัดระวัง จากนั้นจึงส่งคืนกลับไปให้อวิ่นเอ๋อร์

แม้ว่าตัวอักษรบนรายชื่อจะดูไม่สวยงามนัก เขียนคดๆ เบี้ยวๆ แต่ก็ยังพอจะอ่านออก ถึงแม้จะมีตัวอักษรบางตัวที่เขียนผิด หลี่เก๋อเฟยอ่านไม่ค่อยคล่อง แต่ก็ยังดีที่พอจะอ่านออกทั้งหมด

“งั้นก็แจ้งคนพวกนี้ตามรายชื่อ ให้มารอที่หน้าประตูใหญ่พรุ่งนี้เช้า”

“ค่ะ”

หลังจากพูดจบ อวิ่นเอ๋อร์กำลังจะหมุนตัวกลับห้อง

แต่หลี่เก๋อเฟยก็ยื่นมือออกมาเรียกอวิ่นเอ๋อร์ไว้อย่างกะทันหัน

“กลับมาก่อน ฉันนึกอะไรขึ้นมาได้อย่างหนึ่ง”

อวิ่นเอ๋อร์ได้ยินดังนั้นก็รีบหันกลับมาเผชิญหน้ากับหลี่เก๋อเฟยทันที

ตอนนี้อวิ่นเอ๋อร์รู้สึกงุนงง เมื่อครู่ก็พูดเรื่องพวกนี้ชัดเจนไปแล้วไม่ใช่หรือ คืนนี้น่าจะไม่มีอะไรแล้วนี่นา

ช่วงนี้มีคนมาพูดเรื่องนี้มากเหลือเกิน ถึงแม้อวิ่นเอ๋อร์จะจำได้อย่างแม่นยำ แต่พวกเขาล้วนเป็นคนที่มาหาเรื่องคุณนายใหญ่ก่อน ตอนนี้จะมีเรื่องอะไรมาหาเรื่องคุณนายอีกได้