มหาจักรพรรดิราชันย์เทพ - ตอนที่ 166

ตอนที่ 166 จิตสังหารของเจ้าหอเฟิงอวี่

“จากที่ข้ารู้ จงโจวเป็นศูนย์กลางของโลกเซวียนเทียน เป็นสถานที่ที่ศิลปะยุทธ์เจริญรุ่งเรืองและรวมตัวของผู้แข็งแกร่งมากมาย แม้กระทั่งจักรพรรดิยุทธ์ยังมีอยู่หลายคน หากเจ้ากลับไปยังตระกูลหลิน จะไม่เป็นอันตรายหรือ?”

ซูเฉินขมวดคิ้ว กล่าวอย่างเคร่งขรึม

ดั่งที่เขาคาดไว้ หลินลั่วเว่ยนั้นมาจากตระกูลหลินแห่งจงโจวจริง

กายาศักดิ์สิทธิ์ห้วงหยิน ถือเป็นพรสวรรค์ไร้เทียมทานสำหรับตระกูลหลินแห่งจงโจว พวกเขาย่อมไม่มีทางปล่อยให้ผู้มีพรสวรรค์เช่นนี้เร่ร่อนอยู่นอกสายตา ทว่าเขาไม่คาดคิดว่าจะมีความแค้นใหญ่ระหว่างหลินลั่วเว่ยกับตระกูลหลิน

เรื่องนี้ทำให้ซูเฉินรู้สึกเป็นห่วง

“ไม่ต้องห่วง! อย่างไรเสียข้าก็เป็นคนของตระกูลหลิน ต่อให้กลับไป ย่อมไม่เป็นอันตรายแน่นอน”

หลินลั่วเว่ยกล่าวปลอบ

จากนั้น นางมองหน้าซูเฉินอย่างจริงจัง แววตาเต็มไปด้วยความคาดหวัง

“ซูเฉิน เจ้าคือผู้มีพรสวรรค์สูงส่ง ข้าเชื่อว่าเขตตงหวงเล็ก ๆ นี้ไม่อาจผูกมัดเจ้าได้ เจ้าจะต้องสามารถไปถึงจงโจว ซึ่งเป็นจุดสูงสุดของโลกเซวียนเทียนได้แน่นอน!

และข้า…ข้าจะรอเจ้าอยู่ที่จงโจว!”

เมื่อเอ่ยถึงประโยคสุดท้าย หลินลั่วเว่ยกลับไม่กล้าสบตาซูเฉิน

“จงโจวหรือ ข้าต้องไปแน่นอน หากตระกูลหลินกล้าทำร้ายเจ้า ข้าจะให้พวกเขาชดใช้ด้วยเลือด!”

ซูเฉินยิ้มเล็กน้อย แววตาเปี่ยมด้วยความมั่นใจ

“ตระกูลหลินไม่ได้เรียบง่ายอย่างที่เจ้าคิด ซูเฉิน อย่างไรก็ต้องระวังตัวให้มาก…”

หลินลั่วเว่ยยิ้มขมขื่น

นางถอนหายใจในใจ ตระกูลหลินแห่งจงโจวคือมหาอำนาจที่แท้จริง แม้แต่นิกายเทียนเต้าหรือสุดยอดนิกายในเขตตงหวง ก็ยังเทียบไม่ติด

นางไม่คิดว่าซูเฉินจะสามารถต่อกรกับตระกูลหลินได้ ทว่าลึก ๆ ในใจก็ยังมีความห่วงหาอยู่เล็กน้อย หวังว่าสักวันจะได้พบกันอีกในจงโจว

หลินลั่วเว่ยพูดคุยกับซูเฉินอยู่พักหนึ่ง

ไม่นาน หยางเหม่ยก็กลับมา

นางยื่นแหวนเก็บของให้ซูเฉินด้วยท่าทีเคารพ ด้านในมีหีบหินวิญญาณหลายร้อยใบ

นี่คือสมบัติทั้งหมดของสี่ตระกูลใหญ่!

“ดีมาก! หยางเหม่ย ต่อไปเจ้าจงทำตามคำสั่งของข้า รวบรวมอำนาจของทั้งสี่ตระกูล เมื่อข่าวแพร่สะพัด เจ้าจงพาพวกเขาเข้าร่วมกับอาณาจักรต้าหลี่!”

ซูเฉินกล่าวด้วยความพึงพอใจพลางมองแหวนเก็บของ

ด้านในมีหินวิญญาณหลายร้อยหีบ ส่วนใหญ่เป็นหินวิญญาณชั้นต่ำ และมีหินวิญญาณชั้นกลางอยู่บ้าง รวมมูลค่าหลายสิบล้าน

ดูเหมือนหยางเหม่ยจะตั้งใจทำงานอย่างจริงจัง

“เจ้าค่ะ นายท่าน!”

หยางเหม่ยตอบรับอย่างนอบน้อม

“ไปกันเถอะ!”

ซูเฉินกับหลินลั่วเว่ยมองตากัน ทั้งคู่ทะยานร่างขึ้นสู่ท้องฟ้า ออกจากเมืองหลวงของจักรวรรดิต้าหลิน มุ่งหน้าสู่เมืองหลวงของอาณาจักรต้าหลี่

……

หลังจากซูเฉินกับหลินลั่วเว่ยออกจากเมืองหลวงของจักรวรรดิต้าหลิน เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก็เริ่มแพร่กระจายไปอย่างรวดเร็ว

ทั่วทั้งเขตตงหลินถึงกับสั่นสะเทือน!

จักรวรรดิต้าหลินเป็นผู้ครองเขตตงหลิน เป็นประเทศเดียวที่มีจักรพรรดิยุทธ์ แต่ใครจะคิดว่าจักรพรรดิลินและจักรพรรดิชรากลับสิ้นชีพทั้งคู่?

การต่อสู้ของจักรพรรดิในเขตต้องห้ามของพระราชวัง นำไปสู่เสียงวิพากษ์วิจารณ์ไม่จบสิ้นในหมู่นักบ่มเพาะ

ทุกคนต่างสงสัยว่า ใครกันแน่ที่เป็นผู้สังหารจักรพรรดิลินกับจักรพรรดิชรา?

หรือว่า…เป็นคนของดินแดนศักดิ์สิทธิ์?

แม้จะมีข้อสงสัยมากมาย แต่ทุกคนล้วนรู้สึกได้ว่า เขตตงหลินคงจะเกิดความเปลี่ยนแปลงใหญ่

เมื่อจักรพรรดิหลินและจักรพรรดิชราตายลง ราชวงศ์หลินก็เปรียบได้กับเนื้อชิ้นงาม เหล่ากองกำลังรอบข้างย่อมอยากเข้ามาแบ่งแย่ง

“ได้ยินมาว่าจักรพรรดิหลินไปล่วงเกินคนของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ จึงถูกสังหาร!”

“ดินแดนศักดิ์สิทธิ์? ฮึ่ม… หรือจะเกี่ยวข้องกับดินแดนลับเขาอู่หลงใกล้ ๆ นี้? ถึงแม้จักรวรรดิต้าหลินจะแข็งแกร่ง แต่เมื่อเทียบกับดินแดนศักดิ์สิทธิ์ก็ยังห่างไกล!”

“ไม่คาดคิดว่าทั้งจักรพรรดิหลินและจักรพรรดิชราจะตาย แล้วใครเล่าจะกลืนกินจักรวรรดิต้าหลินได้?”

“ข้าได้ยินมาว่าไม่ใช่คนของดินแดนศักดิ์สิทธิ์หรอก แต่จักรพรรดิหลินเกิดบ้าคลั่ง ต่อสู้กับจักรพรรดิชราจนตายทั้งคู่!”

“ข่าวเจ้าล้าหลังไปแล้ว! ข้าได้ยินมาว่าคนที่ฆ่าจักรพรรดิหลินกับจักรพรรดิชราคือซูเฉินต่างหาก!”

“ซูเฉิน? เยาวชนอัจฉริยะของอาณาจักรต้าหลี่นั่นหรือ? ผู้ที่เคยถูกจักรพรรดิเหลยตงไล่ล่า? จะเป็นไปได้อย่างไร เขามีเพียงขอบเขตขุนนางยุทธ์เท่านั้น! นี่มันไร้สาระ!”

ท่ามกลางข่าวลือมากมาย ไม่มีใครล่วงรู้ความจริงที่แท้จริง

แต่การตายของจักรพรรดิลินและจักรพรรดิชรา ทำให้กองกำลังรอบข้างเริ่มเคลื่อนไหว ราชอาณาจักรบางแห่งเริ่มระดมพล หวังจะแย่งชิงจักรวรรดิต้าหลิน

สถานการณ์ในเขตตงหลินสั่นคลอน วิกฤตศึกสงครามใกล้เข้ามา

ขณะเดียวกัน ซูเฉินกับหลินลั่วเว่ยก็เดินทางข้ามพรมแดนเข้าสู่อาณาจักรต้าหลี่อีกครั้ง ดูเหมือนอีกไม่นานพวกเขาจะถึงเมืองหลวงของต้าหลี่

นอกเมืองหลวง

ขณะที่ซูเฉินกับหลินลั่วเว่ยเตรียมจะบินเข้าเมืองหลวง

พลันมีเงาร่างหลายคนปรากฏขึ้นอย่างฉับพลัน ขวางทางของซูเฉินกับหลินลั่วเว่ยไว้

“สารเลว! ในที่สุดเจ้าก็กลับมา!”

เสียงเย็นเยียบและเต็มไปด้วยความอาฆาตดังขึ้น

ชายวัยกลางคนในชุดดำเหินลอยอยู่กลางอากาศ ใบหน้าแลดูสง่างาม แต่ในยามนี้แววตากลับเต็มไปด้วยเจตจำนงสังหารสีเลือด

เขาคือเจ้าหอเฟิงอวี่!

ด้านข้างของเขายังมีชายชราในชุดดำอีกสองคน ทั้งคู่ล้วนอยู่ในขอบเขตราชายุทธ์ และแข็งแกร่งยิ่งนัก

ยอดฝีมือราชายุทธ์สามคน ขวางทางซูเฉินกับหลินลั่วเว่ยนอกเมืองหลวง

“เจ้าหอเฟิงอวี่หรือ?”

แววตาของซูเฉินฉายแสงเย็นเยียบ

เมื่อเขาเห็นชายผู้นี้ ก็เข้าใจทุกอย่างทันที

ก่อนหน้านี้เขาเคยทำลายหอเฟิงอวี่ ฆ่ารองเจ้าหอสองคน และยึดสมบัติในหอเฟิงอวี่ไปจนหมด ทำให้เจ้าหอที่เคยเรืองอำนาจ กลายเป็นสุนัขเดียวดายในชั่วพริบตา

ความแค้นของเจ้าหอเฟิงอวี่ย่อมลึกถึงกระดูก!

แต่เขาไม่คาดคิดว่า เจ้าหอเฟิงอวี่จะดักรอเขาอยู่ที่นี่!