มหาจักรพรรดิราชันย์เทพ - ตอนที่ 208

ตอนที่ 208 กวาดล้างศิษย์ทรยศนิกาย

“ซูเฉิน? เขาคือศิษย์ของผู้อาวุโสลั่วเสวี่ยนอย่างนั้นหรือ?”

ในแววตาของฉินมู่หยิงก็เผยประกายตกตะลึงขึ้นมาเล็กน้อยเช่นกัน

ลั่วเสวี่ยน หนึ่งในเก้ายอดเขาแห่งนิกายเทียนเต๋า เป็นผู้อาวุโสประจำยอดเขาลั่วเซิน ไม่เพียงมีพรสวรรค์ไร้เทียมทาน พลังแข็งแกร่ง ยังงดงามล่มเมือง เป็นที่ร่ำลือไปทั่วดินแดนถิ่นทุรกันดารตะวันออก

ตามข่าวลือกล่าวไว้ว่า นางตั้งมาตรฐานสูงลิบ ไม่สนใจแม้แต่ผู้มีพรสวรรค์หรือตัวอันตรายทั่วไป ดังนั้นจนถึงทุกวันนี้ ยอดเขาลั่วเซินจึงมีเพียงลั่วเสวี่ยนเพียงผู้เดียวเท่านั้น

ฉินมู่หยิงก็ไม่คิดไม่ฝันว่า ลั่วเสวี่ยนจะยอมรับซูเฉินเป็นศิษย์!

“คุณหนู ข้ามองไม่ทะลุซูเฉินผู้นี้เลย! เขามีพรสวรรค์เหนือธรรมดา และตอนนี้แสดงให้เห็นเพียงแค่พลังร่างกายเท่านั้น การที่ผู้อาวุโสลั่วเสวี่ยนเลือกเขา ย่อมมีเหตุผลลึกซึ้ง! บุรุษผู้นี้ต้องเป็นมังกรท่ามกลางมนุษย์แน่นอน ข้าว่าคุณหนูน่าจะลองสร้างสัมพันธ์ไมตรีกับเขาไว้บ้าง!”

ชายชราขอบเขตจักรพรรดิยุทธ์ที่อยู่ข้างฉินมู่หยิงเอ่ยขึ้นช้าๆ

“ข้าเข้าใจแล้ว”

ฉินมู่หยิงสูดลมหายใจลึกก่อนพยักหน้า

ชื่อของซูเฉินถูกสลักลงในใจของนางเรียบร้อยแล้ว

……

หลังจากจัดการเรื่องของเจียงหรงหรงกับจางเฉวียนเสร็จ โจวเฉินก็อดถอนหายใจโล่งอกไม่ได้ เมื่อเห็นว่าซูเฉินไม่ได้เอาเรื่องต่อ

“ศิษย์น้องซู ในเมื่อเจ้ามานครเทียนไห่เป็นครั้งแรก เช่นนั้นให้ข้านำทางเจ้ากลับนิกายเป็นอย่างไร?”

โจวเฉินยิ้มบางๆ

“เช่นนั้นก็ขอบคุณมาก”

ซูเฉินพยักหน้า

จากนครเทียนไห่ไปยังนิกายเทียนเต๋ายังห่างไกลกันอีกหลายพันลี้ แต่ภายในนครเทียนไห่นั้นมีค่ายกลเคลื่อนย้ายที่เชื่อมตรงไปยังนิกายเทียนเต๋าโดยเฉพาะ

โจวเฉินสั่งให้เหล่าทหารลาดตระเวนของตนเดินตรวจตราเมืองต่อ ส่วนเขาก็นำซูเฉินเข้าสู่นครเทียนไห่

“ศิษย์น้องซู ในนครเทียนไห่นั้นมีผู้คนอาศัยอยู่มากกว่าสองล้านคน อีกทั้งยังมีฐานของสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ทั้งหกในดินแดนตะวันออกอยู่ที่นี่ด้วย นอกจากนี้ยังเต็มไปด้วยร้านค้า โรงเตี๊ยม และธุรกิจนับไม่ถ้วน…

หากเจ้าต้องการโอสถ ไปที่โรงโอสถหลิงตานฟางหรือตำหนักเทียนกงทางตะวันออก หากต้องการอาวุธวิญญาณ ไปที่ตำหนักศาสตราวิเศษทางตะวันตก แต่หากต้องการแบบครบวงจรที่สุด ต้องเป็นหอการค้าว่านเป่า พวกเขาคือเครือข่ายการค้าขนาดใหญ่ที่สุดในนครเทียนไห่ และเป็นของหอว่าต้าหอการค้า…”

ขณะเดินไปด้วย โจวเฉินก็กล่าวแนะนำข้อมูลเกี่ยวกับนครเทียนไห่ให้ซูเฉินฟัง

เมื่อมองไปยังนครเทียนไห่อันรุ่งเรืองตรงหน้า ดวงตาของซูเฉินเต็มไปด้วยความรู้สึกคล้ายฝัน

ในชาติก่อน เขาเคยมานครเทียนไห่หลายครั้ง

ดังนั้นเขาจึงคุ้นเคยกับที่นี่มาก แม้ไม่ได้รับคำแนะนำจากโจวเฉิน เขาก็รู้จักผังเมือง และที่ตั้งของค่ายกลเคลื่อนย้ายดี

อย่างไรก็ตาม ในหายนะที่บังเกิดขึ้นกับนิกายเทียนเต๋าในภายหลัง นครเทียนไห่ก็กลายเป็นเถ้าธุลีไปพร้อมกัน

“ชาติใหม่นี้ ข้าจะไม่มีวันปล่อยให้โศกนาฏกรรมเกิดขึ้นอีก! ใครก็ตามที่บังอาจแตะต้องนิกายเทียนเต๋า จะกลายเป็นศัตรูชีวิตของข้า!”

ซูเฉินกล่าวในใจ

โจวเฉินนำซูเฉินไปยังคฤหาสน์จวนเจ้าเมืองที่ตั้งอยู่ใจกลางนครเทียนไห่

ตรงจัตุรัสใจกลางเมืองแห่งนี้ มีค่ายกลเคลื่อนย้ายที่เชื่อมไปยังนิกายเทียนเต๋าโดยตรง

“เจ้าเมืองคนปัจจุบันคือผู้อาวุโสจากยอดเขาจื่อเซี่ย มหาจักรพรรดิยุทธ์ฉุยอันอู่! แต่วันนี้เขามีธุระต้องกลับนิกายพอดี ดังนั้นเราไม่จำเป็นต้องเข้าไปพบท่านเจ้าเมือง ใช้ค่ายกลเคลื่อนย้ายได้เลย”

โจวเฉินกล่าวอธิบาย

“ดี!”

แววตาของเขาฉายแววคาดหวังออกมา ในที่สุดเขาก็จะได้กลับสู่นิกายเทียนเต๋าเสียที

เมื่อคิดถึงการได้พบใบหน้าที่คุ้นเคยในชาติก่อน หัวใจของซูเฉินก็ตื่นเต้นจนควบคุมไม่อยู่

ที่หัวมุมถนน

เมื่อเห็นซูเฉินเดินเข้าสู่จวนเจ้าเมือง แววตาของร่างลึกลับสองคนก็วูบไหวด้วยความเย็นชา

“ซูเฉินปรากฏตัวแล้ว! ดำเนินการตามแผน ปลุกหมากลับใจที่ซ่อนอยู่ให้ลุกขึ้นฆ่าซูเฉินให้สิ้นซาก!”

“แผนนี้เราวางมานับร้อยปี เจ้าซูเฉินเล็กๆ แค่คนเดียวจะคู่ควรหรือ? เจ้ารู้หรือไม่ว่าแผนนี้เดิมทีถูกเตรียมไว้เพื่อใช้สังหารผู้อาวุโสลั่วเสวี่ยนเชียวนะ!”

“เจ้ารู้อะไร! ผู้อาวุโสเล่ยตงกล่าวเองว่า แม้ตอนนี้ซูเฉินจะยังอ่อนเยาว์และพลังบ่มเพาะไม่สูง แต่พรสวรรค์ของเขาไร้ผู้เทียบทาน อนาคตจะกลายเป็นภัยคุกคามยิ่งใหญ่แก่เรา ต้องฆ่าเสียตั้งแต่เนิ่นๆ!”

“เข้าใจแล้ว! เสียดายก็แต่หมากตัวนั้น คงไม่ง่ายจะหาโอกาสได้เช่นนี้อีก!”

ทั้งสองสนทนาเพียงครู่เดียว ก่อนที่ร่างจะหายไปจากมุมถนนทันที

กลางจัตุรัสภายในจวนเจ้าเมือง

แท่นค่ายกลโบราณขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นตรงหน้า แสงเจิดจ้าพลันส่องวาบ อักขระเร้นลับสลักทั่ว พลังลี้ลับพวยพุ่งออกมา

ผู้บ่มเพาะพลังหลายคนที่แผ่กระแสพลังแข็งแกร่งยืนรออยู่ที่นั่น แววตาคมกล้า ล้วนมีพลังการต่อสู้น่าหวั่นเกรง

บุคคลที่นำทัพคือชายวัยกลางคนในชุดคลุมดำ ระดับพลังของเขาถึงขั้นสูงสุดของราชายุทธ์

“ศิษย์พี่หวัง วันนี้เป็นเวรของท่านหรือ?”

โจวเฉินเดินเข้ามาทักทายชายชุดดำด้วยรอยยิ้ม

“อ้าว ศิษย์น้องโจว เป็นเวรของข้าจริงๆ! เจ้าจะกลับนิกายหรือ? แล้วเขาคือใคร?”

ชายชุดดำตอบด้วยรอยยิ้ม พลางหันมองซูเฉิน

“ลืมแนะนำเสียสนิท! ศิษย์พี่หวัง ท่านผู้นี้คือศิษย์ใหม่ของผู้อาวุโสลั่วเสวี่ยนแห่งยอดเขาลั่วเซิน ศิษย์น้องซูเฉิน! วันนี้ข้าจะพาเขากลับนิกาย ศิษย์น้องซูเฉิน นี่คือศิษย์พี่หวังเซิง ผู้ดูแลค่ายกลเคลื่อนย้ายแห่งนี้ตามคำสั่งนิกาย”

โจวเฉินแนะนำ

“ข้าได้ยินมานานแล้วว่า ผู้อาวุโสลั่วเสวี่ยนยอมรับศิษย์ผู้มีพรสวรรค์สูงส่งหนึ่งคน ไม่คาดคิดว่าจะเป็นศิษย์น้องซูเฉินนี่เอง ช่างเป็นอัจฉริยะหนุ่มที่แท้จริง!”

หวังเซิงกล่าวพร้อมยิ้มมุมปาก ขณะสายตาจ้องมองซูเฉิน

“หวังเซิง…”

ภายนอกซูเฉินดูสงบ แต่ในใจกลับเย็นเยียบ

หากเขาจำไม่ผิด ในชาติก่อน หวังเซิงคือคนทรยศต่อนิกายเทียนเต๋า!

แม้เป็นผู้ดูแลค่ายกลเคลื่อนย้าย แต่กลับลอบดัดแปลงกลไกไว้ล่วงหน้า เมื่อผู้อาวุโสลั่วเสวี่ยนใช้ค่ายกล เขาก็จุดระเบิดทันที หากไม่ใช่เพราะผู้อาวุโสมีพลังสูงส่ง คงถูกกลืนหายไปในคลื่นมิติเสียแล้ว

แม้ภายหลัง หวังเซิงจะถูกนิกายลงโทษประหาร แต่เขาก็สร้างความเสียหายอย่างใหญ่หลวง

ซูเฉินไม่คาดเลยว่าจะได้พบหวังเซิงในชาตินี้

ฟุ่บ!

ซูเฉินเปิดใช้งานดวงเนตรเทพตัดมายาโดยทันที แสงสีทองเลือนรางวาบผ่านดวงตา เขาเพ่งมองไปยังค่ายกลเคลื่อนย้ายด้วยสายตาเย็นเยียบ