มหาจักรพรรดิราชันย์เทพ - ตอนที่ 289

ตอนที่ 289 แท่นสังหารเทพ

เมื่อหลี่อวิ๋นเฟยกล่าวถึงแท่นสังหารเทพและหุบเขาราชันสวรรค์ ทุกคนก็พยักหน้ารับด้วยความเห็นพ้อง

เป็นเช่นที่หลี่อวิ๋นเฟยกล่าว แท่นสังหารเทพและหุบเขาราชันสวรรค์ คือเส้นเลือดใหญ่ของนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า

หากซูเฉินและเซียวฝานต้องการล้างแค้น ย่อมไม่พลาดสถานที่ล้ำค่าสองแห่งนี้แน่นอน

“ท่านอาจารย์ ในบรรดาสถานที่ล้ำค่าสองแห่ง ข้าคิดว่าพวกเขาจะไปยังหุบเขาราชันสวรรค์มากกว่า! แท่นสังหารเทพมีท่านอาจารย์เฟิงหลินดูแลอยู่ พลังบ่มเพาะของเขาอยู่ในระดับนักบุญยุทธ์ และยังมีผู้อาวุโสระดับจักรพรรดิยุทธ์อีกมากมาย จึงไม่น่าที่พวกเขาจะกล้าไปที่แท่นสังหารเทพ

แต่หุบเขาราชันสวรรค์แตกต่างออกไป สถานที่แห่งนี้ปัจจุบันลึกลับอย่างยิ่ง มีผู้รู้ถึงมันไม่มากนัก อีกทั้งไม่มีนักบุญยุทธ์ดูแลอยู่ในขณะนี้! ด้วยเหตุนี้ ศิษย์จึงขออาสาไปยังหุบเขาราชันสวรรค์เพื่อเผชิญหน้ากับซูเฉิน!”

หลี่อวิ๋นเฟยกล่าวอย่างมั่นคง แววตาเต็มไปด้วยจิตต่อสู้อันรุนแรง

พรสวรรค์ของเขาเจิดจ้าราวกับตะวันกลางเวหา ส่องสว่างทั่วแดนกันดารตะวันออก

แต่เดิม เขาไม่เคยให้ความสำคัญกับนิกายเทียนเต๋า เหล่าบุตรทั้งแปดของนิกายเทียนเต๋าในสายตาของเขาเป็นเพียงเรื่องตลก

ทว่าซูเฉินกลับไม่ธรรมดา

ด้วยพลังบ่มเพาะเพียงขอบเขตราชายุทธ์ กลับสามารถสังหารจักรพรรดิยุทธ์ขั้นสูง และต่อกรกับนักบุญยุทธ์ได้!

พลังต่อสู้อันเหลือเชื่อนี้ แม้แต่เขาเมื่ออยู่ในระดับราชายุทธ์ยังไม่อาจทำได้ จึงต้องการประลองกับซูเฉินด้วยตนเอง!

“เจ้าคิดถูก! ที่ที่พวกมันน่าจะไปมากที่สุดคือหุบเขาราชันสวรรค์ ทว่า ให้เจ้าไปเพียงลำพังย่อมเสี่ยงเกินไป ให้ฉีหยางไปกับเจ้าด้วย!”

แววตาของจงหลินเป็นประกาย เอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเย็น

“ท่านอาจารย์วางใจได้ ข้าจะตัดหัวซูเฉินมาให้ท่านเอง!”

ซุนฉีหยางดีใจยิ่งนัก รีบกล่าวทันที

เขาอยากแก้แค้นมานานแล้ว!

แม้จะฆ่าลั่วเสวียนไม่ได้ อย่างน้อยฆ่าศิษย์ของลั่วเสวียนอย่างซูเฉินก็ยังดี

หลี่อวิ๋นเฟยขมวดคิ้วเล็กน้อย แต่เข้าใจดีว่านี่เป็นความห่วงใยจากจงหลินที่ให้ซุนฉีหยางร่วมไปด้วย เขาจึงไม่ขัดข้อง

“อย่าชักช้า ข้าจะไปยังหุบเขาราชันสวรรค์เดี๋ยวนี้!”

หลี่อวิ๋นเฟยกล่าว

เขาคำนับจงหลิน จากนั้นหันหลังเดินออกจากท้องพระโรง เหินทะยานขึ้นฟ้า มุ่งหน้าไปยังหุบเขาราชันสวรรค์

ซุนฉีหยางก็รีบติดตามไปทันที

หลังจากเห็นทั้งสองจากไป จงหลินจึงออกคำสั่งอีกหลายข้อ สั่งให้เหล่านักบุญยุทธ์และจักรพรรดิยุทธ์ของนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า ไปยังเหมืองศิลาวิญญาณและสวนโอสถแห่งต่างๆ เพื่อดูแล

“นิกายเทียนเต๋า ข้าจะปล่อยให้เจ้าคึกคะนองอีกไม่กี่วัน จนกว่า… นิกายเทียนเต๋าจะไม่มีที่ยืนอีกต่อไป!”

แววตาของจงหลินเปี่ยมด้วยเจตนาฆ่า คล้ายมีแสงอสูรดำแปลกประหลาดวาบผ่าน!

……

โครม!

เบื้องหลัง ภูเขาลูกหนึ่งถล่มลง ร่างมากมายแตกตื่นหลบหนีด้วยความหวาดกลัว

ซูเฉินและจ้าวซวีเหินทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า!

“ฮ่าๆๆ… นายท่าน ช่างสะใจนัก! ด้วยศิลาวิญญาณเหล่านี้ อีกไม่นานข้าก็จะทะลวงถึงขอบเขตจักรพรรดิยุทธ์แล้ว!”

จ้าวซวียิ้มแป้นจนแก้มแทบปริ แววตาเต็มไปด้วยความตื่นเต้น

นี่คือเหมืองศิลาวิญญาณแห่งที่สามที่เขากับซูเฉินปล้นหลังจากออกจากภูเขาชิงเหลียน

แม้จะเป็นเหมืองขนาดเล็ก ไม่มีผู้แข็งแกร่งเฝ้าระวัง แต่ปริมาณศิลาวิญญาณที่สะสมไว้ก็มากไม่น้อย สามเหมืองรวมกัน เขาปล้นศิลาวิญญาณไปแล้วนับล้านเม็ด

จะไม่ให้ดีใจได้อย่างไร?

แม้เขาจะเป็นปรมาจารย์ฮวงจุ้ย แต่กลับยากจนสุดๆ การฝึกฝนวิชาฮวงจุ้ยสิ้นเปลืองศิลาวิญญาณยิ่งกว่านักต่อสู้ทั่วไป

แม้ปรมาจารย์ฮวงจุ้ยสามารถสำรวจภูเขาแม่น้ำค้นหาเส้นชีพจรวิญญาณได้ แต่ถิ่นกันดารตะวันออกนั้นแร้นแค้นยิ่ง แหล่งศิลาวิญญาณถูกเจ็ดดินแดนศักดิ์สิทธิ์ครอบครองหมดสิ้นแล้ว

จ้าวซวีแทบไม่มีทรัพย์ติดตัว

ในไม่กี่วันมานี้ เขากับซูเฉินปล้นเหมืองศิลาวิญญาณของนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า ได้ศิลาวิญญาณมากกว่าที่เขาหามาได้ในสิบปีก่อนแทบหมดน้ำตา

“นายท่าน พวกเราจะไปไหนต่อ? ไปปล้นเหมืองอีกสักแห่งดีไหม?”

จ้าวซวีเอ่ยด้วยความตื่นเต้น

เขาร่วมมือกับซูเฉิน โดยซูเฉินจัดการผู้แข็งแกร่งในเหมือง ส่วนเขาใช้ค่ายกลฮวงจุ้ยดูดศิลาวิญญาณทั้งหมด ประสิทธิภาพสูงมาก

เขาเริ่มจะติดใจเสียแล้ว

“ปล้นเหมืองศิลาวิญญาณมันน่าเบื่อ! และเจ้ายังไม่สังเกตหรือ? ช่วงนี้มีผู้บ่มเพาะลาดตระเวนของนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้าเพิ่มมากขึ้น แต่กลับไม่มีผู้แข็งแกร่งเพิ่มในเหมือง เจ้าไม่รู้สึกแปลกบ้างหรือ?”

แววตาของซูเฉินเป็นประกาย

“นายท่าน ท่านหมายความว่า…นี่คือกับดัก?”

หัวใจของจ้าวซวีเต้นสะท้าน

“ข้าคิดว่าน่าจะเป็นเช่นนั้น!”

ซูเฉินพยักหน้า กล่าวต่อว่า “พวกเราสร้างความเสียหายให้นิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้าขนาดนี้ ไม่มีเหตุผลที่พวกเขาจะไม่โกรธแค้นและส่งผู้แข็งแกร่งมาตามล่าเรา! เพราะฉะนั้น ข้ามั่นใจว่าพวกเขากำลังวางแผนลับบางอย่าง รอให้เราติดกับ!”

ในแววตาของซูเฉินปรากฏประกายแห่งสติปัญญา

“แล้วเราควรทำอย่างไร? จะถอยเลยหรือ?”

จ้าวซวีกล่าวอย่างลังเล

“ถอยทันที? เป็นไปไม่ได้! แค่ทำลายพวกนั้น ยังไม่พอจะสร้างความเสียหายที่แท้จริงให้นิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า ข้าอยากทำเรื่องใหญ่กว่านี้!”

ในดวงตาของซูเฉินฉายแววบ้าบิ่น

“นายท่าน ท่านคิดจะทำอะไรหรือ?”

หัวใจของจ้าวซวีเต้นถี่

“ไปยังแท่นสังหารเทพโดยตรง! แท่นสังหารเทพเป็นหนึ่งในสถานที่ลับล้ำค่าของนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า มีผู้คุ้มกันแน่นหนา เต็มไปด้วยศิษย์ผู้มีพรสวรรค์ หากเราทำลายแท่นสังหารเทพได้ จะสร้างความเสียหายร้ายแรงให้นิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้าแน่นอน!”

ซูเฉินกล่าวอย่างเยือกเย็น