มหาจักรพรรดิราชันย์เทพ - ตอนที่ 290

ตอนที่ 290 ข้ามสายฟ้า

ซูเฉินย่อมรู้ดีว่าสมบัติล้ำค่าที่สุดสองแห่งของนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า คือ แท่นสังหารเทพ และหุบเขาราชันสวรรค์

ทว่าในสายตาของซูเฉิน แท่นสังหารเทพซึ่งสามารถหล่อหลอมผู้แข็งแกร่งให้แก่นิกายได้อย่างต่อเนื่องกลับมีคุณค่ามากกว่า อีกทั้งยังมีนักบุญยุทธ์ประจำการอยู่!

ร่างกายของซูเฉินในตอนนี้ได้รับการหล่อหลอมอย่างสมบูรณ์ พลังของเขาพุ่งทะยานขึ้นอย่างก้าวกระโดด ถึงขั้นสามารถต่อกรกับนักบุญยุทธ์ได้แล้ว เขาจึงต้องการใช้นักบุญยุทธ์ของนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้าเป็นหินลับมีด

เพื่อทดลองดูว่า ช่องว่างระหว่างเขากับนักบุญยุทธ์นั้น ห่างกันเพียงใด!

ขณะที่ซูเฉินกำลังมุ่งหน้าไปยังแท่นสังหารเทพ เขาไม่รู้เลยว่า ณ ที่ห่างออกไป มีเงาร่างหนึ่งเร้นกลิ่นอายของตน แล้วกำลังมุ่งสู่หุบเขาราชันสวรรค์อย่างเงียบเชียบ

เงาร่างนั้นไม่ใช่ใครอื่น แต่คือศิษย์ของจางหยวนผู้นำนิกาย และยังเป็นพี่ใหญ่เซียวฝาน!

……

ครืน!

ใต้ท้องฟ้าอันไกลโพ้น เมฆดำม้วนตัวอย่างรุนแรง สายฟ้าคำรามคำรณ ประหนึ่งน้ำตกพุ่งทะลักลงจากนภา แผ่คลื่นพลังอันโอฬารออกมา

ยอดเขาหลายลูกเบื้องล่างประหนึ่งทองคำศักดิ์สิทธิ์เจียระไน แผ่รัศมีม่วงสดใสออกมา ไม่ไหวติงแม้จะอยู่ท่ามกลางการชะล้างของสายฟ้าแห่งนภา

นั่นคือแท่นสังหารเทพ!

“แท่นสังหารเทพช่างน่าทึ่งนัก! หากนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้ายังคงฝึกฝนที่นี่ต่อไป อาจหล่อหลอมแท่นสังหารเทพให้กลายเป็นอาวุธเทพก็เป็นได้!”

แววตาของซูเฉินเป็นประกาย เขาคิดในใจเงียบๆ

เขารู้ถึงความลับที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของแท่นสังหารเทพ

แม้แท่นสังหารเทพจะเป็นสถานที่ล้ำค่า ที่สามารถดึงพลังสายฟ้าจากฟ้าดินมาหล่อหลอมร่างกายของผู้ฝึกฝน ทำให้ศิษย์ของนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้าเกิดใหม่และบ่มเพาะพลังได้รวดเร็วยิ่งขึ้น

แต่ที่สำคัญกว่านั้น แท่นสังหารเทพคือสมบัติล้ำค่าที่ตกทอดมาจากบรรพชนผู้ก่อตั้งนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า ซึ่งสามารถดูดซับพลังสายฟ้าได้อย่างไม่สิ้นสุด

เมื่อผ่านการชะล้างของสายฟ้าอย่างต่อเนื่อง พลังของแท่นสังหารเทพจะยิ่งเพิ่มพูนขึ้นเรื่อยๆ จนวันหนึ่งอาจกลายเป็นอาวุธเทพโดยแท้!

นี่คือความลับระดับสูงสุดของนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า มีเพียงผู้นำนิกายเท่านั้นที่มีสิทธิ์ล่วงรู้

ซูเฉินในชาติก่อนก็เคยเข้าใจเรื่องนี้มาก่อน ตอนที่เขาเห็นผู้นำนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า ในช่วงเวลาแห่งความเป็นความตาย ได้อัญเชิญแท่นสังหารเทพออกมา และปลดปล่อยการโจมตีสุดท้ายใส่นิกายเทียนเต้า

เพราะฉะนั้น ซูเฉินจึงมาที่แท่นสังหารเทพ ไม่ใช่เพียงเพื่อต้องการเผชิญหน้ากับนักบุญยุทธ์อย่างตรงไปตรงมาเพื่อฝึกฝีมือให้ถึงขีดสุดเท่านั้น แต่ที่สำคัญกว่านั้น เขาอยากดูว่า ตนเองจะสามารถนำแท่นสังหารเทพนี้ไปได้หรือไม่!

“จ้าวซวี เจ้าไม่จำเป็นต้องเข้าไป!”

ซูเฉินกล่าวกับจ้าวซวี

“นายท่าน แท่นสังหารเทพนี้ไม่ธรรมดา ให้ข้าไปด้วยเถิด ค่ายกลฮวงจุ้ยของข้าจะช่วยกดดันผู้อาวุโสและศิษย์ของนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้าได้!”

จ้าวซวีกล่าวด้วยความเป็นห่วง

“ค่ายกลฮวงจุ้ยของเจ้าไร้ผลต่อหน้าศัตรูระดับนักบุญยุทธ์! อีกทั้งแท่นสังหารเทพแห่งนี้ดูดกลืนพลังสายฟ้าจากฟ้าดิน ค่ายกลของเจ้าจะไม่สามารถแสดงพลังได้อย่างเต็มที่ ทว่าข้ามีภารกิจให้เจ้าทำ!”

ซูเฉินกล่าวช้าๆ

“นายท่าน บอกมาเถิด!”

จ้าวซวีถามด้วยความกระตือรือร้น

“ห่างจากที่นี่ไปหลายหมื่นลี้ มีสถานที่ลับที่สุดแห่งหนึ่งของนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า เรียกว่า หุบเขาราชันสวรรค์! เจ้าไปยังหุบเขาราชันสวรรค์ ดูว่ามีโอกาสหลบซ่อนที่นั่นหรือไม่ แล้วรอข้าไปหา! หุบเขาราชันสวรรค์นั้น เป็นแหล่งกำเนิดศิลาวิญญาณระดับสูงสุด ซึ่งเป็นเส้นเลือดใหญ่ของนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า!”

ซูเฉินกล่าวด้วยเสียงหนักแน่น

“เหมืองศิลาวิญญาณระดับสูงสุด?!”

จ้าวซวีอุทานออกมา ดวงตาเต็มไปด้วยความตกตะลึง

ทั่วแดนกันดารตะวันออก มีเหมืองศิลาวิญญาณระดับสูงสุดเพียงหยิบมือ หรืออาจไม่ถึงห้าแห่งด้วยซ้ำ แต่กลับถูกนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้าแอบเก็บซ่อนไว้ได้?

จ้าวซวีตกใจอย่างแท้จริง

“นายท่านวางใจได้! เหมืองศิลาวิญญาณระดับสูงสุดต้องมีพลังชีพจรมังกรของผืนดินอยู่แน่ ข้าจะสามารถใช้พลังของฟ้าดินจัดค่ายกลฮวงจุ้ยได้อย่างเต็มที่ ถึงตอนนั้น ต่อให้นักบุญยุทธ์ก็ยังลำบากที่จะรับมือ!”

จ้าวซวีกล่าวอย่างมั่นใจ

“ดี! ระวังตัวด้วย!”

ซูเฉินพยักหน้า

เขาแยกทางกับจ้าวซวี ลำพังตัวเดียว เร้นกลิ่นอายของตน มุ่งหน้าสู่แท่นสังหารเทพ

ส่วนจ้าวซวีก็ปลดปล่อยพลังสีเหลืองขุ่นล้อมรอบกาย ราวกับสายฟ้าฟาด แวบหายเข้าไปในแผ่นดิน

นี่คือศาสตร์ลับหลบหนีของปรมาจารย์ฮวงจุ้ย สามารถเคลื่อนที่ใต้ดิน และอาศัยพลังชีพจรมังกรของผืนดินเพื่อเพิ่มความเร็วได้อย่างมหาศาล

แม้จะเทียบกับนักบุญยุทธ์ที่สามารถฉีกมิติเข้าออกรอยแยกไม่ได้นัก แต่ก็ห่างกันไม่มากนัก

เขาใช้วิชาหลบหนีนี้ เดินทางหลายหมื่นลี้ได้ภายในเวลาเพียงไม่กี่ชั่วยาม

ซูเฉินเร้นกลิ่นอาย มุ่งหน้าสู่แท่นสังหารเทพ

แท่นสังหารเทพถูกปกคลุมด้วยพลังสายฟ้าฟ้าดินอันมหาศาล แผ่คลื่นกลิ่นอายแห่งการทำลายล้างทุกสรรพสิ่ง บริเวณโดยรอบมิติบิดเบี้ยวอย่างต่อเนื่อง มีแม้กระทั่งรอยแยกในห้วงอากาศปรากฏขึ้น

เพราะฉะนั้น หากต้องการเข้าไปยังแท่นสังหารเทพได้ ต้องผ่านเส้นทางปลอดภัยที่นิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้าจัดเตรียมไว้ล่วงหน้าเท่านั้น

แต่ซูเฉินไม่ได้แอบลอบเข้าไปเหมือนแต่ก่อน

เขาสร้างความปั่นป่วนให้กับนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้ามามากแล้ว จึงไม่ต้องกล่าวเลยว่า การเฝ้าระวังแท่นสังหารเทพจะรัดกุมขนาดไหน เป็นไปได้ยากยิ่งที่จะลอบเข้าไป

ดังนั้น ซูเฉินจึงเลือกเผชิญหน้ากับพลังสายฟ้าฟ้าดินโดยตรง และเข้าไปจากอีกทิศหนึ่งแทน

สายฟ้าฟาดลงมาเป็นสายๆ คำรามดั่งมังกรสายฟ้า กลิ่นอายการสังหารอันรุนแรงและไร้เทียมทานแผ่กระจายราวสายฝน เทกระหน่ำใส่ซูเฉินประหนึ่งน้ำตกมหาศาล

ทว่าร่างของซูเฉินกลับใสราวผลึก ถูกห่อหุ้มด้วยแสงเลือนลางแห่งโกลาหล สายฟ้าที่สามารถฉีกกระชากร่างของจักรพรรดิยุทธ์ได้อย่างง่ายดาย กลับไม่อาจทำร้ายเขาแม้แต่น้อย

เพียงเช่นนั้น ซูเฉินจึงเหยียบย่างผ่านม่านสายฟ้าอันหนาทึบ และทะลุผ่านเข้าไปในแท่นสังหารเทพอย่างสง่างาม!