ยอดเซียนหญิงทำนายชะตา - ตอนที่ 1167 หมากัดไม่เห่า / ตอนที่ 1168 สังเวยชีวิต

ตอนที่ 1167 หมากัดไม่เห่า / ตอนที่ 1168 สังเวยชีวิต

ตอนที่ 1167 หมากัดไม่เห่า

ในเมื่อเซี่ยเฉียวเอ่ยปากถามถึงสาเหตุการตายของเขาแล้ว นางย่อมต้องยอมรับคำขอของคนตาย

“ข้าจะพยายามอย่างดีที่สุด เพียงแต่ชายชุดดำพวกนี้ปากแข็งนัก คงจะสอบสวนยาก” เซี่ยเฉียวเอ่ยอีก

“ขอแค่ท่านปรมาจารย์พยายามก็พอ…ถึงอย่างไรก็ดีกว่าข้าที่ได้แค่ติดตามเขา แต่ไม่สามารถถามอะไรได้เลย…” ฝูอันข่ายค่อนข้างมีเหตุผลทีเดียว

เซี่ยเฉียวเห็นท่าทางของเขาแล้วก็รู้สึกว่าคนผู้นี้น่าสงสาร

“หากอย่างนั้นเจ้าลองบอกมาหน่อยว่า ทำไมตัวเจ้าถึงได้ประสบภัยได้ แล้วยังคนพวกนี้อีก เจ้านายที่อยู่เบื้องหลังพวกเขาเป็นใคร เจ้ารู้หรือไม่” เซี่ยเฉียวเอ่ย

พอเซี่ยเฉียวพูดจบ จ้าวเสวียนจิ่งก็เอ่นด้วยน้ำเสียงเย็นชา “น่าจะเป็นหรงอ๋อง”

เซี่ยเฉียวเองก็นึกถึงหรงอ๋องเช่นกัน

เมืองหลวงไม่ได้อยู่ติดทะเล คนที่เดินทางมาเมืองหลวงคราวนี้ก็มีแต่หรงอ๋องเท่านั้นที่ใช้จ่ายอย่างมือเติบ ก่อนหน้านี้เขายังส่งปะการังที่ล้ำค่ามากให้ตระกูลเซี่ยด้วย เพียงแต่มันถูกถวายต่อไปให้ฮ่องเต้แล้วเท่านั้น แต่ได้ยินมาว่านอกจากปะการังแล้ว ช่วงที่หรงอ๋องอยู่ในเมืองหลวงนี้ก็ได้นำไข่มุกออกมาไม่น้อย ของขวัญที่ส่งไปให้ตระกูลต่างๆ นั้นก็ถือว่าใจกว้างยิ่งนัก

คนผู้นี้น่าสงสัยที่สุด

เมื่อชายชุดดำได้ยินที่รัชทายาทพูด สีหน้าของเขาก็อธิบายทุกอย่างได้อย่างชัดเจน

“ข้าติดตามเขามาตลอด ต่อมาข้าได้ยินเขาพูดกับคนอื่นจึงได้รู้ว่าครอบครัวของข้านั้นน่าอนาถเพียงใด!”

“ปีก่อนบ้านข้าได้ของทะเลมามากมาย ก็มีปะการังสีเลือดและไข่มุกขนาดใหญ่จำนวนหนึ่งด้วย แม้ว่าของพวกนี้จะมีค่าควรเมือง แต่กิจการบ้านข้าก็เป็นแค่กิจการเล็กๆ เป็นแค่พ่อค้าคนกลางเท่านั้น เขากับชาวประมงไม่ได้ทำเงินมากนัก…สินค้าพวกนี้ก็มีคนสั่งจองไว้ก่อนแล้ว จึงไม่กล้าที่จะผิดสัญญาไม่ขายให้เขา”

“แต่อยู่มาวันหนึ่งก็มีคนมาหาข้า บอกว่าต้องการจะรับของไป ทั้งยังให้ราคาต่ำมากด้วย คนผู้นั้นดุดันเกรี้ยวกราด ดูท่าทางไม่น่าหาเรื่องด้วย แต่ข้าไม่กล้ารับปากจริงๆ ได้แต่บอกเขาไปตามความจริง ตอนนั้นอีกฝ่ายไม่ได้พูดอะไร แต่ใครจะไปรู้ว่าพวกเขาจะลงมือเหี้ยมโหดทีหลัง!”

“ข้าโกรธจนแทบบ้าตอนที่รู้ความจริง แต่กลับทำอะไรไม่ได้เลย”

“พวกเขามีคนไม่น้อย ปกติแล้วจะฝึกยุทธด้วยกันในที่แห่งหนึ่ง และถูกเรียกตัวออกไปเป็นครั้งคราว ส่วนมากก็จะเป็นงานฆ่าคน แม้ว่าข้าจะเป็นวิญญาณ แต่เมื่อเห็นเรื่องพวกนั้นแล้วก็ยังรู้สึกหวาดกลัว”

“มีแค่ครั้งเดียวเท่านั้นที่คนผู้นี้ถูกนายของพวกมันเรียกตัวไป คนนั้นคือฮูหยิน…” ฝูอันข่ายเอ่ยอีก

เซี่ยเฉียวฟังมาถึงตรงนี้ก็สงสัยเล็กน้อย “ฮูหยิน?”

หรือจะเป็นชายาหรงอ๋อง?

แม้ว่าโหงวเฮ้งของชายาหรงอ๋องจะไม่ได้ดีมาก แต่นางก็ไม่ได้ดูชั่วร้ายขนาดนั้น ไม่น่าที่จะทำเรื่องเปื้อนเลือดอะไรขนาดนี้ได้เลย

“ใช่แล้ว เป็นฮูหยินคนหนึ่ง พวกเขาเรียกนางว่าพระสนม…ดูเหมือนจะเป็นไท่เฟย คนผู้นี้สูงส่งมาก!” ฝูอันข่ายรีบเอ่ยต่อทันที “ตอนนั้นข้าถึงกับกางเขี้ยวเล็บอยากจะแก้แค้น แต่นึกไม่ถึงว่าบนตัวไท่เฟยผู้นั้นจะมีคาถาอาคมที่ทรงพลังมาก ข้าเข้าใกล้นางไม่ได้เลย แถมวิญญาณของข้ายังแทบจะแหลกสลายไปด้วย…”

เซี่ยเฉียวเองก็ตกใจเช่นกัน

ดูเหมือนว่าไท่เฟยผู้นั้นจะมาเมืองหลวงด้วยในคราวนี้

ฮุ่ยไท่เฟยผู้นี้ไม่ได้มีชาติกำเนิดสูงนัก ว่ากันว่าสุขภาพร่างกายของนางไม่ดี ดังนั้นตอนที่หรงอ๋องยังเด็ก เขาจึงถูกส่งตัวไปให้เหมยไท่เฟยเลี้ยงดู เหมยไท่เฟยผู้นี้ก็คือคนแปลกๆ ที่ใช้ผงกระดูกทำปุ๋ยดอกไม้ที่เซี่ยเฉียวได้พบตอนที่เข้าวังก่อนหน้านี้

ได้ยินว่าตอนที่หรงอ่องยังเด็ก เขาไม่ได้ได้สนิทสนมใกล้ชิดกับมารดาผู้ให้กำเนิด ต่อมาเมื่อฮ่องเต้องค์ปัจจุบันครองราชย์ หรงอ๋องก็ทำความผิดจนถูกขับออกจากเมืองหลวงไป เขาก็เชิญฮุ่ยไท่เฟยผู้นี้ออกไปครองที่ดินศักดินาด้วย

ฮ่องเต้เห็นว่าเขาอายุยังน้อยจึงได้อนุญาต

คนผู้นี้ไม่ค่อยมีตัวตน ตอนนี้หากจะให้พูดถึงบรรรดาไท่เฟยทั้งหลายแล้ว ก็คงไม่มีใครนึกถึงนาง

ช่างเป็นสุนัขดุร้ายที่กัดคนโดยไม่ให้สุ้มให้เสียงจริงๆ นึกไม่ถึงว่านางจะทำเรื่องน่าขยะแขยงมากมายขนาดนี้

ตอนที่ 1168 สังเวยชีวิต

จ้าวเสวียนจิ่งดูเหมือนว่าจะกำลังนึกอยู่เหมือนกันว่าฮุ่ยไท่เฟยผู้นี้หน้าตาเป็นอย่างไร คิดไปคิดมาเขากลับไม่มีภาพความทรงจำของนางเลยแม้แต่น้อย

“นางน่าจะพกยันต์ติดตัว และน่าจะมีผู้วิเศษอยู่ข้างกายนางด้วย” จ้าวเสวียนจิ่งเอ่ย

เขารู้สึกเป็นห่วงเซี่ยเฉียวอยู่ในใจเล็กน้อย

คนชุดดำพวกนี้ไม่ใช่ปัญหาใหญ่หรอก แต่พวกลัทธิแปลกประหลาดนี้สิทำตัวลึกลับ ถ้าหากพวกเขาแอบทำอะไรขึ้นมา เขาก็ช่วยนางไม่ได้

เซี่ยเฉียวมองฝูอันข่ายก่อนจะถามต่อ “ตอนที่เจ้าติดตามชายผู้นี้ยังได้เห็นอะไรอีกหรือไม่ แล้วพวกเขาทำเรื่องชั่วร้ายอะไรบ้าง”

พอเซี่ยเฉียวพูดจบ นางยังให้เซี่ยผิงกั่งคอยจดบันทึกด้วย

ฝูอันข่ายครุ่นคิดเล็กน้อย “เขาฆ่าคนมามาก ข้าเองก็ไม่รู้จักคนพวกนั้น รู้แต่ว่าพวกเขาเป็นคนในพื้นที่ที่หรงอ๋องครองศักดินาอยู่ บางบ้านเป็นคนยากจน บุตรสาวของพวกเขา…บุตรสาวของพวกเขายังเด็กและหน้าตางดงาม หากบังคับซื้อตัวไม่ได้ ครอบครัวพวกเขาก็จะต้องประสบภัย”

บุตรสาวของเขาก็อายุยังน้อย นางเพิ่งจะแค่สิบสองปีเท่านั้น

เซี่ยเฉียวได้ยินเช่นนั้นก็รู้สึกกังวลใจแล้ว

ผู้หญิงที่ถูกฉุดคร่าไปคงจะมีจุดจบไม่ดีนัก ไม่เป็นทาสเป็นบ่าว ก็ต้องเป็นอนุเป็นนางบำเรอ หรือไม่ก็…

ตอนนี้นางสงสัยว่าอาการป่วยขององค์หญิงใหญ่จะต้องมีความเกี่ยวข้องกับฮุ่ยไท่เฟย ถ้าหากเป็นเช่นนั้นจริงๆ ข้างกายฮุ่ยไท่เฟยจะต้องมีนักพรตสายมารอยู่ด้วยเป็นแน่ และเวลาที่นักพรตสายมารพวกนี้ใช้อาคมชั่วร้ายก็มักจะต้องใช้เลือดของเด็กและผู้หญิงเป็นเครื่องสังเวย…

หากเป็นอย่างนั้น บุตรสาวของฝูอันข่ายก็น่าจะร้ายมากกว่าดี

เซี่ยเฉียวเองก็ไม่ได้ให้ความหวังกับเขามากนัก นางบอกเขาตามจริง

ฝูอันข่ายได้ยินอย่างนั้นแล้วก็อดตัวสั่นเทาไม่ได้ ร่างวิญญาณของเขาดูซีดเซียวไร้เรี่ยวแรง น่าสงสารยิ่งนัก

“ข้า…ข้ามันไร้ประโยชน์ ทำกิจการเล็กๆ กลับทำให้ครอบครัวต้องมาเดือนร้อนไปด้วย หากตอนนี้ข้าสามารถตามหาลูกสาวกลับคืนมาได้ย่อมเป็นเรื่องดี แต่หากหาไม่พบ…ข้าก็ขอให้ท่านปรมาจารย์พยายามตามหาศพของนางให้ข้าที หรือไม่ก็…ทำให้คนที่มันทำให้ลูกสาวข้าต้องตายสังเวยชีวิตมา!”

เดิมทีเขาไม่มีความคิดที่จะแก้แค้นจริงๆ

แต่ตอนนี้เมื่อได้ยินว่าบุตรสาวของเขาอาจจะตายเพราะวิชาอาคมชั่วร้ายนั่นแล้ว…

ความรู้สึกของเขาก็เปลี่ยนไปมาก…

เขาเองก็รู้ว่า ถ้าหากเขาแปดเปื้อนวิชาชั่วร้ายพวกนี้แล้ว ใช่เพียงแค่ความตายเท่านั้น วิญญาณของเขาก็อาจจะต้องแตกสลายหายไปด้วย…

จะไม่ให้เขาแค้นได้อย่างไร

ส่วนในเวลานี้ในใจของชายชุดดำผู้นั้นก็เย็นเยียบ

นี่มันการสอบสวนเขาที่ไหนกัน แค่มองเขาก็รู้หมดแล้วว่าเขาเคยทำเรื่องอะไรมาบ้าง! ถึงขนาดรู้เรื่องที่มีแต่เขาคนเดียวเท่านั้นที่รู้ด้วย นางพูดมันออกมาหมดแล้ว!

เขายังจะปิดบังอะไรได้อีก!

สีหน้าของเขาตื่นตระหนก เมื่อเขาเห็นว่านักพรตผู้นี้กลับไม่ถามอะไรเขาแม้แต่น้อย เขาก็ยิ่งลนลาน “ข้างๆ ข้า…มีอะไรหรือไม่”

เซี่ยเฉียวได้ยินที่เขาพูดแล้วก็เยาะออกมาเล็กน้อย “นี่เจ้ากำลังสอบปากคำข้า หรือข้ากำลังสอบปากคำเจ้ากันแน่”

“……” ชายชุดดำขาสั่นพึ่บพั่บ

เขาไม่กลัวคนเป็นหรอก

แต่คนตายนี่สิ…

เขาทำบาปทำกรรมมามาก ในใจก็ยังกลัวว่าจะต้องชดใช้หลังจากที่ตายไปแล้ว…เขาไม่กลัวว่าจะมีวิญญาณมาหาเขาตอนที่หลับฝันไป แต่กลัวว่าเรื่องชั่วๆ ที่เขาทำให้ชาตินี้จะทำให้เขาต้องทนทุกข์ในชาติหน้า

เขาเกิดมาต่ำต้อยก็ถือเสียว่าตนเองโชคไม่ดี แต่ถ้าหากทุกชาติภพเขาจะต้องทนทุกทรมานเพราะสิ่งที่ทำลงไปในชาตินี้ แล้ว…จะมีวันที่เขาพลิกชะตาตัวเองได้อย่างไร

“เรื่องที่ข้าควรรู้ข้าก็รู้หมดแล้ว หากยังมีเรื่องอะไรที่ข้ายังไม่รู้ แล้วเจ้าคิดอยากจะให้ข้อมูลเพิ่มเติม ข้าก็จะไม่ห้าม หากเจ้าไม่มีอะไรจะพูดอีก อีกเดี๋ยวข้าก็จะส่งเจ้าลงไป” น้ำเสียงเซี่ยเฉียวราบเรียบ ท่าทางราวกับนางกำลังพูดกับคนที่ตายแล้วอย่างนั้น

ชายชุดดำไม่สบายใจ เขาเอ่ยปากถามอย่างระมัดระวัง “เบื้องล่าง…เบื้องล่างเป็นอย่างไรหรือ…”