ยอดเซียนหญิงทำนายชะตา - ตอนที่ 775 นิสัยเปลี่ยนไปมาก / ตอนที่ 776 คนร้าย

ตอนที่ 775 นิสัยเปลี่ยนไปมาก / ตอนที่ 776 คนร้าย
ตอนที่ 775 นิสัยเปลี่ยนไปมาก

ร่างกายของเซี่ยเฉียวแค่รู้สึกอึดอัดเล็กน้อยเท่านั้น สำหรับนางแล้ว เมื่อเทียบกับเมื่อก่อนแล้วความรู้สึกไม่สบายในระดับนี้ไม่นับว่าเป็นอะไรเลย

นางอยากอยู่ด้วย เซี่ยผิงกั่งก็ไม่ได้พูดเกลี้ยกล่อมอะไรมากมาย แล้วแต่นางเลย

ต่งซีอวิ๋นตกใจกลัวจนร้องไห้ออกมา น้ำตาไหลร่วง ดูน่าสงสารมาก

“องค์รัชทายาท ลูกสาวของกระหม่อมฆ่าตัวตาย เรื่องนี้ศาลตัดสินคดี…จะเข้ามายุ่มย่ามมากเกินไปหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ” ใต้เท้าต่งรู้สึกขาดความมั่นใจอยู่บ้าง แต่เขาก็อดถามออกมาไม่ได้

“นางเป็นว่าที่ภรรยาของขุนนางเซี่ย ในเมื่อเขาฟ้องร้องเป็นคดีแล้ว ศาลตัดสินคดีก็ต้องให้ความสำคัญสิ” จ้าวเสวียนจิ่งไม่ได้ไว้หน้าใต้เท้าต่ง

ใต้เท้าต่งได้ยินเช่นนั้นก็รู้สึกจนใจและจนคำพูดจริงๆ

ว่าที่ภรรยา?

หมั้นหมายกันแล้วก็จริง แต่ยังไม่ได้แต่งงานกันนี่! เซี่ยผิงกั่งมีคุณสมบัติอะไรที่จะแทรกแซงเรื่องนี้!

“เช่นนั้นแล้ว…ฝ่าบาท ในเมื่อเจ้าหน้าที่ชันสูตรก็ตรวจสอบศพแล้ว ลูกสาวของข้าไม่ได้ถูกพิษ บนร่างกายก็ไม่มีบาดแผลใดๆ จะสามารถปิดคดีนี้ลงได้หรือยังพ่ะย่ะค่ะ” ใต้เท้าต่งเอ่ยขึ้นอีก

เขารู้สึกว่าตัวเองทำตัวต่ำต้อยมากแล้ว

รัชทายาทคงไม่ถึงกับไม่ยอมปล่อยเขาไปหรอกนะ

“ใครก็ได้ช่วยไปสำนักหมอหลวง เชิญหมอหลวงมาสักสองสามคนหน่อย” จ้าวเสวียนจิ่งเอ่ย

“……” ใต้เท้าต่งงุนงงเล็กน้อย “ฝ่าบาท ลูกสาวของกระหม่อมตายไปแล้ว จะเชิญหมอหลวงมา…เพื่ออะไรหรือพ่ะย่ะค่ะ”

ไม่ว่าหมอหลวงจะมีความสามารถมากแค่ไหนก็ไม่สามารถทำให้ลูกสาวเขาฟื้นคืนจากความตายได้นี่?!

ท่าทีของจ้าวเสวียนจิ่งเย็นชา “ใต้เท้าต่ง ถึงอย่างไรผู้ตายก็เป็นลูกสาวที่เกิดจากภรรยาเอกของท่าน นางตายจากไปอย่างน่าอนาถเช่นนี้ ท่านในฐานะบิดาก็ควรที่จะใส่ใจให้มากหน่อย ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องสืบให้กระจ่างเพื่อให้ลูกสาวของท่านตายตาหลับสิ”

สิ่งที่เขาพูดนั้นมีเหตุผลจริงๆ ใต้เท้าต่งรู้สึกสังหรณ์ไม่ดีอยู่ในใจ

เด็กคนนี้เป็นลูกแท้ๆ ของเขา เขาจะไม่รู้สึกปวดใจได้อย่างไร

เพียงแต่…เรื่องบางเรื่องหากสืบให้กระจ่างแจ้งขึ้นมาจริงๆ เกรงว่าจะเป็นการทำร้ายครอบครัวเขาเองนั่นแหละ!

คำพูดพวกนี้ใต้เท้าต่งเองก็พูดไม่ออกบอกไม่ถูก

เขาได้แต่เชิญรัชทายาทและแม่นางเซี่ยผู้นี้ให้นั่งรอไปก่อน

ไม่นานนักหมอหลวงก็เข้ามาคำนับรัชทายาทด้วยความเคารพ จ้าวเสวียนจิ่งจึงเอ่ยถามขึ้น “หมอหลวงเว่ย บนโลกใบนี้มียาอะไรที่สามารถทำให้นิสัยคนเปลี่ยนแปลงไปอย่างมาก เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้ายราวกับคนเสียสติ ร้องห่มร้องไห้เอะอะโวยวายบ้างหรือไม่”

เซี่ยผิงกั่งได้ยินเช่นนั้นก็พยักหน้าทันที “ถูกต้อง ทั้งๆ ที่คนผู้นี้เพิ่งสัญญาหมั้นหมายกับข้าอย่างมีความสุข เป็นไม่ไม่ได้อย่างเด็ดขาดที่นางจะฆ่าตัวตายในวันถัดมา!”

เขาเป็นคนไม่สนใจชื่อเสียงหรือหน้าตาอะไรนัก แต่เรื่องนี้หากจะว่าไปแล้วก็ทำให้เขาดูไม่ดีนี่?!

เขาเซี่ยผิงกั่งไหนเลยจะหาภรรยาไม่ได้ เห็นๆ กันอยู่ว่าเขาไม่อยากหาเองต่างหาก!

บัดนี้ภรรยาที่กำลังจะแต่งงานกลับมาฆ่าตัวตาย ช่างเป็นเรื่องน่าขันจริงๆ!

หมอหลวงเว่ยครุ่นคิดเล็กน้อยก่อนจะตอบ “บนโลกใบนี้มียาสงบใจอยู่ไม่น้อย ส่วนยาที่ทำให้คนมีอารมณ์ไม่คงที่ย่อมมีเช่นกัน แต่ปกติแล้วพวกหมอจะมีจรรยาบรรณ จะไม่ทำเรื่องเช่นนี้กันง่ายๆ นอกจากพวกหมอเถื่อนเร่ร่อน เท่าที่ข้ารู้ก็มีสิ่งที่เรียกว่า ผงแหวนเงิน ซึ่งได้มาจากการเล่นแร่แปรธาตุ หลังจากที่กินเข้าไปแล้ว ในกรณีที่รุนแรงก็จะเสียชีวิตทันที และแม้ว่าอาการจะไม่รุนแรง แต่ก็จะทำให้คนผู้นั้นมีอารมณ์ไม่คงที่…”

“ก่อนที่ข้าจะเข้ามาทำงานในสำนักหมอหลวงก็เคยรับคนไข้ไว้คนหนึ่ง คนผู้นี้กินผงแหวนเงินเข้าไป จากเดิมที่เขามีบุคลิกอ่อนโยน แต่หลังจากกินเข้ามันไปเขาก็กลายเป็นคนอารมณ์รุนแรงในชั่วข้ามคืน หากมีสิ่งเร้าก็จะคลุ้มคลั่งขึ้นมาในทันที บางทีก็ร้องไห้ บางทีก็โศกเศร้า มึนงงอยู่ในภวังค์ ความจำเสื่อมถอย เพราะความปวดหัวจึงอดไม่ได้ที่จะอยากตาย”

หลังจากหมอหลวงเว่ยพูดจบ สาวใช้ของคุณหนูรองตระกูลต่งก็ตกตะลึงไปแล้ว

“คุณหนู…คุณหนูของพวกเรา…หลังจากที่หมั้นหมายแล้วก็เป็นแบบนั้น ประเดี๋ยวหัวเราะประเดี๋ยวก็ร้องไห้ แต่นางร้องไห้มากกว่า บางทีก็จะลูบศีรษะและบอกว่าปวดหัว อึดอัดไม่สบาย…”

ตอนที่ 776 คนร้าย

สาวใช้เองก็เป็นคนคุ้มกันเจ้านายด้วย ตอนนี้เมื่อนางนึกถึงอาการของคุณหนูก็อดที่จะปิดหน้าร้องไห้ไม่ได้

“หมอหลวง คนที่โดนพิษนี้เข้าไปไม่สามารถทดสอบได้ด้วยเข็มเงิน?” เซี่ยผิงกั่งเอ่ย

“สิ่งนี้อาจนับได้ว่าเป็นยาพิษ จริงอยู่ว่าหลังจากที่ได้รับผงแหวนเงินนี้เข้าไปแล้วจะมีอาการไม่ค่อยดี แต่ส่วนใหญ่แล้วสิ่งนี้จะใช้สำหรับทาภายนอกเป็นหลัก เนื่องจากในหลิ่งหนานสัตว์มีพิษมากมาย หากใครถูกกัดเข้าก็ยากที่จะรักษาได้ ดังนั้นคนที่นั่นจึงได้ค้นพบสิ่งนี้ และหลังจากที่นำมันไปทาภายนอกแล้ว มันจะมีผลในการล้างพิษบางอย่าง แต่สิ่งนี้ค่อนข้างหายาก และมีการหมุนเวียนในตลาดเพียงเล็กน้อย…” หมอหลวงเว่ยอธิบายอีกครั้ง

“ตอนนี้คุณหนูรองตระกูลต่งก็ตายไปแล้ว แล้วข้าจะรู้ได้อย่างไรว่านางได้รับผงแหวนเงินนี้เข้าไปหรือไม่” เซี่ยผิงกั่งขมวดคิ้ว เขากังวลเล็กน้อย

หมอหลวงเว่ยก้าวไปข้างหน้าอย่างระมัดระวัง

เขายื่นมือไปเปิดเปลือกตาของคุณหนูรองตระกูลต่ง

หลังจากที่เขามองอย่างพินิจพิจารณาแล้วก็พูดกับพวกเขาว่า “เชิญใต้เท้าเซี่ยมาดูเถิด ตาขาวของนางมีสีแดงเล็กน้อย…หากนำผ้าเช็ดหน้าอุ่นๆ มาวางไว้ด้านบน…”

หมอหลวงเว่ยพูดพลางก็เตรียมการไปพลาง สักพักเขาก็นำผ้าเช็ดหน้ามาวางลงบนดวงตา

ไม่ทันถึงหนึ่งเค่อ หมอหลวงก็นำผ้าเช็ดหน้าออก และเห็นว่าในดวงตาของนางมีน้ำตาสีแดงอ่อนหลงเหลืออยู่

“ทูลรัชทายาท ใต้เท้าต่ง ใต้เท้าเซี่ย แม่นางต่งเสียชีวิตเพราะได้รับผงแหวนเงินเข้าไปจริงๆ มีเพียงผู้ที่ได้รับผงแหวนเงินเข้าไปเท่านั้นที่จะหลั่งน้ำตาเลือดออกจากดวงตาทั้งสองข้าง เมื่อถูกปกคลุมด้วยน้ำร้อนเป็นเวลานานหลังจากที่ตายไปแล้ว” หมอหลวงเว่ยเอ่ย

ใต้เท้าต่งโงนเงนล้มตัวลงบนเก้าอี้ทันทีที่ได้ยินเช่นนั้น

ฮูหยินต่งก็ร้องไห้ออกมาทันที

“ใต้เท้าต่ง ท่านคิดว่าคนร้ายคือใคร” เซี่ยผิงกั่งมองใต้เท้าต่งด้วยสายตาเย็นชา ท่าทางข่มขู่อย่างยิ่ง

เขาก็แค่จงใจถามเท่านั้น

ผู้อยู่เบื้องหลังคนที่สามารถทำให้คุณหนูรองตระกูลต่งกินของเช่นนี้เข้าไปได้ ยังจะต้องพูดอีกหรือ จะต้องเป็นคนในอย่างแน่นอน!

“จะ จะต้องเป็นบ่าวชั่วคนไหนสักคน…” ใต้เท้าต่งกำหมัดแน่นและมองออกไปด้านนอกอย่างช้าๆ

หลังจากที่เขาสบตากับพ่อบ้าน จากนั้นพ่อบ้านก็รีบเดินออกไปจากเรือนหลังนั้นทันที

ไม่นานนักพ่อบ้านก็กลับมาพร้อมกับคนอีกคน

เป็นบ่าวหญิงชราคนหนึ่ง

บ่าวหญิงชราถูกผลักลงกับพื้น แล้วพ่อบ้านก็พูดขึ้นมาทันที “นายท่าน เมื่อครู่บ่าวหญิงชราชั่วร้ายผู้นี้บอกว่านางเป็นคนฆ่าคุณหนูรอง นางบอกว่านางซื้อสิ่งนั้นมาเพราะตนเองป่วยจนไม่อยากจะมีชีวิตอยู่ต่อไปแล้ว แต่ใครจะรู้ว่าตอนนั้นคุณหนูรองจะกินยาสงบใจ นางบังเอิญทำห่อยาทั้งสองสลับกันจนทำให้คุณหนูรองต้องมีอันเป็นไป…”

เซี่ยเฉียวไม่แปลกใจเมื่อได้ยินเช่นนั้น

เป็นวิธีการปกติทั่วไป ที่จะต้องหาตัวคนทำผิดออกมาเพื่อทำให้เรื่องนี้เงียบไปก่อน

“เป็นบ่าวชั่วอย่างเจ้านี่เอง!” ต่งซีอวิ๋นสงบลงแล้ว นัยน์ตาของนางแดงก่ำด้วยความโกรธ นางด่าบ่าวหญิงชราผู้นั้น แถมยังพุ่งเข้าไปอย่างหุนหันพลันแล่นและเตะนางสองสามครั้ง!

เซี่ยเฉียวมองบนร่างของนาง มือนั้นยิ่งรัดแน่นเข้าไปอีก

ต่งซีอวิ๋นผู้นี้ช่างแสดงเก่งจริงๆ

แสดงเก่งกว่านางอีก

รัชทายาทหัวเราะออกมาทันที “ในเมื่อพบตัวคนร้ายแล้ว พวกเราก็ไปกันเถอะ”

เซี่ยผิงกั่งขมวดคิ้ว เขาคิดที่จะเลิกราแค่นี้ แต่วันนี้คงจะตรวจสอบอะไรไม่ได้แล้ว อย่างไรเสียใต้เท้าต่งก็ออกโรงปกป้องถึงขนาดนี้ สถานะของคนร้ายในตระกูลต่งนี้ก็คงจะไม่ธรรมดา

ชีวิตของบ่าวรับใช้นั้น อยากจะฆ่าจะแกงหรือจะขายออกไปล้วนแล้วแต่ขึ้นอยู่กับใต้เท้าต่ง นอกเสียจากว่าเขาจะบุกค้นบ้านตระกูลต่งและจับทุกคนในบ้านไปทั้งหมด มิฉะนั้นเขาก็คงจะสืบไม่พบอะไรทั้งนั้น

ถึงแม้เขาสืบพบตัวคนที่พูดความจริงแล้ว…

แต่ใต้เท้าต่งก็ยังสามารถพูดได้ว่าบ่าวรับใช้ชั่วผู้นั้นจงใจใส่ร้าย…

สถานะของบ่าวรับใช้นั้นต่ำต้อย ต่อให้พวกเขาจะให้การตามความจริง คำให้การนั้นก็จะไม่เป็นประโยชน์มากนัก