ยอดเซียนหญิงทำนายชะตา - ตอนที่ 783 นางเป็นปีศาจน้อย / ตอนที่ 784 ร้านใหญ่ไม่ง้อลูกค้า

ตอนที่ 783 นางเป็นปีศาจน้อย / ตอนที่ 784 ร้านใหญ่ไม่ง้อลูกค้า
ตอนที่ 783 นางเป็นปีศาจน้อย

ต่งซีอวิ๋นเดินเข้าไป

เมื่อนึกถึงตอนที่นางมาที่นี่คราวก่อน นางยังหยิ่งผยองอยู่เลย น่าขันที่นางคิดว่านักพรตปีศาจผู้นั้นจะเป็นพระชายารัชทายาท

“เจ้าของร้านนี้อยู่ที่ไหน ข้าต้องการพบนาง” สีหน้าของต่งซีอวิ๋นไม่แสดงอารมณ์ใดๆ

ผู้ดูแลร้านตกใจเล็กน้อย

เจ้าของร้านเพิ่งจะเข้ามาพอดี แต่ใช่ว่าใครก็จะเขาพบนางได้

“ข้าต้องการพบนาง ว่ากันว่านางทำนายดวงชะตาแม่นยำมากไม่ใช่หรือ! ให้นางมาทำนายให้ข้าหน่อย!” ต่งซีอวิ๋นพูดจบก็ถอดกำไลข้อมือของนางออกมา

กำไลข้อมือนางมีคุณภาพดี

แต่ผู้ดูแลร้านฉังไม่ได้ผลีผลามรับมา และพูดขึ้นว่า “ข้าจะไปถามเจ้าของร้านก่อน”

หลังจากที่เขาพูดจบ ผู้ดูแลฉังก็ขึ้นไปชั้นบน ที่ชั้นบนก็ยังเป็นเหมือนเดิม มีเจ้าของร้านนั่งอยู่คนเดียว นางพึมพำกับตัวเองพลางบันทึกอะไรไปด้วย ท่าทางดูเหมือนกำลังคุยอยู่กับคนอื่น

“ท่านเจ้าของร้าน มีแม่นางคนหนึ่งระบุว่าอยากจะพบท่าน” ผู้ดูแลร้านฉังเอ่ย

“ข้ารู้ ข้ารู้ ข้างกายของนางมีวิญญาณที่ร้ายกาจมากติดตามมาด้วย ข้ายังไม่กล้าเข้าใกล้ กลัวจะถูกวิญญาณนั้นกลืนกินเอา!” วิญญาณอ่อนแอที่เพิ่งจะลอยขึ้นมาข้างบนตนหนึ่งรีบบอกนาง

เซี่ยเฉียวได้ยินเช่นนั้นแล้วก็วางพู่กันลง

“เช่นนั้นก็ลองลงไปดูหน่อยก็แล้วกัน” เซี่ยเฉียวจัดการเสื้อผ้าแล้วก้าวเท้าลงไปชั้นล่าง

ทันทีที่นางลงบันไดไปก็รู้สึกได้ถึงดวงตาที่มืดมนของต่งซีอวิ๋น และ…กลิ่นอายอันน่ากลัวที่อยู่ข้างหลังนาง

เซี่ยเฉียวเชิญนางเข้าไปในห้องกั้น

ต่งซีอวิ๋นเอ่ยหลังจากที่นางนั่งลงแล้ว “ท่านเคยคำนวณดวงชะตาให้น้องสาวของข้ามาก่อน ตอนนั้นท่านคงจะพูดแต่เรื่องดีๆ มากมายเลยสิ? แต่บัดนี้น้องสาวของข้าตายไปแล้ว เห็นได้ชัดว่าการคำนวณดวงชะตาของท่านก็มันก็แค่นี้เอง”

“…” เซี่ยเฉียวมองนางอย่างสงบ

แววตาของนางกระจ่างใส ไม่มีอะไรแปดเปื้อน

“ดังนั้นเจ้าจึงมาจับผิดข้า?” เซี่ยเฉียวเองก็คร้านที่จะอธิบาย

บัดนี้ วิญญาณของต่งอีอวิ๋นราวกับเมษครึ้มก้อนหนึ่ง นางดูเหมือนกับจะไร้สติการรับรู้ใดๆ เอาแต่ตั้งหน้าตั้งตาบีบคอต่งซีอวิ๋นโดยไม่สนใจใครอื่นเลย

“ไม่ใช่ ข้าไม่ได้มีเวลาว่างขนาดนั้น” บัดนี้ต่งซีอวิ๋นพูดจาตรงไปตรงมาไม่น้อย เซี่ยเฉียวได้ยินเช่นนั้นก็รู้สึกสบายใจขึ้นมาหน่อย

ต่งซีอวิ๋นกำลังประเมินนาง

“ท่านกับรัชทายาท…คงมีความสัมพันธ์ต่อกันอยู่บ้างสินะ ถึงแม้ท่านจะอายุมากแล้ว แต่หน้าตาก็ไม่ได้เลวร้ายอะไร หากรัชทายาทชอบท่าน ทำไมท่านไม่ต่อสู้สักหน่อยเล่า และหากเซี่ยเฉียวกลายเป็นพระชายารัชทายาท ต่อไปรัชทายาทจะมาหาท่านหรือ นางเป็นปีศาจน้อย ไม่ช้าก็เร็วนางจะต้องล่อลวงให้รัชทายาทหลงใหลได้แน่”

“!!!” เซี่ยเฉียวตกตะลึง

นางเป็นปีศาจน้อย?!

จริงหรือ!

ดวงตาของเซี่ยเฉียวฉายแววตื่นเต้นเล็กน้อย “ขอบคุณแทนศิษย์หลานข้าด้วยสำหรับคำชม”

“ศิษย์หลาน?” ต่งซีอวิ๋นชะงักไปเล็กน้อยก่อนจะรู้สึกโกรธขึ้นมา

ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้ พวกนางรู้จักกันนี่เอง มิน่าจู่ๆ เซี่ยเฉียวจึงได้กลายเป็นพระชายารัชทายาท ที่แท้ก็เป็นเพราะนักพรตปีศาจผู้นี้ผลักดันนี่เอง พวกนางต้องการยึดครองรัชทายาท และทำให้เขาเชื่อฟังพวกนาง!

“ดูท่าที่ข้ามาคราวนี้คงจะเสียเที่ยวเสียแล้ว” ต่งซีอวิ๋นยิ้มเยาะ

เดิมทีนางต้องการจะมาโน้มน้าวให้ปรมาจารย์โม่ต่อสู้แย่งชิงกับเซี่ยเฉียว

แต่ตอนนี้…

“ทรัพย์สินที่เราได้รับมาแล้วจะไม่มีการให้คืน” เซี่ยเฉียวเอ่ยอย่างจริงจัง

ต่งซีอวิ๋นเองก็ไม่ได้เสียดายกำไลวงนั้น “เช่นนั้นท่านก็ทำนายให้ข้าหน่อยว่า ชีวิตนี้ข้าจะยังได้เป็นพระชายาองค์ชายอยู่อีกหรือไม่!”

เซี่ยเฉียวยกยิ้มทันที “แม่นางน้อย จะได้เป็นหรือไม่ เจ้าไม่รู้เลยหรือ”

ต่งซีอวิ๋นอับอาย “ข้าให้ท่านบอก! ข้าจ่ายเงินแล้วนะ!”

“อ้อ เช่นนั้นข้าก็จะบอก ชีวิตนี้ของเจ้าไม่เพียงแต่จะไม่ได้เป็นพระชายาขององค์ชาย แม้แต่วาสนาคู่ครองก็ยังไม่มี” เซี่ยเฉียวนั่งหลังตรง “ปราณสั้นไร้พลัง คิ้วเข้มตามืดมิด เมฆทะมึนลอยสูง กระดูกอ่อนแอรูปร่างบกพร่อง จิตหลงริมฝีปากขาวห้าธาตุสับสน คือสี่สิบเก้าคืนนรก เป็นดวงชะตาอาทิตย์คู่เขาเขียว”

ตอนที่ 784 ร้านใหญ่ไม่ง้อลูกค้า

ต่งซีอวิ๋นเข้าใจคำพูดเหล่านี้

ไม่มีคำไหนที่จะน่าฟังเลยสักคำ โดยเฉพาะสองประโยคสุดท้ายนั่น ทั้งนรก ทั้งเขาเขียว ความหมายของนักพรตปีศาจนี่ก็คือ นางจะตายใช่หรือไม่

นางคำนวณออกมาว่านางจะตายหรืออยากให้นางไปตายกันแน่!

ต่งซีอวิ๋นไม่เพียงแต่ไม่เชื่อ นางถึงกับหัวเราะอย่างประชดประชัน

“ปรมาจารย์ ท่านคำนวณชะตาสลับกับน้องสาวข้าหรือเปล่า คนที่ตายคือนาง คนที่ยังอยู่ก็คือข้า วันนี้ข้าโชคร้ายก็จริง แต่ใครมันจะโชคร้ายไปได้ตลอดเล่า ทุกอย่างจะเรียบร้อยดี!” ต่งซีอวิ๋นราวกับบ้าคลั่งไปแล้ว

จะให้นางแต่งงานไปกับคนธรรมดาในช่วงชีวิตที่เหลือย่อมเป็นไปไม่ได้

นางจะต้องอยู่ดีมีสุข และมีหน้ามีตากว่าใครในอนาคต!

ก็แค่พระชายาองค์ชายมิใช่หรือ! หากตอนนี้นางเป็นพระชายาองค์ชาย ต่อไปนางก็จะได้เป็นเพียงพระชายาอ๋อง ในเมืองหลวงแห่งนี้มีท่านอ๋องอยู่เต็มไปหมด นางจะยังได้เป็นพระชายาอ๋องเหมือนเดิม!

ใครก็ตามที่หัวเราะเยาะและดูถูกนาง ภายหน้านางจะเอาคืนแน่!

ดวงตาของต่งซีอวิ๋นไร้ความปรานี และดูดื้อดึงยิ่งกว่าเดิม

เมื่อเซี่ยเฉียวเห็นการแสดงออกของนางเช่นนี้ นางก็ไม่ได้รู้สึกกลัวแต่อย่างใด

โหงวเฮ้งของต่งซีอวิ๋นไม่ได้เป็นแบบนี้ตั้งแต่แรก นางเป็นคนฉลาด ดังนั้นจึงมีตัวแปรมากมาย เมื่อก่อนที่นางดูก็เห็นว่าโหงวเฮ้งของนางสูงส่งมั่งคั่งจริงๆ

แต่ตอนนี้ในสายตาของนาง มันเป็นหลุมศพเล็กๆ ถัดจากเนินเขาสีเขียว

ไม่มีทางรอดแล้ว

อาจเป็นเพราะไฟโทสะของนางร้อนแรงเกินไป โหงวเฮ้งของนางจึงแย่มาก สันจมูกของนางเป็นสีเขียว และในสายตาของนางดูเหมือนว่ามันหักแล้วกระนั้น

สันเขาขาดปลดตัวเอง เกิดคดีความไร้อิสระ

เซี่ยเฉียวเอ่ยขึ้นอย่างช้าๆ ด้วยรอยยิ้มในดวงตา “แม่นางต่ง มีวิญญาณพัวพันเจ้า ปราณชั่วร้ายรายรอบ เจ้าไม่มีทางรอดแล้วจริงๆ หากเจ้าไม่เชื่อ…”

เซี่ยเฉียวหยิบขวดกระเบื้องใบเล็กๆ ออกมา “เจ้ากล้าให้ข้าแตะดวงตาทั้งคู่ของเจ้าไหมเล่า”

“มันคืออะไร” ต่งซีอวิ๋นกวาดตามองของสิ่งนั้นเล็กน้อยก่อนจะพูดจาเสียดสี “มันเป็นวิธีที่พวกต้มตุ๋นหลอกลวงอย่างท่านใช้หลอกคนสินะ ท่านคิดว่าข้าจะหลงกลหรือ”

“แม่นางต่งกล่าวหนักไปแล้ว หากเอาของสิ่งนี้ลูบบนเปลือกตาของเจ้า มันก็จะทำให้เจ้ามองเห็นปราณแห่งความโชคร้ายของตนเองได้ หากเจ้าไม่ยินดีที่จะลองก็ช่างมันเถิด” เซี่ยเฉียวพูดจบก็เก็บของกลับมา

“ท่านไม่สามารถใช้กลอุบายถ่อยเพื่อรุกมาหลอกข้าได้หรอก” ต่งซีอวิ๋นพ่นลมหายใจเยาะออกมาทันที

“ถูกต้อง เจ้าฉลาดกว่าน้องสาวมาก ทั้งที่น้องสาวที่โง่เขลาของเจ้านั้นรู้ว่ามันเป็นสถานการณ์ที่ต้องตาย แต่นางก็ยังวิ่งเข้าใส่ ตอนนี้นางจึงได้แต่ต้องเป็นวิญญาณเร่ร่อนติดตามเจ้าและเต็มไปด้วยการสาปแช่งเพราะความแค้น” เซี่ยเฉียวมองไปยังเบื้องหลังของต่งซีอวิ๋น

ต่งซีอวิ๋นรู้ว่านางกำลังทำอะไรอยู่ นางแค่กำลังข่มขู่ตนให้ตกใจ

“ข้าไม่เข้าใจว่าท่านกำลังพูดอะไร คนตายเหมือนตะเกียงที่ดับไปแล้ว น้องสาวของข้าดวงไม่ดีและจากไปแล้ว ปรมาจารย์อย่าได้พูดถึงน้องสาวของข้าจะดีกว่า” ต่งซีอวิ๋นยังคงสงบนิ่งมาก

ต่งซีอวิ๋นพูดจบก็ลุกขึ้นยืน

เดิมทีนางคิดว่านักพรตปีศาจผู้นี้จะมีประโยชน์อะไรบ้าง แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่านางจะไม่มีอะไรมากไปกว่าพวกต้มตุ๋นหลอกลวงที่พูดจาไร้สาระ

ไม่มีความสามารถอะไร

“ผู้ดูแลร้าน” เซี่ยเฉียวส่งเสียงเรียก

ผู้ดูแลร้านฉังรีบมายืนกันไว้ที่ประตูห้องกั้นนี้ทันที

“ปรมาจารย์โม่ นี่ท่านกำลังถือว่าร้านใหญ่แล้วไม่ง้อลูกค้าอย่างนั้นหรือ กล้าดีอย่างไร” ต่งซีอวิ๋นขมวดคิ้ว เห็นได้ชัดว่านางไม่คิดว่าปรมาจารย์โม่จะเสียมารยาทขนาดนี้!

เซี่ยเฉียวยิ้ม “ใช้คำได้ดีมาก”

“กำไลข้อมือของเจ้าเป็นของมีคุณภาพ เมื่อเจ้ามาถึงหอส่องชะตาแล้ว ข้าก็ต้องให้เจ้าซื้อสินค้าให้คุ้มค่า จะให้เจ้าขาดทุนได้อย่างไร” เซี่ยเฉียวพูดแล้วก็เดินไปยืนอยู่ข้างหน้าต่งซีอวิ๋น

“ข้าบอกแล้วว่า ข้าต้องการให้เจ้าเห็นพลังแห่งความโชคร้ายของตัวเอง ก็ต้องทำให้ได้อย่างที่พูดสิ” เซี่ยเฉียวท่าทางจริงจัง จากนั้นก็หันไปพูดกับผู้ดูแลร้านฉัง “ยืนนิ่งอยู่ทำไม จับแขนของนางไว้ อย่าปล่อยให้นางขยับได้ จะให้เสียของไม่ได้แม้แต่หยดเดียว!”

“……” ผู้ดูแลร้านฉังลนลานเล็กน้อย นี่…อีกฝ่ายเป็นแม่นางน้อย ให้เขาทำตัวหยาบคายจะดีหรือ

จากนั้นผู้ดูแลร้านก็เข้ามาคว้าแขนต่งอีอวิ๋นด้วยแววตาดุร้าย รีบทำตามที่เซี่ยเฉียวสั่งแต่โดยดี