สตรีมเมอร์สาวย้อนเวลามาเลี้ยงมหาวายร้าย - บทที่ 103 น้ำแข็งไส

บทที่ 103 น้ำแข็งไส

สิ่งที่ยากที่สุดในการทำไอศกรีมโฮมเมดคือการควบคุมส่วนประกอบของน้ำ หากน้ำมากเกินไปเนื้อสัมผัสจะมีเกล็ดน้ำแข็งแทรก แต่ถ้าคุมน้ำน้อยเกินไปก็จะทำให้รู้สึกเหนียวเหนอะหนะเวลาทาน

แต่ไอศกรีมของเมิ่งหนานซวี่ทำออกมาได้ยอดเยี่ยมมาก ทันทีที่เข้าปาก แทบจะสัมผัสไม่ได้ถึงเกล็ดน้ำแข็งเลย มีเพียงความหวานที่พอเหมาะค่อย ๆ ละลายออก พร้อมกับสัมผัสที่เย็นฉ่ำซึ่งช่วยชะล้างความร้อนรุ่มทั้งหมดให้หายไป

สตรอว์เบอร์รี่, มะม่วง, องุ่น… ไอศกรีมหลากหลายรสชาติพิชิตใจผู้ชมทุกคนในห้องไลฟ์ได้อย่างรวดเร็ว

[โลกนี้มีอาหารที่สมบูรณ์แบบอย่างไอศกรีมอยู่ด้วยเหรอ? ฉันรักมันจริง ๆ!]

[เย็นสดชื่น เปรี้ยวหวานลงตัว ไม่มีใครปฏิเสธไอศกรีมได้หรอก!]

[พี่สาวขา ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว ขอร้องล่ะ เปิดร้านไอศกรีมเถอะ! ฉันสัญญาว่าจะมาอุดหนุนทุกวันเลย!]

คำพูดนี้ได้รับความเห็นชอบจากทุกคนในทันที

คอมเมนต์ต่างพากันอ้อนวอนให้เมิ่งหนานซวี่รีบเปิดร้านตาม ๆ กัน

เมิ่งหนานซวี่: ……

เพื่อน ๆ คะ ร้านหม้อไฟเพิ่งจะเปิดวันนี้เองนะ!

“จริง ๆ แล้วไอศกรีมทำไม่ยากเลยนะคะ ทุกคนไม่อยากลองทำเองดูบ้างเหรอ?” เมิ่ง หนานซวี่ลองถามหยั่งเชิง

คอมเมนต์ต่างโอดครวญกลับมา

[พี่สาวรู้ไหมว่าในโลกนี้มีสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่า “พวกมือไม้พิการ” อยู่ด้วยน่ะ?]

[เฮ้อ ฉันบอกได้เลยว่าแผนการชิมรสเลิศของฉันมักพังทลายตั้งแต่ขั้นตอนแรกคือการอ่านสูตรอาหาร ขนาดสูตรยังอ่านไม่รู้เรื่อง แล้วฉันจะมีปัญญาทำไอศกรีมที่ไหน ฮือ ๆ ๆ]

[ลงมือทำตลอด แต่ไม่เคยสำเร็จเลยสักครั้ง พี่สาวสตรีมเมอร์ช่วยเข้าใจจุดนี้ด้วยเถอะค่ะ]

เมิ่งหนานซวี่: ……

เมิ่งหนานซวี่ถอนหายใจ: “การเปิดร้านในระยะเวลาอันสั้นนี้คงเป็นไปไม่ได้ค่ะ”

“แต่”

เมิ่งหนานซวี่ยิ้มบาง ๆ: “ฉันสามารถสอนวิธีที่ง่ายกว่านี้ให้พวกคุณได้นะ”

หืม?

ยังมีที่ง่ายกว่านี้อีกเหรอ!

แฟนคลับต่างชะงักไป จากนั้นสายตาของทุกคนก็จับจ้องไปที่หญิงสาวผู้งดงามในหน้าจออย่างมีความหวัง

“รับรองว่าสอนจนทำเป็นแน่นอนค่ะ!” เมิ่งหนานซวี่ขยิบตาพลางยิ้มตาหยี

น้ำแข็งไสจ๋า ถึงตาเธอออกโรงแล้ว!

[สอนจนทำเป็น? พี่สาวไม่ได้ล้อเล่นใช่ไหมคะ?]

[พวกมือไม้พิการรู้สึกเหมือนมีไฟสู้ขึ้นมาทันที!]

[กรี๊ดดด พี่สาวเริ่มเลยค่ะ! ฉันเตรียมตัวพร้อมแล้ว!]

ท่ามกลางความคาดหวังของทุกคน เมิ่งหนานซวี่หยิบชามใบหนึ่งออกมา แล้วเทนมลงไป

“นมข้นหวาน, น้ำตาลทราย, ครีมเล็กน้อย”

“คนผสมกับนมให้เข้ากันดีค่ะ”

[!!! อันนี้ง่ายจริงด้วย!]

[บางที… ฉันอาจจะทำได้จริง ๆ?]

“จากนั้นก็นำไปแช่แข็งให้เป็นก้อนค่ะ” เมิ่งหนานซวี่หยิบลูกพีชออกมาสองสามลูก “ตอนนี้เรามาเรียนวิธีทำแยมผลไม้กันนะคะ”

มีดเล่มเล็กที่คมกริบดูคล่องแคล่วว่องไวในมือของเธอ ราวกับผีเสื้อที่บินไปมาอย่างสวยงามจนผู้คนอดไม่ได้ที่จะจดจ้อง

“หั่นลูกพีชเป็นชิ้นเล็ก ๆ แล้วใส่ลงในหม้อเพื่อเคี่ยวค่ะ”

“ใช่ค่ะ ยังคงใช้ไฟอ่อนเหมือนเดิม”

“ส่วนน้ำตาลจะใส่เท่าไหร่นั้นขึ้นอยู่กับว่าลูกพีชหวานแค่ไหน คุณสามารถค่อย ๆ ใส่ไปชิมไปได้ค่ะ”

เมิ่งหนานซวี่ทำแยมไปพลางตอบข้อสงสัยของแฟนคลับในคอมเมนต์ไปพลาง

“เราสามารถบีบน้ำเลมอนลงไปนิดหน่อยนะคะ จะทำให้สีของแยมออกมาดูสวยขึ้น”

เมิ่งหนานซวี่ปิดไฟ แล้วตักแยมลูกพีชที่ทำเสร็จแล้วออกมาเพื่อลดอุณหภูมิ เธออาศัยจังหวะว่างตักไอศกรีมเข้าปากอีกคำ

อากาศแบบนี้ การได้อยู่บนตัวแมวยักษ์ มันสบายกว่าจริง ๆ นั่นแหละ?

[ขั้นตอนต่อไปต้องทำอะไร?]

ขั้นตอนที่ดูง่ายเกินไปทำให้พวกมือใหม่หัดทำเริ่มอยากรู้อยากลองเมิ่งหนานซวี่กวาดตามองคอมเมนต์ แล้วกินไอศกรีมคำสุดท้ายในช้อนจนหมด

“ไม่มี ‘แล้วยังไงต่อ’ แล้วค่ะ มาถึงขั้นตอนนี้ก็ถือว่าจบแล้ว”

[???]

[จบแล้วเหรอ?]

[ฉันฟังไม่ผิดใช่ไหม?]

[ทำไมคราวนี้มันง่ายขนาดนี้ล่ะ?]

แฟนคลับแต่ละคนไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง เมิ่งหนานซวี่นำก้อนนมนมที่แช่แข็งไว้ออกมา

“ก็บอกแล้วไงคะว่าน้ำแข็งไสมันง่ายจริง ๆ”

เมิ่งหนานซวี่หยิบเครื่องไสน้ำแข็งออกมาจากปุ่มมิติ “เครื่องนี้มีขายในเว็บไซต์ทางการของสถาบันวิจัยวัฒนธรรมโบราณค่ะ เพื่อน ๆ ที่สนใจสามารถซื้อติดบ้านไว้ได้เลย”

“แต่ถ้าไม่มีก็ไม่เป็นไรค่ะ เอานมแช่แข็งมาทุบให้ละเอียดก็ได้ แม้สัมผัสอาจจะด้อยลงไปนิดหน่อย”

เครื่องไสน้ำแข็งที่สถาบันวิจัยจำลองขึ้นมาดูเหมือนจะใช้งานได้ดีกว่าเครื่องในยุคโลกเดิมมาก เพียงแค่พริบตาเดียว เกล็ดน้ำแข็งสีขาวนุ่มฟูก็พูนเต็มจาน

เมิ่งหนานซวี่ราดแยมลูกพีชที่เพิ่งทำเสร็จลงไป

“เอาล่ะ ทุกคนลองชิมดูได้เลยค่ะ”

“ภูเขาหิมะจิ๋ว” สีขาวที่ชุ่มฉ่ำไปด้วยแยมลูกพีชสีชมพูนวลตา ความสวยงามที่โดดเด่นนี้พิชิตใจผู้คนได้ในทันที

[พี่สาวน้องสาวทั้งหลาย ฉันพุ่งตัวไปชิมก่อนละนะ!]

[หน้าตาแบบนี้ใครจะต้านไหว!]

[ไม่ลังเลเลยค่ะ พี่สาวสตรีมเมอร์ไม่เคยทำให้ผิดหวัง ทุกคนลุยโลด!]

และน้ำแข็งไสก็ไม่ทำให้พวกเขาผิดหวังจริง ๆ

ความหวานหอมของลูกพีช ความเย็นฉ่ำของเกล็ดน้ำแข็ง ความหอมมันอ่อน ๆ ของนม… ทุกอย่างรวมกันจนทำให้คนเคลิบเคลิ้ม

ต่างจากไอศกรีมคือน้ำแข็งไสให้สัมผัสของ “น้ำแข็ง” ที่ชัดเจนกว่า มอบความเย็นสดชื่นที่เหนือกว่าไปอีกขั้น ในหน้าร้อนที่แผดเผาแบบนี้ถ้าได้กินสักคำ

นอกจากคำว่า “สะใจ” ก็ไม่มีคำอื่นจะนิยามได้อีก!

เมื่อเห็นว่าทุกคนพึงพอใจ เมิ่งหนานซวี่ก็ถือไอศกรีมเดินออกจากห้องครัวไปอย่างสบายใจ

ไม่รู้ว่าแมวยักษ์กับเจ้าตัวน้อยทั้งสองตื่นหรือยังนะ

การจากไปของเธอไม่ได้ส่งผลต่อความร้อนแรงในห้องไลฟ์เลย แฟนคลับต่างพากันรัวข้อความหน้าจออย่างสนุกสนาน

[ฮือ ๆ ๆ ฉันสมปรารถนาแล้ว! น้ำแข็งไสอร่อยมากจริง ๆ!]

[สะใจสุด ๆ! เย็นสบาย! ฉันรู้สึกเหมือนเกิดใหม่เลย!]

[ไม่ต้องพูดมาก ฉันจะไปกดสั่งซื้อเครื่องไสน้ำแข็งเดี๋ยวนี้!]

[ทุกคนคะ ฉันพูดจริงนะ ไอ้ก้อนนมนมแช่แข็งนั่นน่ะ เอามาแทะกินเปล่า ๆ ก็อร่อยแล้ว]

[???]

[มา ๆ ๆ เม้นท์บน แชร์ประสบการณ์หน่อยซิ!]

[รอเซียนมาให้ข้อมูลครับ]

[+1]

[+ไอดีสตาร์เน็ต]

คอมเมนต์พลันคึกคักขึ้นมาทันที แฟนคลับต่างกินน้ำแข็งไสไปพลางรอคำตอบไปพลาง

ไม่นานนัก แฟนคลับคนเดิมก็ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง

[ที่บ้านฉันมีวัตถุดิบพอดี เลยทำตามสตรีมเมอร์เป๊ะ ๆ เลยค่ะ ตอนที่หยิบน้ำแข็งนมนมออกมา อดใจไม่ไหวเลยลองแทะดูคำหนึ่ง ซี้ดดด บอกเลยว่า ฟินมาก!]

[ประตูสู่โลกใหม่เปิดออกแล้ว]

[ขนาดแยมยังไม่ต้องใส่ก็ได้ คราวนี้ฉันต้องลองบ้างแล้วล่ะ]

[ทำตอนนี้เลยอย่าได้ช้า ลุย!]

ระดับความร้อนแรงในห้องไลฟ์ของเมิ่งหนานซวี่พุ่งทะยานขึ้นอย่างต่อเนื่อง!

ฉวี่เสี่ยวเสี่ยว ที่คอยติดตามสถานการณ์อยู่ตลอดถึงกับอึ้ง: ……

สตรีมเมอร์ไม่อยู่แต่ยอดคนดูยังพุ่งกระฉูดได้ขนาดนี้เลยเหรอ? เปิดหูเปิดตาจริง ๆ!