สตรีมเมอร์สาวย้อนเวลามาเลี้ยงมหาวายร้าย - บทที่ 26 ทะยานสู่อันดับหนึ่ง

บทที่ 26 ทะยานสู่อันดับหนึ่ง

เมิ่งหนานซวี่ใช้ขนมจีนมะเขือเทศเพียงชามเดียวฆ่าล้างกระดานสตรีมมิ่งจนราบพนาสูญ!

ภายในห้องทำงานประธานบนตึกสำนักงานใหญ่ของซิงซู่ ชวี่เสี่ยวเสี่ยวมองดูตัวเลขข้อมูลและค่าความนิยมที่พุ่งทะยานไม่หยุดในระบบหลังบ้าน ร่างกายของเธอสั่นเทาด้วยความตื่นเต้น ทว่าชวี่เต๋อฮุยกลับมีสีหน้าเรียบเฉยราบเรียบ

“บอกลูกแล้วไงว่าเธอคือคนที่มีความหวังที่สุด ลูกน่ะยังเด็กเกินไปจริง ๆ”

ชวี่เสี่ยวเสี่ยวต่างจากพ่อที่มองการณ์ไกล เดิมทีเธอค่อนข้างเทใจให้ ‘ขอตะเกียบให้ฉันสักคู่’ มากกว่า

เพราะเธอไม่คิดว่าเด็กใหม่คนหนึ่งจะสามารถกวาดกระดานอันดับได้ประกอบกับช่วงที่ผ่านมาทางฝั่งเมิ่งหนานซวี่มีแต่เรื่องวุ่นวายไม่หยุด เธอจึงย้ายจุดโฟกัสไปที่อันดับ 2 เสียนาน

ใครจะนึกว่าเมิ่งหนานซวี่จะทำเรื่องเหนือความคาดหมาย แซงหน้าขึ้นมาได้จริง ๆ! สองพ่อลูกจ้องมองข้อมูลหลังบ้าน พลางรอคอยอย่างเงียบงัน

อันดับ 3… อันดับ 2… และ… อันดับ 1!

ขึ้นครองบัลลังก์อันดับหนึ่งแล้ว!

ตอนที่เมิ่งหนานซวี่ปืดสตรีม ทุกคนต่างพากันโอดครวญ

[ขอเปิดต่ออีกนิดเถอะ แค่แป๊บเดียวก็ยังดี! ]

[พี่สาวสตรีมเมอร์ ได้โปรดเถอะค่ะ ]

[สตรีมเมอร์ คุณช่างใจดำอำมหิตเหลือเกิน! ]

“ถ้าชอบก็ลองลงมือทำเองได้นะคะ ไม่ยากเลย วัตถุดิบหาซื้อได้ที่หน้าเว็บหลักของสถาบันวิจัยวัฒนธรรมโบราณและอาร์ทิมิสค่ะ เดี๋ยวอีกสักพักฉันจะโพสต์สูตรอาหารโดยละเอียดไว้ในบัญชีสตาร์เน็ต นะคะ” เมิ่งหนานซวี่ขยิบตา “ฉันเอาใจช่วยทุกคนนะคะ!”

[พี่สาว ในที่สุดคุณก็จะเปิดเผยบัญชีสตาร์เน็ตแล้วเหรอ? ]

[ไชโย! ต่อไปจะได้ดูประกาศเวลาสตรีมในนั้นได้ใช่ไหม? ]

[ชื่อบัญชีอะไรครับ ผมจะไปค้นหาเดี๋ยวนี้เลย! ]

สตาร์เน็ต คือแพลตฟอร์มเครือข่ายโฮโลแกรมที่สร้างขึ้นโดยซูเปอร์ปัญญาประดิษฐ์ ‘อาร์ค’ มันถูกติดตั้งไว้ในสมาร์ทดีไวซ์ทุกเครื่องที่จำหน่าย มีความแพร่หลายอย่างไม่เคยมีมาก่อน และเป็นแพลตฟอร์มโซเชียลเน็ตเวิร์กที่สำคัญที่สุดในยุคดาราจักร

แน่นอนว่าร่างเดิมมีบัญชีสตาร์เน็ตอยู่แล้ว แต่เมิ่งหนานซวี่ไม่อยากลบเลือนร่องรอยการมีอยู่ของร่างเดิม เธอจึงไหว้วานให้ 521 ช่วยปิดผนึกบัญชีนั้นไว้ แล้วยื่นเรื่องลงทะเบียนบัญชีใหม่ด้วยตัวเอง

“ชื่อเดียวกับชื่อปัจจุบันของฉันเลยค่ะ ทุกคนค้นหาได้เลยนะ แล้วเจอกันครั้งหน้าค่ะ!” พูดจบ เมิ่งหนานซวี่ก็ปิดสตรีมอย่างเด็ดขาดและรวดเร็ว

ผู้ชม: ……

[จริง ๆ เลยนะ ผู้หญิงคนนี้ใจแข็งเป็นบ้า ]

[ฉันทำเองก็ได้ ที่บ้านมีวัตถุดิบเหลือจากการทำหมูสามชั้นน้ำแดงพอดี ]

[แต่ไม่มีขนมจีนนะสิ! ]

[พี่สาวบอกว่าเธอได้มาจากสถาบันวิจัยฯ งั้นพวกเราไปถล่มคอมเมนต์ที่หน้าเพจสถาบันฯ กันเถอะ ]

และแล้ว หน้าเพจทางการของสถาบันวิจัยวัฒนธรรมโบราณที่มักจะเงียบเหงาเสมอ ก็ถูกชาวเน็ตผู้บ้าคลั่งเข้ายึดพื้นที่แอดมินผู้ดูแลบัญชีถึงกับมือสั่นรีบต่อสายหาแผนกเกษตรกรรมทันที

“ขนมจีนของพวกคุณล่ะ? รีบเอาออกมา! ถ้าไม่เอาออกมาหน้าเพจเราได้พังแน่!”

ซีเซอร์ที่รับโทรศัพท์: ???

เว่ยเชิงโม่มองเมิ่งหนานซวี่ด้วยสายตาซับซ้อน

อาหารของเธอมีฤทธิ์ในการบรรเทาอาการคลั่งทางจิตได้จริง ๆ แถมผลลัพธ์ยังดีกว่าน้ำยาบรรเทาอาการหลายเท่าตัวนัก!

เมื่อตระหนักได้ถึงจุดนี้เว่ยเชิงโม่ก็ลอบถอนหายใจ ดูท่าเขาคงไม่สามารถจากไปอย่างเงียบ ๆ ได้เสียแล้ว เขาต้องหาโอกาสบอกเรื่องนี้กับเธอ ไม่อย่างนั้น…

ดวงตาของเว่ยเชิงโม่หม่นแสงลงอย่างลึกล้ำ

ในขณะที่เวยเชิงโม่กำลังจมอยู่ในความคิด เมิ่งหนานซวี่ที่ไม่ได้สังเกตก็อุ้มเขาขึ้นมา

“เจ้าก้อนแป้ง แม่ทำสำเร็จแล้วนะ!”

เมิ่งหนานซวี่ตื่นเต้นจนก้มลงจูบเจ้าแมวขาวของเธอฟอดใหญ่เธอคว้าโควตา ‘พรีเซนเตอร์เผยแพร่วัฒนธรรมอาหาร’ มาได้แล้ว! เมื่อครู่ชวี่เสี่ยวเสี่ยวเพิ่งโทรมาแจ้งข่าวนี้กับเธอโดยเฉพาะ

และยังบอกอีกว่าเรื่องสำมะโนครัวดาวเมืองหลวงของเธอและมหาตัวร้ายน้อยกำลังอยู่ในขั้นตอนดำเนินการ

นี่คือข่าวดีที่เหนือความคาดหมาย เดิมทีโควตาสำมะโนครัวจะมีเพียงที่เดียว แต่หลังจากผู้ดูแลรับรู้สถานการณ์ของเธอ จึงได้จัดสรรเพิ่มให้มหาตัวร้ายน้อยเป็นพิเศษอีกหนึ่งที่

“เขาเป็นคนดีจริง ๆ เลย!”

ส่วน “คนดี” ที่ทำความดีหวังผลแบบลับ ๆ ถึงกับอึ้งไปเลยที่โดนจูบ!

นี่… นี่มันจะดูไม่เหมาะสมเกินไปแล้ว…

ใบหูสีขาวด้านในของเว่ยเชิงโม่เริ่มแดงระเรื่อ

เธอทำแบบนี้บ่อย ๆ แล้วฉันจะกล้าบอกเธอได้ยังไงว่าฉันไม่ใช่แมวของเธอ

ไม่ใช่แค่ไม่ใช่แมว แต่ยังเป็นผู้ชายตัวเป็น ๆ อีกด้วย!

เมื่อคิดมาถึงตรงนี้เว่ยเชิงโม่ทั้งร่างก็ตกอยู่ในความสิ้นหวัง

ความสุขความเศร้าของคนและแมวเห็นได้ชัดว่าไม่ได้เชื่อมโยงกัน เมิ่งหนานซวี่รู้สึกเพียงว่าตัวเองช่างโชคดีเหลือเกิน

[โฮสต์ครับ! ภารกิจอาชีพของคุณสำเร็จแล้ว!]

เมื่อได้ยินเสียงโลลิของ 521 ที่ร่าเริงจนแทบจะบินได้ เมิ่งหนานซวี่ก็ดีใจรีบเปิดแผงภารกิจดูทันที ซึ่งในนั้นปรากฏข้อความว่า

[ภารกิจอาชีพที่ 2 สำเร็จ รางวัลภารกิจถูกส่งมอบแล้ว โปรดตรวจสอบด้วยค่ะ! ]

เธอยังจำได้ว่ารางวัลครั้งนี้มี 3 อย่าง: 1. เบาะแสชาติกำเนิด 2. เมล็ดพันธุ์ปริศนา 3. ร่างกายกลับคืน

“ร่างกายกลับคืน” ไม่ต้องพูดถึง

เมิ่งหนานซวี่รู้สึกพึงพอใจมากที่ร่างกายนี้เริ่มหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับวิญญาณเหมือนในชาติก่อน จากคำบอกเล่าของ 521 เมื่อความคืบหน้าถึงร้อยเปอร์เซ็นต์ พลังพิเศษของเธอจะกลับคืนมาด้วย!

ส่วนเมล็ดพันธุ์เธอตั้งใจจะไปปลูกตอนถึงดาวเมืองหลวงแล้วและสุดท้ายคือ เบาะแสเกี่ยวกับชาติกำเนิดของร่างเดิม เมิ่งหนานซวี่ส่งพลังจิตเข้าไป และมองเห็นตัวอักษรที่ซ่อนอยู่ใต้หมอกหนา

“ของต่างหน้าของเมิ่งหนานกุย”

เธอกดเจ้าแมวขาวที่กำลังทำหน้าอึ้งอยู่ลงบนพื้น แล้วเดินไปยังห้องที่อยู่ด้านในสุดของชั้นสอง

แสงแดดส่องผ่านผ้าม่านสีขาวตกลงบนพื้น แสงสีทองเคลือบห้องที่ค่อนข้างว่างเปล่าให้ดูศักดิ์สิทธิ์ กล่องเก่า ๆ หลายใบถูกวางไว้อย่างเป็นระเบียบ

ด้วยการทำความสะอาดอย่างขยันขันแข็งของมอสแจึงไม่มีฝุ่นจับเลยแม้แต่น้อย เจ้าแมวขาวตามมาตอนไหนไม่รู้ เขากระโดดขึ้นไปบนขอบหน้าต่างอย่างแผ่วเบา

เฝ้ามองเมิ่งหนานซวี่อย่างเงียบเชียบ

เมิ่งหนานซวี่สูดหายใจลึก แล้ววางมือลงบนกล่อง

แสงสีเงินปนน้ำเงินสว่างวาบขึ้นมาอย่างกะทันหัน มันไหลเวียนไปตามมือของเมิ่งหนานซวี่จนห่อหุ้มตัวเธอไว้!

ดวงตาของเวยเชิงโม่ฉายแววลุ่มลึก

กล่องแบบนี้มัน…

“เสร็จสิ้นการยืนยันตัวตน” เสียงเครื่องจักรที่ไร้ความรู้สึกดังขึ้น น้ำเสียงที่เย็นชาทำให้ทั้งเมิ่งหนานซวี่และเวยเชิงโม่ใจหายวาบ

กล่องที่ดูเทอะทะเหล่านั้นพลัดเปลือกนอกออกทันที เผยให้เห็นรูปลักษณ์ที่แท้จริง

ตัวกล่องสีเงินขาวดูเรียบง่าย สี่ด้านมีร่องสีดำทอง ด้านบนสุดมีรูไขกุญแจเล็ก ๆ แสงสีเงินน้ำเงินสว่างออกมาจากตรงนี้นี่เอง เมิ่งหนานซวี่รู้สึกแปลกใจ กล่องนี้ไม่มีฝาและไม่มีกุญแจ แล้วจะเปิดมันได้อย่างไร

จู่ ๆ ปลายนิ้วของเธอก็รู้สึกเจ็บ เมิ่งหนานซวี่ก้มลงมอง พบว่าเลือดหยดหนึ่งไหลตามแสงสีเงินน้ำเงินลงไปในรูไขกุญแจ แสงสีแดงฉานไหลไปตามร่องทั้งสี่มุม

แป๊ก!

มุมทั้งแปดของกล่องแยกออก ร่องสีดำทองทั้งสี่แยกตัวอย่างเป็นระเบียบ สิ่งที่อยู่ข้างในปรากฏสู่สายตา

มันคือเมล็ดพันธุ์จำนวนมหาศาลที่ถูกบรรจุไว้ในกล่องเก็บรักษาเฉพาะทาง!เมิ่งหนานซวี่มองดู ชื่อที่คุ้นเคยปรากฏขึ้นมาทีละชื่อ…

ผักกาดหอม, แตงกวา, ผักกาดหอมออซุน, หัวไชเท้า…

ทำไมที่นี่ถึงมีเมล็ดพันธุ์มากมายขนาดนี้!

เวยเชิงโม่กระโดดลงจากขอบหน้าต่าง มองสิ่งที่อยู่ตรงหน้าด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

อุปกรณ์เหล่านี้ เมล็ดพันธุ์เหล่านี้… ถ้าเขาเดาไม่ผิด เรื่องนี้มันชักจะใหญ่โตเกินไปแล้ว!

“521 ทำไมในของต่างหน้าของเมิ่งหนานกุยถึงมีของพวกนี้ได้!”

เมิ่งหนานซวี่ทยอยเปิดกล่องต่ออีกหลายใบ และไม่มีข้อยกเว้น ทุกกล่องล้วนเป็นเมล็ดพันธุ์หลากหลายชนิดจากโลก บางชนิดแม้แต่ในสถาบันวิจัยวัฒนธรรมโบราณก็ยังไม่มี!

[โฮสต์ครับ เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับ ‘ภารกิจลับ’ ของคุณ ผมไม่สามารถช่วยบอกได้ครับ]

เสียงโลลิของ 521 ดูเสียดาย

[แต่โปรดจำไว้ให้มั่น ภารกิจลับของคุณมีต้นกำเนิดมาจากอาชีพที่คุณเลือกครับ]

อาชีพ…

อาชีพของเธอคือ “นักเผยแพร่วัฒนธรรมอาหาร” รางวัลครั้งนี้คือเบาะแสชาติกำเนิด และร่างเดิมก็คืออาของมหาตัวร้าย…

เมิ่งหนานซวี่เรียบเรียงเบาะแสในใจอย่างรวดเร็ว แต่ชิ้นส่วนที่กระจัดกระจายยังไม่สามารถต่อเป็นภาพที่สมบูรณ์ได้ เธอจึงได้แต่เก็บความสงสัยทั้งหมดไว้

ในกล่องใบสุดท้าย เมิ่งหนานซวี่พบจดหมายฉบับหนึ่งโดยบังเอิญ มันเขียนโดยเมิ่งหนานกุย

“น้องสาวที่รักของพี่ เมื่อน้องได้เห็นจดหมายฉบับนี้ พี่คงได้จากโลกนี้ไปแล้ว ในฐานะพี่ชาย

พี่ต้องขอโทษที่ปกปิดเรื่องบางอย่างไว้ เพราะพี่ไม่อยากให้น้องต้องแบกรับโชคชะตาที่หนักอึ้งเช่นนี้

มารดาของเราไม่ได้ใช้นามสกุล ‘ฉี’ แต่ใช้นามสกุล ‘จี’ ตระกูลจีของเรามีความลับที่ซ่อนเร้นมานับพันปี

ความลับนั้นน่าตกตะลึงจนอาจสั่นคลอนโครงสร้างของสหพันธ์ในปัจจุบันได้

เดิมทีพี่ตั้งใจจะให้ความลับนี้จบลงเพียงเท่านี้ เพราะคนในตระกูลจีหลายรุ่นได้สละชีวิตเพื่อมันมามากเกินไปแล้ว

แม้แต่มารดาของเราก็ต้องพบกับเคราะห์ร้ายเพราะเหตุนี้ แต่พี่กลับพบว่ามันเป็นไปไม่ได้เลย!

ภัยพิบัติไม่ได้หยุดยั้งเพียงเพราะเราถอยหนี คนที่มักใหญ่ใฝ่สูงย่อมจะหาทางมาจนได้ในที่สุด

พวกเราไม่อาจป้องกันได้เลยเมื่อพี่ตาย พวกมันจะจ้องเล่นงานน้อง จ้องเล่นงานชางชาง พี่ไม่รู้ว่าตัวเองจะยื้อได้นานแค่ไหน พี่จึงทำได้เพียงเตรียมการให้เร็วที่สุด

โชคดีที่พี่ทำสำเร็จ กล่องเหล่านี้ถูกพี่ใช้เทคโนโลยีพิเศษพรางตาไว้ มีเพียงน้องและชางชางเท่านั้นที่เปิดได้

แต่ของเหล่านี้เป็นเพียงฉากบังหน้า ความลับที่แท้จริงถูกซ่อนอยู่ใน ‘วัยเยาว์’ ของน้องและพี่

“รักษาตัวด้วย พี่จะคอยคุ้มครองน้องและชางชางเสมอ”

เมิ่งหนานซวี่รู้สึกแน่นหน้าอก ราวกับมีใครบางคนกำลังสะอื้นไห้อยู่ในใจเธอกล่าวคำสัญญามั่นในความเงียบ… เธอจะจดจำความแค้นที่สลักลึกถึงกระดูกนี้แทนเจ้าของร่างเดิมเอง!