สตรีมเมอร์สาวย้อนเวลามาเลี้ยงมหาวายร้าย - บทที่ 3 ปุยเมฆสีขาวกับความนุ่มนิ่ม

บทที่ 3 ปุยเมฆสีขาวกับความนุ่มนิ่ม

เมิ่งชางลู่พยายามดิ้นรนสุดชีวิต

“คุณอา!ผมอาบเองได้ครับ!”

แต่เมิ่งหนานซวี่ไม่คิดว่าเด็กห้าขวบจะทำความสะอาดตัวเองได้หมดจด เธอจึงปฏิเสธคำขออันเอาแต่ใจนั้นด้วยใบหน้าเรียบเฉย เจ้าตัวร้ายตัวน้อยที่ขัดขืนไม่สำเร็จถึงกับรู้สึกไม่ดีไปทั้งตัว!

เนื่องจากไม่เคยเลี้ยงเด็ก เธอจึงไม่ค่อยเข้าใจความเขินอายของเด็กผู้ชายนัก

ทันทีที่เตรียมน้ำเสร็จแล้วหันกลับมาจะจับหลานชายอาบน้ำ เธอกลับพบว่าเขาหายไปแล้ว! มีเพียงเสื้อผ้าไม่กี่ชิ้นกองอยู่ที่พื้น…

เกิดอะไรขึ้นเนี่ย? เธอเริ่มมองไปรอบ ๆ จนกระทั่งสังเกตเห็นความเคลื่อนไหวในกองเสื้อผ้า

ลูกหมาป่าสีขาวราวกับหิมะตัวหนึ่งมุดหัวออกมา

“โฮก!”

เจ้าหมาป่าน้อยจ้องเมิ่งหนานซวี่ด้วยดวงตาสีเขียวเข้มพลางเชิดหน้าขึ้นอย่างภูมิใจ

ผู้เรียบเรียง : Novel PDF

‘เป็นไงล่ะ? กลัวใช่ไหม? กลัวแล้วก็รีบออกไป ให้ผมอาบน้ำคนเดียวซะดี ๆ !’

ทว่าเมิ่งหนานซวี่กลับพึมพำกับตัวเอง “521… นายรู้ไหมว่าอะไรที่น่ารักกว่าตัวร้ายตัวน้อย?”

[อะไรครับ?]

“ก็คือหมาป่าน้อยยังไงล่ะ!”

เมิ่งหนานซวี่ผู้เป็น “ทาสสัตว์ขนฟู” รีบคว้าตัวหมาป่าน้อยขึ้นมากอดแล้วขยี้ขนอย่างเมามัน

ระบบ 521: “…”

เมิ่งชางลู่ที่ตั้งใจแปลงร่างมาขู่ให้เธอกลัว: “…”

มันไม่ถูกต้อง! พ่อบอกว่าเผ่าพันธุ์เราแข็งแกร่งที่สุดในดาราจักรไม่ใช่เหรอ? ทำไมยัยนี่ไม่กลัวเลยสักนิด!

เจ้าตัวร้ายที่ถูกบีบนวดจนน่วมเหมือนก้อนแป้งต้มตกอยู่ในอาการเหม่อลอยไปชั่วขณะ

อาศัยจังหวะที่หมาป่าน้อยกำลังงง เมิ่งหนานซวี่ก็รีบจับเขาอาบน้ำจนเสร็จสรรว ครีมอาบน้ำสำหรับเด็กส่งกลิ่นหอมฟุ้ง แม้แต่ฟองสบู่ยังเป็นกลิ่นหวานละมุน หลังจากเช็ดตัวและใช้เครื่องเป่าขนเทคโนโลยีล้ำสมัย ขนสีขาวก็กลับมาฟูฟ่องนุ่มนิ่มอีกครั้ง

เธออุ้มหมาป่าน้อยเข้าห้องนอนแล้วกอดไว้ในอ้อมอก ก่อนจะปิดไฟนอน!

หมาป่าน้อย: “ปล่อยนะ!!!”

เมิ่งชางลู่มองผู้หญิงตรงหน้าด้วยสายตาซับซ้อน ไออุ่นจากร่างกายเธอทำให้เขาทำตัวไม่ถูก แม้แต่ตอนที่พ่อยังอยู่ เขาก็ไม่เคยถูกกอดอย่างใกล้ชิดขนาดนี้ พ่อสอนว่าลูกผู้ชายต้องเข้มแข็ง ไม่ควรลุ่มหลงในความสบาย…

แต่อ้อมกอดนี้มันอุ่นเหลือเกิน เขาไม่อยากจากไปเลย

‘แค่คืนเดียวเท่านั้น… พรุ่งนี้ผมจะนอนเอง!’ เขาแอบตกลงกับตัวเองในใจ

เช้าวันรุ่งขึ้น เมิ่งหนานซวี่ลืมตาขึ้นมาพบกับหมาป่าน้อยที่ซุกอยู่บนหน้าอกและหลับปุ๋ยจนพุงกระเพื่อมตามเสียงกรนเบา ๆ ชีวิตที่เงียบสงบแบบนี้ช่างห่างไกลจากยุควันสิ้นโลกที่เธอเคยอยู่เหลือเกิน

หลังจากจัดการตัวเองเรียบร้อย เธอลงมาข้างล่างและเห็นเจ้าตัวร้ายตัวน้อยนั่งอ่านหนังสือจำลองบนโซฟาอย่างเรียบร้อย

“อา… ช่างเป็นเด็กดีจริง ๆ !” เธอรำพึง แผนการขัดเกลาตัวร้ายดูจะง่ายกว่าที่คิด

521 แย้งขึ้น [นี่เพิ่งตัวเดียวครับ ยังมีอีกคนหนึ่ง!]

โลกใบนี้พิเศษตรงที่มี “มหาตัวร้าย” ถึงสองคน ซึ่งทั้งคู่มีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกันมาก และมุ่งเป้าจะทำลายล้าง “บุตรแห่งโชคชะตา” รวมถึงทำลายโลกใบนี้ด้วยกัน

521 รายงานต่อ [ตัวร้ายอีกคนคือ ‘เว่ยเชิงไป๋’ (หรือเสี่ยวไป๋) ปัจจุบันอายุ 5 ขวบ อยู่ที่ดาวเมืองหลวง เป็นหัวหน้ากลุ่มโจรสลัดอวกาศในอนาคต โดยมี ‘เว่ยเชิงโม่’ (จอมพลแมวขาว) เป็นผู้ปกครอง]

เมิ่งหนานซวี่เริ่มคิดแผนการเข้าหา

1. แผนเอ: ไปสมัครเป็นครูหรือพี่เลี้ยง

2. แผนบี: ไปเป็น “อาสะใภ้” โดยใช้แผนการแต่งงานสัญญาจ้างเหมือนในนิยายน้ำเน่าที่เคยอ่าน!

521: […]

โฮสต์ครับ เลิกอ่านนิยายรักท่านประธานเถอะครับ!

ก่อนจะไปดาวเมืองหลวง เธอต้องหาเงินค่าเดินทางเสียก่อน เมิ่งหนานซวี่เปิดหน้าต่างภารกิจอาชีพ:

• ภารกิจที่ 1: ต้องมีผู้ติดตาม 1,000 คน

• รางวัล: ตารางเทียบวัตถุดิบโลกเก่า, เงิน 200,000 เหรียญดาว, และการกู้คืนร่างกายเดิม 5%

เป้าหมายของเธอคือ ‘ซิงซู่’ แพลตฟอร์มที่เน้นวัฒนธรรมโบราณของรัฐบาลดาราจักร แม้ในยุคนี้อาหารจะเป็นเรื่องล้าสมัยเพราะทุกคนกินแต่ ‘สารอาหารเหลว’

แต่เมิ่งหนานซวี่เชื่อว่าเสน่ห์ของอาหารจริงจะชนะใจคนได้

ในขณะที่ ชวีเต๋อฮุย ผู้ดูแลหมวดอาหารของซิงซู่กำลังถอนหายใจกับความซบเซาของหมวดนี้ ทันใดนั้นเสียงแจ้งเตือนก็ดังขึ้น [ติ๊ง! มีผู้สมัครเป็นสตรีมเมอร์อาหารรายใหม่! ]

เขารีบกดเข้าไปดูห้องสตรีมนั้นทันที และก็ได้ยินเสียงหวานใสที่น่าฟังดังขึ้น

“ตอนนี้เริ่มสตรีมแล้วใช่ไหมคะ?”