เกิดใหม่ยุค 80: มีสามีคลั่งรักและลูกแฝดสามก็ไม่ได้แย่นะ! - บทที่ 158 ความรู้สึกสูญเสีย

บทที่ 158 ความรู้สึกสูญเสีย

หลิวถวนหยวนตกตะลึงไปชั่วขณะ เรื่องการรับเหมาร้านอาหารนี้ เธอเคยพูดกับตำรวจหูแค่ปากเปล่าเท่านั้น โจวหยางหลินรู้ได้อย่างไร?

“ไม่อยากทำเหรอ?” โจวหยางหลินเห็นเธอไม่มีปฏิกิริยา จึงถามต่อ

“แน่นอนว่าอยากทำสิ!” หลิวถวนหยวนรีบวางตะเกียบในมือลง “ฉันเคยคุยกับตำรวจหูไว้แล้วครั้งหนึ่ง แต่ทางนั้นก็ยังไม่มีข่าวคราวอะไรเลย”

“เขาเป็นแค่ตำรวจแก่ ๆ คนหนึ่ง จะไปจัดการเรื่องพวกนี้ได้ยังไงล่ะ!” โจวหยางหลินพิงเก้าอี้ไม้ไผ่อย่างเกียจคร้าน “ถ้าคุณอยากทำจริง ๆ ฉันมีวิธีนะ”

หลิวถวนหยวนมองเขา “วิธีอะไรเหรอ?”

“เรื่องนี้คุณไม่ต้องกังวล แค่เตรียมเงินสองพันหยวนไว้ให้พร้อม แล้วสิทธิ์ในการบริหารร้านอาหารของรัฐบาลเป็นเวลาหนึ่งปีก็จะเป็นของเธอ!” โจวหยางหลินกล่าว

พูดจบ โจวหยางหลินก็มองหลิวถวนหยวนอีกครั้ง “คุณมีเงินสองพันหยวนใช่ไหม?”

หลิวถวนหยวนพยักหน้า

แม้ว่าจะต้องจ่ายค่าสินค้าพัดลมไฟฟ้าล็อตนี้ แต่ก่อนหน้านี้เธอก็เก็บเงินไว้ห้าพันหยวนแล้ว

“งั้นก็ได้ รอฟังข่าวจากผมนะ!” โจวหยางหลินพูดอย่างเกียจคร้าน แล้วหรี่ตาลง “อ้อ ผมยังมีรถธงแดงเก่า ๆ อีกคัน คุณเอาไหมล่ะ?”

หลิวถวนหยวนตกตะลึง รถยนต์ธงแดง?

“เอาสิ แน่นอนว่าเอา แต่ราคาเท่าไหร่ล่ะ?” หลิวถวนหยวนอยากได้รถมานานแล้ว จะได้สะดวกในการเดินทางไปมา แต่รถยนต์ในปี 80 ราคาหลายหมื่นหยวน เธอมีแค่ไม่กี่พันหยวน เลยไม่กล้าแม้แต่คิดจะซื้อ

“ใช้มาหลายปีแล้ว ใกล้จะต้องปลดระวาง แต่ยังใช้ได้อยู่ ขายราคาถูกให้คุณเลย ห้าพันหยวน!” โจวหยางหลินพูด

หลิวถวนหยวนตกตะลึง ตอนนี้เงินเก็บทั้งหมดของเธอรวมกันก็แค่เจ็ดพันหยวน เธอยังต้องซื้อของเข้าร้านอีก กลัวว่าจะ…

“ฉันซื้อไม่ไหว แต่เช่าได้ไหมคะ?” หลิวถวนหยวนรีบถามพร้อมรอยยิ้ม

“เช่า?” โจวหยางหลินตกตะลึง

ในเมืองหลวงมีรถตู้ให้เช่ามานานแล้ว แต่การให้เช่ารถยนต์ธงแดงแบบนี้ไม่ค่อยเห็นบ่อย

“ใช่แล้ว ถ้าฉันมีธุระต้องใช้รถ จะจ่ายให้คุณวันละห้าหยวนได้ไหม? ค่าน้ำมันคิดแยกต่างหาก!” หลิวถวนหยวนพูด

โจวหยางหลินมองเธอ “คุณคิดว่าผมเป็นคนที่ขัดสนเงินแค่ห้าหยวนงั้นเหรอ?”

“คุณไม่ใช่คนที่ขาดเงินแค่ห้าหยวน แต่ฉันเป็นคนที่ขาดเงินห้าพันหยวน ฉันต้องใช้เงินนี้ไปซื้อของ ดังนั้นจึงไม่สามารถใช้ทั้งหมดไปซื้อรถได้ แต่ถ้าคุณให้เวลาฉันหนึ่งเดือน ฉันรับรองว่าหลังจากหนึ่งเดือน ฉันจะมาซื้อรถของคุณแน่นอน!” หลิวถวนหยวนกล่าวว่า “ก่อนที่ฉันจะซื้อได้ ฉันขอเช่ารถของคุณ วันละห้าหยวน และจะจ่ายค่าเช่าล่วงหน้าให้คุณหนึ่งเดือนเลย!”

โจวหยางหลินหัวเราะและพูดว่า “คุณมีหัวการค้าที่ไม่ธรรมดาเลยนะ สมองคุณทำงานเร็วมาก ผมอยากได้อะไรสักอย่าง แต่ไม่เคยคิดถึงวิธีนี้เลย!”

หลิวถวนหยวนรีบพูดว่า “จริง ๆ แล้วรถยนต์ก็เช่าได้ จักรยานก็เช่าได้ ตอนเช่าก็แค่วางบัตรประจำตัวเป็นประกันก็พอ”

โจวหยางหลินพยักหน้า “นั่นเป็นความคิดที่ดีนะ”

“งั้นคุณตกลงแล้วใช่ไหม?” หลิวถวนหยวนรีบถาม

“เห็นแก่ไอเดียที่คุณเสนอมา ผมตกลง แต่ค่าเช่าต้องไม่น้อยนะ!” โจวหยางหลินกล่าว “อย่างที่คุณบอก วางบัตรประจำตัวเป็นประกัน เราจะทำธุรกิจกันอย่างเป็นทางการ!”

หลิวถวนหยวนยิ้มและพูดว่า “ดีค่ะ มันควรจะเป็นแบบนี้อยู่แล้ว!”

หลังจากทานอาหารเสร็จ หลิวถวนหยวนรีบกลับบ้านเพื่อโทรหาเว่ยหนานหลิน เขาจึงขี่จักรยานกลับบ้านก่อน และนัดว่าจะมารับรถพรุ่งนี้

เมื่อหลิวถวนหยวนมาถึงบ้าน จึงโทรไปที่ค่ายทหาร ไม่คิดว่าคนที่รับสายจะเป็นเว่ยหนานหลิน

“ทำไมโทรมาดึกขนาดนี้ล่ะ?” เว่ยหนานหลินถาม น้ำเสียงดูไม่ค่อยพอใจ

หลิวถวนหยวนพูดว่า “ฉันไปที่คฤหาสน์โจวมา ได้เจรจาธุรกิจ พวกเด็ก ๆ เป็นอย่างไรบ้าง? อาการป่วยของลูกคนโตกับคนรองไม่กำเริบใช่ไหม?”

เว่ยหนานหลินตอบว่า “ทุกอย่างเรียบร้อยดี” แล้วดูเวลา “ไม่มีอะไรแล้ว วางสายนะ!”

เว่ยหนานหลินวางสายไป

หลิวถวนหยวนฟังเสียงสายตัดไปในโทรศัพท์ อดรู้สึกผิดหวังไม่ได้ ระหว่างพวกเขาสองคนมีแต่เรื่องลูกเท่านั้นที่เป็นหัวข้อสนทนา

หลิวถวนหยวนโทรศัพท์เสร็จแล้วก็ไปขายกระเป๋าที่ร้านสะดวกซื้อต่อ จนถึงสี่โมงกว่า ๆ ก็เก็บร้านกลับบ้าน รอโทรศัพท์จากเฉินก่างเฉิง

ในที่สุดเฉินก่างเฉิงก็โทรมา คราวนี้เขาให้เบอร์โทรศัพท์กับหลิวถวนหยวนด้วย เพื่อที่หลิวถวนหยวนจะได้โทรหาเขาได้ตลอดเวลา ไม่ต้องคอยรออยู่ข้างโทรศัพท์

หลิวถวนหยวนเล่าเรื่องการร่วมมือกับโจวหยางหลิน

“พอดีผมกำลังคิดเรื่องนี้อยู่พอดี อยากหาเจ้าของกิจการในเมืองหลวงมาร่วมมือกัน ถวนหยวน เธอช่วยผมได้มากเลย แต่เจ้าของกิจการโจวคนนี้ไว้ใจได้หรือเปล่า?” เฉินก่างเฉิงระมัดระวังมากขึ้นหลังจากเกือบถูกเพื่อนหลอกครั้งที่แล้ว

“ไม่มีปัญหาใหญ่หรอก อีกอย่างพวกเราจ่ายเงินแล้วรับของ แค่ให้ราคาขายส่งกับเขาเท่านั้นเอง” หลิวถวนหยวนอธิบายเรื่องความร่วมมือกับโจวหยางหลิน เฉินก่างเฉิงจึงวางใจ บอกว่าสินค้ารอบหน้ามีสองร้อยเครื่อง จะส่งมาที่เมืองเหวินเฉิง ส่วนทางเมืองหลวงเขาจะจัดการเอง ขอแค่หลิวถวนหยวนรับเงินแล้วให้ที่อยู่กับเขา

หลิวถวนหยวนตกลง

เมื่อใกล้จะวางสาย เฉินก่างเฉิงถามเสียงเบาขึ้นมาทันทีว่า “ถวนหยวน ฉันจากไปแล้ว เธอจะรู้สึกเสียใจไหม?”

หลิวถวนหยวนชะงักไปครู่หนึ่ง

ไม่รอให้หลิวถวนหยวนตอบ เฉินก่างเฉิงก็พูดพร้อมรอยยิ้มว่า “ฉันรู้สึกเสียใจมากเลยนะ เมืองเหวินเฉิงก็เป็นบ้านของฉันเหมือนกัน!”

หลิวถวนหยวนพูดพร้อมรอยยิ้มว่า “งั้นนายก็กลับมาบ่อย ๆ สิ!”

เฉินก่างเฉิงรับปาก แล้ววางสาย

หลังจากวางสายไป หลิวถวนหยวนเหม่อลอยไปครู่หนึ่ง คำพูดของเฉินก่างเฉิงทำให้หัวใจเธอสั่นไหวเล็กน้อย

เฉินก่างเฉิงคือรักแรกของเจ้าของร่างเดิม ถ้าไม่ใช่เพราะความเปลี่ยนแปลงในครอบครัว ที่ทำให้เจ้าของร่างเดิมต้องรีบคว้าหาที่พึ่ง เธอก็คงจะจับจ้องเว่ยหนานหลิน บางทีคนที่เจ้าของร่างเดิมอยากแต่งงานด้วยอาจจะเป็นเฉินก่างเฉิงก็ได้

แต่ก่อนที่จะหย่า หลิวถวนหยวนไม่คิดจะพิจารณาเรื่องนี้ ตอนนี้เธอแค่อยากยุ่งอยู่กับลูกและหาเงินเท่านั้น

หลิวถวนหยวนวางสายแล้วกลับบ้าน

สินค้าของเฉินก่างเฉิงจะมาถึงมะรืนนี้ พรุ่งนี้เธอไม่มีพัดลมขาย ก็จะสบายขึ้นมาก สามารถไปทำงานสายหน่อยได้

เด็ก ๆ เพิ่งหายป่วย เธอก็อยากอยู่เป็นเพื่อนพวกเขา

หลิวถวนหยวนนำผักกลับบ้าน ตอนเย็นเธอตั้งใจจะทำเกี๊ยว และชวนครอบครัวของพี่สะใภ้หลินมากินด้วย

พี่สะใภ้หลินกำลังเด็ดผักชีฝรั่งอยู่ในลาน พอได้ยิน หลิวถวนหยวนชวนครอบครัวของเธอมากินเกี๊ยว เธอก็รีบมาช่วยทันที

หลิวถวนหยวนทำเกี๊ยวไส้หมูข้าวโพด เธอให้พี่สะใภ้หลินนวดแป้ง ส่วนเธอผสมไส้

ข้าวโพดเป็นข้าวโพดสดแช่แข็งในตู้เย็น หลังจากแกะออกมาก็ใช้มีดขูดลงมา

พี่สะใภ้หลินนวดแป้งไปพลางมองหลิวถวนหยวนขูดข้าวโพดไปพลาง เธอถามว่า “ข้าวโพดนี่กินแบบนี้ได้ด้วยเหรอ?”

“ลองชิมดูสิแล้วจะรู้!” หลิวถวนหยวนตอบพร้อมรอยยิ้ม แล้วหั่นไข่เยี่ยวม้า พริก แตงกวา มะเขือเทศ และอื่น ๆ

นอกจากเกี๊ยว หลิวถวนหยวนยังอยากทำอาหารเย็นอีกสองสามอย่าง

พอพี่สะใภ้หลินนวดแป้งเสร็จ หลิวถวนหยวนก็เตรียมอาหารเย็นเสร็จแล้ว ไส้ก็ผสมเสร็จ ทั้งสองคนรีบลงมือทำเกี๊ยว ครู่เดียวก็ทำได้เป็นร้อยชิ้น

ขณะที่พี่สะใภ้หลินต้มเกี๊ยว หลิวถวนหยวนก็ปรุงอาหารเย็น ครู่เดียวก็เสร็จ แล้วนำโต๊ะอาหารของทั้งสองบ้านมาจัดในลาน

เว่ยหนานหลินนำเด็กทั้งสามคนใส่ในรถเข็นแล้วเข็นออกไป

ลูกสาวสองคนของพี่สะใภ้หลินกำลังเล่นโยนถุงทรายอยู่ข้าง ๆ ด้วยความสนุกสนาน

เมื่อพี่สะใภ้หลินนำเกี๊ยวมาเสิร์ฟ ผู้กองหลินก็กลับมาพอดี เขาดึงสายไฟมาเชื่อมต่อ แล้วทั้งสองครอบครัวก็นั่งรับประทานอาหารเย็นด้วยกันอย่างครึกครื้น

กลิ่นหอมของเกี๊ยว พร้อมกับอาหารเย็นสี่อย่างที่หลากหลาย ทำให้พี่ผาง พี่สะใภ้เฉิน และคนอื่น ๆ ต้องถือชามเดินมาแอบดูด้วยความสนใจ

…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………

C48ZGMWZ

เจอโค๊ดแล้วอย่าเพิ่งเมินเฉย โค๊ดนี้สามารถนำมากรอกเพื่อรับเหรียญได้ที่เว็บไซต์ Enjoybook

ไปที่โปรไฟล์ >> รหัสแลกรับ >> ใส่โค๊ดที่ได้ (ตัวพิมพ์ใหญ่)

ลุ้นรับเหรียญสูงสุด 100 เหรียญ ตั้งแต่วันนี้ – 30 ตุลาคม

ด่วน! ใครใช้โค๊ดก่อน ได้เหรียญก่อนนะ