เกิดใหม่ยุค 80: มีสามีคลั่งรักและลูกแฝดสามก็ไม่ได้แย่นะ! - บทที่ 180 จดหมายลาตายด้วยเลือด

บทที่ 180 จดหมายลาตายด้วยเลือด

หลิวถวนหยวนไม่คิดว่าหลินม่านม่านจะพูดออกมาแบบนี้ ในสถานการณ์ของเว่ยหนานหลินแบบนี้ ให้เธอหย่าและพาลูกไป?

หลิวถวนหยวนมองเว่ยหนานหลิน จู่ ๆ ก็รู้สึกว่านี่ก็ไม่ใช่ความคิดที่แย่ สิ่งที่เธอต้องการมาตลอดก็คือสิทธิ์ในการเลี้ยงดูลูกทั้งสามคนไม่ใช่เหรอ ตอนนี้เว่ยหนานหลินเป็นแบบนี้ ลูก ๆ คงไม่สามารถอยู่กับเขาได้แน่ ตอนนี้แค่เธอยื่นเรื่องต่อกองทัพ อย่างมากก็โดนตราหน้าว่าไร้คุณธรรม แต่เธอก็สามารถพาลูก ๆ ไปได้อย่างง่ายดาย และออกไปจากที่นี่

หลินม่านม่านเห็นว่าหลิวถวนหยวนไม่ได้ปฏิเสธทันที ก็รู้สึกมีความหวังขึ้นมาในใจ จึงพูดว่า “ตอนแรกที่เธอแต่งงานกับเขา ก็เพราะหมดหนทางและต้องการยึดเกาะฟางเส้นสุดท้ายไม่ใช่เหรอ ตอนนี้ฟางเส้นนั้นล้มลงแล้ว เขาไม่สามารถช่วยเหลือหรือปกป้องเธอได้อีกต่อไป ซ้ำร้ายยังจะเป็นภาระอีก ตอนนี้มีโอกาสให้เธอหลุดพ้น เธอควรรีบไปนะ ตอนนี้สถานการณ์ของเว่ยหนานหลินยังไม่ชัดเจน ถ้าเธอไปตอนนี้ คนอื่นก็คงไม่พูดอะไร แต่ถ้าเว่ยหนานหลินไม่ฟื้นจริง ๆ แล้วเธอดูแลเขาไปอีกหลายปีค่อยคิดจะไป มันคงไม่ง่ายแล้วนะ!”

หลิวถวนหยวนกำมือแน่น จริง ๆ แล้วที่หลินม่านม่านพูดก็ถูกต้อง ตอนนี้หลินม่านม่านเต็มใจจะรับช่วงต่อ เธอก็สามารถพาลูก ๆ ไปได้อย่างง่ายดาย แต่ถ้าผ่านไปอีกหลายปี เว่ยหนานหลินกลายเป็นคนป่วยติดเตียงจริง ๆ และหลินม่านม่านก็ไม่ต้องการแล้ว ตอนนั้นเธอคิดจะไป คงไม่ง่ายแล้ว

แต่ทำไมหลิวถวนหยวนถึงไม่อยากไปเลย?

“อย่าลังเลอีกเลย เธอควรตัดสินใจตอนนี้!” หลินม่านม่านพูด

หลิวถวนหยวนค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น เธอมองหลินม่านม่านแล้วพูดทีละคำว่า “ได้ ฉันจะบอกการตัดสินใจของฉัน เว่ยหนานหลินจะเป็นพ่อของลูกทั้งสามคนของฉันตลอดไป ถ้าเขาไม่ฟื้นจริง ๆ ฉันจะดูแลเขาไปตลอดชีวิต!”

หลินม่านม่านตกใจ รีบพูดว่า “หลิวถวนหยวน เธอคิดดีแล้วเหรอ? เธอรู้ตัวหรือเปล่าว่ากำลังทำอะไร?”

หลิวถวนหยวนมองใบหน้าที่หลับใหลของเว่ยหนานหลิน “ฉันรู้ และฉันก็รู้ว่าเธอกำลังเดิมพันกับฉัน เดิมพันว่าเว่ยหนานหลินจะฟื้นขึ้นมา แต่ถ้าเว่ยหนานหลินไม่ฟื้นล่ะ หลินม่านม่าน เธอแน่ใจเหรอว่าจะดูแลผู้ชายที่นอนหลับอยู่คนหนึ่งไปตลอดชีวิต?”

หลินม่านม่านขมวดคิ้ว มองหลิวถวนหยวนอย่างไม่พอใจ “เธอรู้ได้ยังไงว่าฉันทำไม่ได้?”

หลิวถวนหยวนส่ายหน้า “คนป่วยติดเตียง ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าเขาไม่มีความสัมพันธ์อะไรกับเธอเลย ที่ฉันตัดสินใจแบบนี้ ไม่ใช่เพราะฉันยิ่งใหญ่อะไร แค่ฉันคิดว่าถ้าเว่ยหนานหลินไม่ฟื้นจริง ๆ ลูกสามคนของเขาจะน่าเชื่อถือกว่าผู้หญิงคนไหน ๆ!”

หลินม่านม่านกำมือแน่น “ที่เธอยืนหยัดไม่ได้ ไม่ได้หมายความว่าคนอื่นจะยืนหยัดไม่ได้นะ!”

หลิวถวนหยวนมองไปที่หลินม่านม่าน “เธอรักเขาขนาดนั้นเลยเหรอ?”

หลินม่านม่านพยักหน้า “ถ้าไม่มีเธอ อีกไม่กี่เดือนฉันก็จะกลับมาแล้ว ฉันกับหนานหลินจะได้อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข!”

“แล้วทำไมตอนนั้นเธอถึงจากไปล่ะ?” หลิวถวนหยวนมองเธอ “เธอยอมเอาพระจันทร์ต่างแดน ไม่ยอมแต่งงานกับเขาไม่ใช่เหรอ?”

หลินม่านม่านขมวดคิ้ว “ใช่ ตอนนั้นฉันหลงผิดจริง ๆ แต่ก็เพราะลุงเว่ยสาบานว่าหนานหลินจะไปต่างประเทศด้วย ฉันถึงได้ไป!”

หลิวถวนหยวนตกใจเล็กน้อย “เธอไม่ได้ทิ้งเว่ยหนานหลินไปเองเหรอ?”

“ตอนนั้นคุณลุงบอกว่าจัดการเรื่องเอกสารให้หนานหลินเรียบร้อยแล้ว ให้พวกเราไปด้วยกัน ฉันถึงได้ตกลง ถ้าฉันรู้ว่าเว่ยหนานหลินจะเลือกแบบนั้น ฉันยอมไม่ไปดีกว่า จะอยู่กับเขาดี ๆ ดังนั้นหลิวถวนหยวน สิ่งที่แยกพวกเราไม่ใช่ความเห็นแก่ตัวของฉัน แต่เป็นการหลอกลวงของตระกูลเว่ยและการแทรกแซงของเธอ! ถ้าไม่ใช่เพราะเห็นแก่ลูกสามคน เธอคิดว่าเว่ยหนานหลินจะดีกับเธอขนาดนี้หรือไง? ลองคิดดูสิว่าก่อนที่เธอจะคลอดลูก เว่ยหนานหลินปฏิบัติกับเธอยังไง?” หลินม่านม่านจ้องหลิวถวนหยวนอย่างเขม็ง “ที่เขาดีกับเธอ ก็เพราะเธอให้กำเนิดลูกสามคนให้เขา เขาเป็นผู้ชายแบบดั้งเดิม แค่อยากให้ลูกสามคนมีครอบครัวเท่านั้นเอง!”

หลิวถวนหยวนกำมือแน่น เธอไม่สามารถปฏิเสธสิ่งที่หลินม่านม่านพูดได้ ในความคิดของเธอ เว่ยหนานหลินก็เป็นแบบนั้นจริง ๆ

“เขาไม่รักเธอ เมื่อเป็นเช่นนั้น ตอนนี้เธอสามารถได้ทุกสิ่งที่เธอต้องการ ทำไมเธอถึงไม่ปล่อยเขาไปล่ะ? ไม่ว่าในอนาคตเขาจะฟื้นขึ้นมาได้หรือไม่ ชะตากรรมระหว่างเธอกับเขาก็สิ้นสุดลงแล้ว!” หลินม่านม่านพูดเสียงเข้ม “เธอให้โอกาสเขาได้เลือกใหม่สิ!”

หลิวถวนหยวนเงียบ

“ยังมีอีกอย่างหนึ่ง เธอดูนี่สิ!” หลินม่านม่านเห็นว่าหลิวถวนหยวนเริ่มลังเล จึงลังเลเล็กน้อยแล้วหยิบกระดาษแผ่นหนึ่งออกมาจากอก บนนั้นเป็นตัวอักษรที่เขียนด้วยเลือด แต่เป็นลายมือของเว่ยหนานหลิน

“นี่คือ…” หลิวถวนหยวนขมวดคิ้ว

“นี่คือจดหมายลาตายที่เขาเขียนถึงฉัน ในถ้ำเหมืองนั้น ตอนที่เขากำลังจะตาย คนที่เขานึกถึงมีแค่ฉันคนเดียว!” หลินม่านม่านมองหลิวถวนหยวน “เขายังเป็นผู้ชายคนเดิม ถ้าไม่ใช่เพราะลูกสามคนนี้ เขาคงหย่ากับเธอไปนานแล้ว แต่เพราะเห็นแก่หน้าลูกสามคน เขาถึงได้รอแค่ครึ่งปีเพื่อหย่ากับเธอเท่านั้น อีกไม่กี่เดือนหรือตอนนี้ มันต่างกันตรงไหนล่ะ?”

หลิวถวนหยวนหยิบจดหมายเลือดมาดู บนนั้นมีแค่คำเดียว ‘ขอโทษ!’

หลิวถวนหยวนเงยหน้าขึ้น “บนนี้ไม่มีลายเซ็น เธอแน่ใจได้ยังไงว่าเขียนถึงเธอน่ะ?”

หลินม่านม่านชี้ไปที่วงกลมตรงต้นจดหมายแล้วพูดว่า “วงกลมนี้เป็นรหัสของฉัน ชื่อเล่นของฉันคือหยวนจื่อ! แล้วเธอลองคิดดู คนที่เขาต้องขอโทษมีแค่ฉัน เขาจะต้องขอโทษเธอด้วยเหรอ? เธอต่างหากที่ทำลายความสุขของพวกเรา!”

หลิวถวนหยวนถือจดหมายเลือดไว้แล้วเงยหน้าขึ้นทันที “ได้ ฉันตกลง!”

ใบหน้าของหลินม่านม่านเต็มไปด้วยความดีใจ “จริงเหรอ?”

หลิวถวนหยวนพยักหน้า “เธอพูดถูก ยังไงฉันก็จะหย่ากับเขาอยู่แล้ว แค่เร็วขึ้นไม่กี่เดือนเท่านั้น ฉันแค่ต้องแบกรับคำด่า แต่ก็ได้สิทธิ์ในการเลี้ยงดูลูกสามคนอย่างง่ายดาย ส่วนเธอก็ได้เขาอย่างที่ต้องการ เมื่อถึงเวลาที่เขาตื่นขึ้นมา เขาคงจะดีใจกับการตัดสินใจที่ฉันทำเพื่อเขาสินะ!”

หลินม่านม่านรีบพูด “งั้นตอนนี้เธอไปบอกผู้บังคับบัญชาเลยว่าจะหย่ากับเว่ยหนานหลิน!”

หลิวถวนหยวนพยักหน้า “ได้!”

หลินม่านม่านใบหน้าเต็มไปด้วยความยินดี

หลิวถวนหยวนออกไปด้วยความกังวลใจ

หวังเฉิงเว่ยมาถึง เมื่อเห็นหลิวถวนหยวนก็เดินเข้าไปทำความเคารพทางทหาร แต่กลับไม่รู้จะปลอบใจเธออย่างไรดี

“หวังเฉิงเว่ย ฉันอยากจะคุยเรื่องหนึ่งกับคุณ” หลิวถวนหยวนเงยหน้ามองหวังเฉิงเว่ย

หวังเฉิงเว่ยพูด “คุณวางใจได้ กองทัพจะทุ่มเทรักษาเว่ยหนานหลินอย่างเต็มที่ ส่วนเรื่องชีวิตความเป็นอยู่ของคุณกับลูก ๆ ทางกองทัพก็จะจัดการให้”

หลิวถวนหยวนยิ้ม “ไม่ใช่เรื่องนั้นค่ะ ฉันอยากจะหย่ากับเว่ยหนานหลิน!”

หวังเฉิงเว่ยตาเบิกกว้างทันที “คุณพูดว่าอะไรนะ?”

หลิวถวนหยวนยังคงยิ้มแย้มบนใบหน้าเช่นเคย “ฉันบอกว่าฉันต้องการหย่ากับเว่ยหนานหลิน!”

หวังเฉิงเว่ยทำสีหน้าจริงจังทันที “หลิวถวนหยวน ผมรู้ว่าคุณมีสติปัญญาต่ำ แต่ไม่คิดว่าจะต่ำถึงขนาดนี้ ตอนนี้เว่ยหนานหลินอยู่ในสภาพแบบนี้ คุณกลับจะขอหย่า? นี่มันไม่ใช่การซ้ำเติมหรอกเหรอ? คุณช่างทำให้วีรบุรุษต้องหัวใจสลายจริง ๆ!”

หลิวถวนหยวนกล่าวว่า “ฉันก็ต้องคิดถึงลูกทั้งสามของฉันด้วย ถ้าเว่ยหนานหลินไม่ฟื้น ฉันกับลูกทั้งสามจะทำยังไงล่ะ? ตอนนี้ฉันอยากพาลูกทั้งสามออกจากค่ายทหาร ไปใช้ชีวิตของตัวเอง!”

“หลิวถวนหยวน คุณช่างเป็นความอัปยศของภรรยาทหารจริง ๆ เว่ยหนานหลินเป็นวีรบุรุษ การกระทำของคุณ มันทำให้หัวใจของทหารทุกคนต้องสลาย!” หวังเฉิงเว่ยกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น