เกิดใหม่ยุค 80: มีสามีคลั่งรักและลูกแฝดสามก็ไม่ได้แย่นะ! - บทที่ 185 เงาในวัยเด็ก
บทที่ 185 เงาในวัยเด็ก
หลิวถวนหยวนขมวดคิ้ว สะบัดมือของโจวหยางหลินออก แล้วพูดด้วยสีหน้าบึ้งตึงเล็กน้อย “ทำอะไรน่ะ?”
“เธอช่างสังเกตได้ดีจริง ๆ! เธอรู้อะไรอีกล่ะ?” โจวหยางหลินถาม
หลิวถวนหยวนยิ้มบาง ๆ “ก็รู้แค่นี้แหละ!”
โจวหยางหลินมองรอยยิ้มบนใบหน้าของหญิงสาว มันเป็นรอยยิ้มที่ผิวเผิน ไม่ได้สะท้อนถึงดวงตาเลยแม้แต่น้อย!
“โรงงานบะหมี่แห่งหนึ่ง จะทำเงินได้สักเท่าไรกัน?” โจวหยางหลินพูดอย่างจงใจ “ธุรกิจที่ฉันทำล้วนเป็นธุรกิจใหญ่ ๆ ทั้งนั้น ไม่สนใจโรงงานบะหมี่หรอก!”
“ฉันรับรองว่าคุณจะได้กำไรสูงสุดจากเงินลงทุนน้อยนิด!” หลิวถวนหยวนรีบพูด “คุณแค่ลงทุนสี่พันเก้าร้อยหยวนเท่านั้น!”
“เงินแค่ไม่กี่พันหยวน สำหรับฉันไม่ใช่ปัญหาหรอก!” โจวหยางหลินพูดอย่างครุ่นคิด
“ฉันจะให้คุณถือหุ้นสี่สิบเก้าเปอร์เซ็นต์ ฉันขอแค่อำนาจในการตัดสินใจ!” หลิวถวนหยวนพูดพลางจ้องมองโจวหยางหลินอย่างคาดหวัง
โจวหยางหลินครุ่นคิดสักครู่ “ก็ได้ ฉันอยากดูว่าเงินไม่ถึงห้าพันหยวนนี้ สุดท้ายจะทำกำไรได้เท่าไร!”
หลิวถวนหยวนพยักหน้าอย่างดีใจ “งั้นเรื่องนี้ต้องรบกวนคุณโจวช่วยออกหน้าด้วยนะคะ!”
โจวหยางหลินเลิกคิ้ว “ที่แท้เธอก็รอฉันอยู่ตรงนี้นี่เอง! เธอไม่มีความสามารถพอจะได้โรงงานบะหมี่มา เลยต้องให้ฉันลงทุนแถมยังต้องออกหน้าให้อีกใช่ไหม?”
หลิวถวนหยวนยิ้มประจบ “พูดถึงเรื่องเส้นสายในอำเภอนี้ ใครจะเทียบคุณโจวได้ล่ะคะ!”
โจวหยางหลินพยักหน้า “ก็จริงอยู่ ได้ เธอรอไปเถอะ!”
พอได้ยินคำพูดนี้ของโจวหยางหลิน หลิวถวนหยวนก็รู้ว่าเรื่องนี้สำเร็จแล้ว เธอรีบกล่าวขอบคุณ
“ไม่ต้องขอบคุณหรอก ฉันก็แค่เห็นแก่เงินเท่านั้น!” โจวหยางหลินพูด “พอถึงสิ้นปี ถ้าไม่ได้กำไรสามร้อยเปอร์เซ็นต์ ฉันจะถอนการลงทุน!”
หลิวถวนหยวนชะงัก สามร้อยเปอร์เซ็นต์ ก็คือ หนึ่งหมื่นห้าพันหยวนไม่ใช่เหรอ? โจวหยางหลินคนนี้ช่างเป็นคนขี้โลภจริง ๆ!
“ยังไงล่ะ? มีปัญหาเหรอ?” โจวหยางหลินถาม
“ไม่มีปัญหาค่ะ แต่ฉันเพิ่งเริ่มทำโรงงาน มีหลายเรื่องที่ต้องแก้ไข ในเมื่อคุณโจวต้องการผลตอบแทนสูงขนาดนี้ ก็ต้องช่วยเหลือในบางเรื่องอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้นะคะ!” หลิวถวนหยวนพูด
ก่อนหน้านี้ที่ใช้เส้นสายและแม้แต่รถของโจวหยางหลิน หลิวถวนหยวนยังรู้สึกเกรงใจอยู่บ้าง แต่เมื่อเขาต้องการผลตอบแทนถึงสามร้อยเปอร์เซ็นต์ หลิวถวนหยวนก็ไม่จำเป็นต้องเกรงใจอีกต่อไป!
“ไม่มีปัญหา!” โจวหยางหลินพูด “ฉันอยากเห็นจริง ๆ ว่าถ้าฉันให้ปีกคู่หนึ่งแก่คุณ คุณจะบินได้สูงแค่ไหน!”
หลิวถวนหยวนชะงัก ก่อนเงยหน้ามองโจวหยางหลิน
ตอนที่เธอเริ่มธุรกิจในยุคของเธอ เธอโดดเดี่ยวเพียงลำพัง เจอกับอุปสรรคมากมาย ทนทุกข์ทรมานมาเท่าไร ถ้ามีใครพูดแบบนี้กับเธอ ยื่นมือช่วยเหลือเธอ บางที…
“คุณจะหย่าหรือไม่หย่ากันแน่? คุณยังไม่ได้ตอบเลยนะ!” โจวหยางหลินถามขึ้นอีกครั้งอย่างกะทันหัน
หลิวถวนหยวนตอบอย่างจนใจ “คุณโจว ฉันจะหย่าหรือไม่หย่าไม่มีผลกระทบต่อการเปิดโรงงานหรอกค่ะ ฉันกับเว่ยหนานหลินไม่มีทรัพย์สินอะไรให้แบ่งด้วย!”
“จะหย่าจริง ๆ เหรอ?” โจวหยางหลินดูเหมือนจะไม่ค่อยเชื่อ
หลิวถวนหยวนไม่อยากคุยกับเขาแล้ว ผู้ชายคนนี้ช่างซุบซิบนินทาขนาดนี้ ดูท่าจะว่างจริง ๆ!
โจวหยางหลินออกมาจากบ้าน ขึ้นรถซานตานา
ในรถซานตานา มีสาวสวยหน้าตาเย็นชาคนหนึ่งนั่งอยู่ สวมชุดสีแดงสดใส มองโจวหยางหลินอย่างเย็นชา “ที่พี่ไม่ยอมกลับเมืองหลวงสักที เป็นเพราะผู้หญิงคนนั้นใช่ไหม?”
โจวหยางหลินขมวดคิ้ว ถามเสียงเข้ม “เธอขึ้นมาได้ยังไง?”
หญิงสาวตอบเสียงเข้ม “ตอนพี่ลงจากรถลืมล็อกประตูน่ะ!”
โจวหยางหลินขมวดคิ้ว สีหน้าไม่พอใจ “อย่าพูดเหลวไหล เธอก็แค่ผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่ง เป็นแค่หุ้นส่วนของฉันในเมืองนี้เท่านั้น!”
“เธอยังเป็นภรรยาของเว่ยหนานหลินด้วย!” หญิงสาวพูดเน้นเสียง
สายตาของโจวหยางหลินเย็นชาลง “โจวฉู่สือ เธอรู้มากเกินไปแล้ว!”
โจวฉู่สืออดยิ้มขื่น ๆ ไม่ได้ “พี่ชาย พ่อแม่ไม่ดีกับพี่หรือไง? ทำไมพี่ต้องกลับมาที่นี่เพื่อหาสิ่งที่ไม่ใช่ของพี่ด้วย? พี่กับคนที่นี่เป็นคนละโลกกันเลยนะ! ถ้าพี่แค่เบื่อชีวิตในเมืองหลวง ฉันให้เวลาและพื้นที่กับพี่ได้ ฉันรอพี่ได้ด้วย แต่เอกสารที่ฉันให้พี่เมื่อวาน พี่ควรจะเซ็นชื่อตัวเองลงไปหน่อย คนในหน่วยงานยังรอพี่ไปรายงานตัวเข้าทำงานอยู่นะ!”
โจวหยางหลินพิงเบาะคนขับอย่างเกียจคร้าน “ฉันบอกแล้วว่าฉันไม่เดินสายการเมือง!”
“นั่นเป็นความคิดของพี่ช่วงนี้ อีกสักพักก็ไม่แน่ พี่แค่ถูกกดดันมานานเกินไป อยากหายใจหายคอสักหน่อยเท่านั้นเอง!” โจวฉู่สือเข้าไปใกล้ ยกแขนขาวเนียนพาดบนไหล่ของโจวหยางหลิน “ถ้าพี่ไม่อยากเดินสายการเมืองจริง ๆ ก็ได้ เราบอกพ่อสักคำ แล้วเราก็ไปต่างประเทศกัน บางทีไปดูโลกภายนอก พี่อาจจะไม่ยึดติดกับปัญหาชาติกำเนิดของพี่ขนาดนี้ก็ได้!”
โจวหยางหลินผลักมือของโจวฉู่สือออกอย่างรำคาญ “ฉันไม่ใช่เด็ก ๆ ฉันรู้ว่าตัวเองต้องการอะไร!”
“แล้วสิ่งที่พี่ต้องการคืออะไร? ธุรกิจที่เรียกว่าการซื้อขายนี่เหรอ? หรือว่าครอบครัวนั้น ผู้หญิงคนนั้น?” ความโกรธที่โจวฉู่สือพยายามกดไว้พลุ่งขึ้นมาทันที พ่อแม่ดีกับเขาขนาดนั้น ยกลูกสาวคนเดียวให้เขา เธอถึงขนาดสละโอกาสไปต่างประเทศเพื่อเขา แต่ผู้ชายคนนี้กลับทำให้เธอผิดหวังครั้งแล้วครั้งเล่า ก็เพราะลืมเรื่องในอดีตไม่ได้
โจวหยางหลินสตาร์ตรถอย่างเบื่อหน่าย ถามเสียงเบา “การซ้อมรบทางทหารภาคตะวันออก คุณปู่ไปหรือเปล่า?”
โจวฉู่สือพูดเสียงเบาว่า “พ่อของฉันไปแล้วแน่นอน ช่วงนี้เลยไม่มีเวลามาสนใจพี่หรอก ไม่งั้นถ้าเขารู้ว่าพี่ไม่ได้ไปรายงานตัวเลย พี่คิดว่าพ่อฉันจะมีปฏิกิริยายังไง?”
โจวหยางหลินดวงตาหม่นลง “ฉันสัญญากับเธอ ฉันจะรีบกลับไปโดยเร็ว วางใจเถอะ ฉันจะไม่ให้พ่อรู้เรื่องที่ฉันกลับมาที่นี่ เธอก็ห้ามบอกด้วยนะ!”
โจวฉู่สือเงยหน้าขึ้นมองโจวหยางหลินด้วยดวงตาสวยงามอย่างจริงจัง “คำพูดแบบนี้พี่พูดมาหลายครั้งแล้ว เรื่องแต่งงานกับฉัน พี่ก็ใช้ข้ออ้างแบบนี้มาปัดฉันไปหลายครั้งแล้วเหมือนกัน!”
โจวหยางหลินชะงัก พูดเสียงทุ้มว่า “ฉู่สือ เธอเป็นน้องสาวของฉัน ฉันเห็นเธอเป็นน้องสาวมาตั้งแต่เด็ก ฉันจะแต่งงานกับเธอได้ยังไง?”
“ที่พี่ไม่ยอมแต่งงานกับฉัน เพราะไม่พอใจที่พ่อฉันจัดการทุกอย่างให้พี่ทั้งหน้าที่การงาน รวมถึงการแต่งงานใช่ไหมล่ะ!” โจวฉู่สือพูด “พี่มาอยู่ที่บ้านฉันตั้งแต่อายุ 13 ถึงแม้ปากฉันจะเรียกพี่ว่าพี่ชาย แต่ฉันเคยมองพี่เป็นพี่ชายเมื่อไรกัน? พ่อชื่นชมพี่มาตลอด ตั้งแต่นานมาแล้วก็บอกว่าจะฝากฝังฉันไว้กับพี่ ฉันก็รอพี่ด้วยความจริงใจมาตลอด แต่ตอนนี้พี่บอกฉันว่า พี่จะไม่ทำตามคำมั่นสัญญาเรื่องแต่งงานอย่างนั้นเหรอ?”
โจวหยางหลินหันไปมองนอกหน้าต่าง พูดเรียบ ๆ ว่า “ฉันรู้สึกขอบคุณมากที่พ่อรักและเมตตาฉัน และขอบคุณที่เธอดูแลฉันมาตลอด แต่ฉันเห็นเธอเป็นน้องสาวจริง ๆ เรื่องนี้เปลี่ยนแปลงไม่ได้!”
ใบหน้าของโจวฉู่สือซีดเซียว มือทั้งสองกำพนักพิงที่นั่งคนขับแน่น “โจวหยางหลิน พี่จะต้องเสียใจ เรื่องในวัยเด็กจะทำลายชีวิตของพี่! การทำแบบนี้พี่จะสูญเสียคนที่ห่วงใยพี่ไป!”
โจวหยางหลินเหยียบเบรกทันที!
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………
SW25KHP9
เจอโค๊ดแล้วอย่าเพิ่งเมินเฉย โค๊ดนี้สามารถนำมากรอกเพื่อรับเหรียญได้ที่เว็บไซต์ Enjoybook
ไปที่โปรไฟล์ >> รหัสแลกรับ >> ใส่โค๊ดที่ได้ (ตัวพิมพ์ใหญ่)
ลุ้นรับเหรียญสูงสุด 100 เหรียญ ตั้งแต่วันนี้ – 30 ตุลาคม
ด่วน! ใครใช้โค๊ดก่อน ได้เหรียญก่อนนะ