เกิดใหม่ยุค 80: มีสามีคลั่งรักและลูกแฝดสามก็ไม่ได้แย่นะ! - บทที่ 204 มีน้องชายเพียงคนเดียว

บทที่ 204 มีน้องชายเพียงคนเดียว

หลิวถวนหยวนป้อนนมให้เด็ก ๆ เสร็จแล้ว ครอบครัวเว่ยทั้งสามคนก็นั่งรออยู่ที่โต๊ะเพื่อรับประทานอาหารแล้ว

โต๊ะเดิมก็ไม่ได้ใหญ่มาก พอมีคนนั่งมากขนาดนี้ในคราวเดียว ก็ดูแออัดมาก

เว่ยหนานหลินถามคุณแม่เว่ยไปพลางรับประทานอาหารไปพลาง “วันนี้ทำไมนึกอยากมาพร้อมกันล่ะคะ มีเรื่องอะไรกันหรือเปล่า?”

คุณแม่เว่ยตอบพลางเคี้ยวอาหาร “กินข้าวก่อนเถอะ กินเสร็จค่อยคุยกัน”

เว่ยหนานหลินก็พยักหน้ารับเข้าใจแล้ว

หลังจากรับประทานอาหารเสร็จ หลิวถวนหยวนไปพักผ่อน ส่วนเว่ยหนานหลินอยู่พูดคุยกับคุณพ่อเว่ยและคุณแม่เว่ย

ก่อนหน้านี้ เว่ยเป่ยหลิงไม่ค่อยปรากฏตัวเท่าไร แต่วันนี้มาด้วยกัน แน่นอนว่าต้องมีเรื่องอะไรสักอย่าง

“วันนี้ผู้บังคับการเฉินแนะนำรองผู้บังคับกองพันคนหนึ่งให้กับพี่สาวของลูก พวกเรามาดูตัวด้วย แล้วก็ถือโอกาสมาเยี่ยมพวกเด็ก ๆ ด้วยน่ะ” คุณแม่เว่ยกล่าว

“คราวที่แล้วลูกพาเด็ก ๆ ไปโดยไม่บอกกล่าวอะไรเลย พ่อกับแม่เป็นห่วงอยู่หลายวัน! ” คุณพ่อเว่ยพูด แสดงความไม่พอใจอย่างมากที่เว่ยหนานหลินพาเด็ก ๆ ไปเมืองหลวงโดยพลการ “พวกลูกไปทำอะไรที่เมืองหลวงกัน?”

เว่ยหนานหลินจึงเล่าเรื่องโรงงานบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปให้ทั้งสองฟัง พวกเขาพลันหันไปสบตากัน ดูเหมือนพวกเขาจะโล่งอกกับบางสิ่ง จึงกล่าวว่า “ดี ๆ ดึกแล้ว ลูกก็เหนื่อยมาทั้งวัน รีบพักผ่อนเถอะ แต่ร่างกายยังไม่ฟื้นตัวดี ก็ต้องระวังให้มากหน่อย อย่าทำงานหนักเกินไปล่ะ!”

คุณพ่อเว่ยลุกขึ้น เตรียมตัวจะกลับ

เว่ยหนานหลินชะงักไป เขาคิดว่าทั้งสามคนจะพูดคุยกันจนดึกดื่นเสียอีก แต่นี่จะกลับเร็วขนาดนี้เลยเหรอ?

ระหว่างทางกลับ คุณพ่อเว่ยพูดเสียงเบาว่า “ดูเหมือนจะไม่มีอะไร”

“คุณไม่รู้หรอกว่าฉันตกใจแค่ไหน ทำไมถึงไปเมืองหลวงได้ล่ะ ถ้าเกิดไปเจอคนทางนั้นเข้า…” คุณแม่เว่ยพูดเสียงเบา

เว่ยเป่ยหลิงเข้ามาใกล้ ๆ “พ่อแม่กังวลอะไรเหรอ? เป็นเพราะกลัวว่าคนขายเป็ดย่างในเมืองหลวงจะมาเกาะพวกเราอีกใช่ไหม?”

คุณแม่เว่ยชะงักไป มองไปที่เว่ยเป่ยหลิง “ลูกรู้เรื่องคนขายเป็ดย่างได้ยังไง?”

เว่ยเป่ยหลิงพูดอย่างภาคภูมิใจ “ตอนนั้นฉันโตพอจะเข้าใจแล้ว พวกแม่ไม่อยู่บ้าน ครั้งนั้นกลับมาจากเมืองหลวง พาเด็กสองคนกลับมาด้วย แต่หลังจากนั้นเด็กคนหนึ่งก็หายไป ฉันจำได้หมดเลย!”

สีหน้าของคุณแม่เว่ยกลายเป็นตื่นตระหนกทันที

“โอ้ แม่ ตอนนั้นเรากินข้าวแทบไม่ได้ พ่อก็มีปัญหาบางอย่าง อาจจะต้องย้ายกลับบ้านเกิด ในบ้านมีลูกสามคน ดูเหมือนจะอดตายอยู่แล้ว การส่งลูกไปคนหนึ่งก็เป็นเรื่องปกติไม่ใช่เหรอ พวกคุณไม่ต้องปิดบังหรอก ตอนนี้ฉันดีใจนะ ที่ตอนนั้นฉันโตแล้ว แถมยังเป็นผู้หญิง เลยไม่มีใครอยากได้ฉัน ไม่งั้นคงถูกส่งไปแล้วละ”

เว่ยเป่ยหลิงพูด คุณแม่เว่ยขมวดคิ้วและพูดเสียงต่ำว่า “พูดเหลวไหล ใครที่ไหนกันจะส่งน้องไปแล้วหนึ่งคน แกมีน้องชายแค่คนเดียวตั้งแต่ต้นจนจบ อย่าพูดจาเหลวไหลนะ!”

เว่ยเป่ยหลิงเห็นคุณแม่เว่ยไม่ยอมรับ ก็ไม่ถามอีกต่อไป

คืนนั้นไม่มีอะไรเกิดขึ้น วันรุ่งขึ้น หลิวถวนหยวนไปที่ร้านสะดวกซื้อ และได้พบกับหนิวเสี่ยวลี่

หนิวเสี่ยวลี่เป็นคนที่เคยพบกันในงานแต่งงานของน้องสาวพี่หัว ตอนนั้นได้ตกลงกันว่าจะเปิดร้านเสริมสวยด้วยกันกับหลิวถวนหยวน แต่หลิวถวนหยวนยุ่งมาตลอด จึงไม่ได้ไปดูแลเรื่องนี้

“ธุรกิจของเธอนี่ดูเหมือนจะใหญ่โตขึ้นเรื่อย ๆ นะ คงไม่สนใจร้านเล็ก ๆ ของฉันแล้วสินะ!” หนิวเสี่ยวลี่พูดด้วยน้ำเสียงเสียดสีเล็กน้อย หลิวถวนหยวนรีบขอโทษ “ช่วงนี้มีงานเยอะ เปิดร้านใหม่หลายร้าน จริง ๆ แล้วยุ่งจนทำไม่ทันน่ะ”

“งั้นแบบนี้นะ ถ้าคุณไปที่ร้านของฉันไม่ได้ ฉันเข้าใจ แต่คุณช่วยแต่งหน้าให้เจ้าสาวคนหนึ่งได้ไหม? นี่เป็นสิ่งที่ฉันรับปากไว้ก่อนหน้านี้ รับเงินมาแล้วด้วย หนึ่งร้อยหยวน ฉันเอาแค่สามสิบ เจ็ดสิบให้คุณ พรุ่งนี้คุณช่วยแต่งหน้าทำผมให้เจ้าสาว ว่าไง?” หนิวเสี่ยวลี่พูด

“พรุ่งนี้เหรอ?” หลิวถวนหยวนงงไปชั่วขณะ เร่งด่วนขนาดนี้เลยเหรอ?

“เร่งด่วนมากน่ะ!” หนิวเสี่ยวลี่รีบพูด “คุณหลิว เห็นแก่หน้าพี่หัวช่วยฉันหน่อยนะ ได้ไหม?”

หลิวถวนหยวนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เจ็ดสิบหยวนก็ไม่ใช่เงินน้อย ๆ แต่ตอนนี้เธอมีเรื่องต้องจัดการมากมาย…

“งั้นเอาอย่างนี้ แปดสิบหยวน ฉันให้คุณแปดสิบหยวน!” หนิวเสี่ยวลี่พูด “ต่อไปถ้าฉันรับงานมา จะแบ่งให้คุณแปด ฉันสอง ตกลงไหม? ”

หนิวเสี่ยวลี่รีบพูดอย่างร้อนรน “จริง ๆ นะ มันเป็นเรื่องชีวิตและความตายเลย!”

หลิวถวนหยวนเห็นเธอร้อนใจขนาดนั้น จึงบอกว่า “ได้ คุณให้ที่อยู่ฉันสักที่ พรุ่งนี้ฉันจะไปตรงนั้นเลย”

หนิวเสี่ยวลี่พอได้ยินก็รีบบอกที่อยู่ทันที

วันรุ่งขึ้น หลิวถวนหยวนออกเดินทางไปบ้านเจ้าสาวตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่าง

หลิวถวนหยวนเข้าไปในบ้านและได้เห็นเจ้าสาว

ใบหน้าของเจ้าสาวถือว่าประณีตงดงามพอสมควร แต่มีปัญหาที่ยุ่งยากอย่างมาก นั่นคือมีปานรูปดอกบ๊วยอยู่บนหน้าผาก ซึ่งดูน่าเกลียดมาก

น่าแปลกใจไม่น้อยที่ต้องจ่ายเงินถึงหนึ่งร้อยหยวนเพื่อแต่งหน้า! “ทำไมเธอมาอีกแล้ว?”

เจ้าสาวคนนั้นเห็นหนิวเสี่ยวลี่ ก็ไม่พอใจอย่างมาก จึงสั่งให้คนไล่หนิวเสี่ยวลี่ออกไป แถมยังบอกว่าหนิวเสี่ยวลี่เป็นคนหลอกลวง และเรียกร้องให้หนิวเสี่ยวลี่คืนเงิน

“ครั้งนี้ฉันไม่ได้โกหกคุณจริง ๆ ฉันได้เชิญผู้เชี่ยวชาญด้านการแต่งหน้าตัวจริงมาแล้ว นี่คือผู้เชี่ยวชาญที่แต่งหน้าให้กับนิวนิว ถ้าไม่เชื่อคุณสามารถออกไปสอบถามได้!” หนิวเสี่ยวลี่รีบพูดขึ้น

นิวนิวก็คือน้องสาวของพี่หัว เจ้าสาวในวันนั้น

หลิวถวนหยวนได้ยินคำพูดนี้ ก็เข้าใจทันทีว่าทำไมถึงรีบร้อนขนาดนี้ หนิวเสี่ยวลี่คนนี้แน่นอนว่าต้องการขโมยวิชา แล้วก็รับงานนี้มา ใครจะรู้ว่าปานแดงบนใบหน้าของผู้หญิงคนนี้จัดการยาก เธอแก้ปัญหาไม่ได้ จึงสูญเสียความไว้วางใจจากลูกค้า

หลิวถวนหยวนมองหนิวเสี่ยวลี่ด้วยสายตาเดียว บนใบหน้าของหนิวเสี่ยวลี่เต็มไปด้วยความอึดอัด

“คุณเป็นคนแต่งหน้าให้นิวนิวจริง ๆ เหรอคะ?” เจ้าสาวถาม

หลิวถวนหยวนพยักหน้า “ใช่ค่ะ”

“แล้วคุณคิดว่าปานบนใบหน้าของฉันจะสามารถปกปิดได้ไหม?” เจ้าสาวถามอย่างร้อนรน

หลิวถวนหยวนยิ้มแล้วพูดว่า “ไม่จำเป็นต้องแข่งขันกับฤดูใบไม้ผลิอย่างทุกข์ทรมาน ปล่อยให้ดอกไม้อื่นอิจฉาไป แม้จะร่วงโรยกลายเป็นโคลนและถูกบดเป็นผงฝุ่น แต่กลิ่นหอมยังคงอยู่เช่นเดิม คุณเจ้าสาว ปานของคุณเป็นรูปดอกเหมยนะ สมัยโบราณยังมีคนตั้งใจติดลายดอกเหมยบนหน้าผากเลย เพื่อสื่อถึงความบริสุทธิ์สูงส่งของดอกเหมย ปานดอกเหมยของคุณเป็นธรรมชาติ แค่แต่งเสริมนิดหน่อยก็จะดูสวยสมจริงมาก ทำไมต้องปกปิดด้วยล่ะคะ”

เจ้าสาวชะงักไปครู่หนึ่ง เธอเกิดมาในครอบครัวที่ดี พ่อแม่เป็นขุนนางชั้นสูง ตั้งแต่เด็กเธอไม่เคยขาดเสื้อผ้าอาภรณ์งามหรืออาหารการกินที่ดี แต่ปานนี้กลับเป็นปมในใจของเธอปัจจุบันเธอกำลังจะแต่งงาน เธอได้ยินมาว่าเพื่อนสนิทคนหนึ่งชื่อนิวนิวได้ใช้บริการช่างแต่งหน้าคนหนึ่ง ทำให้เธอกลายเป็นคนที่สวยที่สุดในงานแต่งงาน เธอรู้สึกอิจฉามาก เธอแค่หวังว่าจะปกปิดปานแดงนี้ได้ เพื่อเป็นคนปกติ แต่ไม่คิดว่าหลังจากที่หลิวถวนหยวนอธิบาย เธอกลับรู้สึกว่าปานแดงนี้มีเรื่องราวและความหมายบางอย่าง เมื่อมองดูอีกครั้งก็ไม่รู้สึกเกลียดมันมากนัก

“จะแต่งยังไงดีล่ะคะ?” เจ้าสาวถาม

หลิวถวนหยวนยิ้มแล้วพูดว่า “งั้นคุณก็ยอมให้ฉันแต่งหน้าให้แล้วสินะ!”

เจ้าสาวรีบพยักหน้า “ยอม แน่นอนว่ายอม!”

หลิวถวนหยวนพยักหน้า หยิบแป้งแก้มออกมา แล้วกลับวาดให้ปานแดงนั้นชัดเจนยิ่งขึ้น ยังวาดเกสรดอกไม้ออกมาด้วยเจ้าสาวมองดู มันดูสวยงามเหมือนกับลวดลายดอกไม้ที่สตรีในสมัยโบราณติดบนใบหน้าจริง ๆ

“นี่เป็นเพียงผลลัพธ์เบื้องต้นเท่านั้น เชื่อฉันสิ ให้เวลาฉันสิบห้านาที ฉันรับรองว่าคุณจะกลายเป็นนางฟ้าบนสวรรค์!” หลิวถวนหยวนกล่าว

เจ้าสาวรีบพยักหน้าทันที “งั้นฉันจะเชื่อคุณสักครั้ง แต่ฉันขอพูดตรง ๆ นะ ถ้าคุณแต่งหน้าไม่ดี ฉันจะให้คุณชดใช้ค่าเสียหาย อย่างน้อยต้องห้าร้อยหยวน!”

หลิวถวนหยวนพยักหน้า “ตกลง ฉันสัญญา!”

………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………

RK3C50FU

เจอโค๊ดแล้วอย่าเพิ่งเมินเฉย โค๊ดนี้สามารถนำมากรอกเพื่อรับเหรียญได้ที่เว็บไซต์ Enjoybook

ไปที่โปรไฟล์ >> รหัสแลกรับ >> ใส่โค๊ดที่ได้ (ตัวพิมพ์ใหญ่)

ลุ้นรับเหรียญสูงสุด 100 เหรียญ ตั้งแต่วันนี้ – 30 ตุลาคม

ด่วน! ใครใช้โค๊ดก่อน ได้เหรียญก่อนนะ