เกิดใหม่ยุค 80: มีสามีคลั่งรักและลูกแฝดสามก็ไม่ได้แย่นะ! - บทที่ 208 คู่ที่สวรรค์สร้างมา

บทที่ 208 คู่ที่สวรรค์สร้างมา

หลิวถวนหยวนเดินตามเสี่ยวหยางไปที่หน้าร้านบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป

พี่ผางเข้ามาขวางหน้าหลิวถวนหยวน “น้องถวนหยวน สามคนนั้นไม่ยอมพูดอะไรเลย เธออย่าเพิ่งเข้าไปเลยนะ ฉันกับพี่เฉินจะรับมือไว้ก่อน เธอรีบกลับไปเรียกรองผู้บัญชาการเว่ยมาเร็ว!”

หลิวถวนหยวนยิ้มพลางส่ายหน้า “ไม่เป็นไรหรอก กลางวันแสก ๆ คนเยอะแยะขนาดนี้ มีอะไรก็แค่แก้ปัญหากันไป เขาจะทำอะไรฉันได้ยังไงกัน?”

พี่ผางยังจะพูดอะไรอีก หลิวถวนหยวนก็ปลอบเธอเบา ๆ แล้วเดินเข้าไปถามว่า “พวกคุณตามหาฉันเหรอคะ?”

ชายทั้งสามคนนั้นรูปร่างใหญ่โต หน้าตาดุดัน พอเห็นหลิวถวนหยวนก็ถามทันที “เธอคือหลิวถวนหยวนใช่ไหม?”

หลิวถวนหยวนพยักหน้า มองสำรวจทั้งสามคนแล้วถามว่า “พวกคุณคือ…”

“บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปนี้คุณเป็นคนขายใช่ไหม?” หนึ่งในนั้นหยิบบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปขึ้นมาถาม

หลิวถวนหยวนรับบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปมา ตรวจสอบอย่างละเอียดแล้วพยักหน้า ตอบอย่างใจเย็น “ใช่ค่ะ มีปัญหาอะไรหรือเปล่าคะ?”

“ไม่มีปัญหาอะไรครับ ไม่มีปัญหา พวกเรามาจากอำเภอข้าง ๆ ได้ยินว่าบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปของคุณขายดี ก็เลยอยากมาถามว่าจะซื้อกลับไปขายบ้างได้ไหม?” หนึ่งในนั้นก้าวออกมาพูด

ทุกคนได้ยินแล้วก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ “นึกว่าเรื่องอะไร ที่แท้ก็เรื่องนี้นี่เอง คุณบอกว่าจะซื้อของก็ซื้อสิ ผู้ชายสามคนทำเหมือนจะมารบกันอย่างนั้นแหละ!”สามชายร่างใหญ่นั้นได้ยินดังนั้น จึงรีบกล่าวว่า “ขอโทษครับ หน้าตาดุดันไปหน่อย ช่วยไม่ได้นะครับ”

เสี่ยวหยางและคนอื่น ๆ จึงได้ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

พี่ผางค่อย ๆ วางไม้นวดแป้งที่กำอยู่ในมือลง แล้วอดบ่นไม่ได้ว่า “แล้วทำไมไม่พูดอะไรสักคำ ตกใจแทบตาย!”

หลิวถวนหยวนก็พูดว่า “ใช่แล้ว พวกคุณบอกว่าจะมารับของ ก็บอกกับฉันที่เป็นผู้จัดการโดยตรงก็พอ ทำไมถึงไม่พูดอะไรเลยล่ะ?”

ชายร่างใหญ่คนหนึ่งในกลุ่มพูดว่า “พวกเราก็แค่กลัวว่าจะรับของผิด คนเขาบอกว่าต้องเป็นของของคุณหลิวถวนหยวนเท่านั้นถึงจะเป็นของแท้!”หลิวถวนหยวนถามว่า “ยังมีของปลอมด้วยเหรอคะ?”

“มีสิ คุณไม่รู้หรอก เมื่อเร็ว ๆ นี้มีบะหมี่ชนิดหนึ่งเรียกว่าบะหมี่เนื้อวัวเหลือง คุณมีบะหมี่เนื้อวัวตุ๋นและบะหมี่เนื้อวัวรสเผ็ดใช่ไหม พวกเขาทำบะหมี่เนื้อวัวเหลืองตุ๋นและบะหมี่เนื้อวัวเหลืองรสเผ็ด บรรจุภัณฑ์ดูคล้ายกัน แต่รสชาติแตกต่างกันมาก พวกเรามาที่นี่เพราะจำบะหมี่ของคุณได้แน่นอน ดังนั้นต้องเห็นตัวคุณถึงจะพูดได้ กลัวว่าจะถูกหลอกน่ะ” ชายคนนั้นพูด

หลิวถวนหยวนอดส่ายหัวไม่ได้ ทั้งสามคนนี้ดูหยาบกร้าน แต่จิตใจละเอียดอ่อน จึงถามว่า “เรียกชื่ออะไรกันล่ะ?”

“ผมชื่อจ้าวเป่ากั๋ว นี่คือน้องชายคนที่สองของผม จ้าวเจียเห่า และน้องคนที่สาม จ้าวจงหัว” จ้าวเป่ากั๋วตอบ

หลิวถวนหยวนได้ยินชื่อของพี่น้องทั้งสามคนนี้ก็คิดว่า อืม เจ๋งดี ดูแล้วพ่อแม่คงรักชาติแน่ ๆ

“พวกคุณเข้าบ้านมาเถอะ พวกเราคุยกันหน่อย! ” หลิวถวนหยวนเชิญทั้งสามคนเข้าไปในร้าน

ทั้งสามคนรีบตอบรับทันที

ผู้คนที่มามุงดูเห็นว่าไม่ใช่คนมาหาเรื่อง ก็รู้สึกผิดหวังเล็กน้อย คราวนี้ไม่มีเรื่องสนุกให้ดูแล้ว!

หลิวถวนหยวนฟังคำแนะนำตัวของทั้งสามคนในบ้าน

ทั้งสามคนนี้เปิดร้านขายของชำในเมืองอำเภอข้าง ๆ ได้ยินคนพูดถึงบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปชนิดนี้ ก็เกิดความคิดอยากจะขายบ้าง “พวกคุณขายได้ แต่ฉันอยากขยายไปอีกหลายอำเภอ”

หลิวถวนหยวนกล่าว ตอนนี้เธอขาดคนช่วย แม้สามพี่น้องนี้จะดูดุร้ายและโง่เขลา แต่จากการพูดคุย พวกเขากลับเป็นคนซื่อสัตย์ ดังนั้นหลิวถวนหยวนจึงอยากใช้งานพวกเขา เธอบอกให้แต่ละคนรับผิดชอบหนึ่งอำเภอหรือเขต โดยเธอจะให้ราคาที่ดีที่สุด และพวกเขายังสามารถเพิ่มราคาขึ้นเล็กน้อยเพื่อขายส่งให้คนอื่น ทำให้เกิดเป็นห่วงโซ่อุตสาหกรรม

เมื่อได้ยินเช่นนั้น จ้าวเป่ากั๋วก็อดไม่ได้ที่จะคำนวณบัญชี ราคาทุนของบะหมี่นี้คือสี่เหมา กำไรหนึ่งเหมาต่อซอง ตอนนี้ร้านบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปของหลิวถวนหยวนขายได้พันซองต่อวัน ถ้าพวกเขาทำได้เช่นกัน ก็จะได้กำไรวันละหนึ่งร้อยหยวน ซึ่งไม่ใช่จำนวนเล็กน้อย แม้จะขายไม่ถึงพันซอง แค่ร้อยซองก็ได้สิบหยวนแล้ว บวกกับจำนวนที่ขายส่งให้คนอื่น ก็เป็นเงินไม่น้อยต่อวัน

ทั้งสามคนรีบตกลงทันที และยังลงนามในสัญญากับหลิวถวนหยวนอีกด้วย

“การทำสัญญานี้เพื่อป้องกันไม่ให้พวกคุณขายสินค้าข้ามเขต คุณต้องขายตามราคาที่ฉันกำหนดเท่านั้น ถ้าพบว่ามีการขายข้ามเขตหรือลดราคาตามใจชอบ ฉันจะไม่ส่งสินค้าให้พวกคุณอีก!” หลิวถวนหยวนกล่าว

ทั้งสามคนรีบตอบรับทันที

“วันนี้ฉันจะให้สินค้าพวกคุณไปก่อนเล็กน้อย พวกคุณกลับไปลองดูช่องทางการขาย นอกจากนี้ให้รีบเตรียมหน้าร้านให้พร้อม เมื่อถึงเวลาฉันจะไปดูด้วยตัวเอง และจะส่งสินค้าไปให้พวกคุณด้วย!” หลิวถวนหยวนทิ้งเบอร์โทรศัพท์ไว้ให้พวกเขาโทรหาถ้ามีธุระ และนัดหมายว่าจะไปดูร้านและส่งสินค้าในอีกไม่กี่วันนี้

หลังจากวุ่นวายมาครึ่งวัน เรื่องนี้ก็จบลงเสียที หลิวถวนหยวนจึงออกไปกินข้าว พอเงยหน้าขึ้นก็เห็นรถของโจวหยางหลินเพิ่งจะขับออกไป

หลิวถวนหยวนชะงักไปครู่หนึ่ง นึกสงสัยว่าโจวหยางหลินรอเธออยู่ตลอดเวลาเหรอ รอจนกระทั่งสามคนนั้นเซ็นสัญญาเสร็จและแน่ใจว่าไม่มีปัญหาแล้วถึงได้จากไป? “พี่สะใภ้!”

ตอนนี้ หวังอ้ายหลิงหน้าแดงด้วยความอายเข้ามาหา “พี่สะใภ้ คุณโจวคนนั้นเป็นเพื่อนของพี่สะใภ้เหรอคะ?”

หลิวถวนหยวนตอบรับเบา ๆ

“เขามีแฟนแล้วหรือยังคะ?” หวังอ้ายหลิงถาม

หลิวถวนหยวนส่ายหัว มองหวังอ้ายหลิงแวบหนึ่ง “ทำไมเหรอ?”

“ฉันชอบเขาน่ะค่ะ พี่สะใภ้ช่วยแนะนำฉันให้เขารู้จักหน่อยได้ไหมคะ?” หวังอ้ายหลิงพูดตรง ๆ อย่างเปิดเผย หลิวถวนหยวนชะงักไปครู่หนึ่ง “บ้านของเขาไม่ได้อยู่แถวนี้ แต่อยู่ในเมืองหลวง กลัวว่า…”

“ไม่เป็นไรหรอก ต่อไปฉันสามารถตามเขาไปที่เมืองหลวงได้ พอถึงตอนนั้นฉันจะไปเปิดโรงงานเสื้อผ้าที่นั่น!” หวังอ้ายหลิงกล่าว

หลิวถวนหยวนอดชื่นชมไม่ได้ เก่งนี่ พวกที่ตามเธอมานี่ล้วนมีความสามารถทั้งนั้น ตอนนี้ถึงกับวางแผนจะเปิดโรงงานเสื้อผ้าเองแล้ว!

หวังอ้ายหลิงพูดอย่างมั่นใจเต็มที่ “ฉันมีเทคนิค คุณโจวคนนี้มีเงิน พวกเราสองคนเป็นคู่ที่เหมาะสมกันมาก!”

หลิวถวนหยวนยิ้มอย่างจนใจพลางกล่าวว่า “เธอแน่ใจเหรอว่าเขาจะชอบเธอ?”

หวังอ้ายหลิงยิ้มอย่างเขินอาย “ก็ต้องลองดูสักหน่อยสิ บางทีอาจจะชอบก็ได้นะ!”

หลิวถวนหยวนจำต้องพยักหน้า ตกลงที่จะถามให้หวังอ้ายหลิง

หวังอ้ายหลิงตื่นเต้นมาก รีบคว้าแขนของหลิวถวนหยวนทันทีแล้วพูดว่า “ถ้าอย่างนั้นก็ขอบคุณพี่สะใภ้มากนะ ถึงเวลานั้นฉันจะเชือดเนื้อตัวเองซื้อรองเท้าให้พี่สะใภ้ เพื่อขอบคุณแม่สื่อ!”

หลิวถวนหยวนยิ้มพลางพยักหน้า

หลังจากวุ่นวายมาทั้งวัน หลิวถวนหยวนจึงพาหลิงเซียวกับพี่สะใภ้หลินกลับบ้านเว่ยหนานหลินอยู่บ้านดูแลเด็กสองคน เด็กทั้งสองเห็นว่าหลิงเซียวไม่อยู่บ้านก็เลยทำตัวเหลวไหล ไม่ยอมอยู่นิ่ง ๆ บนเตียงเด็ก เดี๋ยวก็ถีบตัวเอียงไปที่ขอบเตียง ลูกคนเล็กเกือบจะตกลงมา ทำให้เว่ยหนานหลินตกใจจนต้องเฝ้าอยู่ในห้องทั้งบ่าย ไม่ได้ไปไหนเลย

หลิวถวนหยวนฟังคำพูดของเว่ยหนานหลินแล้วก็ปรึกษากับเธอว่า “ตอนนี้เด็ก ๆ โตขึ้นแล้ว กำลังซนมากขึ้น อีกอย่างพี่สะใภ้หลินจะต้องไปทำงานหลังจากปิดเทอมฤดูร้อน พวกเราต้องวางแผนระยะยาวหาพี่เลี้ยงเด็กสักคน ถ้าคนเดียวไม่พอก็ต้องหาสองคน”

เว่ยหนานหลินถามว่า “พ่อแม่ของผมได้ไหม? พวกเขายินดีที่จะมาดูแลเด็ก ๆ นะ”

หลิวถวนหยวนส่ายหัว “พ่อแม่นายอายุมากแล้ว ดูแลเด็กสามคนนี้ไม่ไหวหรอก ฉันคิดว่าเราน่าจะถามดูว่ามีพี่สะใภ้คนไหนยินดีดูแลเด็ก ๆ บ้างไหม”

เว่ยหนานหลินดวงตาวาววับขึ้นมา ดูเหมือนว่าหลิวถวนหยวนยังคงไม่อยากให้เด็ก ๆ ใกล้ชิดกับปู่ย่าตายายมากนัก

………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………

EEV8G310

เจอโค๊ดแล้วอย่าเพิ่งเมินเฉย โค๊ดนี้สามารถนำมากรอกเพื่อรับเหรียญได้ที่เว็บไซต์ Enjoybook

ไปที่โปรไฟล์ >> รหัสแลกรับ >> ใส่โค๊ดที่ได้ (ตัวพิมพ์ใหญ่)

ลุ้นรับเหรียญสูงสุด 100 เหรียญ ตั้งแต่วันนี้ – 30 ตุลาคม

ด่วน! ใครใช้โค๊ดก่อน ได้เหรียญก่อนนะ