เกิดใหม่ยุค 80: มีสามีคลั่งรักและลูกแฝดสามก็ไม่ได้แย่นะ! - บทที่ 211 คนที่มีแผลเป็นบนใบหน้า

บทที่ 211 คนที่มีแผลเป็นบนใบหน้า

วันรุ่งขึ้น เว่ยหนานหลินไม่ได้ไปที่กองทัพ แต่ขี่รถไปในเมืองพร้อมกับหลิวถวนหยวน

ตลอดทั้งวันในเมือง เว่ยหนานหลินระมัดระวังอย่างมาก เดินลาดตระเวนไปทั่ว แต่ก็ไม่พบสิ่งผิดปกติใด ๆ

พอถึงตอนเย็น เว่ยหนานหลินกลับบ้านพร้อมกับหลิวถวนหยวน ครั้งนี้ระหว่างทาง หลิวถวนหยวนมั่นใจว่าไม่มีคนนั้นตามมาอีกแล้ว

หลังจากทำแบบนี้อยู่สองวัน ในวันนี้ เว่ยหนานหลินจำเป็นต้องไปที่กองทัพ

“นายไปเถอะ!” หลิวถวนหยวนพูด “ฉันไม่มีอะไรตรงนี้ อย่าทำให้งานสำคัญของนายล่าช้าเลย”

“ผมจะไปส่งคุณที่ร้านสะดวกซื้อก่อนแล้วค่อยว่ากัน ยังมีเวลาอยู่!” เว่ยหนานหลินยืนกรานที่จะไปส่งหลิวถวนหยวนที่ร้านสะดวกซื้อ พอไปถึงร้านแล้วก็จากไป ไม่นานตำรวจหูก็มาถึง

“คุณตำรวจหู มีอะไรถึงได้มาที่นี่?” หลิวถวนหยวนรินน้ำให้ตำรวจหูหนึ่งแก้ว

“สามีของเธอบอกว่ามีคนแอบตามเธอน่ะ พอดีวันนี้ฉันไม่มีคดี เลยมาเฝ้าดูคุณหน่อย ดูว่ามีอะไรผิดปกติไหม” วันนี้ตำรวจหูแต่งตัวลำลอง นั่งอยู่ท่ามกลางคนที่มากินอาหารเช้า มองไปรอบ ๆ ซ่อนตัวอยู่

หลิวถวนหยวนรู้สึกซาบซึ้งใจ เว่ยหนานหลินช่างใส่ใจในรายละเอียดจริง ๆ ตลอดช่วงเช้าไม่มีอะไรเกิดขึ้น จนกระทั่งถึงเวลาเที่ยง หลิวถวนหยวนเห็นเงาร่างผอมสูงในกลุ่มคนที่กำลังรับประทานอาหาร เธอไม่แน่ใจว่าตัวเองความรู้สึกไวเกินไปหรือเปล่า แต่หลิวถวนหยวนรู้สึกว่ามันดูคล้ายคลึงกับใครบางคน

หลิวถวนหยวนอาศัยจังหวะที่กำลังส่งปาท่องโก๋ให้ตำรวจหู ยืนอยู่ข้าง ๆ ตำรวจหูและกระซิบเบา ๆ ว่า “คุณดูทางทิศ 9 นาฬิกาของคุณสิ คนนั้นน่ะ ดูคล้ายคนที่ติดตามฉันมา!”

ตำรวจหูเงยหน้าขึ้นมองคนคนนั้นแวบหนึ่ง ทันทีที่คนคนนั้นเห็นสายตาของตำรวจหู เขาก็วิ่งหนีทันที

ตำรวจหูตะโกนเรียกหนึ่งครั้ง ที่แท้หูฉางโจวก็ซ่อนตัวอยู่ไม่ไกลนัก เขาก้าวเข้าไปข้างหน้า ยื่นเท้าออกไป และทำให้คนคนนั้นล้มลงบนพื้นในทันที

ชายคนนั้นล้มลงบนพื้น เหรียญและเนื้อย่างกลิ้งออกมาจากกระเป๋าของเขา “ฉันไม่กล้าแล้ว ไม่กล้าอีกต่อไปแล้ว!” คนนั้นรีบวิงวอนขอความเมตตา

หลิวถวนหยวนก้าวเข้าไปข้างหน้า มองดูคนนั้นอย่างละเอียด แล้วรู้สึกว่าดูไม่ค่อยเหมือน

“จับตัวกลับไปสอบสวน!” ตำรวจหูสั่งการหูฉางโจว

หูฉางโจวรีบตอบรับ

“เรียบร้อยแล้ว ตอนนี้จับคนร้ายได้แล้ว เธอก็สบายใจได้ ฉันจะกลับไปสอบสวนก่อน ถ้ามีข่าวอะไรจะบอกเธอ” คุณตำรวจหูกล่าว

หลิวถวนหยวนพยักหน้า

ตำรวจหูเดินตามหลังหูฉางโจวออกไป

พี่ผางและคนอื่น ๆ ได้ยินว่าจับขโมยได้แล้ว จึงรีบเข้ามาสอบถาม “ไม่เป็นไรหรอก แค่ขโมยเท่านั้นเอง!” หลิวถวนหยวนรีบพูดขึ้นด้วยความกลัวว่าพี่สะใภ้จะเป็นกังวล

พี่ผางและคนอื่น ๆ ต่อว่าขโมยอยู่พักใหญ่ แล้วก็รีบไปทำธุระของตัวเอง

ตอนเย็น ตำรวจหูมาถึงด้วยสีหน้าที่ดูไม่ค่อยดีนัก

“เกิดอะไรขึ้นเหรอ? สอบสวนอะไรมาได้บ้างไหม?” หลิวถวนหยวนถาม

“เขายอมรับแค่ว่าขโมยเงินและขนมปังไส้เนื้อ เขายังมีน้องสาวอีกคน พวกเขาหิวโซจนหมดหนทาง เลยตัดสินใจมาขโมยของในร้านของคุณ ส่วนเรื่องทุบกระจกรถและการติดตามคุณ เขายังไม่ยอมรับ ต่อมาฉันให้หูฉางโจวไปดูที่บ้านของเขา ก็พบว่าจริง ๆ แล้วมีน้องสาวอีกคน ทั้งขาหักและตกงาน ตัวเขาเองก็ไม่มีงานประจำ เลยเกิดความคิดชั่วร้าย ตอนนี้ถูกขังไปแล้วละ”

ตำรวจหูพูด “แต่เขาให้ข้อมูลมาอย่างหนึ่ง บอกว่าเมื่อไม่กี่วันก่อนตอนที่เขามาสำรวจ เขาเห็นคนผอมสูงรูปร่างคล้าย ๆ กับเขากำลังเดินวนเวียนอยู่แถวนี้ คนผอมสูงคนนั้นมีแผลเป็นบนใบหน้า ดูน่ากลัวมาก ฉันคิดว่าเขาไม่ได้โกหก ช่วงนี้เธอยังต้องระวังตัวนะ”

“คุณบอกว่าคนนั้นมีแผลเป็นบนใบหน้าเหรอ?” เสียงของเว่ยหนานหลินดังขึ้นอย่างกะทันหัน

หลิวถวนหยวนเงยหน้าขึ้นมอง ก็เห็นเว่ยหนานหลินกำลังจูงจักรยานเข้ามาใกล้

“ไม่ใช่ว่าตกลงกันแล้วว่าฉันจะกลับเองหรอกเหรอ ทำไมมาอีกล่ะ?” หลิวถวนหยวนก้าวเข้าไปถาม

“ผมเป็นห่วงน่ะ!” เว่ยหนานหลินถาม “จับคนได้แล้วเหรอ? มีแผลเป็นบนใบหน้าจริงเหรอ?”

“ไม่ใช่!” หลิวถวนหยวนอธิบายให้เว่ยหนานหลินฟัง

เว่ยหนานหลินขมวดคิ้ว เขาดูเหมือนจะนึกถึงใครบางคนขึ้นมา แต่มันเป็นไปไม่ได้ คนคนนั้นตายในสนามรบไปแล้วเมื่อหนึ่งปีก่อน “นายรู้จักคนนั้นเหรอ?” ตำรวจหูถาม สมกับเป็นตำรวจเก่า เขาสังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงในท่าทีของเว่ยหนานหลินทันที

“ไม่รู้จักครับ!” เว่ยหนานหลินตอบ

“ยังไงพวกคุณก็ระวังตัวด้วยนะ!” ตำรวจหูกล่าว “ช่วงนี้ฉันจะมาตรวจตราแถวนี้บ่อย ๆ!”

หลิวถวนหยวนพยักหน้า

เว่ยหนานหลินมองหลิวถวนหยวนแวบหนึ่ง “ไปกันเถอะ!”

หลิวถวนหยวนขี่จักรยานตามหลังเว่ยหนานหลินกลับบ้าน

ก่อนนอน เว่ยหนานหลินถามหลิวถวนหยวนว่า “รถจะซ่อมเสร็จเมื่อไรล่ะ?”

“ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน โจวหยางหลินบอกว่าจะหารถคันใหม่ให้ฉัน แต่ช่วงนี้ก็ยังไม่มีความคืบหน้าอะไร พอชินกับการขับรถแล้ว ขี่จักรยานมันไม่ถนัดเลย แถมพรุ่งนี้ยังนัดกับพี่น้องตระกูลจ้าวไว้ว่าจะไปส่งของ ตอนนี้ก็ส่งไม่ได้แล้วด้วย”

เว่ยหนานหลินพูดเสียงเบาว่า “นอนก่อนเถอะ พรุ่งนี้ค่อยว่ากัน”

วันรุ่งขึ้น เมื่อหลิวถวนหยวนออกมานอกบ้าน ก็เห็นรถหงฉีจอดอยู่ในลานบ้าน ดูคุ้นตาอยู่บ้าง หลิวถวนหยวนเดินเข้าไปข้างหน้า ในรถยังมีคนขับรถประจำอยู่อีกคนหนึ่ง

“สวัสดีครับคุณหลิว ผมชื่อเฉินหลิว เป็นคนขับรถให้กับท่านผู้บัญชาการเว่ย ท่านผู้บัญชาการเว่ยบอกว่าช่วงนี้คุณมีธุระบางอย่าง จึงให้ผมมารับส่งคุณครับ” เฉินหลิวกล่าว

หลิวถวนหยวนไม่คิดว่าเว่ยหนานหลินจะส่งคนขับรถของคุณพ่อคุณแม่เว่ยมาด้วย

“ไม่ต้องลำบากคุณหรอกค่ะ ฉันเองก็สามารถ…”

หลิวถวนหยวนรีบพูดขึ้น”นี่เป็นคำสั่งของผู้บังคับบัญชา คุณไม่ควรปฏิเสธนะ!” เฉินหลิวเปิดประตูรถให้หลิวถวนหยวนนั่งเข้าไปในรถ

หลิวถวนหยวนเงยหน้าขึ้นมองเว่ยหนานหลินที่กำลังซักผ้าอ้อมอยู่ เว่ยหนานหลินโบกมือ เป็นสัญญาณให้เธอรีบไป

หลิวถวนหยวนรู้สึกอบอุ่นในใจ จึงจำต้องขึ้นรถไปก่อน

เฉินหลิวขับรถพาหลิวถวนหยวนไปที่บ้านก่อน แล้วจึงพาต้าเฉียงไปที่สถานีรถโดยสารที่สถานีรถโดยสาร ต้าเฉียงได้รับเครื่องบันทึกเสียงและขนของลงไปที่บ้าน

ช่วงบ่าย ต้าเฉียงต้องกลับไปพร้อมกับรถบรรทุกขนาดใหญ่ หลิวถวนหยวนจึงมีเวลาว่าง เธอบรรทุกบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปเต็มคันรถไปส่งให้พี่น้องสามคนตระกูลจ้าวในสามอำเภอ รถคันนี้วิ่งทั้งวันเลยทีเดียว

ตอนเย็นเมื่อกลับถึงบ้าน หลิวถวนหยวนให้ซองอั่งเปาสิบหยวนแก่เฉินหลิว แต่เฉินหลิวไม่ยอมรับไม่ว่าจะพูดอย่างไร บอกว่านี่เป็นคำสั่งของผู้บังคับบัญชา เขาแค่ทำตามหน้าที่เท่านั้น

เฉินหลิวขับรถออกไป หลิวถวนหยวนกลับเข้าบ้าน ก็เห็นว่าเว่ยหนานหลินได้ทำอาหารเสร็จเรียบร้อยแล้ว

“วันนี้ราบรื่นดีไหม?” เว่ยหนานหลินถาม

“วันนี้ขอบคุณรถที่นายยืมมาให้มากเลย ไม่งั้นคงจะลำบากจริง ๆ!”

หลิวถวนหยวนพูด “ร้านของพี่น้องสามคนตระกูลจ้าวอยู่ไม่ใกล้เลย ถ้าปั่นจักรยานไปกลับต้องใช้เวลาอย่างน้อยสองชั่วโมง บ่ายนี้ฉันวิ่งไปที่เดียวก็เหนื่อยแทบขาดใจแล้ว อย่าพูดถึงสามที่เลย!”

“ผมบอกพ่อแม่แล้วว่า ช่วงนี้ไม่ปลอดภัย เธอใช้รถคันนี้ไปก่อน พวกเราค่อยหาวิธีหารถมาขับกันอีกคัน” เว่ยหนานหลินพูด

“นี่มันรถยนต์นะ ไม่ใช่จักรยาน จะหามาง่าย ๆ ได้ยังไง!” หลิวถวนหยวนพูด

รถยนต์คันเล็กนี้ ทั้งอำเภอก็มีไม่กี่คันหรอก

“ต้องมีวิธีสักอย่างแน่นอน!”

เว่ยหนานหลินพูด “ไม่เป็นไร วันนี้เป็นสถานการณ์พิเศษ เวลาอื่น ๆ ผมขี่จักรยานก็สามารถจัดการได้!”

หลิวถวนหยวนมองไปทางเว่ยหนานหลิน ในใจยังรู้สึกขอบคุณ อย่างน้อยเว่ยหนานหลินก็คอยช่วยเหลือเธอแก้ปัญหามาตลอด

………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………

T06SD7U2

เจอโค๊ดแล้วอย่าเพิ่งเมินเฉย โค๊ดนี้สามารถนำมากรอกเพื่อรับเหรียญได้ที่เว็บไซต์ Enjoybook

ไปที่โปรไฟล์ >> รหัสแลกรับ >> ใส่โค๊ดที่ได้ (ตัวพิมพ์ใหญ่)

ลุ้นรับเหรียญสูงสุด 100 เหรียญ ตั้งแต่วันนี้ – 30 ตุลาคม

ด่วน! ใครใช้โค๊ดก่อน ได้เหรียญก่อนนะ