เกิดใหม่ยุค 80: มีสามีคลั่งรักและลูกแฝดสามก็ไม่ได้แย่นะ! - บทที่ 216 ที่ดินที่ดีที่สุด

บทที่ 216 ที่ดินที่ดีที่สุด

“เมื่อทุกคนไม่มีข้อคัดค้านอะไรแล้ว ก็ให้เริ่มแบ่งที่ดินกันได้!” ผู้ใหญ่บ้านหลิวกระแอมเล็กน้อยแล้วพูด

“ผู้ใหญ่หลิวจำเป็นต้องแบ่งที่ดินจริง ๆ เหรอครับ? แต่ละครอบครัวมีจำนวนผู้ใหญ่และเด็กไม่เท่ากัน จะแบ่งตามครัวเรือนหรือตามหัวคนดีครับ?” ทันใดนั้นคำถามของทุกคนก็เปลี่ยนไป พวกเขาเริ่มถกเถียงกันอย่างวุ่นวาย

“ตอนนี้ประเทศของเรายึดถือธัญพืชเป็นหลัก เพื่อพัฒนาสังคมอย่างรอบด้าน ท่านผู้นำเหมาก็เคยกล่าวไว้ว่า สังคมนิยมของพวกเราไม่เคยมีมาก่อนและจะไม่มีอีกในอนาคต พวกเราต้องค่อย ๆ ปฏิบัติและแก้ไขปัญหา ต่อให้พวกคุณพูดจนฟ้าถล่มก็ไม่สามารถกินข้าวจากหม้อใบเดียวกันได้อีกต่อไป ไม่ว่าคุณจะทำงานมากหรือน้อยก็ไม่สามารถกินอิ่มเหมือนกันได้!” ผู้ใหญ่บ้านหลิวกล่าว

“แต่ที่ดินในหมู่บ้านของเรามีทั้งหมดหกแปลง มีทั้งที่ดีและที่แย่ บางแปลงปลูกข้าวสาลี บางแปลงปลูกผัก ถ้าแบ่งให้ชาวบ้านไป บางคนก็จะได้แต่ข้าวสาลี บางคนก็จะได้แต่ผัก แล้วจะทำยังไงล่ะ? คนที่ได้แต่ผักจะกินแต่ผักตลอดครึ่งปีได้เหรอ? อีกอย่างพวกเราช่วยกันปลูกทั้งหมด ทำไมถึงแบ่งไม่เท่ากันล่ะ?” มีคนตะโกนขึ้นมาดัง ๆ ผู้ใหญ่บ้านหลิวขมวดคิ้ว เขารู้ว่าการแบ่งที่ดินเป็นเรื่องยาก แต่ไม่คิดว่าจะยากขนาดนี้ ตามที่ได้ยินมา หน่วยผลิตในอำเภออื่น ๆ ล้วนใช้วิธีบังคับแบ่ง แต่คืนนั้นเองก็มีคนหลายคนไปก่อเรื่องที่บ้านเลขานุการใหญ่ บางคนถึงกับบอกว่าจะไปร้องเรียนที่ชุมชนด้วย!

ผู้ใหญ่บ้านหลิวตั้งใจจะรับฟังความคิดเห็นของทุกคน แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่า คนมาก ความเห็นก็มาก

“ใช่แล้ว! พวกเราทุกคนต่างก็ช่วยกันทำนา ทำไมถึงได้ส่วนแบ่งไม่เท่ากัน?” เสียงคัดค้านดังขึ้นเรื่อย ๆ

“ฉันมีความคิดหนึ่ง!” ในขณะที่ทุกคนกำลังถกเถียงกันอย่างเผ็ดร้อน หลิวถวนหยวนก็ก้าวออกมาพูด

ผู้ใหญ่บ้านหลิวมองไปที่หลิวถวนหยวนแล้วถามว่า “เธอมีความคิดอะไร?”

“เรื่องนี้เมื่อนำไปปฏิบัติจริงในหน่วยการผลิต มันไม่เหมือนกับนโยบายที่เขียนไว้บนกระดาษ วันนี้คุณก็เห็นแล้วว่าคนส่วนใหญ่ต้องการแบ่งที่ดินให้แต่ละครัวเรือน ไม่อยากกินข้าวหม้อใหญ่อีกต่อไป แต่ปัญหาสำคัญคือตอนนี้พืชผลที่ปลูกในที่ดินแต่ละแปลงไม่เหมือนกัน บางแปลงก็โตดี บางแปลงก็ไม่ค่อยดี การแบ่งที่ดินให้แต่ละครัวเรือนทันทีแบบนี้คงไม่สมเหตุสมผล ต้องใช้เวลาในการปรับตัว” หลิวถวนหยวนกล่าว

ผู้ใหญ่บ้านหลิวพยักหน้า “ใช่ นั่นแหละที่ฉันหมายถึง”

ตอนนี้มีคนพูดขึ้นมาว่า “ฉันว่าลูกสาวของครอบครัวหลิวพูดถูกนะ เธอเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัย เป็นคนเดียวในชุมชนที่เรียนสูง มองเห็นปัญหาได้ชัดเจนกว่าพวกเราที่อ่านหนังสือไม่ออกเยอะ!”

“ใช่แล้ว! แม้แต่นักเรียนคนหนึ่งยังมองเห็นปัญหา คุณเป็นผู้ใหญ่แล้ว คุณคิดว่าการแบ่งที่ดินให้แต่ละครัวเรือนทันทีจะทำได้จริงเหรอ?” ทุกคนเริ่มโวยวาย ผู้ใหญ่บ้านหลิวขมวดคิ้วแล้วถามหลิวถวนหยวนว่า “แล้วเธอว่าควรทำยังไงล่ะ?”

หลิวถวนหยวนตอบว่า “จริง ๆ แล้วเราสามารถทำเป็นขั้นตอนได้ ไม่จำเป็นต้องรีบร้อน ให้เวลาทุกคนได้ปรับตัวกันก่อน!”

ผู้ใหญ่บ้านหลิวแค่นเสียงอย่างเย็นชา “เธอหมายความว่า ปีนี้ไม่แบ่ง แล้วค่อยแบ่งปีหน้างั้นเหรอ? สถานการณ์ปีหน้าก็คงไม่ต่างจากปีนี้หรอกนะ?”

“ไม่ใช่ค่ะ ปีนี้เราแค่รวมผลผลิตและที่ดินไว้ด้วยกัน แล้วปีหน้าค่อยแบ่งที่ดินให้แต่ละคนอย่างเป็นทางการ!” หลิวถวนหยวนกล่าวไม่เพียงแต่ผู้ใหญ่บ้านหลิวจะตะลึงงัน แม้แต่ชาวบ้านที่เคยพูดว่าหลิวถวนหยวนพูดถูกก็ยังตะลึง พวกเขาไม่เข้าใจว่า ‘การแบ่งที่ดินแบบเชื่อมโยงผลผลิต’ หมายถึงอะไร

“หมู่บ้านของเรามีที่ดินทั้งหมดหกแปลง ปลูกพืชผลทางการเกษตรที่แตกต่างกัน มีทั้งข้าวสาลีและผัก ตอนนี้คงไม่สะดวกที่จะแบ่ง ดังนั้นเราจะแบ่งที่ดินให้ทุกคนทำงานก่อน คือหนึ่งคนต่อสองสามแปลง ในครึ่งปีนี้ คุณจะทำงานในแปลงที่กำหนดไว้ หลังจากเก็บเกี่ยวข้าวสาลีและผักแล้ว เราจะยังคงแบ่งตามระบบส่วนรวม รอจนถึงปีหน้าจึงจะเข้าสู่ที่ดินของตัวเองอย่างเป็นทางการ อยากปลูกอะไรก็ปลูก ตัดสินใจด้วยตัวเองได้เลย!” เมื่อหลิวถวนหยวนพูดจบ ทุกคนก็วิพากษ์วิจารณ์กันไปต่าง ๆ นานา บางคนยังไม่เข้าใจและถามต่อไปเรื่อย ๆ

“คือก่อนหน้านี้เราทำงานในที่ดินผืนใหญ่ด้วยกัน แต่ตอนนี้เราจะแบ่งที่ดินผืนใหญ่ออกเป็นส่วน ๆ แบ่งให้แต่ละคนไปดูแล ก็ยังคงทำงาน แต่สุดท้ายแล้วทุกคนจะแบ่งผลผลิตกัน พอถึงฤดูกาลหน้า ก็จะแยกย้ายกันไปอย่างเป็นทางการ” หลิวถวนหยวนอธิบายอีกครั้ง

ผู้ใหญ่บ้านหลิวกล่าวว่า “ก็คือวันนี้เรายังคงแบ่งที่ดิน แต่ทุกคนจะทำงานร่วมกันเป็นเวลาครึ่งปีก่อน แบ่งผลผลิต แล้วปีหน้าจึงจะแยกกันทำอย่างเป็นทางการ ถือเป็นการให้เวลาทุกคนปรับตัว”

หลิวถวนหยวนพยักหน้า “ใช่ นั่นคือความหมายที่ฉันต้องการสื่อค่ะ”

“ใช่แล้ว ตอนนี้ที่ดินที่พวกเราทำกันอยู่ก็เป็นของตัวเองแล้ว ใครอยากทำมากก็ทำไป ถ้าดูแลที่ดินได้ดี ปีหน้าก็จะได้รับผลประโยชน์ แต่ถ้าดูแลไม่ดี ปีหน้าก็รอกินลมชมวิวไปเถอะ!” หลิวถวนหยวนพูด

ทุกคนถกเถียงกันเล็กน้อย รู้สึกว่านี่ก็เป็นวิธีหนึ่ง แล้วก็ถามถึงวิธีการแบ่งที่ดิน สุดท้ายก็ตกลงกันว่าจะแบ่งตามจำนวนคน ครอบครัวที่มีห้าคนจะได้ที่ดินกี่แปลง ครอบครัวที่มีสามคนจะได้กี่แปลง แล้วค่อยจับฉลากกัน

ทุกคนจึงเข้าใจและแสดงความเห็นด้วย

วุ่นวายกันไปทั้งช่วงเช้า พอถึงเที่ยงก็เริ่มจับฉลากกัน

ตระกูลหลิวนับเป็นครอบครัวสามคน เพราะหลิวถวนหยวนแต่งงานออกไปแล้ว ไม่นับเป็นคนของหมู่บ้านหลิวเจียอีกต่อไป ในหมู่บ้านที่มีครอบครัวสามคน มีเพียงสิบกว่าครอบครัวเท่านั้น ทุกคนจึงรวมตัวกันเพื่อจับฉลาก

ในตอนนี้เว่ยหนานหลินเดินเข้ามาข้างหน้า พร้อมกับส่งสัญญาณให้หลิวถวนหยวนมองไปยังจุดหนึ่ง

หลิวถวนหยวนมองไปตามที่ชี้ เห็นผู้ทำบัญชีของหมู่บ้านซึ่งรับผิดชอบการจับฉลาก กำลังเดินเข้าไปหาผู้หญิงคนหนึ่งที่มีรูปร่างหน้าตาสวยงาม และพูดอะไรบางอย่างกับเธอ

หลิวถวนหยวน ชะงักไปครู่หนึ่ง ไม่เข้าใจว่าทำไม เว่ยหนานหลิน ถึงให้เธอมอง

“ครอบครัวของผู้หญิงคนนั้นก็มีสามคนเหมือนกัน!” เว่ยหนานหลินพูดขึ้นหลิวถวนหยวนมองดูหญิงคนนั้น จู่ ๆ ก็นึกขึ้นได้ว่าเธอเป็นหญิงม่าย มีลูกสองคน นับรวมแล้วก็เป็นครอบครัวสามคน ได้ยินว่าตอนนี้เธอทำงานอยู่ในหน่วยใหญ่ การจับฉลากเริ่มขึ้นแล้ว ทุกคนเข้าแถวตามลำดับอาวุโส หญิงม่ายยืนอยู่หลังคุณแม่หลิว

หญิงม่ายมีสีหน้าเต็มไปด้วยความหยิ่งผยอง ไม่สามารถซ่อนความดีใจเอาไว้ได้

“ในที่ดินสิบกว่าแปลงนี้ มีอยู่แปลงหนึ่งที่ดีที่สุด!” ตอนนี้หลิวถวนหยวนได้ยินคนข้าง ๆ พูดขึ้น

“คุณหมายถึงที่ดินแปลงที่ติดกับริมแม่น้ำใช่ไหม?”

“ใช่แล้ว ที่ดินแปลงนั้นอยู่ใกล้แม่น้ำ สะดวกในการรดน้ำ ถ้าไม่ได้จริง ๆ ก็ปลูกบัวก็ยังได้นะ!”

“ขอสวรรค์โปรดช่วยให้ฉันคว้าที่ดินผืนนั้นได้เถอะ!”

หลิวถวนหยวนฟังอยู่ แล้วมองไปที่หญิงม่ายคนนั้น เห็นว่าดวงตาของเธอกำลังส่งสายตาหวานซึ้งกับนักบัญชีหลิวอยู่ตลอดเวลา หัวใจของเธอสั่นไหว จึงเดินไปหน้าคุณแม่หลิว

“แม่ อย่าเพิ่งรีบคว้านะคะ ให้แม่ลองคลำดูรอบ ๆ ข้างในก่อน ดูว่ามีอะไรติดอยู่หรือเปล่า โดยทั่วไปแล้วของที่ติดอยู่มักจะเป็นของดี ๆ นะคะ!” หลิวถวนหยวนพูดนี่เป็นความคิดที่เธอได้มาจากประสบการณ์การจับฉลากในยุคสมัยของเธอ โดยทั่วไปแล้วเมื่อร้านใหม่เปิด มักจะมีการจัดกิจกรรมจับฉลาก และรางวัลใหญ่มักจะอยู่ในตำแหน่งพิเศษ โดยจะมอบหมายให้คนของตัวเองไปจับ

คุณแม่หลิวไม่เข้าใจ แต่ก็ตอบรับเบา ๆ

ในที่สุดก็ถึงคิวของคุณแม่หลิวที่จะจับฉลาก เธอยื่นมือเข้าไปในกล่อง ตามคำสั่งของหลิวถวนหยวน หมุนมือเป็นวงกลมหนึ่งรอบ ในที่สุดก็สัมผัสได้ถึงกระดาษแผ่นหนึ่งที่ติดอยู่ที่ก้นกล่อง

คุณแม่หลิวรีบดึงกระดาษแผ่นนั้นออกมาทันที

จากนั้นก็มีการเปิดฉลากกันในที่นั้น นักบัญชีหลิวเปิดดูกระดาษแผ่นเล็กแล้วมองดูอย่างรวดเร็ว แต่ไม่ได้พูดอะไร

หลิวถวนหยวนรีบเข้าไปดูทันที แล้วอ่านออกมาว่า “ที่ดินเลขที่สามที่อ่าวมังกรเฒ่า”

เมื่อหลิวถวนหยวนพูดออกมาเช่นนั้น สีหน้าของหญิงม่ายที่อยู่ด้านหลังก็เปลี่ยนไปทันที คนที่จับฉลากก็มีสีหน้าไม่ดีเช่นกัน

ผู้คนที่ยืนดูอยู่รอบ ๆ เมื่อได้ยินว่าตระกูลหลิวได้ที่ดินที่ดีที่สุดเลขที่สาม ก็อดไม่ได้ที่จะพูดว่า “ตระกูลหลิวนี่โชคดีจริง ๆ ได้ที่ดินที่ดีที่สุดของทั้งหมู่บ้านไปเลย”

“ใช่แล้ว ลุงหลิวคนนี้ปกติดูเหมือนคนไม่เอาไหน แต่เขามีลูกเขยและลูกสาวที่ดีนี่นา!” ผู้คนพากันวิพากษ์วิจารณ์ “การจับฉลากครั้งนี้ใช้ไม่ได้!” ในตอนนี้ หญิงม่ายคนนั้นตะโกนขึ้นมาอย่างกะทันหัน

………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………

J9GAPLPC

เจอโค๊ดแล้วอย่าเพิ่งเมินเฉย โค๊ดนี้สามารถนำมากรอกเพื่อรับเหรียญได้ที่เว็บไซต์ Enjoybook

ไปที่โปรไฟล์ >> รหัสแลกรับ >> ใส่โค๊ดที่ได้ (ตัวพิมพ์ใหญ่)

ลุ้นรับเหรียญสูงสุด 100 เหรียญ ตั้งแต่วันนี้ – 30 ตุลาคม

ด่วน! ใครใช้โค๊ดก่อน ได้เหรียญก่อนนะ