โลกแห่งศิลปะการต่อสู้ขั้นสูง : ข้าสามารถคัดลอกพรสวรรค์ได้ - บทที่ 154 พลังอำนาจของยอดปรมาจารย์

บทที่ 154 พลังอำนาจของยอดปรมาจารย์

ในขณะนี้ หัวใจของหลินเฉิงเต็มไปด้วยความเย็นเยียบ เจ้าพวกน่ารังเกียจ ทั้งหมดนี้เพราะหวังฮ่าวและไอ้คนที่ขโมยภาพวาดอริยสัจแห่งหมัด

แผนการทั้งหมดพังทลาย

การต่อสู้ระหว่างหลินเฉิงและหลินถงยิ่งดุเดือด

พลังสายฟ้าอันบ้าคลั่งและพลังมารที่พวยพุ่งปะทะกัน ก่อคลื่นลมรุนแรง

…

ด้านนอกตระกูลหลินแห่งเมืองหลวงจักรพรรดิ

นักรบสุดแข็งแกร่งจำนวนมากลอยตัวรอบ ๆ

ยอดปรมาจารย์หลายคนกำลังหารือว่าจะใช้สิ่งใดเจาะค่ายกลนี้

เมื่อครู่ ยอดปรมาจารย์จากสมาคมมังกรศักดิ์สิทธิ์โจมตีครั้งหนึ่ง แต่ยังไม่เจาะค่ายกลได้

ผู้เข้าร่วมงานเลี้ยงล้วนเป็นบุคคลสำคัญจากกองกำลังต่าง ๆ หากตายหมด

คงเกิดคลื่นยักษ์ที่ไม่อาจคาดเดา

มารที่วางค่ายกลฆ่าฟันในหมู่มนุษย์เช่นนี้ เป็นครั้งแรกในรอบหลายร้อยปี

ไม่เคยมีมารใดกล้าทำตัวหยิ่งยโสขนาดนี้

เงาดำพุ่งจากพื้นเข้ามาใต้ร่างหวังฮ่าว ก่อนหายไป

มือของหวังฮ่าวมีแหวนมิติโบราณปรากฏขึ้น

ภายในแหวนมิติมีภาพวาดอริยสัจแห่งหมัด มุมปากหวังฮ่าวยกยิ้ม ได้มาแล้ว…

“หวังฮ่าว เราไปห่าง ๆ หน่อย ยอดปรมาจารย์จะรวมพลังเจาะค่ายกลนี้!” กวนเฉิงกล่าวกับหวังฮ่าว

หวังฮ่าวพยักหน้า แล้วตามกวนเฉิงและคนอื่น ๆ ถอยไปรอบนอก

ตอนนี้ชาวบ้านรอบ ๆ อพยพเสร็จแล้ว สามารถโจมตีรุนแรงขึ้นได้

นักรบคนอื่น ๆ ถอยไปขอบพื้นที่

เมื่อครู่ ยอดปรมาจารย์จากสมาคมมังกรศักดิ์สิทธิ์โจมตีครั้งหนึ่ง แต่ด้วยชาวบ้านมากเกินไป จึงไม่กล้าใช้พลังรุนแรง

เมื่อฝูงชนอพยพแล้ว ความกังวลลดลง

“ท่านกวนเฉิง ค่ายกลนั้นคืออะไร ถึงต้านการโจมตีของยอดปรมาจารย์ได้!” หวังฮ่าวมองค่ายกลรอบตระกูลหลิน ถาม

กวนเฉิงจ้องไปไกล ดวงตาเปล่งประกาย “น่าจะเป็นค่ายกลป้องกันระดับศักดิ์สิทธิ์!”

หวังฮ่าวตาโต มารพวกนี้ลงทุนใหญ่ วางค่ายกลระดับศักดิ์สิทธิ์

เตรียมการมานานแล้ว แถมภาพวาดอริยสัจแห่งหมัด ลงทุนเลือดสักการะ

คนจากกองกำลังต่าง ๆ รอบข้างหน้าซีดด้วยความกังวล

ปรมาจารย์ของพวกเขาหลายคนติดอยู่ในตระกูลหลิน ชีวิตแขวนบนเส้นด้าย

“ยอดปรมาจารย์เหล่านี้เจาะค่ายกลได้หรือ?” หวังฮ่าวถามต่อ

ค่ายกลระดับศักดิ์สิทธิ์แข็งแกร่งขนาดนี้ ยอดปรมาจารย์อาจไม่เจาะได้

กวนเฉิงมองไปไกล “คนนั้นในชุดคลุมดำคือเฉินเสี่ยวเหนียน ปรมาจารย์ค่ายกลระดับศักดิ์สิทธิ์จากสหพันธ์วิถียุทธ เขามีความรู้ลึกซึ้งเรื่องค่ายกล สามารถหาจุดอ่อนได้!”

หวังฮ่าวมองตามสายตากวนเฉิง เห็นชายวัยกลางคนในชุดคลุมดำ พลังจาง ๆ จากร่างเขาคล้ายตรวจสอบรอบ ๆ

“อีกอย่าง ยอดปรมาจารย์เหล่านั้นแข็งแกร่งมาก รวมพลังกัน กับการนำของปรมาจารย์ค่ายกลระดับศักดิ์สิทธิ์ ค่ายกลศักดิ์สิทธิ์ก็เจาะได้!” กวนเฉิงกล่าวต่อ

หวังฮ่าวมองยอดปรมาจารย์ที่ลอยกลางอากาศ

กวนเฉิงแนะนำแล้วว่า พวกเขามาจากสมาคมมังกรศักดิ์สิทธิ์ หอคอยซวนหวง และสหพันธ์วิถียุทธ

คนกลางคือเมิ่งจวิน ผู้เฒ่าหลักของสมาคมมังกรศักดิ์สิทธิ์ ยอดปรมาจารย์ขั้นหนึ่ง ใกล้ก่อร่างกฎแห่งกายเป็นนักรบศักดิ์สิทธิ์เพียงก้าวเดียว

ทั้งสองข้างเป็นยอดปรมาจารย์ขั้นสูง พลังแข็งแกร่งยิ่ง

หวังฮ่าวมองเมิ่งจวิน ดวงตาเต็มไปด้วยความตื่นตะลึง

นี่คือผู้แข็งแกร่งสุดยอดใต้ระดับนักรบศักดิ์สิทธิ์ ยอดปรมาจารย์ขั้นหนึ่ง

“เจ้ารู้หรือไม่ว่าความแตกต่างใหญ่ระหว่างปรมาจารย์และยอดปรมาจารย์คืออะไร?” กวนเฉิงถาม

หวังฮ่าวส่ายหัว เขารู้เรื่องยอดปรมาจารย์เพียงผิวเผิน

“เมื่อนักรบถึงขั้นปรมาจารย์ ร่างกายแข็งแกร่งเกินหยั่งถึง บวกกับตำหนักหยวนที่ให้พลังหยวนมหาศาล ราวซูเปอร์แมนในภาพยนตร์…”

หวังฮ่าวนึกถึงพลังของตน กับวิชายุทธต่าง ๆ หากอยู่ในชาติก่อน ต่อให้รถถังหรือเครื่องบินก็ทำอะไรเขาไม่ได้

“แต่เมื่อปรมาจารย์ก่อกำเนิดจิตหยกเป็นยอดปรมาจารย์ พวกเขาสามารถยืมพลังฟ้าดินได้!” กวนเฉิงกล่าวต่อ

พลังฟ้าดิน!

หวังฮ่าวใจสั่น พลังฟ้าดินคืออะไร?

ระหว่างที่กวนเฉิงพูด ยอดปรมาจารย์ด้านหน้าปลดปล่อยพลังมหาศาล

พื้นที่รอบยอดปรมาจารย์ราวถูกกดทับ ไม่อาจขยับ

โดยเฉพาะพลังจากเมิ่งจวิน ราวจะท้าทายฟ้าดิน

เงาจิตหยกจาง ๆ ปรากฏหลังยอดปรมาจารย์ทั้งสาม พลังที่ฉีกทุกสิ่งระเบิดออก

ด้วยการนำของจิตหยก พลังหยวนฟ้าดินรอบ ๆ พุ่งเข้าหายอดปรมาจารย์

ทันใดนั้น ราวพายุพัดเมฆเคลื่อน

หวังฮ่าวมองพลังของยอดปรมาจารย์ หัวใจเต็มไปด้วยความหวาดหวั่น

นี่คือพลังฟ้าดินหรือ?

ถึงอยู่ห่างขนาดนี้ เขายังรู้สึกถึงแรงกดดันมหาศาล

เขาคิดว่าเจตจำนงแห่งดาบทำให้ไม่กลัวยอดปรมาจารย์ แต่เห็นฉากนี้ หวังฮ่าวรู้สึกไม่มั่นใจ

พลังนี้ร้ายกาจเกินไป

หากถูกล็อกเป้า หวังฮ่าวไม่แน่ใจว่าจะหนีได้หรือไม่

การเคลื่อนย้ายมิติมีข้อจำกัด

และขอบเขตการโจมตีนี้…

“ผู้เฒ่าเมิ่ง โจมตีมุมที่เปล่งแสงสีเขียวด้านขวาของค่ายกล!” เฉินเสี่ยวเหนียนตะโกน

พลังฟ้าดินที่ยอดปรมาจารย์รวบรวมก่อเป็นใบดาบเปิดฟ้า

ใบดาบนั้นพุ่งไปยังจุดที่เฉินเสี่ยวเหนียนระบุด้วยพลังที่กดข่มทุกสิ่ง

นักรบรอบข้างหน้าตื่นตะลึง

ถึงอยู่ห่าง ยังรู้สึกถึงพลังที่ฉีกทุกสิ่ง

นี่คือพลังอำนาจของยอดปรมาจารย์หรือ…

หวังฮ่าวจ้องใบดาบเปิดฟ้า

ใบดาบนั้นดูดซับพลังหยวนฟ้าดินรอบ ๆ นักรบหลายคนหน้าซีด ปราศจากสีเลือด

“ตูม ตูม ตูม!!!”

ใบดาบเปิดฟ้าปะทะจุดอ่อน

คลื่นลมพวยพุ่ง มิติเกือบแตกสลาย

เสียงระเบิดดังจนนักรบรอบข้างหูหนวก…