โลกแห่งศิลปะการต่อสู้ขั้นสูง : ข้าสามารถคัดลอกพรสวรรค์ได้ - บทที่ 162 สำนักเซิ่งหยวนยุคโบราณ

บทที่ 162 สำนักเซิ่งหยวนยุคโบราณ

ครู่ต่อมา หวังฮ่าวมาถึงสำนักงานใหญ่สมาคมเทียนอู่

เมื่อถึง เจ้าหน้าที่นำเขาไปยังจัตุรัส

ในจัตุรัสของสมาคมเทียนอู่

นักรบปรมาจารย์จำนวนมากมองนักรบศักดิ์สิทธิ์ชิงซานบนแท่น

“ทุกท่านคือสมาชิกชั้นยอดของสมาคมเทียนอู่ การสำรวจซากโบราณครั้งนี้ขึ้นอยู่กับผลงานของทุกท่าน!” นักรบศักดิ์สิทธิ์ชิงซานกล่าวช้า ๆ บนแท่น

เสียงของนักรบศักดิ์สิทธิ์ชิงซานดังก้องราวระฆังยักษ์ ก้องทั่วจัตุรัส

ราวกับมีพลังที่ทำให้ผู้คนรู้สึกสงบ

ผู้อาวุโสข้างนักรบศักดิ์สิทธิ์ชิงซานมีท่าทีเคร่งขรึม ยืนนิ่งข้าง ๆ

“จากข้อมูลของสหพันธ์ยุทธ ภายในซากโบราณนี้อาจมีมารที่หลงเหลือจากยุคโบราณ ดังนั้น การสำรวจต้องระวังให้มาก ชีวิตของทุกท่านสำคัญที่สุด…” นักรบศักดิ์สิทธิ์ชิงซานกล่าวต่อเกี่ยวกับซากโบราณที่ภูเขาตี้ลั่ว

หวังฮ่าวเข้าสู่จัตุรัส เห็นนักรบศักดิ์สิทธิ์ชิงซานบนแท่น

ฝูงชนด้านล่างฟังคำพูดของนักรบศักดิ์สิทธิ์ชิงซานอย่างตั้งใจ

กวนเฉิงที่อยู่ไกลเห็นหวังฮ่าวมา จึงเดินไปหา นำหวังฮ่าวมายืนข้างตน

คนรอบข้างมองด้วยความประหลาดใจ

หวังฮ่าว?

หวังฮ่าวจะไปสำรวจซากโบราณด้วย!

เขาก้าวสู่ขั้นปรมาจารย์แล้วหรือ? พรสวรรค์น่ากลัวขนาดนี้?

แข็งแกร่งเกินไปแล้ว

“หวังฮ่าว คนเหล่านี้คือสมาชิกสมาคมเทียนอู่ที่เข้าร่วมการสำรวจซากโบราณครั้งนี้ ครั้งนี้แค่ให้ทุกคนมาทำความคุ้นเคยกัน!” กวนเฉิงกล่าวกับหวังฮ่าว

หวังฮ่าวพยักหน้า ทีมปรมาจารย์ห้าสิบคนต้องมีการวางแผนอย่างดี

“นอกจากนี้ ผู้ที่เข้าร่วมการสำรวจซากโบราณครั้งนี้จะได้รับแต้มกองทุน 100,000 แต้มฟรี สามารถใช้แต้มแลกสิ่งของที่จำเป็นสำหรับการสำรวจ!” นักรบศักดิ์สิทธิ์ชิงซานกล่าวต่อ

คำพูดของนักรบศักดิ์สิทธิ์ชิงซานทำให้ทุกคนตาเป็นประกาย

100,000 แต้มกองทุน… นี่คือจำนวนมหาศาล

แต้มกองทุนของสมาคมเทียนอู่หายากมาก

ต้องทำภารกิจของสมาคมเทียนอู่สำเร็จถึงจะได้

แต้มกองทุนสามารถแลกทรัพยากรฝึกฝน วิชายุทธ อาวุธยุทธภัณฑ์ หรือสมบัติล้ำค่าจากฟ้าดิน

หวังฮ่าวใจเต้น 100,000 แต้ม เขาทำภารกิจแค่สองครั้ง เก็บสมุนหญ้าดาวม่วงและโสมไฟ ได้แต้มแค่ไม่กี่พัน

ครั้งนี้ให้ 100,000 แต้มเลย

ดูท่าการสำรวจซากโบราณครั้งนี้อาจอันตรายมาก

เมื่อนักรบศักดิ์สิทธิ์ชิงซานพูดจบ ก็หายไปจากแท่น

เมื่อนักรบศักดิ์สิทธิ์ชิงซานจากไป กวนเฉิงก็ออกจากจัตุรัส

ฝูงชนในจัตุรัสเริ่มคิดว่าจะใช้ 100,000 แต้มกองทุนเพื่อเพิ่มพลังของตนอย่างไร

ในจัตุรัสมีปรมาจารย์ที่ไปงานเลี้ยงของหลินเฉิง เช่น โจวไป๋, สวี่หรงเซียน, หลี่เฮ่อหลิน…

หลายคนเดินมาหาหวังฮ่าว ขอบคุณเขาอย่างจริงใจ

“ว่าแต่ หลินเฉิงเป็นอย่างไรบ้าง ตอนนั้นข้าเห็นค่ายกลแตกก็ออกมาเลย!” หวังฮ่าวถามโจวไป๋

โจวไป๋มีสีหน้าเห็นใจเล็กน้อย แล้วเล่าเรื่องของหลินเฉิงให้หวังฮ่าวฟัง

หลินเฉิงสังหารหลินถงที่กลายเป็นมารในงานเลี้ยง แล้วถูกสหพันธ์ยุทธจับกุม

หลังจากการสอบสวนยาวนาน

สุดท้ายต้องเชิญนักรบศักดิ์สิทธิ์ซวนเย่ออกมา หลินเฉิงถึงได้รับการปล่อยตัวจากคุกของสหพันธ์ยุทธ

หวังฮ่าวยกคิ้ว หลินเฉิงโชคร้ายจริง ๆ

จัดงานเลี้ยงปรมาจารย์ พ่อตัวเองก็จากไป

แถมตัวเองยังถูกสอบสวนหนัก

แต่หลินถงนี่เป็นคนดีจริง ๆ นำศาสตราวุธศักดิ์สิทธิ์ออกมา…

ถ้ารู้ว่าเป็นศาสตราวุธศักดิ์สิทธิ์ คงกระโดดออกจากโลงด้วยความโกรธ…

จากการพูดคุยกับต้าไป๋ หวังฮ่าวรู้แล้วว่า

ภาพม้วนปราบมารฉือหยานนี้ไม่ใช่ใครก็เปิดใช้งานได้

ต้องได้รับการยอมรับจากวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ถึงจะเข้าสู่การทดสอบมรดกของนักรบศักดิ์สิทธิ์ฉือหยาน

หากไม่ได้รับการยอมรับ ศาสตราวุธนี้ก็เป็นแค่ภาพวาดอริยสัจธรรมดา ถึงจะล้ำค่า แต่ไม่น่าตื่นตะลึงขนาดนั้น

ก็เพราะพรสวรรค์อันยอดเยี่ยมของเขา ต้าไป๋ถึงเลือกเขาเป็นผู้รับมรดก และผ่านการทดสอบได้ในครั้งเดียว

โจวไป๋เล่าต่อเกี่ยวกับสถานการณ์ปัจจุบันของหลินเฉิง

ตอนนี้หลินเฉิงเป็นผู้นำตระกูลหลินคนใหม่ และจะเข้าร่วมการสำรวจซากโบราณครั้งนี้

ขณะที่หวังฮ่าวคุยกับโจวไป๋และคนอื่น ๆ สมาชิกสมาคมเทียนอู่ข้าง ๆ ส่งข้อความให้หวังฮ่าวไปที่ห้องของผู้นำกวนเฉิง

หวังฮ่าวกล่าวลาโจวไป๋และคนอื่น ๆ แล้วมุ่งหน้าไปยังห้องของกวนเฉิง

…

เมื่อหวังฮ่าวเข้าห้อง เห็นกวนเฉิงกำลังชงชาอยู่

หวังฮ่าวไม่เกรงใจ เดินเข้าไปหาที่นั่ง

“หวังฮ่าว ครั้งนี้เรียกเจ้ามาเพื่อพูดถึงเรื่องการสำรวจซากโบราณ!” กวนเฉิงให้หวังฮ่าวนั่ง แล้วกล่าวด้วยท่าทีจริงจัง

กวนเฉิงรินชาหอมกรุ่นให้หวังฮ่าว

“ มีเรื่องอะไรเหรอ?” หวังฮ่าวยกถ้วยชา จิบเบา ๆ

กวนเฉิงรินชาให้ตัวเอง แล้วกล่าวต่อ “ในซากโบราณครั้งนี้ พบร่องรอยของสำนักเซิ่งหยวนยุคโบราณ!”

สำนักเซิ่งหยวน?

หวังฮ่าวกระพริบตา สำนักยุคโบราณ…

กวนเฉิงเริ่มเล่าถึงสำนักเซิ่งหยวน

สำนักเซิ่งหยวนเป็นสำนักใหญ่ที่มีชื่อเสียงในยุคโบราณ มีผู้แข็งแกร่งมากมาย รวมถึงเทวะแห่งวิถียุทธหลายคน

เป็นพลังที่ยิ่งใหญ่ในยุคโบราณ และเป็นแนวหน้าต่อสู้กับมาร

สำนักที่มีเทวะแห่งวิถียุทธหลายคน หวังฮ่าวตาเป็นประกาย ภายในต้องมีของดีแน่

“ยุคโบราณมีคนรอดมาถึงตอนนี้หรือไม่?” หวังฮ่าวถามต่อ

ยุคโบราณห่างจากปัจจุบันหลายหมื่นปี

แม้แต่เทวะแห่งวิถียุทธก็อาจไม่รอดนานขนาดนั้น ยิ่งในโลกที่มีมาร การต่อสู้ดุเดือดเกิดขึ้นได้ทุกเมื่อ

กวนเฉิงส่ายหัว “ข้าไม่รู้ว่ามีคนรอดถึงปัจจุบันหรือไม่ แต่ที่แน่ ๆ คือมีมารจากยุคโบราณที่ยังมีชีวิต แม้แต่มารที่เก่าแก่กว่านั้นก็อาจยังไม่ตาย!”

คำพูดของกวนเฉิงทำให้หวังฮ่าวใจเย็นวาบ

มารจากยุคโบราณยังอาจมีชีวิต และมารที่เก่าแก่กว่านั้นก็อาจยังไม่ตาย!!!

นี่เกินความคาดหมายของหวังฮ่าว

“หวังฮ่าว เขาพูดถูก พลังชีวิตของมารเหนือกว่ามนุษย์มาก แม้ในยุคของข้า ก็มีมารเก่าแก่สุดยอด หลังผ่านเวลามากมายขนาดนี้ยิ่งไม่ต้องพูดถึง!” เสียงของต้าไป๋ดังในสมองหวังฮ่าว