โลกแห่งศิลปะการต่อสู้ขั้นสูง : ข้าสามารถคัดลอกพรสวรรค์ได้ - บทที่ 174 ทะลวง! ปรมาจารย์ขั้นเจ็ด

บทที่ 174 ทะลวง! ปรมาจารย์ขั้นเจ็ด

เมื่อเวลาผ่านไป

กองกำลังใหญ่ที่เตรียมไปสำรวจซากโบราณที่

ภูเขาตี้ลั่ว

ต่างเตรียมตัวอย่างเข้มข้น

ภูเขาตี้ลั่ว

ถูกปิดล้อมแน่นหนาหลายชั้น

มีผู้แข็งแกร่งมากมายคอยปกป้องซากโบราณที่

ภูเขาตี้ลั่ว

ไม่ให้เกิดปัญหาใด ๆ

ไม่เพียงเมืองหลวงจักรพรรดิ กองกำลังจากพื้นที่อื่นก็ส่งคนมาร่วมด้วย

แน่นอนว่าพวกเขาต้องจ่ายค่าใช้จ่ายสูงให้

สหพันธ์ยุทธ

เพื่อได้ตั๋วเข้าสำรวจ

ทำให้จำนวนผู้เข้าร่วมสำรวจซากโบราณเพิ่มขึ้นอย่างมาก

เกิน 500 คนไปแล้ว

ที่สำนักงานใหญ่ของ

สหพันธ์ยุทธ

ผู้นำกองกำลังต่าง ๆ กำลังประชุมหารือเรื่องการสำรวจซากโบราณที่

ภูเขาตี้ลั่ว

ยิ่งใกล้วันเปิดซากโบราณ เมืองหลวงจักรพรรดิยิ่งเงียบสงบ

ราวกับมีกระแสลมปั่นป่วนซ่อนอยู่

ในสำนักงานรองประธานสหพันธ์

“ท่านสวี่

แดนศักดิ์สิทธิ์ซวนตาน

ก็ส่งคนมามากเช่นกัน!” ชายในชุดสูทข้าง ๆ กล่าว

สวี่เทียนเหอขมวดคิ้ว ทำไม

แดนศักดิ์สิทธิ์ซวนตาน

ถึงมาร่วมด้วย

แดนศักดิ์สิทธิ์ซวนตาน

มักสนใจเพียงการปรุงยา ไม่เคยใส่ใจเรื่องอื่น

การสำรวจซากโบราณครั้งก่อน ๆ พวกเขาไม่เคยแสดงท่าที แม้แต่ส่งคนไปลองเสี่ยงโชคก็ไม่มี

ทำไมครั้งนี้ถึงส่งคนมา?

“สืบได้หรือยังว่าเพราะอะไร?” สวี่เทียนเหอถามต่อ

หรือซากโบราณครั้งนี้พิเศษ มีอะไรดึงดูด

แดนศักดิ์สิทธิ์ซวนตาน

?

“ท่านสวี่ พวกเขาบอกว่าแค่อยากมาสนุก และส่ง

นักบุญหญิง

มาด้วย!” ชายในชุดสูทกล่าวต่อ

มาสนุก? ล้อเล่นอะไร ซากโบราณเป็นที่สนุกหรือ?

แถมยังส่ง

นักบุญหญิง

มา ผิดปกติหรือเปล่า…

“ลองดูว่าปฏิเสธได้ไหม ถ้า

นักบุญหญิง

ของพวกเขามีอะไรเกิดขึ้นในซากโบราณ เราจะลำบาก!” สวี่เทียนเหอกล่าวต่อ

นักบุญหญิง

คือสมบัติล้ำค่าของ

แดนศักดิ์สิทธิ์ซวนตาน

ถ้ามีอะไรเกิดขึ้น

สวี่เทียนเหอไม่อยากปะทะกับกลุ่มคนดื้อรั้นพวกนั้น

ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น

“ท่านสวี่ จะปฏิเสธจริง ๆ หรือ? พวกเขานำยาศักดิ์สิทธิ์มามากมาย!” ชายในชุดสูทกล่าวอย่างลังเล

สวี่เทียนเหอสีหน้าเปลี่ยนเล็กน้อย แล้วกล่าว “ให้พวกเขาเข้าไป แต่ให้คนอื่นช่วยปกป้องพวกเขาให้มาก!”

ไม่ใช่ว่าอยากปฏิเสธ แต่พวกนั้นให้มากเกินไป

ยาศักดิ์สิทธิ์… ช่างร่ำรวยจริง ๆ…

…

หวังฮ่าวฝึกฝนพลังใน

สนามรบสวรรค์ล่าง

จนชำนาญ แล้วกลับไปยังหอวิถียุทธขีดสุด

ในห้องฝึกของหอวิถียุทธขีดสุด

ต้าไป๋กำลังกินอาหารแมว

หวงเหลียง

ทีละน้อย

“หวังฮ่าว เจ้ากลับมาแล้ว

ยาเม็ดหยางจี๋ผอหยวน

ปรุงเสร็จแล้ว!” เมื่อเห็นหวังฮ่าวกลับมา ต้าไป๋รีบวิ่งมาขอความดี

หวังฮ่าวตาเป็นประกาย ในที่สุดก็ปรุงเสร็จ

จากนั้น เขาหยิบ

ยาเม็ดหยางจี๋ผอหยวน

ออกจากเตา

ทั้งหมด 10 เม็ด กลิ่นอายเข้มข้น

“ต้าไป๋ วิธีนี้ใช้ได้จริงหรือ?

ยาเม็ดหยางจี๋ผอหยวน

ผสมกับ

น้ำซวนหยิน

สามารถยกระดับขั้นปรมาจารย์ได้!” หวังฮ่าวหยิบ

น้ำซวนหยิน

ที่เตรียมไว้จากค่ายกลมิติ

ต้าไป๋บ่นในใจ “เชื่อข้า

ยาเม็ดหยางจี๋ผอหยวน

ผสม

น้ำซวนหยิน

100 มิลลิลิตร ช่วยยกระดับขั้น

ตำหนักหยวน

ได้แน่นอน!”

“แต่วิธีนนี้ใช้ต่อเนื่องไม่ได้ ต้องควบคุมพลังหยวนในร่างให้สมบูรณ์ก่อน และหนึ่งคนใช้ได้สูงสุดสามครั้ง!” ต้าไป๋

หวังฮ่าวหรี่ตา สามครั้งก็เพียงพอแล้ว

เขารู้สึกว่า

เคล็ดเทวะหยวนแห่งความโกลาหล

ทะลวงยากกว่าวิชาอื่น

ถึงมีอัตราการฝึก 100 เท่า หวังฮ่าวยังห่างจากปรมาจารย์ขั้นเจ็ดอยู่มาก

แต่เคล็ดเทวะนี้มอบพลังหยวนสีทองที่แข็งแกร่งกว่าคนอื่น

นี่คือเหตุผลสำคัญที่หวังฮ่าวต่อสู้ข้ามขั้นได้

พลังจากเคล็ดเทวะนี้ไม่ด้อยไปกว่าพรสวรรค์ระดับ SSS

ถ้าอย่างนั้น ทะลวงเลยตอนนี้

หวังฮ่าวตัดสินใจ

“กลืน กลืน กลืน!!!”

หวังฮ่าวกลืน

ยาเม็ดหยางจี๋ผอหยวน

แล้วดื่ม

น้ำซวนหยิน

100 มิลลิลิตร

ทันทีที่ยาและน้ำเข้าสู่ร่างกาย หวังฮ่าวรู้สึกถึงพลังระเบิดในตัว

เคล็ดเทวะหยวนแห่งความโกลาหล

ทำงานเต็มสูบ พลังระเบิดพุ่งชน

ตำหนักหยวน

หวังฮ่าวหยิบ

ผลึกมาร

และ

ผลึกหยวนชั้นยอด

ออกมา ดูดซับพลังมารและพลังหยวนบริสุทธิ์จากฟ้าดิน

ต้าไป๋มองหวังฮ่าวที่มีกลิ่นอายทรงพลัง รู้สึกตื่นตะลึง

หวังฮ่าวนี่มันสุดยอดเกินไป

ถึงเป็นแค่ปรมาจารย์ขั้นแปด แต่พลังกดดันไม่ด้อยไปกว่าปรมาจารย์ขั้นห้าบางคน

ต้าไป๋ในฐานะวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ของศาสตราวุธ เคยติดตามนักรบศักดิ์สิทธิ์ฉือหยานต่อสู้มาหลายปี

มันเข้าใจสถานการณ์ของเผ่ามนุษย์ดี

พรสวรรค์และพลังของหวังฮ่าว แม้ในยุคโบราณก็น่าจะเป็นอันดับหนึ่ง ต้าไป๋คิดในใจ ดวงตาเป็นประกาย

บางที เขาอาจไปถึงขั้นที่นักรบศักดิ์สิทธิ์ฉือหยานไม่เคยถึง

ครู่ต่อมา กลิ่นอายของหวังฮ่าวยิ่งทรงพลัง

ยาเม็ดหยางจี๋ผอหยวน

และ

น้ำซวนหยิน

ถูกดูดซับจนหมด

พลังอันมหาศาลระเบิดจากร่างหวังฮ่าว

อากาศรอบ ๆ สั่นสะเทือนราวคลื่นพายุ

[ติง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ทะลวงสู่ปรมาจารย์ขั้นเจ็ด พลังชีวิต +1500, วิญญาณ +200]

เสียงระบบดังในหัวหวังฮ่าว

ทะลวงสำเร็จจริง ๆ หวังฮ่าวลืมตาช้า ๆ สัมผัสพลังอันมหาศาลในร่างกาย

พลังที่พุ่งพล่านทำให้หวังฮ่าวรู้สึกปลอดภัย

เปิดตารางคุณสมบัติ หวังฮ่าวนึกในใจ

[ชื่อ: หวังฮ่าว]

[พรสวรรค์: ร่างเทวะร้อยเท่า (SSS), ควบคุมอวกาศ (SSS), กายศักดิ์สิทธิ์สายฟ้า (SS), เงามืดว่างเปล่า (S), หนาวเย็นสุดขั้ว (S)]

[ขอบเขตยุทธ: ปรมาจารย์ขั้นเจ็ด]

[ขอบเขตวิญญาณ: นักยุทธจิตขั้นสูงวิญญาณ]

[วิชายุทธ: เคล็ดเทวะหยวนแห่งความโกลาหล]

[เจตจำนง: เจตจำนงดาบ (เริ่มต้น), เจตจำนงหมัด (เริ่มต้น)]

[วิชายุทธหลอมวิญญาณ: เคล็ดหลอมวิญญาณดวงดาว (S, ชำนาญ)]

[วิชายุทธดาบ: ดาบสิบสามประตูสวรรค์ (A, ชำนาญ), วิชาดาบเพลิงลาม (B, ชำนาญ), ดาบเก้าดาราหยวน (B, ชำนาญ)]

[วิชายุทธฝึกกาย: เคล็ดกายแข็งแกร่งอมตะ (A, ชำนาญ), เคล็ดวัชระสายฟ้า (B, ชำนาญ)]

[วิชายุทธหมัด: หมัดทำลายดาราแห่งแดนร้าง (SSS, เริ่มต้น), โจมตีสวรรค์สายฟ้า (B, ชำนาญ), หมัดสายฟ้าพุ่ง (C, เทพ), ฝ่ามือเมฆร่วง (F, เทพ)]

[วิชายุทธเคลื่อนกาย: ก้าวสวรรค์เสรี (A, ชำนาญ), วิชาเงาเลือนราง (C, เทพ)]

[วิชายุทธเสริม: ดวงตาวิญญาณส่องสว่าง (D, สมบูรณ์), วิชาลมหายใจศักดิ์สิทธิ์ (C, สมบูรณ์)]

[วิชายุทธพิเศษ: เคล็ดเก้ายมโลกหนาวเหน็บ (SS, ชำนาญ)]

[วิชาการปรุงยา: เคล็ดยาวิญญาณ (ศักดิ์สิทธิ์, ชำนาญเล็กน้อย)]

[พลังชีวิต: 6800]

[วิญญาณ: 1200]

[เวลาคัดลอกครั้งต่อไป: 30 วัน]

ปรมาจารย์ขั้นเจ็ด บวกกับพรสวรรค์และวิชายุทธมากมาย หวังฮ่าวรู้สึกถึงพลังมหาศาลในร่างกาย

ต่อให้เป็นปรมาจารย์ขั้นสาม เขาก็น่าจะสู้ได้ หวังฮ่าวคิดในใจ

“หวังฮ่าว ข้าไม่หลอกเจ้าใช่ไหม ยังกล้าสงสัยต้าไป๋!” ต้าไป๋กล่าวอย่างตื่นเต้นข้าง ๆ

หวังฮ่าวลูบหัวต้าไป๋ “รู้แล้ว ต้าไป๋เก่งที่สุด!”

ต่อไปก็เตรียมตัวไปซากโบราณที่

ภูเขาตี้ลั่ว

กลับบ้านก่อนดีกว่า หวังฮ่าวนึกได้ว่าไม่ได้กลับ

เมืองเจียงหลิน

มานานแล้ว

ไปดูน้องสาวบุญธรรมสักหน่อยว่าเป็นอย่างไรบ้าง