ไหปีศาจ - บทที่ 1010 มนุษย์เสื่อมถอย
บทที่ 1010
มนุษย์เสื่อมถอย
ผนึกของนรกมนตราถูกสร้างขึ้นโดยราชาหมอกซานเหรินและผู้ที่ทรงพลังมากมาย
สำหรับผนึกนรกมนตราโดยเฉพาะ แม้แต่พื้นผิวของผนึกก็กระจายไปทั่วทุกมุมของมิติทั้งหมด
ราชินีภูติเห็นว่าเสาผนึกเป็นกุญแจสำคัญ นางขี้เกียจเกินกว่าจะซ่อมตัวผนึก และด้วยความช่วยเหลือของเสาผนึกและความแข็งแกร่งของนาง นางจึงเพิกเฉยต่อความเสียหายของผนึกและสร้างผนึกขึ้นใหม่อีก 99 ชั้น
เหมือนกับประตูพังแล้วไง? ก็แค่สร้างกำแพงอีกชั้นหนึ่งก็พอ
มีเพียงราชินีภูติที่มีพลังแข็งแกร่งที่สุดเท่านั้นที่สามารถทำสิ่งนี้ได้
นรกมนตรายังไม่ถูกทำลายไปจริง ๆ
แต่พลังปราณปีศาจแม้เพียงเล็กน้อยก็ไม่สามารถหลุดไปสู่โลกได้
ในขณะนี้ นรกมนตราเต็มไปด้วยความโกลาหลและความโกรธเกรี้ยว แม้แต่ปรมาจารย์ปีศาจทั้งเก้าก็คลั่งเล็กน้อย
“นิดเดียว อีกแค่นิดเดียว” มังกรมนตราโบราณคำรามขึ้นไปบนท้องฟ้า และความว่างเปล่าก็สลายหายไป เต็มไปด้วยพลังความมืดที่ไม่มีที่สิ้นสุด แต่ไม่มีทางที่จะเจาะผ่านมิติของนรกมนตราไปได้
“ราชินีภูติที่น่ารังเกียจได้ช่วยมนุษย์เหล่านั้นต่อต้านการปกครองของเรา” ปรมาจารย์ปีศาจแห่งหว่านเซียงคำราม
“นางต้องชดใช้!”
“อาณาจักรโบราณหมื่นอมตะ วันหนึ่งข้าจะทำให้มันกลายเป็นทะเลเพลิง”
“ผนึก! ไอ้ผนึกเวร ข้ารอมานานกว่า 8,000 ปีแล้ว” เงาดำซึ่งดูเหมือนจิ้งจอกทำเสียงเย็นชา “ปรมาจารย์ปีศาจแห่งหว่านเซียงเจ้าสัญญาว่าครั้งนี้จะประสบความสำเร็จไม่ใช่รึไง?”
“ถ้าไม่มีราชินีภูติเข้ามาแทรกแซง เราก็ทำสำเร็จไปแล้ว เจ้ามีปัญหาอะไรกับข้ารึ!” ปรมาจารย์ปีศาจแห่งหว่านเซียงจ้องเงาจิ้งจอกอย่างเย็นชา
“เจ้าล้มเหลว”
ตู้ม!
เจตจำนงที่น่ากลัวทั้งสองปะทะกัน และพลังงานที่น่ากลัวก็ปะทุขึ้นอีกครั้ง
“หยุดเลย ไอ้พวกโง่” กลุ่มไฟวิญญาณอันน่าสยดสยองลุกโชน โจมตีปรมาจารย์ปีศาจทั้งสองอย่างแรง
“โฮ่! เจ้าแกะโง่อยากตายด้วยรึ?”
เงาของจิ้งจอกนับไม่ถ้วนผุดขึ้นบนท้องฟ้าอย่างฉับพลัน เบ่งบานด้วยแสงที่ไม่เคยมีมาก่อน
ลมปราณของทรราชปะทุออกมา
เกิดการต่อสู้ที่ดุเดือดขึ้นระหว่างปรมาจารย์ปีศาจทั้งเก้า
แม้แต่ปรมาจารย์ปีศาจทั้งเก้าก็ยังเป็นแบบนี้ ไม่ต้องพูดถึงปีศาจอื่น ๆ เลย การหายไปของเสาผนึกมนตราทำให้พวกเขาสูญเสียเป้าหมายในการระบายความโกรธ
พวกมันเต็มไปด้วยความโกรธและโจมตีเสาผนึกมนตราอย่างบ้าคลั่ง
เพราะพวกเขาถูกบังคับให้ร่วมกันทำทุกสิ่ง
แต่ตอนนี้ พวกเขาหมดความหวังที่จะฟื้นคืนเสรีภาพของพวกเขาไป และแน่นอนว่าความโกรธที่ก่อตัวมาเป็นเวลาหลายเดือนก็ปะทุขึ้นในตอนนี้
นรกมนตรากลายเป็นทะเลเพลิง
การต่อสู้และความตายกลายเป็นบรรยากาศหลัก
แน่นอน ทั้งหมดนี้สัมผัสไม่ได้จากคนในโลก
ตอนนี้โลกมนุษย์เต็มไปด้วยความปีติยินดี และเสาแสงสีดำก็สลายไป เหลือเพียงปราณมนตราจาง ๆ ในอากาศ แน่นอนว่าสิ่งเหล่านี้ไม่เป็นอันตราย
อันที่จริง เนื่องจากผนึกถูกทำลาย ปีศาจจำนวนมากจึงรอดออกมาได้สำเร็จ
แต่เหล่าภูตินับแสนตนจะตามไปฆ่าปีศาจเหล่านี้โดยตรงโดยไม่มีใครเล็ดลอดไปได้
ท้องฟ้ากลับมาสดใสอีกครั้ง และเนื่องจากการมีอยู่ของแสงภูติ มันจึงใสดุจผลึก เปล่งแสงรุ้งอันน่าทึ่งออกมา
“เยี่ยมเลย มันจบแล้ว” หลี่หวู่หยวนกล่าวอย่างตื้นตัน
เรื่องที่เกิดขึ้นที่นี่แพร่กระจายไปทั่วโลกอย่างรวดเร็ว
ผู้ทรงพลังนับไม่ถ้วนมองแสงภูติด้วยความตกตะลึง
ตัวตนของแสงภูตินี้หลี่หวู่หยวนอธิบายให้กับผู้ทรงพลังทุกคนที่นั่นฟัง
นั่นคือราชินีภูติ
เจ้าแห่งอาณาจักรโบราณหมื่นอมตะ
สิ่งมีชีวิตระดับจักรพรรดิ
เฉินซังเทียนออกมาและกล่าวด้วยความเคารพว่า “ข้าเป็นเกียรติที่ได้พบราชินีภูติ”
แต่ราชินีภูติไม่ตอบ
หลังจากแยกกันไปจัดการกับพวกปีศาจที่หนีออกมาได้แล้ว ภูติและทูตสวรรค์กว่า 100,000 ตนก็รวมตัวกันอีกครั้งและลอยอยู่บนเส้นทางอันศักดิ์สิทธิ์ในความว่างเปล่าด้วยความรู้สึกศักดิ์สิทธิ์ที่ขัดขืนไม่ได้ ชาวบ้านธรรมดาจำนวนมากถึงกับคุกเข่าเพื่อสักการะฉากนี้
เฉินซังเทียนที่ไม่ได้รับการตอบกลับรู้สึกอับอาย
แต่เขาก็รู้ด้วยว่าเขาไม่มีคุณสมบัติที่จะพูดคุยกับราชินีภูติได้
ความแข็งแกร่งและตัวตนของเขาไม่เพียงพอที่จะเป็นตัวแทนของเผ่าพันธุ์มนุษย์ได้
แม้ว่าเราจะกำจัดการบุกรุกของนรกมนตราได้แล้ว แต่บรรยากาศแห่งความสุขก็อยู่ได้ไม่นาน เพราะราชินีภูติยังไม่จากไป แต่ลอยอยู่ในอากาศ ปล่อยแสงที่ลุกเป็นไฟ
แสงสว่างนั้นบดบังได้แม้แสงตะวัน
บรรยากาศเริ่มแปลกขึ้นเรื่อย ๆ
“เกิดอะไรขึ้น?” บางคนตัวสั่นและถาม
แต่ไม่มีใครตอบ
มีเพียงไม่กี่คนที่รู้เรื่องราวภายใน และหัวใจของพวกเขาค่อย ๆ ตกลงสู่ก้นบึ้ง
กลุ่มผู้ที่ทรงพลังที่สุดรวมตัวกัน
“ราชินีภูติไม่เป็นมิตรกับมนุษย์จริง ๆ เช่นเคย” หลี่หวู่หยวนถอนหายใจ
เขามีประสบการณ์และรู้เกี่ยวกับอดีตมากมาย
ในตอนแรก ราชินีภูติมายังโลกเพื่อตามหาลูกสาวของนาง
เขาเป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่รู้เรื่องราวภายใน
เฉินซังเทียนพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาว่า “ตอนนี้เราควรทำยังไงดี เราไม่สามารถจากตรงนี้ได้ ทั้งนายพลภูตินับแสน เทวทูตทั้งเก้า และราชินีภูติ หากพวกเขาคิดจะทำลายเผ่าพันธุ์มนุษย์ ระดับของการทำลายล้างก็ไม่น้อยไปกว่าการรุกรานของนรกมนตราเลย”
“แล้วใครบอกว่าไม่ใช่ล่ะ” ผู้ใช้พลังวิญญาณระดับเพชรอาวุโสยิ้มบิดเบี้ยว “แต่ตอนนี้เราจะทำอย่างไรดี?”
“ข้าคิดว่าเราควรคุยกับราชินีภูติ”
“แต่แม้แต่หม่าเฉินก็ออกมาข้างหน้า และราชินีภูติก็ไม่อยากสนใจอะไรทั้งนั้น”
มีคนกระซิบว่า “ความแข็งแกร่งของเราไม่ดีพอที่จะเป็นตัวแทนของเผ่าพันธุ์มนุษย์ได้ ไม่มีทางทำให้ราชินีภูติชายตามองด้วยซ้ำ”
“ถ้าหลงเซี่ยและผู้บัญชาการหลิงหลงยังอยู่ที่นี่ล่ะก็” หลี่หวู่หยวนหมดหนทาง
ทั้งสองคนนี้ตามลั่วอู๋ไปยังอาณาจักรโบราณหมื่นอมตะ
ทั้ง ๆ ที่ลั่วอู๋ได้เชิญราชินีภูติมาแล้ว แต่พวกเขายังไม่กลับมา
“บางทีเราจะเชิญจักรพรรดิมาเจรจากับราชินีภูติได้รึเปล่า?” ได้มีการเสนอแนะ
ถึงจะไม่แข็งแกร่ง
แต่ถ้าเป็นผู้มีฐานะสูงส่งก็น่าจะได้
“ข้าเกรงว่าจักรพรรดิแห่งราชวงศ์มังกรเร้นกายก็ไม่มีคุณสมบัติที่จะเป็นตัวแทนของเผ่าพันธุ์มนุษย์หรอก อย่างไรก็ตาม อาณาจักรภูเขาแห้งแล้งก็ไม่มีจักรพรรดิที่แท้จริงด้วย”
“ลำบากใจจริง ๆ”
กลุ่มผู้แข็งแกร่งระดับสูงยังคงหารือกัน แต่แสงภูติเริ่มลอยออกมากระจายแสงภูติที่ชัดเจนออกไป
“ดูเหมือนว่ามนุษย์ได้ตกต่ำลงจริง ๆ” เสียงทื่อมาจากราชินีภูติ
สีหน้าของหลายคนเปลี่ยนไปทันทีหลังจากได้ยินคำนี้
บางคนมีความขุ่นเคือง
ถ้าไม่ใช่เพราะท่านหม่าเฉินตายไปแล้ว กับเทพผู้พิทักษ์ซึ่งยังอยู่ในแดนห่างไกลและยังไม่กลับมา ราชินีภูติก็คงไม่ได้ทำตัวหยิ่งผยองเช่นนี้
แต่ไม่มีทางอื่น หากไม่มีกำลังเพียงพอ ก็จะมีความมั่นใจไม่เพียงพอ
ไม่มีใครสามารถหักล้างคำพูดของราชินีภูติได้
ลั่วอู๋ที่ถูกมัดมีสีหน้าซับซ้อนเมื่อเห็นสิ่งที่เกิดขึ้น
เขาก็มีความสุขมากตอนที่วิกฤตสิ้นสุดลง
แต่ตอนนี้ท่าทีของราชินีภูติทำให้หัวใจของเขาเย็นเฉียบ
เดิมทีราชินีภูติมาเพียงเพื่อผนึกนรกมนตรา แต่ตอนนี้พอเห็นว่าเผ่าพันธุ์มนุษย์เสื่อมถอยไปขนาดไหนก็อดใจไม่ได้ ท้ายที่สุด ทวีปนี้เคยถูกควบคุมโดยภูติในสมัยโบราณ
ไม่ต้องพูดถึงว่าราชินีภูติเองก็มีความเกลียดชังอย่างสุดซึ้งต่อมนุษย์
ในขณะนั้น เจียโรวก็บินออกมา “ท่านแม่ ถึงเวลาที่เราต้องกลับกันแล้ว”
แน่นอนว่านางไม่ได้เปล่งเสียงให้ทุกคนได้ยิน
ทุกคนเห็นแค่นางบินไปหาราชินีภูติและดูเหมือนจะพูดอะไรบางอย่าง
หลายคนรู้จักตัวตนของเจียโรว
เห็นฉากนี้แล้วทุกคนก็สบายใจ
เนื่องจากลูกสาวของราชินีภูติปรากฏตัวขึ้น ไม่น่าจะมีปัญหาอะไร
Comments for chapter "บทที่ 1010 มนุษย์เสื่อมถอย"
MANGA DISCUSSION
YOU MAY ALSO LIKE
