ไหปีศาจ - บทที่ 1011 การตื่นขึ้นของแก่นวิญญาณครั้งที่สอง
บทที่ 1011
การตื่นขึ้นของแก่นวิญญาณครั้งที่สอง
แสงภูติลอยอยู่บนฟ้า ราวกับพลังลึกลับแห่งความโกลาหลในตอนแรก
มันสร้างแรงกดดันอย่างมากต่อโลกทั้งใบ
“ใช่แล้ว เราควรกลับได้แล้ว” ราชินีภูติตอบกลับ
มีเพียงแสงภูติวับ
ลั่วอู๋รู้สึกว่าร่างกายของเขาลอยออกไปอย่างควบคุมไม่ได้ และจากนั้นเขาก็ถูกโยนลงไปยังพื้นโลก
แต่นี่เป็นการโยนเพื่อปล่อยตัวจากราชินีภูติ
ลั่วอู๋รู้สึกราวกับว่าร่างกายของเขากลายเป็นเปลือกหอยและพุ่งสู่พื้นอย่างรวดเร็ว ถึงจะกระแทกอย่างแรง บางทีเขาก็อาจจะไม่ตาย แต่ก็หลีกเลี่ยงไม่ได้ที่ร่างเขาจะแตกหัก
ในที่สุดเจียโรวก็ไม่สามารถรักษาสีหน้าเย็นชาของนางได้ สีหน้าของนางเปลี่ยนไป “ลั่วอู๋!”
ในเวลานี้หลี่หวู่หยวนก็บินมาอย่างรวดเร็ว
เขาประสานมือและปล่อยพลังวิญญาณออกมามากมาย เขาต้องการเป็นโล่พลังวิญญาณขนาดยักษ์ที่ยึดร่างของลั่วอู๋ไว้และทำให้เขาช้าลง
แต่พลังของราชินีภูตินั้นน่ากลัวมาก แม้ว่าจะมีโล่พลังวิญญาณ แต่ลั่วอู๋ก็ยังกระแทกกับพื้นอย่างหนัก
ตู้ม!
พื้นดินแตกเป็นรอยแยก
โชคดีที่มีคุ้มครองจากหลี่หวู่หยวนลั่วอู๋จึงได้รับบาดเจ็บเพียงเล็กน้อยเท่านั้น
นอกจากอาการวิงเวียนเล็กน้อยก็ไม่มีปัญหา
“เจ้าเป็นอะไรไหม?” หลี่หวู่หยวนปลดปล่อยทะเลแก่นวิญญาณที่ถูกปิดผนึกของลั่วอู๋และถาม
ลั่วอู๋ส่ายหัว “ข้าไม่เป็นไร”
จากนั้นเขาก็มองขึ้นไปบนท้องฟ้าอย่างรวดเร็ว อยากรู้ว่าสถานการณ์เป็นอย่างไร
แสงภูติลอยอยู่ เจียโรวมองลงมาด้วยสายตาลึกล้ำ
“เจ้าไม่ได้ตัดขาดสายสัมพันธ์กับโลก” แสงภูติค่อย ๆ แยกออกไป เชียนจีเผยให้เห็นลักษณะที่แท้จริงของนางดึงดูดเสียงอุทานของผู้คนนับไม่ถ้วน
ว่ากันว่าราชินีภูตินั้นเป็นภูติที่งดงามระดับตำนาน
มันเหลือเชื่อมาก
แน่นอนว่าคนส่วนใหญ่สนใจรูปร่างหน้าตาของเชียนจี แม้แต่ผู้หญิงก็ไม่สามารถต้านทานความงามที่อันตรายถึงชีวิตได้ พวกเขามองเชียนจีราวกับว่าพวกเขาต้องคำสาป
ความงามบางครั้งเป็นอาวุธที่น่ากลัว
แม้แต่ผู้ที่แข็งแกร่งก็แทบจะต้านทานความงามนี้ไม่ได้
การปรากฏตัวของนางนั้นทำให้เกิดความเงียบในทันที ทุกคนจ้องมองที่เชียนจีและลืมหายใจ
จินตนาการได้เลยว่าจะมีสักกี่คนที่จะเฝ้าคิดถึงความงามของเชียนจีหลังจากเรื่องในวันนี้
เหตุผลที่เชียนจีแสดงใบหน้าที่แท้จริงของนางไม่ใช่สิ่งที่นางต้องการทำ นางแค่รู้สึกว่าควรพูดคุยกับลูกสาวของนางด้วยใบหน้าที่แท้จริงของนาง
และบทสนทนานี้ นางยังต้องการให้โลกได้ยิน
เจียโรวหายใจเข้าลึก ๆ แล้วพูดว่า “ใช่แล้ว”
นางไม่ได้โต้แย้ง
เพราะมันไร้ประโยชน์ที่จะโต้แย้ง
ถ้านางตัดสายสัมพันธ์ไปแล้วจริง ๆ นางคงไม่กังวลเรื่องอาการบาดเจ็บของลั่วอู๋
“มันเกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่?” เชียนจีถาม
นางรู้สึกได้ชัดเจนว่าแก่นวิญญาณภูติของเจียโรวถูกปลุกให้ตื่นขึ้นอย่างสมบูรณ์แล้ว และพลังของนางก็พัฒนาขึ้นอย่างก้าวกระโดด ตามหลักแล้ว การตื่นคือการเริ่มต้นชีวิตที่แท้จริงของนาง
นี่คือการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้น
ปกติแล้วทุกสิ่งในอดีตจะพังทลายหายไปโดยธรรมชาติ
เจียโรวคิดว่านางจะต้องลนลานมาก แต่นางไม่คิดเลยว่าพอมาถึงจุดนี้ นางจะสงบมากและอยากจะหัวเราะ
ดังนั้นนางจึงหัวเราะ “ข้าเป็นอย่างนี้มาตั้งแต่แรก”
เชียนจีขมวดคิ้วเล็กน้อย
ท่าทีง่าย ๆ เช่นนี้ ก็ทำให้ผู้คนนับไม่ถ้วนหลงใหล
“มันไม่ควรเป็นแบบนี้” เชียนจีมองกวาดร่างของเจียโรวแต่ไม่พบสิ่งผิดปกติใด ๆ “มันไม่สมเหตุสมผลเลย เกิดอะไรขึ้นกันแน่?”
เจียโรวพูดอย่างใจเย็น “บางทีนี่อาจเป็นของขวัญที่พ่อของข้าทิ้งไว้ให้”
หมายถึงชายคนนั้นรึ? รังสีของความโกรธปรากฏบนใบหน้าของเชียนจี
“มันไม่ใช่ของขวัญ เขาแค่ใช้เจ้าเป็นเครื่องมือ เขาทิ้งข้อจำกัดไว้กับเจ้าและปลดมันออกเมื่อเขาต้องการ” เชียนจีกล่าวอย่างเย็นชา “เขาแค่ใช้ทุกคนเป็นเครื่องมือ”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ เจียโรวก็เข้าใจเล็กน้อย
อย่าโต้เถียงกับผู้หญิงที่มีปัญหาทางอารมณ์
แม้แต่เชียนจีก็ไม่มีข้อยกเว้น
นางไม่มีเหตุผลกับเรื่องนี้เลย
“แล้วไง ข้าชอบตัวเองในตอนนี้ ข้ารักษาสติไว้ได้ชัดเจน ข้ามีความทรงจำและความรู้สึกในอดีต ข้าไม่ต้องการที่จะเสียมันไป” เจียโรวเถียง
ร่องรอยของความผิดหวังปรากฏอยู่ในดวงตาของเชียนจี “เพียงแค่ว่าเจ้าคิดว่าเจ้ามีสติที่ชัดเจน อันที่จริงเจ้าถูกทำให้สกปรกจากโลก ข้าแค่อยากให้เจ้าเป็นในสิ่งที่เจ้าควรเป็น”
“นี่แหละคือสิ่งที่ข้าควรจะเป็น”
เจียโรวมีท่าทีที่มั่นคง
“ไม่ มันไม่ใช่” เชียนจีส่ายหัว “เจ้าควรจะเกิดใหม่อย่างสมบูรณ์ แทนที่จะใช้ทักษะเล็ก ๆ น้อย ๆ เพื่อป้องกันไม่ให้แก่นวิญญาณของเจ้าตื่นขึ้นอย่างสมบูรณ์”
ในที่สุดนางก็พบสิ่งผิดปกติกับเจียโรว
ในแก่นวิญญาณของเจียโรวมีพลังวิญญาณมังกร
ถึงจะอ่อนแอแต่มันคือของจริง
นางจึงเข้าใจ
“ถ้าเป็นกรณีนี้ มนุษย์ที่น่ารังเกียจคนนั้นทิ้งการคุมขังนี้ไว้ในตัวลูกสาวของเขาเองสินะ” เชียนจีกัดฟันของนาง
เมื่อเจียโรวได้ยินคำเหล่านี้นางก็โกรธมาก
แม้ว่าคนตรงหน้าจะเป็นแม่ของนางก็ตาม
แต่พ่อของนางเป็นคนที่น่านับถือที่สุดในชีวิตของนาง
“มันไม่ใช่การกักขัง มันเป็นวิญญาณของข้า!” เจียโรวเริ่มขึ้นเสียง สีหน้าของนางจริงจังมาก “ข้าคิดว่าข้าคือข้าอย่างที่เป็นอยู่ในตอนนี้”
เชียนจีมองไปที่เจียโรว ดวงตาของนางเต็มไปด้วยความซับซ้อน
“ข้าจะไม่ทำร้ายเจ้า” นางกล่าว
เจียโรวต้องการจะพูดอะไรมากกว่านี้ แต่นางพบว่านางไม่สามารถส่งเสียงได้
ร่างกายของนางเริ่มถูกปกคลุมไปด้วยแสงภูติที่แข็งแกร่ง
ร่างกายอยู่ภายใต้การควบคุม
เจียโรวอยากจะดิ้นรน แต่นางพบว่านางไม่สามารถขยับได้เลย และไม่สามารถแสดงสีหน้าอะไรเลยแม้แต่น้อย
มีพลังภูติที่แข็งแกร่งในร่างกาย
แก่นวิญญาณเริ่มเปลี่ยนไปอย่างน่าประหลาด
เจียโรวรู้ว่าภายใต้การกระตุ้นของราชินีภูตินางจะตื่นขึ้นอีกครั้ง และบางทีเสี่ยวจินก็ไม่สามารถช่วยให้นางรักษาสายสัมพันธ์กับโลกได้
ไม่นะ
เจียโรวร้องไห้ในใจ แต่นางทำอะไรไม่ได้
ลั่วอู๋สังเกตเห็นและคำรามทันที “เจ้ากำลังทำอะไร? ส่งนางมาให้ข้า”
หลังจากคำราม เขาก็ยืนขึ้น ชักดาบออกมาและขี่มันพุ่งขึ้นไป
แต่ราชินีภูติมองลั่วอู๋อย่างเฉยเมย และเพียงแค่มองลั่วอู๋ก็รู้สึกว่าจิตใจของเขาถูกฟ้าผ่า และแม้แต่แสงดาบบนดาบเทพพิทักษ์กระจัดกระจายอย่างรวดเร็ว
ตันเถียนได้รับบาดเจ็บอย่างหนัก
ลั่วอู๋ร่วงลงสู่พื้นโดยตรง มีสีหน้าพ่ายแพ้
หลี่หวู่หยวนถอนหายใจและเข้าไปห้ามลั่วอู๋ด้วยสีหน้าที่ซับซ้อน
ทุกคนที่อยู่ที่นั่นเห็น
หัวใจของผู้คนตกลง
จากบทสนทนาของแม่และลูกสาว พวกเขายังสามารถได้ยินเหตุและผลที่จะตามมา
“ได้เวลาตื่นแล้ว ลูกสาวของข้า” มีร่องรอยของความรักในดวงตาของเชียนจี
ร่างกายของเจียโรวเต็มไปด้วยแสงภูติ
แก่นวิญญาณตื่นขึ้นอย่างรวดเร็ว
เลือดจากราชินีภูติสั่นสะเทือนและสะกดเลือดที่เป็นของเผ่าพันธุ์มนุษย์ของเจียโรว
คราวนี้ ราชินีภูติตัดสินใจระงับสายเลือดมนุษย์ทั้งหมดในร่างกายของลูกสาวนาง
กันปัญหาทั้งหมดที่อาจเกิดขึ้นในภายหลัง
ทุกอย่างดูหยุดได้ยาก
แต่ในช่วงเวลาวิกฤตินี้ เจียโรวก็รู้สึกร้อนไปทั้งตัว เลือดของมนุษย์ในร่างกายของนางกำลังเดือดพล่าน และนางก็กลายร่างเป็นมังกรทองและทะยานขึ้นไปบนฟ้า
โฮก!
Comments for chapter "บทที่ 1011 การตื่นขึ้นของแก่นวิญญาณครั้งที่สอง"
MANGA DISCUSSION
YOU MAY ALSO LIKE
