ไหปีศาจ - บทที่ 1024 อยากได้ไหม
บทที่ 1024
อยากได้ไหม
บทสนทนาระหว่างภูติไหและอีกาเพลิงสีม่วงไม่ได้ถูกซ่อนไว้
ดังนั้นพวกลั่วอู๋จึงได้ยินมันทั้งหมด
ใบหน้าของผู้บัญชาการหลิงหลงมืดมน
ไม่มีค่าให้ใช้?
นางได้รู้จากลั่วอู๋ว่าตราผนึกอีกาคือวิญญาณของหยู่ พอนางได้ฟังคำนี้ นางก็ไม่เข้าใจ
“เจ้ากำลังใช้พลังของเราเพื่อทำให้วิญญาณของหยู่อ่อนแอลง?” ผู้บัญชาการหลิงหลงกล่าวอย่างเย็นชา
อีกาเพลิงสีม่วงมองผู้บัญชาการหลิงหลงอย่างเวทนาและไม่ตอบ
บางทีคงคิดว่ามนุษย์สองคนนี้เป็นเพียงเครื่องมือในใจ
ผู้เรียบเรียง : Novel PDF
เรื่องนี้สามารถทำให้ผู้บัญชาการหลิงหลงโกรธ
เพื่อที่จะพังม่านพลังออกมาพวกเขาทำทุกอย่างที่ทำได้ แต่กลายเป็นว่าพวกเขากำลังทำประโยชน์ให้คนอื่น? และการติดอยู่ที่นี่ก็มีผลกระทบอย่างมากต่อความแข็งแกร่งของพวกเขาด้วย
เนื่องจากที่นี่ขาดพลังวิญญาณ เมื่อพวกเขาใช้พลังจนหมดก็ต้องพักฟื้นเป็นเวลานาน
ตอนนี้ พลังในการต่อสู้ของพวกเขาได้ตกลงไปจนแทบจะต่ำกว่าระดับกึ่งจักรพรรดิแล้ว
“เจ้าล้อเล่นรึไง!” ผู้บัญชาการหลิงหลงคำราม ผมยาวของนางกระจัดกระจายไปอย่างไม่เป็นระเบียบ ใบหน้าของนางเต็มไปด้วยความเย็นชา และปราณดาบเยือกเย็นของนางก็ปลดออกทีละชั้น จากนั้นนางก็กลายร่างเป็นพยัคฆ์ขาว
พยัคฆ์ขาวคาบดาบขึ้นมาและคำรามขึ้นอย่างรุนแรง
แก่นแท้มิตินั้นไม่เป็นระเบียบและกระทั่งแตกออกด้วยดาบเล่มนี้
มิติบิดเบี้ยวและปั่นป่วน
แต่ม่านพลังมิติปรากฏเพียงวงกลมจากคลื่นกระแทกระลอกแล้วระลอกเล่า ตราผนึกอีกาก็อ่อนลงเล็กน้อยอีกครั้ง แต่พลังดาบที่น่ากลัวก็ยังทำลายมันไม่ได้
ไม่ต้องพูดถึงความเสียหายที่จะเกิดกับอีกาเลย
“โจมตีต่อไปเถอะ” อีกาเพลิงสีม่วงกระพือปีก ปราณสีม่วงแผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย ลุกโชนเป็นไฟที่น่ากลัวมาก ดูเหมือนนกเพลิงอมตะที่จะเผาโลกให้มอดไหม้
“จงทำให้วิญญาณของหยู่อ่อนแอลง เพื่อที่ข้าจะได้กลืนกินมันได้ง่ายขึ้น”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ ผู้บัญชาการหลิงหลงก็แทบบ้า
ไม่เคยมีใครกล้าอวดดีต่อหน้านางขนาดนี้มาก่อน
มันช่างน่าละอาย
นางกำลังจะบ้าคลั่งขึ้นเรื่อย ๆ แต่หลงเซี่ยระงับพลังดาบพยัคฆ์ขาวและหยุดนางไว้
หลงเซี่ยส่ายหัว “อย่าเปลืองแรงของเจ้าเลย”
“เจ้าเห็นไหมว่าอีกาสีม่วงนั้นมันหยิ่งผยองขนาดไหน?” ผู้บัญชาการหลิงหลงโกรธจนมือสั่น “ข้าต้องฆ่ามันให้ได้”
“ข้ารู้ว่าเจ้าหงุดหงิด และข้าเองก็หงุดหงิดเช่นกัน”
“แต่มันไม่สมเหตุสมผล”
หลงเซี่ยมองไปที่ผู้บัญชาการหลิงหลงอย่างจริงจัง “เก็บกำลังไว้ดีกว่า”
หากเป็นคนอื่นมาห้ามผู้บัญชาการหลิงหลงจะไม่หยุดเลย แต่หากเป็นหลงเซี่ย และนางทำได้เพียงกลืนความไม่พอใจนี้ลงไปเท่านั้น
อีกาเพลิงสีม่วงโบยบินออกไป ร่างเป็นแสงสีม่วง และหายวับไปอีกครั้ง
แน่นอนภูติไหก็จากไปเช่นกัน
ในเวลาต่อมา ตราผนึกอีกาในม่านพลังมิติเริ่มสั่นไหวอย่างอธิบายไม่ถูก และความรู้สึกที่น่ากลัวก็ปรากฏขึ้น ซึ่งเป็นสัญชาตญาณของชีวิต
บางทีวิญญาณส่วนที่สามของหยู่อาจไม่ใช่สิ่งมีชีวิต จริง ๆ
แต่ก็มีสติปัญญาเป็นของตัวเอง
เมื่อต้องเผชิญกับภัยคุกคามถึงชีวิตก็จะกลัว
ภูติไหก็ใช้ประโยชน์จากการที่มันขาดสติปัญญาแบบนี้ และประสบความสำเร็จในการกักขังผู้บัญชาการหลิงหลงและหลงเซี่ยด้วยพลังของมัน และทำให้ทั้งคู่พ่ายแพ้
ตอนนี้ทุกคนเข้าใจ
ไม่น่าแปลกใจที่วิญญาณของหยู่จะอยู่ในรูปลักษณ์ของอีกา
มันแปลกมาก เพราะท้ายที่สุดหยู่ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับอีกาเลย แต่ตอนนี้เรามีคำอธิบายแล้ว เพราะอีกาเพลิงสีม่วงดูดกลืนวิญญาณของหยู่
แก่นวิญญาณถูกหลอมรวมในระดับหนึ่งและความแข็งแกร่งก็ลดลง
อีกาเพลิงสีม่วงก็พร้อมที่จะกลืนกินวิญญาณของหยู่
“บ้าเอ๊ย” ผู้บัญชาการหลิงหลงกำดาบในมือแน่น แต่นางไม่โจมตีออกไป การโจมตีทั้งหมดจะตกไปอยู่ที่วิญญาณของหยู่ และนางจะไม่ยอมให้อีกาตัวนั้นใช้ประโยชน์จากนางแน่นอน
ในอีกด้านหนึ่ง ใต้กรงสีม่วงขนาดใหญ่ ลั่วอู๋และ เฉินหมิงหยู่กำลังดิ้นรน
พลังที่กดทับพวกเขาไว้นั้นแข็งแกร่งจริง ๆ
ดูเหมือนอีกาเพลิงสีม่วงนี้จะอยู่ไม่ไกลจากระดับจักรพรรดิแล้ว
โชคดีที่ลั่วอู๋ทนได้ แต่เฉินหมิงหยู่เกือบถูกฆ่าตายด้วยกรงสีม่วงแล้ว อย่างน้อยทักษะที่ใช้กดทับพวกเขาก็เป็นของสัตว์วิญญาณระดับเพชรสูงสุด
“นายน้อย ข้าทนไม่ไหวแล้ว” เฉินหมิงหยู่ร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด
ติดตามตอนล่าสุดได้ที่ novelpdf.xyz
ลั่วอู๋กางเขตแดนแห่งดาบทันทีและแบ่งปันแรงกดทับส่วนใหญ่กับเฉินหมิงหยู่ แต่นั่นก็ทำให้เขาต้องทนทุกข์ทรมานกับแรงกดทับที่รุนแรงยิ่งขึ้นและเสียสมาธิในการรักษาเขตแดนแห่งดาบ
เฉินหมิงหยู่โล่งใจเล็กน้อย “นายน้อย ทำไมท่านไม่ให้คน… สัตว์ประหลาดของท่านมาช่วยล่ะ?”
สัตว์ประหลาดในที่นี้แน่นอนว่าหมายถึงศพมรณะเซียวอวี้
หากให้ศพมรณะมาช่วย ก็คงจะไม่ถูกอีกาเพลิงสีม่วงมาข่มขู่เช่นนี้
“ไม่ต้องกังวล” ลั่วอู๋พูดด้วยเสียงต่ำ “เราไม่สามารถเผยไพ่ในมือได้ตามใจชอบ ไม่อย่างนั้นเราจะทำให้งูตื่น”
“โอ้” เฉินหมิงหยู่ก็นึกขึ้นได้
หากทำแบบนั้นจะเป็นการเผยจุดอ่อนให้ศัตรูรู้
นางโล่งใจที่ได้รู้เหตุผล
หลังจากที่อีกาเพลิงสีม่วงออกไป ลั่วอู๋ก็ยืนยันว่ามันอยู่ไปในพื้นที่อื่นแล้ว อีกฝ่ายไม่น่าจะมีเหตุผลที่จะจับตาดูเขา เขาจึงปล่อยศพมรณะเซียวอวี้ออกมา
ทันทีที่ศพมรณะเสี่ยวเว่ยปรากฏตัวขึ้น ลมปราณแห่งความไร้ชีวิตก็เริ่มแผ่ขยายออกมา
“เจ้ามาแบกให้ข้าที” ลั่วอู๋ออกคำสั่ง
ศพมรณะไม่ตอบ แต่ลั่วอู๋รู้ดีอยู่แล้ว
ลั่วอู๋สูดหายใจเข้าลึก ๆ
ร่างของเขาเริ่มพลุ่งพล่านด้วยพลังมิติที่รุนแรง
ใช้งาน [ครอบครองมิติจำลอง]
ลั่วอู๋คว้าเฉินหมิงหยู่ ฉีกมิติที่อยู่ใต้กรงสีม่วงและพากันเข้าไป หายตัวไปจากใต้กรงโดยตรง เหลือเพียงศพมรณะ เสี่ยวเว่ยที่อยู่ใต้กรงสีม่วงเท่านั้น
“ว้าว เยี่ยมไปเลย” ดวงตาที่สวยงามของเฉินหมิงหยู่เป็นประกาย
นางมองไม่เห็นทักษะที่ลั่วอู๋ใช้
แต่มันจะต้องยอดเยี่ยมมากแน่นอน
ผู้บัญชาการหลิงหลงและหลงเซี่ยก็สังเกตความผิดปกติเช่นกัน
“เจ้าออกมาได้ยังไง?” ผู้บัญชาการหลิงหลงรู้สึกประหลาดใจ
นางเห็นพลังของกรงสีม่วง
ตามเหตุผล ด้วยมิติวิญญาณของลั่วอู๋ เขาไม่น่าจะหนีรอดออกมาได้ ไม่ว่าจะเป็นคนที่มีพรสวรรค์แค่ไหนก็ตาม
ถึงผู้บัญชาการหลิงหลงจะคิดว่าเขาต่างจากคนอื่น แต่ถ้าเขาอยู่ในระดับเพชร ขั้นสอง เขาไม่มีทางหนีจากพันธนาการของสัตว์วิญญาณระดับเพชรสูงสุดได้เลย
ลั่วอู๋รู้ว่ามันอธิบายไม่ได้ง่าย ๆ จึงยกผลงานให้ศพมรณะแทน “พึ่งพาเขาน่ะ”
ผู้บัญชาการหลิงหลงเข้าใจทันที
มันฝีมือของชายผู้นี้เอง
นางเคยได้พบกับชายลึกลับคนนี้ ตอนที่นางไปอาณาจักรโบราณหมื่นอมตะครั้งล่าสุด แม้ว่านางจะไม่รู้ว่าอีกฝ่ายเป็นใคร แต่ความแข็งแกร่งของระดับเพชรสูงสุดก็แข็งแกร่งจริงอย่างไม่ต้องสงสัยเลย
หลงเซี่ยและผู้บัญชาการหลิงหลงเห็นแผนของลั่วอู๋ทันที
“เจ้ากำลังจะวางแผนขัดขวางภูติไหหรือ?” หลงเซี่ยถาม
ลั่วอู๋พยักหน้า “ปล่อยเขาไปไม่ได้อย่างแน่นอน”
“งั้นก็รีบไปสิ” ผู้บัญชาการหลิงหลงเร่ง “เจ้าควรไปฆ่าอีกาตัวนั้นให้ข้าที”
เขาเห็นว่านางโกรธมาก
ลั่วอู๋พูดด้วยเสียงต่ำ “ไม่ต้องห่วง ข้ามีวิธีที่ดีกว่านั้น”
“ข้าพอจะทำอะไรได้บ้าง?” ผู้บัญชาการหลิงหลงถาม
“ไปแก้แค้นด้วยตัวเองไงล่ะ” ลั่วอู๋ยิ้มอย่างลึกลับแล้วเรียกต้าหวงออกมา
ผู้บัญชาการหลิงหลงและหลงเซี่ยสับสน
เจ้าหมายความว่าอย่างไร
พวกเขาไม่คิดว่าลั่วอู๋จะช่วยพวกเขาออกไปได้จริง ๆ
ท้ายที่สุด แม้แต่พวกเขาทั้งสองรวมพลังกันก็ไม่สามารถทำลายม่านพลังมิตินี้ได้
Novel PDF
“ต้าหวง” ลั่วอู๋ลูบหัวของต้าหวงแล้วชี้ไปที่ตราผนึกอีกาบนม่านพลังด้วยรอยยิ้ม “เจ้าอยากได้มันไหม?”
ตาของต้าหวงตั้งตรง น้ำลายไหลอย่างต่อเนื่อง
“โฮ่ง โฮ่ง”
ข้าอยากได้
“งั้น มันก็เป็นของเจ้าแล้ว” ลั่วอู๋พูดเบา ๆ
Comments for chapter "บทที่ 1024 อยากได้ไหม"
MANGA DISCUSSION
YOU MAY ALSO LIKE
