ไหปีศาจ - บทที่ 1049 คำถาม
บทที่ 1049
คำถาม
ส่วนลึกของป่าหวงชายังคงเหมือนเดิม
ทั้ง ๆ ที่อยู่กลางทะเลทราย แต่ดูไม่เหมือนทะเลทรายเลย
มีทั้งป่าฝนที่ดิบชื้น เขตที่เป็นสายฟ้าและไฟ รังผี ภูมิประเทศแปลก ๆ ทุกชนิดผสมผสานกันและทำให้ผู้คนรู้สึกเย็นสันหลัง
นอกจากนี้ยังมีสัตว์วิญญาณลึกลับและแปลกประหลาดต่าง ๆ เกิดในภูมิประเทศต่าง ๆ
สิ่งมีชีวิตเหล่านี้แทบจะไม่มีให้เห็นในโลกภายนอก
ตามการคาดเดาของลั่วอู๋ ความแตกต่างนี้น่าจะเกิดจากความแปรผันของพลังลึกลับ
อย่างไรก็ตาม แม้ว่าที่นี่จะเปลี่ยนแปลง แต่ลั่วอู๋ก็เคยมาหลายครั้งแล้ว พอเผชิญหน้ากับภาพแปลก ๆ มากมาย แน่นอนว่าเขาสามารถสงบสติอารมณ์ได้แล้ว
เพียงเพราะการบุกรุกของนรกมนตราเมื่อไม่นานมานี้ อากาศในส่วนลึกของป่าหวงชาก็ยังเต็มไปด้วยบรรยากาศที่ไม่เอื้ออำนวย
แม้ว่ามันจะผ่านการชำระล้างจากแสงภูติแล้วก็ตาม
“แข็งแกร่ง กว้างใหญ่ เต็มไปด้วยพลังชีวิต และศักดิ์สิทธิ์” ลั่วอู๋กล่าวถึงคุณลักษณะพลังของเสือบูรพาจากนั้นจึงพยายามใช้สัมผัสศักดิ์สิทธิ์จับสัมผัสดู
เฮ้อ
อย่างที่คิด ไม่เจออะไรเลย
ถ้าหาง่ายก็คงไม่ปวดหัวขนาดนี้หรอก
ลั่วอู๋ชี้ดาบลงไปที่พื้นและครุ่นคิด
ทันใดนั้น
จู่ ๆ ความคิดก็แวบเข้ามาในหัวของเขา
เขากำหนดทิศทางและบินไปอย่างรวดเร็ว
เบื้องหน้าเขาคือทะเลทรายอันแห้งแล้ง แดดร้อนทำให้ทรายร้อน งูและแมงป่องซ่อนอยู่ใต้โขดหินและไม่กล้าโผล่หัวออกมา
ไม่ไกลกันมีถ้ำมนตราร้าง
จะมีปราณมนตราบริสุทธิ์ที่แข็งแกร่งอยู่ราง ๆ
แต่เนื่องจากเมื่อสิบกว่าปีที่แล้ว ผีเสื้อปีกมายาเพลิงอมตะกำลังจะถือกำเนิดขึ้น ซึ่งได้ดูดซับพลังปราณมนตราทั้งหมดและทำให้มันกลายเป็นถ้ำร้าง
ใช่แล้ว นี่คือสถานที่ที่ผีเสื้อปีกมายาเพลิงอมตะเกิด
ในทะเลทรายข้างหน้า งูดุร้ายหลับใหล
มันเป็นเจ้าถิ่นที่นี่ และไม่มีใครกล้าที่จะยั่วยุมัน
ลั่วอู๋ได้ไปยั่วยุมันในตอนแรก และหลบหนีมาได้สำเร็จ
“เฮ้ เจ้างู ได้เวลาตื่นแล้ว” ลั่วอู๋ใช้เสียงคำรามแห่งความกล้าทันที และคลื่นเสียงอันน่าสะพรึงกลัวก็สั่นสะเทือนออกมา และกระทั่งรวมกันจนกลายเป็นสสารในความว่างเปล่า
ครืน!
ทรายและหินกระจัดกระจาย
เสียงนั้นคงอยู่นาน หลังจากนั้นครู่หนึ่ง แผ่นดินก็สั่นสะเทือนทันที
ตู้ม!
ตู้ม!
ตู้ม!
เนินขนาดใหญ่งอกขึ้นมาอย่างรวดเร็วบนทรายสีเหลือง ทรายและหินจำนวนนับไม่ถ้วนตกลงมาอย่างรวดเร็ว เผยให้เห็นหัวของงูที่ดุร้ายครึ่งหนึ่ง และดวงตาแห่งความตายปล่อยพลังงานอันน่าสะพรึงกลัวของการทำลายล้างออกมา
บนหัวงูมีเขามังกรสองเขาที่โตเต็มที่
หนวดของมังกรเล็กก็ค่อย ๆ ยื่นออกมาใต้กรามเช่นกัน
เขาไม่ได้เห็นมันมาเป็นเวลานานแล้ว เขาไม่คิดเลยว่าความแข็งแกร่งของงูตัวนี้จะเพิ่มขึ้นมาก และเขามังกรบนหัวของมันก็โตเต็มที่แล้ว
บางทีมันอาจจะเกี่ยวข้องกับการบุกรุกของนรกมนตรา
ท้ายที่สุดแล้ว งูใหญ่ตัวนี้เป็นสายพันธุ์ย่อยของมังกรมนตรา
ดวงตาที่เย็นชาของงูกำลังจ้องมองที่ลั่วอู๋ ส่งเสียงฟ่อ เสียงไม่ดัง แต่รู้สึกถึงแรงสะเทือนที่แทงทะลุจิตวิญญาณ
ดูเหมือนว่ามันจะระวังตัว
มันสามารถสัมผัสได้ถึงภัยคุกคามของมนุษย์ตรงหน้ามัน
ถ้าไม่อย่างนั้น มันคงจะกินสิ่งมีชีวิตที่รบกวนการนอนหลับของมันไปแล้ว
ลั่วอู๋หัวเราะ “อะไรกัน? เจ้าจำข้าไม่ได้หรือ!”
มีความสับสนเล็กน้อยในดวงตาของงู
แน่นอนว่ามันจำลั่วอู๋ไม่ได้
มันก็พอเข้าใจได้อยู่ เพราะในตอนแรกลั่วอู๋นั้นอ่อนแอเหมือนมดปลวก ถึงขั้นที่ว่าแค่ชำเลืองเขาจะเพียงพอที่จะทำให้เขาปลิวกระเด็นได้
“ลืมชิ้นเนื้อที่ถูกแทะออกจากหลังของเจ้าแล้วหรือ?” ลั่วอู๋กล่าวอย่างสบาย ๆ
ในตอนแรก เพื่อทำให้งูโกรธ ต้าหวงใช้ทักษะกลืนกินของมันและกัดแทะเนื้อของงูออกไปเล็กน้อย
เมื่องูได้ยินคำเหล่านี้ หัวของมันก็ตั้งขึ้น แม่เบี้ยของมันกางออก ปล่อยความรู้สึกสยดสยองออกมา เห็นได้ชัดว่ามันโกรธมากและจิตสังหารที่รุนแรงก็เริ่มแพร่กระจาย
แม้ว่าอาการบาดเจ็บเล็กน้อยนั้นจะไม่ส่งผลอะไรกับมันเลย แต่มันก็เป็นเรื่องของศักดิ์ศรี
มันโกรธ
“ดูเหมือนว่ามันจะตื่นเต็มที่แล้ว” ลั่วอู๋ยังคงพูดด้วยรอยยิ้มว่า “ข้าขอถามอะไรเจ้าหน่อย?”
งูซึ่งเป็นสัตว์ที่เป็นมิตรเสียที่ไหน ทันทีที่อ้าปากเปื้อนเลือด ก็มีกลิ่นคาวส่งออกมา พลังแห่งการทำลายล้างอันน่าสยดสยองก็พลุ่งพล่านออกมาจากปาก
ลั่วอู๋ไม่แปลกใจกับการตอบสนองนี้อย่างแน่นอน
เขาไม่รู้สึกว่าจะได้ข้อมูลมาด้วยสันติวิธี
“ลมหายใจมังกร? ข้าคุ้นเคยกับมันจริง ๆ” ดวงตาของลั่วอู๋ถูกปกคลุมด้วยชั้นสีเทา และเงาของหมาสีเหลืองแก่ก็ค่อย ๆ ปรากฏขึ้นข้างหลังเขา
พลังแห่งการทำลายล้างก็เริ่มก่อตัวเช่นกัน
ในตอนแรก ต้าหวงถูกบังคับให้กลืนกินเนื้อและเลือดของงูไป ซึ่งทำลายพันธนาการของตัวเองจนวิวัฒนาการเสร็จสมบูรณ์ และได้เข้าใจทักษะระดับ SS ลมหายใจมังกร
ตอนนี้เมื่อเผชิญกับลมหายใจมังกรของงู ลั่วอู๋ก็คุ้นเคยกับมันเป็นอย่างดี
“มาเถอะ บางทีเราน่าจะลองดูว่าลมหายใจมังกรของใครมีพลังมากกว่ากัน” ลั่วอู๋ส่งเสียงคำรามยาว ซึ่งทำให้เกิดคลื่นลูกใหญ่
ดูเหมือนว่าจะมีพลังมังกรในอากาศ
สองพลังแห่งการทำลายล้างที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิงสั่นสะเทือนอย่างบ้าคลั่ง และในชั่วขณะต่อมา คลื่นพลังงานอันน่าสยดสยองทั้งสองก็ปะทะกัน
พลังทำลายล้างมหาศาลนั้น แทบจะบดขยี้ทุกสิ่ง
ตู้ม!
ตู้ม!
พื้นที่ขนาดใหญ่ของทะเลทรายสีเหลืองถูกยกขึ้น
แรงสั่นสะเทือนอันน่าสยดสยองนั้นทำให้มิติฉีกขาดและเกิดรอยแยกนับไม่ถ้วน
“ฟ่อ!”
งูส่งเสียงขู่
พลังงานของมันพลุ่งพล่าน แผ่นดินสั่นสะเทือน ร่างของงูถูกพัดออกมาจากทรายสีเหลือง และลอยขึ้นไปสูงหลายร้อยเมตร แล้วกระแทกอย่างหนักบนทรายสีเหลือง
เลือดปรากฏบนเกล็ดของมัน
มันบาดเจ็บ
งูหันหัวแล้วส่งกลิ่นรุนแรงออกมา หัวงูตั้งขึ้น พลังงานสีดำอันน่าสยดสยองออกมาจากรอยแยกของเกล็ด
พลังงานสีดำเดือดเหมือนเปลวไฟ
มันโกรธ
บางทีมันคงไม่คาดว่ามันจะได้รับบาดเจ็บจากทักษะของมันเอง
แม้ว่าลมหายใจมังกรที่ลั่วอู๋เชี่ยวชาญนั้นมาจากงู แต่ก็ไม่มีความแตกต่างระหว่างลมหายใจมังกรของแท้และของที่ลักจำมา ลมหายใจมังกรคือลมปราณของมังกร และพลังของมันขึ้นอยู่กับมิติวิญญาณ ระดับความสมบูรณ์ของทักษะ และความเข้าใจในแก่นแท้เท่านั้น
ในแง่ความแข็งแกร่งของพลัง ลั่วอู๋ได้เหนือกว่างูอย่างเห็นได้ชัด
ลั่วอู๋หรี่ตาลงเล็กน้อย “สมแล้วที่เป็นสายพันธุ์ย่อยของมังกรมนตรา ตามที่คิดไว้ เมื่อเจ้าเข้าสู่สภาวะการต่อสู้ที่แท้จริง พลังปราณมนตราในแก่นวิญญาณจะถูกปลดปล่อยออกมา”
“ฟ่อ!”
งูยักษ์นี้กำลังจะกระโจนใส่เขาอย่างบ้าคลั่ง
มันไม่มีความคิดอื่นใดนอกจากการฆ่าชายตรงหน้า
“ดาบแห่งการป้องกัน”
ดาบเทพพิทักษ์ส่งเสียงออกมา และม่านดาบก็ลอยขึ้นจากพื้น ขวางหน้าลั่วอู๋
งูที่เต็มไปด้วยพลังวิญญาณมนตราที่น่าสยดสยองพุ่งชนกับม่านดาบ
ตู้ม!
งูทะลุผ่านม่านดาบเกือบ 30 ชั้นโดยตรง
เป็นพลังทำลายที่น่ากลัว
แต่ลั่วอู๋กลับสงบนิ่ง
สิ่งที่ตั้งอยู่ตรงหน้าเขาไม่ใช่ม่านดาบเพียงชั้นหนึ่งหรือสิบชั้น แต่เป็นม่านดาบ 500 ชั้น
ฮึ่ม!
เกิดเสียงสะเทือนอย่างรุนแรง
งูส่งเสียงร้องโหยหวนและถอยกลับไป
“อย่าพยายามเลย”
ร่างกายของลั่วอู๋กะพริบ เขาใช้ทะลวงมิติ
เขาไปปรากฏตัวขึ้นบนหัวงู และดาบเทพพิทักษ์ก็แทงลงไปตรง ๆ ไม่สนใจเกล็ดอันทรงพลัง เขาแทงเข้าไปในปากของงู
งูบิดตัวด้วยความเจ็บปวด แต่ก็ไม่สามารถสลัดเขาออกไปได้
“วงล้อมแห่งดาบ!”
เงาดาบจำนวนนับไม่ถ้วนโบยบินไปทั่วท้องฟ้า ทำให้เกิดพลังวิญญาณดาบที่น่ากลัวมาก แล้วก็ตกลงมาอย่างกะทันหัน ฉากนั้นงดงามและน่าตกตะลึง ทั่วทั้งบริเวณนั้นเต็มไปด้วยฝนดาบซึ่งตอกงูลงบนทรายสีเหลืองอย่างหนัก
ตัวของงูนั้นแข็งทื่อ และเลือดของมันเป็นสีแดงอาบไปทั่วทรายสีเหลือง
มีเสียงครวญครางในลำคอ เสียงร้องด้วยความกลัว
“เอาล่ะ ข้าอยากจะถามอะไรเจ้าสักสองสามอย่าง”
ลั่วอู๋พูดเบา ๆ
Comments for chapter "บทที่ 1049 คำถาม"
MANGA DISCUSSION
YOU MAY ALSO LIKE
