ไหปีศาจ - บทที่ 1084 มากเกินไป

    บทที่ 1084

    มากเกินไป

    

    เกิดความโกลาหลในป่าหวงชา

    

    การปรากฏตัวของปีศาจ

    

    ข่าวของที่นี่ดึงดูดความสนใจของโลกไปนานแล้ว และผู้ที่แข็งแกร่งจำนวนนับไม่ถ้วนของเผ่าพันธุ์มนุษย์ได้มารวมตัวกันเพื่อสกัดกั้นปีศาจ

    

    แม้ว่าสี่กึ่งจักรพรรดิแห่งมนุษย์กำลังสกัดกั้นปีศาจที่แข็งแกร่งที่สุดไว้ แต่ก็ไม่สามารถสกัดกั้นพวกมันได้นานนัก

    

    เพราะจำนวนนั้นไม่เท่ากัน

    

    มีปีศาจที่ทรงพลังมากเกินไป และปีศาจระดับเพชรก็ปรากฏขึ้นอย่างต่อเนื่อง

    ”ฆ่ามัน”

    

    ”อย่าปล่อยให้ปีศาจออกจากป่าหวงชาไปได้แม้แต่ก้าวเดียว”

    

    “พวกมันต้องถูกขังอยู่ที่นี่”

    

    “ไปเรียกคนมาเร็ว ให้พวกที่อยู่เหนือระดับเงินมา”

    

    “เฮ้ย ใครหนีไปน่ะ? ระดับทองขั้นสูงรึ? ให้ตายเถอะ”

    

    “ทนไว้ก่อน ทุกคน จักรพรรดิกำลังจะมาแล้ว”

    

    “ไม่ดี ไม่ดีแล้ว มีปีศาจมาจากทางทิศตะวันตก”

    

    ”อ๊าก”

    

    เสียงกรีดร้องโหยหวนดังขึ้นทีละคน และบรรยากาศที่ น่าสลดใจก็อบอวลไปในอากาศ

    

    ป่าหวงชาถูกย้อมเป็นทะเลทรายสีเลือด

    

    ผู้แข็งแกร่งแห่งมนุษย์พยายามสร้างแนวป้องกันจากปีศาจนอกป่าหวงชา แต่พวกเขาล้มเหลว มีปีศาจมากเกินไป

    

    สิ่งมีชีวิตเกือบทั้งหมดในนรกมนตรากำลังบุกรุกเข้ามา

    

    แต่มนุษย์นั้นไม่เหมือนกัน

    

    มีเพียง 1 เปอร์เซ็นต์เท่านั้นที่เป็นผู้ใช้พลังวิญญาณระดับเพชรได้

    

    ซึ่งเป็นจำนวนที่ไม่เท่ากันอย่างมาก

    

    “หยุดไม่ไหวแล้ว หยุดไม่ไหวจริง ๆ ต้องถอยแล้วไม่งั้นเราจบเห่แน่” ผู้ใช้พลังวิญญาณระดับเพชรที่มีเลือดอาบไปทั่วร่างกายของเขา ปีกข้างหลังของเขาหัก และเขาก็คำรามอย่างขมขื่น

    

    นี่คือผู้ใช้พลังวิญญาณระดับเพชรอาวุโส

    เขาอยู่ในการต่อสู้นี้ตั้งแต่แรกเริ่ม

    

    เขาคนเดียวฆ่าปีศาจระดับเพชรหนึ่งตนและระดับต่ำกว่าอีกสามตน และยังฆ่าปีศาจระดับทั่วไปอีกจำนวนนับไม่ถ้วน แต่ท้ายที่สุด อาการบาดเจ็บก็รุนแรงเกินไป เขาตะโกนเตือนเป็นคำสุดท้ายก่อนที่เขาจะสิ้นลม

    

    บนท้องฟ้าพวกเขาเห็นกองทัพปีศาจขนาดใหญ่กำลังมา

    

    “มันเป็นแค่ปีศาจ ข้าไม่ยอมแพ้หรอก”

    

    ”ฆ่ามัน”

    

    “ถอยไปก็ตาย ไม่ถอยก็ตาย ขอตายในสนามรบดีกว่า”

    

    “ฮ่า ฮ่า ฮ่า เจ้าจะถอยไปได้อย่างไรในเมื่อเจ้าโตพอที่จะเผชิญกับการต่อสู้ที่ดุเดือดเช่นนี้ ข้าหวังว่าจะมีใครสักคนมาดูแลคนรุ่นหลังนะ”

    

    ชายชราที่ผิวเหี่ยวย่นเผาทะเลแก่นวิญญาณของตัวเอง ยอมตายอย่างไม่เห็นแก่ตัว และเลือกที่จะระเบิดตัวเอง

    

    แรงระเบิดอันน่าสยดสยองฆ่าปีศาจจำนวนมาก

    

    มีการต่อสู้ทุกที่

    

    บางคนถอยกลับ แต่มีคนฮึดสู้มากขึ้น

    

    เพราะมีญาติที่ต้องปกป้องอยู่ข้างหลัง

    

    ไม่สามารถถอยได้

    

    มีคนพุ่งไปมาและเสียงกรีดร้อง

    

    “มันจบแล้ว มันสายเกินไปแล้วที่ผู้แข็งแกร่งจากทั่วทุกมุมโลกจะมา” ชายขาหักลากร่างของเขา ตัวเต็มไปด้วยเลือด และพึมพำด้วยความสิ้นหวัง “กองทัพปีศาจกำลังจะกระจายออกไป โลกจะลุกเป็นไฟ”

    

    มีภาพของเพลิงนรก

    

    ศพนับไม่ถ้วนซ้อนขึ้น

    

    ผู้แข็งแกร่งของมนุษย์จำนวนมากล้มตาย

    

    ศพส่วนใหญ่เป็นปีศาจ เพราะศพของมนุษย์จะถูกปีศาจจำนวนมากกินไป และแม้แต่กระดูกก็ไม่เหลือ

    

    ดังนั้นผู้แข็งแกร่งของมนุษย์ที่รู้สึกว่าพวกเขาไม่สามารถรอดได้แน่นอนจึงเลือกที่จะระเบิดพลีชีพ

    

    ตู้ม!

    

    ตู้ม!

    

    มีเสียงอึกทึกครึกโครมไปทั่ว

    

    ”ไม่ มันจะไม่เป็นเช่นนั้น” เสียงเบา ๆ ดังมา

    ชายขาหักหันไปมองทันที ข้าง ๆ เขามีชายหนุ่มผมสีเงินยืนอยู่ ชายหนุ่มดูเหนื่อยมากและดูเหมือนจะเป็นลมเมื่อใดก็ได้ แต่เขาก็ยังยืนได้

    

    ”เจ้ารู้ได้อย่างไร?”

    

    ”เพราะ… กองทัพกำลังมา”

    

    มิติถูกฉีกขาดเหมือนม่านเผยให้เห็นช่องมิติที่น่าตกใจ พลังงานมิติพลุ่งพล่าน ฉากนี้สร้างความตกใจให้กับผู้คนนับไม่ถ้วน

    

    เกิดอะไรขึ้น?

    

    มีปีศาจมาอีกหรือ?

    

    จู่ ๆ ก็มีเสียงที่หยิ่งทะนงดังออกมาจากความว่างเปล่า

    

    ”ทหารทั้งหมดจงฟังคำสั่งของข้า! ฆ่าพวกมันซะ”

    

    โฮก

    

    คำสุดท้ายนี้กลายเป็นเสียงมังกรคำรามโดยตรงและดังกระจายไปทั่วโลก

    

    ”ฆ่ามัน”

    

    กลองสงครามคำราม

    

    ได้ยินเสียงเดินทัพที่เป็นระเบียบและเต็มไปด้วยความน่ากลัว

    

    เสียงทุ้ม ยิ่งใหญ่ และยากจะต้านทาน

    

    ทันใดนั้น มังกรทองสองตัวก็พุ่งออกมาจากความว่างเปล่า แสงสีทองส่องบนฟ้าและผืนดิน พลังอันน่าสยดสยองของมังกรเทลงมาราวกับว่ามังกรแก่นแท้ตื่นขึ้นและบงการโลก

    

    และในวินาทีต่อมา กองทัพอันยิ่งใหญ่ก็พุ่งออกมาจากความว่างเปล่า

    ”นี่มันกองทัพ! พวกเขาคือกองทัพแห่งมนุษย์”

    

    “พระเจ้า พวกเขามาที่นี่ได้อย่างไร?”

    

    ”ข้าคิดไม่ถึงเลย”

    

    “รอดแล้ว ตอนนี้เราไม่ต้องกลัวปีศาจพวกนี้แล้ว” คนที่กำลังต่อต้านคำรามด้วยความตื่นเต้น

    

    กองทัพมนุษย์พุ่งเข้ามา

    

    และที่นำหน้าสุดแน่ว่าเป็นหน่วยสยบมังกร

    

    ดาบเลือดเดือดห้าพันเล่มเปรียบเสมือนใบมีดคมที่ไม่สามารถพ่ายแพ้ได้ พวกเขาตรงเข้าไปในใจกลางของกองทัพปีศาจและฆ่าปีศาจนับไม่ถ้วนในทันที พวกเขาเต็มไปด้วยพลังอันดุเดือด

    

    สมกับเป็นหน่วยรบสยบมังกร

    

    แล้วก็ตามมาด้วยหน่วยรบค่ายกลสังหาร

    

    “ฆ่ามันซะ! วันนี้เราต้องพิสูจน์ให้โลกเห็นว่าหน่วยรบค่ายกลสังหารจะไม่มีวันแพ้หน่วยรบสยบมังกร” หนิงเจี่ยหยู่กำง้าวในมือและกวาดออกไปอย่างมั่นคง เขาดูราวกับฆาตกร เต็มไปด้วยจิตวิญญาณดุร้าย

    

    ”ฆ่ามัน”

    

    พวกเขาพุ่งไป

    

    จากนั้นกองทัพทหารเกณฑ์และกองทัพที่ทรงพลังอื่น ๆ ก็ตามไป

    

    บางทีอาจเป็นเพราะการเกณฑ์ทหารจำนวนมาก

    

    ทหารเกณฑ์เหล่านี้จึงไม่มีแม้แต่อาวุธที่เหมาะสม

    

    แต่เมื่อเผชิญกับฉากนี้ พวกเขาทั้งหมดดูราวกับติดเชื้อ ความกลัวแต่เดิมในใจถูกแทนที่ด้วยความโกรธ พวกเขาพยายามอย่างเต็มที่เพื่อมุ่งไปข้างหน้า และรูปขบวนก็ยุ่งเหยิง แต่เลือดลมของพวกเขาก็ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า

    

    ฆ่า!

    

    ฆ่า!

    

    การฆ่าดูเหมือนจะเป็นประเด็นหลักในขณะนี้

    

    เฮาลอยอยู่อย่างเงียบ ๆ ในอากาศ พลังของเขาหมดลง และปรมาจารย์ปีศาจทั้งเก้าก็ถูกผนึกอีกครั้ง แต่เขาก็ยังไม่สลายไปเพราะยังมีร่องรอยของความเป็นห่วงอยู่

    

    เขามองดูผู้คนนับไม่ถ้วนที่ยืนหยัดขึ้นต่อสู้และอดยิ้มไม่ได้

    

    ไม่เป็นไรแล้ว

    

    ความขันแข็งนี้คุ้มค่าแล้วที่เขาจะต่อสู้เพื่อมัน

    หลี่ชิมีพลังมังกรระดับกึ่งจักรพรรดิ เขาเข้าร่วมการต่อสู้ “หลงเซี่ย ผู้บัญชาการหลิงหลง พวกเจ้าหมดสภาพเกินกว่าที่จะต่อสู้แล้ว ให้ข้ารับช่วงต่อเอง หน่วยรบสยบมังกรต้องการเจ้า”

    

    เขาพุ่งข้างหน้าพวกเขา และรับมือกับปีศาจระดับกึ่งจักรพรรดิสามตัว

    

    หลงเซี่ยและผู้บัญชาการหลิงหลงมองหน้ากัน

    

    ”เจ้าไหวไหม?” ผู้บัญชาการหลิงหลงถาม

    

    หลี่ชิหัวเราะออกมา “ข้าเป็นถึงจักรพรรดิของทุกคนและยังมีเลือดของมังกรแก่นแท้ ทำไมจะไม่ไหวล่ะ?”

    

    เขาเปล่งแสงสีทองแพรวพราว

    

    และตามด้วยการกลายร่างเป็นมังกร

    

    เงามังกรแก่นแท้ทั้งห้าลอยอยู่รอบ ๆ และในขณะนั้น ดูเหมือนว่ามีกึ่งจักรพรรดิห้าคน

    การกลายร่างเป็นมังกรนั้นเป็นพลังที่แข็งแกร่งที่สุด

    

    ดึงพลังแห่งสายเลือดในสัตว์วิญญาณที่ทำสัญญา จากนั้นจึงผสมผสานเข้ากับตัวเขาเพื่อให้การกลายร่างสมบูรณ์ที่สุด วิญญาณทั้งห้าเป็นหนึ่งเดียว ซึ่งสามารถถ่ายทอดพลังของมังกรแก่นแท้ได้

    

    ตอนนี้เขาเป็นระดับกึ่งจักรพรรดิ หากเขาผ่านการฝึกฝนแล้ว เขาก็มีพลังของจักรพรรดิได้

    

    มันน่ากลัวจริง ๆ

    

    ผู้บัญชาการหลิงหลงและหลงเซี่ยเห็นแบบนี้แล้ว ก็ไม่ลังเลที่จะถอยไป

    

    พวกเขาใช้พลังมากเกินไป

    

    พวกเขาต้องการพักผ่อนสักหน่อย

    

    และพวกเขาเลือกที่จะกลับไปที่หน่วยสยบมังกร เมื่อผู้นำทั้งสองกลับมา ขวัญกำลังใจของหน่วยรบสยบมังกรก็เพิ่มสูงขึ้น ภายใต้การนำทัพของคนทั้งสอง พวกเขาฆ่าปีศาจอย่างบ้าคลั่ง และฆ่าปีศาจไปจำนวนมหาศาล

    

    เป็นข่าวที่น่าตื่นเต้นจริง ๆ

    

    แต่ไม่นานก็มีคนพบว่ามีบางอย่างผิดปกติ

    

    เหล่าปีศาจยังคงหลั่งไหลออกมา และเมื่อกำลังคนหมดลง ผู้คนที่แข็งแกร่งของมนุษย์เริ่มอ่อนแอ และกองทัพมนุษย์ก็ไม่สามารถสู้รบได้อย่างไม่รู้จบ

    

    แม้แต่กองทัพชั้นยอดอย่างหน่วยรบสยบมังกร

    

    แม้ว่าแต่ละคนจะพยายามรักษาจิตใจไว้ แต่ก็ยังเห็นใบหน้าที่เหนื่อยล้า

    

    มันมากเกินไป

    

    มีปีศาจมากเกินไป