ไหปีศาจ - บทที่ 754 กักขัง

บทที่ 754 กักขัง

บทที่ 754

กักขัง

ดาบแห่งการปกป้องมาจากการเคลื่อนไหวดาบของ หลินเจิ้ง

แม้ว่าเขาจะพุ่งไปตามความรู้สึกของลั่วอู๋ในอดีต แต่จิตวิญญาณของดาบที่เป็นเอกลักษณ์ของเขาก็ยังคงไม่เปลี่ยนแปลง ดังนั้นเสี่ยวกงจึงรู้สึกคุ้นเคย

เสี่ยวกงมาเตือนผู้ที่ต้องการเข้าใกล้บ้านพักของลั่วอู๋

อย่างไรก็ตาม มันไม่ได้คาดหวังว่าจะได้พบกับมนุษย์ที่รู้จักการเคลื่อนไหวของดาบ แม้ว่าการเคลื่อนไหวของดาบของอีกฝ่ายจะไม่ดีพอ แต่พวกเขาก็เรียนรู้เสน่ห์บางอย่าง

” โฮก ”

เสียงคำรามต่ำเหมือนฟ้าร้องและอากาศก็หมุนวนไปมา ทำให้นารุแทบจะปลิวออกไป

นารุพยายามทรงตัวและสาปแช่งว่า “มันไม่ใช่เรื่องของเจ้า”

อากาศขนาดเล็กเกือบจะทิ่มแทงเด็กชาย แต่กังวลว่าอีกฝ่ายจะเกี่ยวข้องกับคนของตัวเอง เลยทำได้เพียงแค่ฝืนใจตัวเองอย่างไม่เต็มใจ

หลังจากการบ่มเพาะเป็นเวลานานมันได้เติบโตขึ้น ไม่เพียงแต่จะเพิ่มความแข็งแกร่งจะอยู่ระดับทองขั้นสูงเท่านั้น แต่ยังต้องเข้าใจความจริงอีกมากมายด้วย

เมื่อเห็นดาบเงาขนาดเล็ก ไม่มีสิ่งรบกวน ใบดาบเริ่มเดือด ดาบเงาขนาดใหญ่ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าราวกับจะแทงทะลุเมฆ

นารุรู้สึกอิจฉา

เมื่อไหร่ที่ข้าจะเข้าใจแก่นแท้แห่งดาบระดับนี้ได้

แต่เขาตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นต่อไป

เห็นแสงสีทองเกิดขึ้นในดวงตาของลิงเผือก จากนั้นก็นำดาบสีเทาขึ้นไปบนท้องฟ้า

วินาทีต่อมาดาบแห่งความหวาดกลัวก็แตกออกเป็นชิ้นๆ

ใช่แล้ว

ท้องฟ้าถูกงัดออกมาเป็นรูใหญ่

สิ่งนี้สามารถทำให้หลายคนที่อยู่ภายในสำนักเฉียนหลงตกใจ แม้ว่าพื้นที่จะฟื้นตัวได้ช้า แต่ก็ไม่มีใครว่างและเบื่อที่จะเล่นกับพื้นที่ที่พังทลาย

นารุตกตะลึง แน่นอนว่าพลังนั้นน่ากลัวพอสมควร แต่สิ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจที่สุดคือเขาสัมผัสได้ถึงปราณที่คุ้นเคยจากดาบ

” มันเป็นดาบแห่งการปกป้องหรือไม่ ไม่ พลังของมันแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง ดาบเทพพิทักษ์มีไว้เพื่อการป้องกันเป็นหลัก เห็นได้ชัดว่าดาบนี้พยายามอย่างเต็มที่ในการเลือกที่จะโจมตี ” นารุพูดกับตัวเอง

“ แต่ทำไมรู้สึกคล้ายๆกัน ” นารุเอ่ย

ลิงเผือกตัวนี้เกี่ยวข้องกับอาจารย์หรือไม่?

เสี่ยวกงมองไปที่นารุและคำรามอีกครั้ง

แกเรียนรู้จากท่าดาบมาจากใคร?

นารุลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ” ข้าเรียนรู้จากอาจารย์ของข้า ”

ใครคืออาจารย์ของเจ้า?

เมื่อเผชิญหน้ากับคำถามของเสี่ยวกง นารุไม่ตอบเพราะเขารู้ว่าอาจารย์นั้นมีศัตรูมากมาย

ข้าอยากจะฆ่าเด็กคนนี้

เจ้าจะพูดอะไรไม่ได้เลยหรือ

ในเวลานี้ได้มีลำแสงหลากสีทั่วท้องฟ้า

“เสี่ยวกงเจ้าประพฤติตัวไม่ดีอีกแล้ว! เจ้าจะแสดงความคิดตามประสงค์ได้อย่างไรถ้าจะตีใครสักคน” น้ำเสียงอ่อนโยนและนุ่มนวล แต่ก็มาพร้อมกับน้ำเสียงที่โกรธ

ร่างของเสี่ยวกงนั้นแข็งทื่อและหันศีรษะมาอย่างเชื่องช้า และมองผู้หญิงตรงหน้าอย่างประจบประแจง

ผู้พูดเป็นคนที่มีรูปร่างเหมือนนางฟ้า มีอารมณ์ราวกับคนไม่มีตัวตนและละเอียดอ่อน มีดวงตาที่สวยงาม คิ้วงอนและดอกไม้นานาชนิดเบ่งบานอยู่ใต้เท้าของนางได้อ้อยอิ่งอยู่รอบตัวซึ่งงดงามมาก

นี่คือองค์หญิงเจียโรวอย่างแน่นอน

“ วู้ฮู้ … ” เสี่ยวกงอธิบายอย่างละเอียด สายตาขององค์หญิงเจียโรวตกอยู่ที่นารุ และนารุก็รู้สึกกระวนกระวายใจ รู้สึกเพียงว่าพี่สาวนั้นไม่ใช่มนุษย์โนเวลพีดีเอฟ

“ อย่าพูดถึงเรื่องนี้อีก ตามมา คนต่างถิ่นจะถูกตำหนิโดยผู้คุมกฎเอง ” องค์หญิงเจียโรวบ่นและใช้พลังวิญญาณดึงหูของเสี่ยวกง

เสี่ยวกงทำได้เพียงทำตาม ในใจของมันองค์หญิงเจียโรวเป็นแม่ที่ชอบบทบาทนี้อยู่แล้วและประพฤติตัวดีมาก

เมื่อได้ยินว่าพี่สาวของนางฟ้ากำลังจะจากไปนารุก็รู้สึกสูญเสีย

มันไม่ใช่ความรู้สึกแปลกใหม่แต่เป็นความรักที่สวยงาม

” และเจ้าบุกเข้าไปในบ้านพักของลั่วอู๋โดยไม่ได้รับอนุญาต อย่าคิดว่าจะทำอะไรก็ได้ทำตัวดีๆ มากับข้า ” ทันใดนั้นมีเถาวัลย์จำนวนมากพุ่งใส่นารุ

นารุไม่สามารถกำจัดมันได้เขาจึงต้องถูกจับตัวไป

……

……

ผู้คุมกฎของสำนักเฉียนหลงมาถึงในไม่ช้า พวกเขามองไปที่รูที่ค่อยๆคืนสภาพในท้องฟ้าและส่ายหัว

“วิญญาณดาบแบบนี้ควรจะเป็นปีศาจวานรเผือกที่ลั่วอู๋ทิ้งเอาไว้หรือไม่?” มีใครบางคนถามขึ้นมา

“แน่นอนว่าใครจะเป็นคนออกไป”

“มันยุ่งเหยิงมาก เจ้าปล่อยให้มันวิ่งพล่านได้อย่างไร ถ้ามันทำร้ายนักเรียนใหม่เหล่านั้นล่ะ”

บางคนรู้สึกไม่พอใจ “ถึงเวลาที่ต้องตีมันแล้ว”

มีคนกระซิบว่า ” งั้นเจ้าก็เป็นคนไป ”

“นี่…” ผู้คนมองไปที่กันและกัน

ด้วยรอยยิ้มที่ขมขื่น จะพูดยังไงดี

เบื้องหลังลิงเผือกนั้นมีนักเรียนที่มีความสามารถหลายคนในช่วงสุดท้ายและตอนนี้นักเรียนที่มีความสามารถเหล่านี้ได้กลายเป็นอาจารย์ที่ทรงพลังมาก

ที่สำคัญที่สุดคือมีนักฆ่าลัทธิเต๋าที่ไร้เหตุผลอยู่เบื้องหลังนักเรียนเหล่านี้

เขาเป็นผู้อาวุโสที่มีความยโสสูงและมีความแข็งแกร่ง

แน่นอนว่าเรื่องดังกล่าวได้ลงเอยในที่สุด

……

……

เขามาถึงสถานที่สวยงามในหุบเขา

หนึ่งในสถานที่ที่ผู้คนมารวมตัวกันที่สำนักเฉียนหลง

สัตว์วิญญาณของทุกคนกำลังเล่นและพักผ่อนอยู่ที่นี่

ผีเสื้อตัวใหญ่ที่บินอยู่บนท้องฟ้าด้วยปีกอันงดงามของเปลวไฟและความมืด

นกยูงอาบแสงหลากสี

ในภูเขาและป่ามีภูตผีปีศาจและไฟ มีภูตดอกไม้ที่น่ารักและสัตว์นรกพิษห้าสีบินอยู่รอบๆ

ทะเลสาบมีวิญญาณลึกลับระยิบระยับและผลึกน้ำแข็งเหมือนแสงที่ไหลส่องสว่างและสวยงาม

ดวงตาของนารุเบิกกว้าง

เขาไม่เคยเห็นสิ่งมีชีวิตราวกับเทพเจ้าแบบนี้

มันเหมือนกับดินแดนภูต

ในทะเลสาบ ฉูจงฉวนกำลังจ้องมองไปที่ราชาแห่งน้ำอย่างจริงจัง ราชาแห่งน้ำนั้นใสแจ๋ว ส่งอารมณ์ที่สง่างามและสูงส่งออกมาอย่างอธิบายไม่ได้

” มาเถอะข้าพบวิธีอื่นในการแปลงร่างแล้วลองดูสิ ” ฉูจงฉวนพึมพำออกมา

ราชาแห่งน้ำกำลังเล่นซนในทะเลสาบ มันจะกระโดดไปรอบ ๆ มีสิบคำที่คาดว่าจะฟังออกเพียงหนึ่งคำซึ่งทำให้ฉูจงฉวนรู้สึกทำอะไรไม่ถูก

เมื่อเห็นองค์หญิงเจียโรวกลับมา ฉูจงฉวนก็กระโดดออกจากทะเลสาบและมาถึงฝั่ง เขาไม่ได้สัมผัสกับหยดน้ำหรือฝุ่นละอองใด ๆ เสื้อผ้าสีขาวของเขาดีกว่าหิมะ

“ มีอะไรเหรอเสี่ยวกง เจ้ากำลังเดือดร้อนอีกแล้วหรือ ” ฉูจงฉวนกล่าวด้วยรอยยิ้ม

เสี่ยวกงในฐานะเพื่อนที่ชั่วร้ายและซุกซนในมิติวิญญาณมักจะก่อปัญหาอยู่บ่อยครั้ง แต่ก็ไม่ได้เป็นปัญหาที่ใหญ่มาก

เสี่ยวกงถือดาบเงาอย่างไร้เดียงสาและมองไปที่ องค์หญิงเจียโรวอย่างน่าสงสาร

โดยธรรมชาติองค์หญิงเจียโรวไม่ต้องการลงโทษมัน

แต่ก็ไม่สามารถให้อภัยได้ทันที

ฉูจงฉวนมองไปที่นารุที่ถูกมัดอยู่กับองค์หญิงเจียโรวแล้วพูดด้วยความงงงวย ” เด็กผู้ชายคนนี้เป็นใคร ใครเป็นคนประเมินผล ใครเป็นอาจารย์ของเด็กคนนี้? ”

นารุดูตัวเล็กเกินไปที่จะเป็นนักเรียนใหม่

“ ข้าไม่รู้เหมือนกันว่าเขาต้องการที่จะบุกเข้าไปในบ้านพักของลั่วอู๋และจากนั้นเขาก็ถูกเสี่ยวกงหยุด ข้าจึงจับเขากลับมาอย่างง่ายดาย ” องค์หญิงเจียโรวกล่าว

ฉูจงฉวนแสร้งทำเป็นดุร้ายและมองไปที่นารุ ” เด็กน้อย เจ้ากล้าบุกเข้าไปในบ้านพักของลั่วอู๋หรือไม่ข้าไม่รู้ แต่ถ้าทำอีกครั้งข้าจะกินเจ้า ”

เขาคิดว่าจะได้เห็นลูกหมีที่กลัวจนร้องไห้

อย่างไรก็ตามเขาพบว่านารุกำลังจ้องมองพวกเขาและดูตื่นเต้น

ฉูจงฉวนเกาหัว ” ไม่กลัว? เขาโง่หรือ ”

” แย่ที่สุด ” ในเวลานี้หลินยูหลันก็ปรากฏตัวเช่นกัน นางถูกปกคลุมด้วยแสงศักดิ์สิทธิ์ห้าสีซึ่งมีความศักดิ์สิทธิ์มาก

หลินยูหลันกลอกตาไปที่ฉูจงฉวน

“ไม่เป็นอะไรใช่ไหมเพื่อนตัวน้อย” หลินยูหลันถาม

นารุหายใจเข้าลึกๆสงบสติอารมณ์ของเขาและพูดว่า ” ท่านเป็นเพื่อนของอาจารย์หรือไม่? ”

ฝูงชนตกตะลึง

อาจารย์คนไหน?