ไหปีศาจ - บทที่ 897 องค์หญิง?

บทที่ 897 องค์หญิง?

บทที่ 897

องค์หญิง?

กลางอาณาจักรโบราณหมื่นอมตะ

เป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่ปกคลุมไปด้วยแสงแห่งภูต งดงามและสูงตระหง่านอยู่บนท้องฟ้า ทหารภูตจะประจำการ ภูตเก้าตนเต้นรำ และพระราชวังนับไม่ถ้วนจะคงตั้งตระหง่าน

เสาภูตแปดสิบเอ็ดเสาสูงตระหง่านเหมือนเมฆ แสดงถึงเสน่ห์ของเผ่าภูต เมฆมงคลนับพันแผ่เป็นแผ่นบาง ๆ จนท้องฟ้าเป็นประกาย พวกมันกระจายไปรอบ ๆ ราชวังภูตขนาดใหญ่

เหนือเมฆ ราชวังภูตสั่นสะเทือน

“น้ำพุศักดิ์สิทธิ์เปลี่ยนไปแล้ว!”

“ใช่… องค์หญิงกลับมาแล้ว”

“ท่านราชินีภูตคงจะมีความสุขมาก”

“ในเมื่อราชินีภูตไม่อยู่ที่นี่ เราก็ไปกันก่อนเถอะ”

ลำแสงอันเจิดจ้าทั้งเก้าทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าและบินตรงไปทางเหนือ สร้างความสยดสยองให้กับอาณาจักรภูตทั้งหมด ภูตนับไม่ถ้วนต่างสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น

……

……

ที่หน้าน้ำพุศักดิ์สิทธิ์

ทุกคนมีความสุขมาก

การเดินทางครั้งนี้สิ้นสุดลง

ราชาแห่งน้ำมีความสุขมากที่ได้เล่นในน้ำพุศักดิ์สิทธิ์ และถึงกับแปลงร่างเป็นผู้หญิงที่สวยสดงดงามราวกับเอลฟ์ที่เดินออกมาจากน้ำแข็งสีฟ้า

เพราะที่นี่มีกระแสพลังงานสนับสนุนมันอย่างต่อเนื่องโดยไม่ต้องกังวลกับการสูญเสียพลังงาน

ฉูจงฉวนโล่งใจมาก

พวกเขาทั้งหมดได้ปล่อยสัตว์วิญญาณออกมาและให้อาบน้ำพุศักดิ์สิทธิ์ หลังจากอาบแล้ว ทุกคนดูเหมือนจะได้เกิดใหม่

อาจไม่เปลี่ยนแปลงไปมากนักในระยะเวลาอันสั้น

แต่จะเป็นประโยชน์อย่างยิ่งต่อการพัฒนาในอนาคตอย่างแน่นอน

ราชาแห่งน้ำสาดน้ำกระเซ็น มันว่ายขึ้นจากก้นทะเลสาบ มันถือลูกปัดสีฟ้าน้ำแข็ง สะอาดบริสุทธิ์ สวยงามและเปล่งแสงประกาย

“นี่คืออะไร?” ฉูจงฉวนสงสัย

ราชาแห่งน้ำตอบว่า “นี่คือไข่มุกแห่งน้ำจากน้ำพุศักดิ์สิทธิ์”

ไข่มุกแห่งน้ำซึ่งเป็นวัตถุวิญญาณที่หายากสามารถช่วยในการฝึกฝนและมีผลดีในการทำความเข้าใจแก่นแท้แห่งน้ำ น่าเสียดายที่เงื่อนไขในการใช้นั้นหินมาก

ไข่มุกแห่งน้ำที่เกิดจากน้ำพุศักดิ์สิทธิ์นั้นเป็นไข่มุกแห่งน้ำชั้นยอดอย่างแน่นอน

ทันทีที่ฉูจงฉวนกำลังจะหยิบไข่มุกแห่งน้ำมา เขาก็ได้ยินราชาแห่งน้ำกล่าวเสริมว่า “นี่เป็นสิ่งที่กระตุ้นน้ำพุศักดิ์สิทธิ์และเปิดทางเชื่อมต่อด้วย ข้าบังเอิญไปยุ่งกับสิ่งนี้เข้าแล้วก็ไปโผล่ที่อาณาจักรภูเขาแห้งแล้ง”

ฉูจงฉวนรู้สึกประหลาดใจ เป็นเช่นนั้นเอง

นอกจากน้ำพุศักดิ์สิทธิ์แล้ว ที่นี่ก็ไม่มีอะไรอื่นอีก ลั่วอู๋โบกมือ และเก็บน้ำพุศักดิ์สิทธิ์จำนวนมากเข้าโลกไหโดยตรง

เขาไม่สามารถจากที่นี่ไปแบบมือเปล่าได้

หลังจากนั้นจะไม่มีการขาดแคลนน้ำพุศักดิ์สิทธิ์

“เท่านี้ก็คงพอแล้ว ไปกันเถอะ” หลังจากนั้นลั่วอู๋ก็พูดขึ้น

ฉูจงฉวนพยักหน้า

ขณะที่พวกเขาพร้อมที่จะจากไป แสงไฟระยิบระยับเก้าดวงที่ส่องประกายอยู่บนท้องฟ้าอันไกลโพ้น พลังอันน่ากลัวทำให้ท้องฟ้าสั่นสะเทือนและทำให้ผู้คนไม่สบายใจอย่างยิ่ง

“มันคืออะไร?” ทุกคนตกใจ

แสงสว่างทั้งเก้านี้มาจากทิศของทะเลแห่งความขมขื่น

แต่ชัดเจนว่าแสงสว่างทั้งเก้านี้เร็วผ่านทะเลแห่งความขมขื่นมาได้ มันผ่านท้องฟ้ามาอย่างรวดเร็ว และปรากฏในสายตาของทุกคน

มีสิ่งมีชีวิตลึกลับอยู่เก้าตน

พวกเขามีพลังที่แข็งแกร่งมาก รูปร่างไม่ต่างจากแม่ทัพภูตเหล่านั้นเพียงแต่ลมปราณที่แข็งแกร่งกว่าไม่รู้กี่เท่า มันเป็นไปไม่ได้ที่จะต่อกร

สิ่งมีชีวิตทั้งเก้านั้นมีความพิเศษอย่างยิ่ง มีความสุขุม ราวกับเทพเจ้าที่แท้จริงที่ยืนอยู่ในอากาศแล้วก้มมองดูโลก ร่างเป็นประกาย

“แย่แล้ว!”

เหวินเสี่ยวทั้งสองโพล่งออกมา

พวกเขารู้จักตัวตนของสิ่งมีชีวิตทั้งเก้าที่อยู่ตรงหน้าพวกเขาจากเทวทูตของพวกเขา

เก้าเทวทูตแห่งราชวังภูต

พวกเขาเป็นสิ่งมีชีวิตที่ทรงพลังที่สุดเก้าตนรองจากราชินีภูต พวกเขาทั้งหมดมีระดับเพชรสูงสุด และพวกเขามีความสามารถที่แตกต่างกัน เมื่อร่วมมือกันพวกเขาก็สามารถเอาชนะระดับจักรพรรดิได้

เทวทูตทั้งเก้าเป็นที่เคารพนับถืออย่างสูง พวกเขาไม่ปรากฏตัวเลยในยามปกติ

หากเทวทูตเติบโตถึงขีดสุดก็สามารถเทียบกับเทวทูตทั้งเก้านี้ได้ แต่ตอนนี้ เห็นได้ชัดว่ายังห่างไกลจากจุดนั้น

หัวใจของลั่วอู๋สั่นสะท้าน

อันที่จริง แรงกดดันของเทวทูตทั้งเก้านั้นน่ากลัวมาก ดูเหมือนว่าพวกเขาจะต้องเจอกับการทดสอบครั้งใหญ่หากขยับแม้ปลายนิ้ว

หัวใจของลั่วอู๋เต้นแรง

มันจบแล้ว ข้าแน่ใจว่าพวกเขามาที่นี่เพื่อทำคดี

พวกเขาขโมยน้ำพุศักดิ์สิทธิ์ มันเป็นบาปที่ยิ่งใหญ่ เทพดาบเคยบอกไว้แล้ว การขโมยน้ำพุศักดิ์สิทธิ์ทำให้เทวทูตทั้งเก้าต้องมา ใครจะไปทนได้

แต่ปฏิกิริยาของเทวทูตทั้งเก้านั้นแปลกมาก

พวกเขาไม่ตอบสนองต่อมนุษย์ที่ภูตเกลียดที่สุด

แม้จะสัมผัสบรรยากาศเทวทูตที่แข็งแกร่งจากเหวินเสี่ยวทั้งสองได้ พวกเขาก็ไม่แยแส ทั้ง ๆ ที่ทาว์นเป็นผู้ทรยศต่อเทวทูตแห่งราชวังภูต!

แม้แต่สายตาของพวกเขาก็ไม่ได้อยู่ที่น้ำพุศักดิ์สิทธิ์แม้แต่น้อย

น้ำพุศักดิ์สิทธิ์อันล้ำค่าไม่สามารถดึงดูดความสนใจได้

พวกเขามองดูลั่วอู๋ตลอดเวลา ราวกับว่ามีข้อสงสัยบนใบหน้าของพวกเขา?

ผ่านไปครู่หนึ่ง ทุกคนก็มองไปที่หลี่หยิน

หนึ่งในเก้าเทวทูตก้าวออกมา นางอยู่ในร่างของผู้หญิง นางสวมริบบิ้นเก้าสีและมงกุฎนกอมตะ นางดูสง่างามและหรูหรา และนางก็ดูสุขุม

โดมู่เซียนจุน เก้าเทวทูตตนแรก

“มันดูจืดชืด ดูไม่เหมือนนางเลย แต่ก็ไม่น่าแปลกใจ เพราะองค์หญิงอยู่ในโลกที่ขุ่นมัวมาเป็นเวลานาน และคงหนีไม่พ้นที่พลังวิญญาณภูตจะแปดเปื้อน” โดมู่เซียนจุนกล่าว

เทวทูตที่รูปร่างคล้ายวานรขาวตัวใหญ่อีกตนกระซิบ “ใช่ ท่านกำลังกำจัดมลทินของท่านอยู่ คงใช้เวลาฟื้นตัวไม่นานหรอก”

“ใช่ ลมปราณขององค์หญิงอยู่ที่นี่แล้ว มีเพียงคำอธิบายเดียว โลกนี้สกปรกจริง ๆ และแม้แต่ลูกสาวของราชินีภูตก็ต้านทานไม่ได้”

เมื่อกล่าวถึงโลกมนุษย์ เทวทูตทั้งเก้าได้สีหน้าขยะแขยงบนใบหน้าของพวกเขา

อคตินั้นฝังลึก

“เมื่อเราพาองค์หญิงกลับไป ราชินีภูตก็จะมีความสุขมาก” เทวทูตกล่าว

พวกเทวทูตพยักหน้า

ลั่วอู๋เข้าใจสิ่งที่พวกเขากำลังพูดถึง และเกิดความวุ่นวายในใจอย่างมาก

หลี่หยินทนสายตาของเทวทูตทั้งเก้าไม่ได้ มันกดดันอย่างมาก

ลั่วอู๋เข้าใจทันที มลทินหลุดออกงั้นหรือ? เจ้าต้องล้อเล่นแน่ ๆ เป็นเพราะน้ำพุศักดิ์สิทธิ์ เครื่องหมายแห่งการฆ่าในวิญญาณหลี่หยินก็กำลังหายไป

โดมู่เซียนจุนยื่นมือออกมา และพลังอันนุ่มนวลก็ยึด หลี่หยินไว้

“องค์หญิง โปรดตามข้ามา” โดมู่เซียนจุนพูดอย่างนับถือ

ร่างหลี่หยินลอยอย่างควบคุมไม่ได้

ลั่วอู๋หยุดอยู่ตรงหน้าหลี่หยินทันที และทนแบกรับแรงกดดันอย่างหนัก แล้วกล่าวว่า “เซียนจุน อาจมีความเข้าใจผิดอยู่บ้าง หลี่หยินเป็นสาวใช้ของข้า ไม่ใช่องค์หญิงหรอก”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ เหล่าเทวทูตก็โกรธจัด “อะไรนะ!”

ลูกสาวของราชินีภูตคือสาวใช้ของเจ้าหรือ

เจ้าทำอะไรลงไป

“เจ้าอยากตายสินะ” แสงในดวงตาของโดมู่เซียนจุนเป็นประกายระยิบระยับ ร่างของลั่วอู๋ร่วงหล่นลงกระแทกพื้นอย่างแรงราวกับถูกภูเขาหล่นทับ

มันน่ากลัว

แต่มองก็ทำให้เขาเกือบตายได้

นี่อาจอธิบายความต่างชั้นระหว่างทั้งสองได้

ลั่วอู๋รู้สึกว่าร่างกายของเขาถูกฉีกออกจากกัน แต่ภูเขาที่มองไม่เห็นยังคงบีบทับตัวเขา ราวกับว่ามันต้องการจะบดขยี้เขา

“มีช่องว่าง… ขนาดนั้นเลยเหรอ?” หัวใจของลั่วอู๋เย็นชา

“นายน้อย!” หลี่หยินร้องด้วยความเจ็บปวด

โดมู่เซียนจุนไม่สนใจ “องค์หญิง ทุกสิ่งในโลกนั้นไม่มีอะไรให้คิดถึง มันเป็นแค่ความฝัน กลับกันเถอะ”

หลี่หยินจ้องไปที่โดมู่เซียนจุนและหมอกสีดำจำนวนมากพุ่งออกมาจากร่างกายของนาง ดวงตาของนางเปลี่ยนเป็นสีแดงทันที พลังแห่งฝันร้ายผลิบานอย่างป่าเถื่อน และจิตสังหารของนางก็ทะยานขึ้น

ในขณะนั้นนางเข้าสู่สภาวะฝันร้าย

ลมปราณพุ่งทะยาน ทำลายขีดจำกัดของทองขั้นสูงโดยตรง

เทวทูตทั้งหมดมีใบหน้าที่สงบ

นางมีค่าควรแก่การเป็นลูกสาวของราชินีภูต นางสามารถยกระดับความแข็งแกร่งของนางได้อย่างมากในพริบตา น่าเสียดายที่ลมปราณของนางขุ่นเกินไป ทำไมมันไม่บริสุทธิ์และศักดิ์สิทธิ์เลย

แน่นอนว่าโลกนั้นสกปรกเกินไป

พลังขององค์หญิงถูกทำให้สกปรกเช่นนี้

คงต้องทำความสะอาดเมื่อพาท่านกลับไป