ไหปีศาจ - บทที่ 915 พร้อม

บทที่ 915 พร้อม

บทที่ 915

พร้อม

ด้วยน้ำมือของสัตว์ประหลาด ศพมรณะที่แข็งแกร่งที่สุดก็ได้ถือกำเนิดขึ้นมา

ลมปราณเย็นเฉียบไม่มีความโกรธ แม้แต่ตาก็ไม่ขยับเลยสักนิด ร่างกายเต็มไปด้วยควันพิษที่น่ากลัวซึ่งเป็นพิษผีดิบ

ร่างกายเต็มไปด้วยรอยเย็บ มันดุร้ายและน่ากลัว

ดูเหมือนคนตาย

แต่เขาสามารถเคลื่อนไหวได้ แก่นวิญญาณก็ยังใช้งานได้ปกติ แต่เห็นได้ชัดว่าเขาไม่ได้พึ่งการฝึกฝนเพื่อพัฒนามิติวิญญาณของเขา

เมื่อลั่วอู๋เห็นศพมรณะ เขาก็โพล่งออกมาว่า “เสี่ยวอวี้?”

ใช่แล้ว มันคือเสี่ยวอวี้

ร่างกายมากกว่าครึ่งหนึ่งมาจากเสี่ยวอวี้

เสี่ยวอวี้รวมกับต้นกำเนิดราชาผีดิบและกลายเป็นผีดิบ ต่อมาเขาถูกลั่วอู๋ฆ่าและส่งไปยังหุบเขามรณะเพื่อให้สัตว์ประหลาดเหล่านี้ศึกษา

ในตอนนี้ ร่างกายของเสี่ยวอวี้เต็มไปด้วยชิ้นส่วนแปลก ๆ เช่น กระดูกหางของมังกรกระดูกผี หัวใจของผู้ใช้พลังวิญญาณระดับเพชรที่ดองมาเป็นเวลานานหลังจากการตายของเขา และขาของสัตว์ร้ายโบราณที่ไม่รู้จัก

เมื่อลั่วอู๋เห็นศพมรณะ เขาก็โพล่งออกมาว่า “เสี่ยวอวี้?”

แปลกแต่จริงที่อวัยวะส่วนใหญ่เป็นของเสี่ยวอวี้

ร่างกายมากกว่าครึ่งหนึ่งมาจากเสี่ยวอวี้

ฉิงชากล่าวว่า “วัตถุดิบจากสิ่งมีชีวิตชั้นยอดนั้นหาไม่ได้ง่ายนัก มันก็แค่ร่างกายที่แข็งแกร่งของผีดิบและผลพิเศษจากร่างอมตะนั้นเป็นวัตถุดิบที่ดีที่สุดสำหรับศพมรณะ”

ท้ายที่สุดแล้ว การวิจัยเหล่านั้นก็มีค่าเกินไป

แต่การทำตามข้อกำหนดของลั่วอู๋เป็นเรื่องยากสักหน่อย นอกจากนี้ พวกเขามีราชาผีดิบให้วิจัยแล้ว ดังนั้นพวกเขาจึงต้องแบกรับความเจ็บปวดและยอมแพ้ไป

เดิมที สัตว์ประหลาดจำนวนมากไม่ต้องการใช้ร่างของเสี่ยวอวี้

มันน่าทึ่งจริง ๆ

ความแข็งแกร่งของเสี่ยวอวี้ไม่ถึงระดับเพชร 9 ก่อนที่เขาจะตาย ไม่คาดคิดเลยว่าหลังจากที่เขาเป็นศพมรณะ ความแข็งแกร่งของเขาก็เพิ่มขึ้น

ศพมรณะไม่กลัวความตายและความเจ็บปวด แม้ว่าเขาจะถูกสั่งให้ไปตาย เขาก็จะไม่รีรอที่จะลงมือทำ

เป็นตัวช่วยที่ดีที่สุด

หยีเทียนเฉินมองลั่วอู๋อย่างเย่อหยิ่งและยั่วยุเล็กน้อย “ศพมรณะนี่เก่งกว่าเจ้าได้ยังไงนะ?”

“ข้าไม่ใช่คู่ต่อสู้ของมัน” ลั่วอู๋พูดตามตรง

“ฮึ่ม!”

หยีเทียนเฉินดูเหมือนจะอารมณ์ดี เขาภูมิใจเล็กน้อย แม้ว่าข้าจะกลายเป็นสัตว์ประหลาดอมตะ แม้ว่าข้าจะพัฒนาความแข็งแกร่งไม่ได้ แต่ข้าก็ยังเก่งกว่าเจ้า

เมื่อมองดูเขา ลั่วอู๋ไม่ได้บอกว่าเขาจะพูดอะไร

เดิมทีเขาต้องการจะบอกว่าแม้ว่าเขาจะไม่ใช่คู่ต่อสู้ แต่ศพมรณะก็ไม่มีทางฆ่าเขาได้

แต่ช่างมันไปเถอะ

อย่างน้อย ถ้าพวกเขาทำเพื่อผลงานอย่างใหญ่หลวงแล้ว พวกเขาจะไม่โจมตีเขา

“ข้าจะสั่งเขายังไงหรือ?” ลั่วอู๋ถามพลางชี้ไปที่เสี่ยวอวี้

ฉิงชากล่าวว่า “ใช้พลังและเลือดเพื่อรวมเข้ากับต้นกำเนิดของเขาแล้วสร้างการเชื่อมต่อ ท้ายที่สุด ศพมรณะตายไปแล้ว ไม่เหมือนสัตว์วิญญาณ เขาต่อสู้ได้อย่างอิสระ แต่พฤติกรรมการต่อสู้ทั้งหมดของเขาต้องการคำแนะนำอย่างต่อเนื่องจากเจ้า ”

ลั่วอู๋พยักหน้า ซึ่งเขาเดาไว้แล้ว

ต่อมาเขาได้เชื่อมต่อกับศพมรณะด้วยวิธีที่ฉิงชาบอก

เมื่อคิดการเคลื่อนไหว ศพมรณะก็จะเคลื่อนไหวตามที่คิดไปด้วย

ดั่งการชี้นิ้วสั่งอย่างสบายอารมณ์

“งั้นข้าไปก่อนนะ” แทนที่จะอยู่ต่อ ลั่วอู๋เลือกที่จะจากไป

พวกสัตว์ประหลาดต่างมองดูผลงานชิ้นเอกที่พวกเขาเพิ่งทำขึ้นมาถูกนำตัวไป

พวกเขายังลังเลอยู่เล็กน้อย

หยีเทียนเฉินไม่สนใจเลย ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความคลั่งไคล้ “แม้แต่เราก็สร้างศพมรณะระดับนี้ได้ ในอนาคตเราสามารถสร้างได้แม้แต่ศพมรณะระดับจักรพรรดิ”

สัตว์ประหลาดต่างมองหน้ากัน

นั่นมันงี่เง่าเกินไป

เจ้าคงไม่อยากทำอย่างนั้นเว้นแต่เจ้าจะหาร่างของจักรพรรดิได้

ยิ่งกว่านั้น ถ้าจะให้แก่นวิญญาณระดับจักรพรรดิทำงานได้ มันต้องการพลังงานมากเกินไปในการขับเคลื่อน นอกจากนี้พวกเขาก็ไม่ต้องการมันด้วย

สิ่งที่พวกเขาต้องการคือการไขปริศนาความลับแห่งความตายและชีวิต

……

……

ลั่วอู๋กลับมาที่สำนักโล่พิทักษ์แล้ว

กองกำลังที่พอจากหาได้ทั้งหมดก็หามาแล้ว

อาจจะไม่เพียงพอ

แต่เขารอไม่ได้แล้ว

“งานนี้ใหญ่ มาตายด้วยกันเถอะ” ลั่วอู๋คิดอย่างเงียบ ๆ

หลังจากกลับมาที่สำนักโล่พิทักษ์แล้ว ลั่วอู๋ก็เห็นชายหนุ่มรูปงามสวมเสื้อสีขาวนั่งอยู่ที่ประตูและเพลิดเพลินกับชาของเขา

“โอ้ ในที่สุดเจ้าก็กลับมาแล้ว” ชายเสื้อขาวพูดด้วยรอยยิ้ม

ลั่วอู๋งง “เจ้ามาเพื่ออะไร?”

คนคนนี้จะเป็นใครได้อีก? แน่นอน เขาคือฉูจงฉวน

“แน่นอน มาเพื่อช่วยเจ้าไง?”

“ข้าบอกว่าข้าไม่ต้องการความช่วยเหลือจากเจ้า”

ฉูจงฉวนดมกลิ่น “เจ้าเพิ่งก้าวข้ามระดับมาสินะ ทรงพลังขนาดถึงกับบอกว่าเจ้าไม่ต้องการข้าได้เนี่ย”

เขาค่อย ๆ ยื่นมือขวาออก

แสงหลากสีผลิบานเล็กน้อย

ธาตุทั้งห้าเชื่อมโยงกันและคงอยู่ตลอดไป

เขตแดนที่สมบูรณ์ของธาตุทั้งห้า ควบแน่นอย่างง่ายดายบนฝ่ามือ พิสูจน์การควบคุมของฉูจงฉวนที่น่ากลัวมากอย่างเต็มที่

“พลังแห่งเขตแดน” ลั่วอู๋ประหลาดใจ: “เจ้าก็ก้าวข้ามระดับด้วยรึ?”

ฉูจงฉวนกล่าวอย่างเป็นธรรมชาติ “แน่นอน สำหรับข้าแล้วมันยากมากเลยนะ”

ลั่วอู๋ไม่รู้ว่ามันยากจริงหรือเปล่า

แต่เขาเห็นร่องรอยของความเหนื่อยล้าในดวงตาของ ฉูจงฉวน

“เจ้าไม่ได้นอนมานานแค่ไหนแล้วเนี่ย?” จู่ ๆ ลั่วอู๋ก็ถามขึ้น

ฉูจงฉวนยิ้มและส่ายหัว “เจ้าก็เห็นสินะ ข้ายังไม่ได้นอนเลย ข้าล้มเหลวติดต่อกันถึง 13 ครั้ง”

การล้มเหลวมีผลกระทบ

ต้องสูญเสียพลังงานมากมาย

ผลที่ตาม เป็นคนปกติจะต้องพักผ่อนอย่างแน่นอน และรอให้พลังงานและพลังวิญญาณของไปถึงจุดสูงสุดก่อนถึงจะลองอีกครั้ง แต่ใครจะรู้ว่า ฉูจงฉวนลองถึง 13 ครั้งติดต่อกัน

มันเป็นการฆ่าตัวตาย

โชคดีที่เขาประสบความสำเร็จในที่สุด

ไม่น่าแปลกใจที่เขาจะเหนื่อยมาก

เห็นได้ชัดว่าเขากังวลเรื่องของลั่วอู๋ หลังจากที่ก้าวข้ามระดับมาได้ เขาก็ไม่ได้พักผ่อนเลยด้วยซ้ำ เขารีบตรงไปหาสำนักโล่พิทักษ์และรอการกลับมาของลั่วอู๋

“เจ้าไปพักผ่อนเถอะ เสี่ยวชา อาฟู จัดห้องให้ฉูจงฉวนที” ลั่วอู๋ตะโกน

ฉูจงฉวนพูดอย่างจริงจัง “ตอนนี้ข้าไม่อ่อนไปกว่าเจ้าแล้ว เจ้าไม่มีสิทธิ์ที่จะปฏิเสธข้า ในเมื่อข้าอยากไปที่อาณาจักรโบราณหมื่นอมตะ ข้าก็อยากไปกับเจ้า”

ลั่วอู๋ประทับใจและไม่รู้จะปฏิเสธอย่างไร

“ก็ได้ ไปด้วยกันเถอะ”

ฉูจงฉวนยิ้ม “เจ้าจะไปเมื่อไหร่?”

“ข้าใกล้เตรียมพร้อมเสร็จแล้ว เจ้าไปพักผ่อนก่อนเถอะ”

“ที่เหลือล่ะ?” ฉูจงฉวนมีไฟ “ไปที่อาณาจักรภูเขาแห้งแล้งก่อนเถอะ”

“ทำไมรึ?”

“ไม่กี่วันก่อน เจ้าคนเถื่อนมันส่งจดหมายมาให้ข้า และเขาก็ก้าวข้ามระดับแล้วเช่นกัน”

ลั่วอู๋รู้สึกประหลาดใจ “จริงรึ?”

“มันเป็นเรื่องจริงแน่นอน การไปอาณาจักรโบราณหมื่นอมตะครั้งนี้หยู่เฮาถูกกระตุ้นอย่างมาก คลุ้มคลั่งไร้สิ้นสุดนั้นเป็นการใช้ความโกรธอย่างหนึ่ง เขาสามารถก้าวข้ามระดับมาได้ แต่มันก็เป็นเรื่องธรรมดาล่ะนะ” ฉู่จงฉวนกล่าว

ความหมายก็คือกรณีของฉูจงฉวนเป็นสิ่งที่ไม่น่าจะเป็นไปได้มากที่สุด

แต่เขาก็ผ่านมาได้

ลั่วอู๋เข้าใจความหมายนี้ดี แต่พูดด้วยรอยยิ้มว่า “ก็ได้ เจ้าแข็งแกร่ง”

“เฮ้ เฮ้” ฉูจงฉวนนั่งตัวตรงและจริงจัง “หยู่เฮายังบอกในจดหมายอีกว่าผู้ขี่หมาป่าจันทราเงิน 30,000 นายกำลังรอคำสั่งในเผ่าเทียนหวู่”

“เพียงแค่ออกคำสั่ง”

เสียงของฉูจงฉวนต่ำลงอย่างกะทันหัน: “ทหารขี่หมาป่าจันทราเงินทั้ง 30,000 นายจะเดินทัพออกไปอาณาจักรโบราณหมื่นอมตะพร้อมกับเราเพื่อช่วยหลี่หยิน”