ไหปีศาจ - บทที่ 922 ผู้เสียสละอันยิ่งใหญ่

บทที่ 922 ผู้เสียสละอันยิ่งใหญ่

บทที่ 922

ผู้เสียสละอันยิ่งใหญ่

ในราชวัง

เจียโรวกลับไปยังที่ที่นางเคยคุ้นเคยมากที่สุด

เนื่องจากลั่วอู๋กำลังจะไปยังอาณาจักรโบราณหมื่นอมตะ เขาจึงไม่ได้พาเจียโรวไปด้วย

“ท่านจะเข้าพบองค์จักรพรรดิหรือขอรับ?” ทหารยามตะโกนออกมาพร้อมกันด้วยความแปลกใจ

สีหน้าของเจียโรวสงบ แสดงความสง่างามของเจ้าหญิง “ใช่ ข้าต้องการพบองค์จักรพรรดิ”

“ขอรับ”

ทหารยามรีบไปรายงาน

จักรพรรดิองค์ปัจจุบันคืออดีตองค์ชายและพี่ชายของ เจียโรวดังนั้นแม้ว่าบัลลังก์จะเปลี่ยนไป แต่สถานะอันสูงส่งของเจียโรวก็ยังคงไม่เปลี่ยนแปลง

ในไม่ช้าเจียโรวถูกเรียกเข้าพบ

“ข้าคิดว่าเจ้าจะไม่กลับมาเสียแล้ว” จักรพรรดิกล่าวด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นว่า “ตั้งแต่ข้าขึ้นครองบัลลังก์ เจ้าก็เป็นองค์หญิงคนโต ไม่มีใครทำอันตรายเจ้าได้ แต่เจ้าก็ไม่เคยกลับมาที่วังเลย”

เจียโรวมองไปที่พี่ชายของนางซึ่งไม่ค่อยคุ้นเคยกับนางและกล่าวว่า “ข้าต้องการพบผู้เสียสละอันยิ่งใหญ่”

ที่อยู่ของซวนชิงหยู่นั้นลึกลับ

ถ้าต้องการพบเขา ต้องติดต่อผ่านจักรพรรดิ

“โอหัง ข้ากำลังดุเจ้าอยู่นะ มารยาทของเจ้าอยู่ไหนกัน?” จักรพรรดิโกรธเคือง “พ่อของข้าเอาใจเจ้าเพื่อที่เจ้าจะได้ลืมภูมิฐานและความต่ำต้อยของเจ้ารึไง?”

เขาเป็นจักรพรรดิ มียศสูงสุด แม้ว่าเจียโรวจะเป็นน้องสาวของเขา แต่ก็ไม่สามารถละทิ้งมารยาทได้

เฉินอั๋นเฮงกำลังจะขัดจักรพรรดิ จักรพรรดิขมวดคิ้ว “ท่านเฉิน ข้ารู้ว่าท่านคิดอะไร แต่วันนี้ ข้าผู้เป็นบุตรแห่งสวรรค์ ข้าจะเสียศักดิ์ศรีไปไม่ได้”

เฉินอั๋นเฮงส่ายหัวกลับไม่พูดอะไรอีก

“ข้าต้องการพบผู้เสียสละอันยิ่งใหญ่” เจียโรวพูดซ้ำ

จักรพรรดิโกรธเคือง “โอหัง! แม้ว่าเจ้าจะเป็นน้องสาวของข้า เจ้าก็ไม่สามารถทำตัวอวดดีได้ ในเมื่อเจ้ากลับมาแล้ว เจ้าควรกลับไปที่พระราชวังฉีหยุนและดูแลตัวเองด้วย”

เมื่อจักรพรรดิกริ้ว เจ้าหน้าที่ก็สั่นสะท้าน

ทหารยามที่อยู่รอบ ๆ เร่งรีบเข้าและพาเจียโรวออกไป

“โฮก!”

เสียงคำรามของมังกรทื่อ ๆ ดังขึ้นในวิหารเฟิงเทียน

บรรดาขุนนางต่างตกตะลึง

ทหารยามที่อยู่ใกล้เจียโรวทั้งหมดปลิวออกไป

ในขณะนี้ ร่างของเจียโรวกลายเป็นวิญญาณมังกรที่น่ากลัว ราวกับว่าถูกห้อมล้อมไปด้วยชีวิต สยบทุกสิ่ง

“เป็นความจริงที่เจ้าเป็นจักรพรรดิ แต่อย่าลืมว่าเจ้ามีตำแหน่งอย่างไร” ใบหน้าของเจียโรวค่อย ๆ เย็นลง “ข้าไม่มีอารมณ์และข้าไม่มีเวลาเล่นเกมแห่งเกียรติยศและความต่ำต้อยกับเจ้า”

จักรพรรดิหน้าเสีย

แน่นอนว่าหลังจากการล่มสลายของหลี่ซวนซงเขาเป็นผู้ที่เหมาะสมที่สุดที่จะเป็นจักรพรรดิ

ทำไมหลี่ซวนซงถึงตกจากบัลลังก์?

เพราะลั่วอู๋แน่นอน

“ข้าต้องการพบผู้เสียสละอันยิ่งใหญ่” เจียโรวพูดคำพูดของนางซ้ำเป็นครั้งที่สาม

จักรพรรดิตบโต๊ะอย่างโกรธจัด และวิญญาณมังกรทองก็ปรากฏบนร่างกายของเขาด้วย “โอหัง!”

เสียงของมังกรลั่น

น่าเสียดายที่พลังปราณมังกรของเขามีเพียงสี่กรงเล็บ ไม่มีภาพมังกรแก่นแท้

เจียโรวส่ายหัวด้วยความผิดหวัง

ท่านพ่อไม่ได้เลือกหลี่ซวนซงแทนพี่น้องเหล่านี้อย่างไม่มีเหตุผล

แม้จะได้รับความช่วยเหลือจากเฉินอั๋นเฮง เขาก็ยังคงเป็นแค่คนธรรมดาและโง่เขลา

“ข้าบอกแล้วว่าตอนนี้ข้าอารมณ์ไม่ดี” ดวงตาของเจียโรวเต็มไปด้วยทองคำ

ลมปราณของมังกรอันน่าหวาดกลัวก็แผ่ขยายออกไป

ทั่วทั้งห้องโถงสั่นสะท้านเมื่อวิญญาณมังกรพัดผ่าน

เงามหึมาของมังกรทองปรากฏขึ้นข้างหลังเจียโรว และถึงกับสยบวิญญาณมังกรของจักรพรรดิโดยตรง เขาตัวสั่นและไม่กล้าผลีผลาม

“มันคือ… มันคือวิญญาณมังกรแก่นแท้ เป็นไปได้ยังไง?” จักรพรรดิก็หน้าซีด

ขุนนางทุกคนตกตะลึง

งูสามกรงเล็บ งูเหลือมสี่กรงเล็บ มังกรห้ากรงเล็บ

เงามังกรที่อยู่เบื้องหลังเจียโรวไม่เพียงแต่ทรงพลัง แต่ยังมีกรงเล็บห้าอันอีกด้วย นี่คือโฉมหน้าของมังกรแก่นแท้ ไม่มีใครคิดว่าเจียโรวจะมีพรสวรรค์นี้

“คัมภีร์หวงจู” เป็นความลับของราชวงศ์

มีเพียงสายเลือดของราชวงศ์เท่านั้นที่สามารถฝึกฝนได้

และหัวใจ อารมณ์ คุณสมบัติ ความกล้าหาญ และปัจจัยอื่น ๆ จะส่งผลต่อผลของการฝึกฝน ถ้าผู้ใดสามารถฝึกฝนสำเร็จ ก็หมายความว่าผู้นั้นมีเชื้อราชวงศ์ระดับปานกลาง

ดังนั้นมันจึงง่ายสำหรับราชวงศ์มังกรเร้นกายในการเลือกจักรพรรดิ

ทำไมจักรพรรดิคนเก่าถึงคิดว่ามีเพียงหลี่ซวนซงเท่านั้นที่มีความสามารถในการสืบทอดประเทศ

เป็นเพราะหลี่ซวนซงสามารถฝึกฝนปราณมังกรแก่นแท้ได้สำเร็จ

และการปกครองของหลี่ซวนซงก็เป็นไปตามความคาดหวังของประชาชนเช่นกัน

ทว่า สิ่งที่ผู้คนไม่คาดคิดก็คือในหมู่ลูกหลานขององค์จักรพรรดิ ยังมีผู้มีพรสวรรค์ที่คู่ควรแก่การครองบัลลังก์อย่างยิ่ง แต่น่าเสียดายที่คนคนนั้นเป็นองค์หญิง

“ถ้าเจ้าไม่ให้ข้าพบผู้เสียสละอันยิ่งใหญ่ ข้าคงจะต้องยึดบัลลังก์และขอพบในฐานะจักรพรรดินีแทน” เจียโรวพูดเบา ๆ

บรรดาขุนนางต่างตกตะลึง

จักรพรรดินี?

ช่างเป็นคำพูดที่แสดงความทรยศ

แต่ไม่มีใครหยุดนาง

วิญญาณมังกรแก่นแท้นั้นเป็นสัญลักษณ์ของคุณสมบัติของจักรพรรดิ

ไม่ว่านางจะเป็นผู้หญิงหรือไม่ เจียโรวมีคุณสมบัติที่จะเป็นจักรพรรดินีจริง ๆ นอกจากนี้ ลั่วอู๋ก็หนุนหลังนางอยู่ มันไม่ถึงกับเป็นไปไม่ได้เลยจริง ๆ ที่นางจะคว้าบัลลังก์ไป

“ไม่ ข้าจะให้เจ้าพบก็ได้ ข้าจะให้เจ้าพบ” จักรพรรดิกล่าวอย่างเร่งรีบ

เขาใช้คำสั่งมังกรแก่นแท้เพื่อเรียกซวนชิงหยู่ทันที

คำสั่งมังกรแก่นแท้เป็นวัตถุพิเศษสำหรับจักรพรรดิ

จักรพรรดิแต่ละองค์สามารถใช้ได้เพียงครั้งเดียวเท่านั้น

เนื่องจากซวนชิงหยู่เป็นผู้เสียสละที่ยิ่งใหญ่ของพระราชวัง เขาจึงไม่สามารถเพิกเฉยต่อคำสั่งมังกรแก่นแท้ได้ ไม่ว่าเขาจะอยู่ที่ไหน เขาต้องไปอยู่ข้างองค์จักรพรรดิ

ไม่นานลมก็พัดผ่านห้องโถง

เจียโรวหายตัวไป

แม้ว่าพวกเขาจะไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น พวกเขาสามารถเดาได้ว่าเจียโรวต้องถูกพาตัวไปโดยผู้เสียสละอันยิ่งใหญ่ พวกเขาทั้งหมดโล่งใจ

จักรพรรดินั่งบนบัลลังก์ด้วยความเขินอาย สงบลงและแสร้งทำเป็นสงบ

ผู้เฒ่าเฉินมองไปที่จักรพรรดิ และเขาก็ได้แต่พึมพำในใจว่า บางทีจักรพรรดิของเขาอาจไม่มีความสามารถนี้จริง ๆ

……

……

ในพื้นที่ลึกลับบางแห่ง

จู่ ๆ เจียโรวก็ปรากฏตัวขึ้น และตรงหน้านางคือชายชราผู้เป็นอมตะ แน่นอนว่าชายคนนี้คือซวนชิงหยู่ซึ่งได้รับการบูชาจากราชวงศ์

“ข้าเคยพบท่านมาก่อน” เจียโรวไม่กล้าอวดดีต่อหน้า ซวนชิงหยู่

แม้แต่จักรพรรดิองค์เก่าก็ไม่ล่วงละเมิดซวนชิงหยู่

ซวนชิงหยู่ถามเบา ๆ “เจ้าต้องการทำอะไร?”

“ข้าได้ยินมาว่าพ่อของข้าเคยบอกว่า ท่านมีดวงตาคู่หนึ่งที่มองทะลุโลกได้ ข้าอยากจะขอให้ท่านช่วยเรื่องหนึ่ง” เจียโรว กล่าว

“ช่วยอะไรรึ?”

“ข้าอยากรู้เกี่ยวกับสถานการณ์ในอาณาจักรโบราณหมื่นอมตะ”

ดวงตาของซวนชิงหยู่ไม่ขยับ เขาเพียงแค่มองไปที่ เจียโรวอย่างเงียบ ๆ

“ข้าหวังว่าท่านจะทำได้” เจียโรวคุกเข่าลง

ซวนชิงหยู่ถอนหายใจ “ตกลง”

ในดวงตาของซวนชิงหยู แสงได้ไหลออกมา และพลังลึกลับก็ค่อย ๆ รวมตัวกัน ในที่สุดก็กลายเป็นม่านแสงและปรากฏตัวต่อหน้าเจียโรว

และในม่านแสง มันคืออาณาจักรโบราณหมื่นอมตะ

……

……

มันน่ากลัว มันเต็มไปด้วยความแค้น

เหนือกองทัพของขุนพลผีครึ่งล้าน ดูเหมือนว่ามีเงาที่น่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่งของเทพสังหาร ถือง้าวและเขี้ยวเลือด ราวกับจะกลืนกินทุกชีวิต

นี่คือวิสัยทัศน์ที่เกิดจากการรวมพลังของจิตวิญญาณของกองทัพ

ในเวลานี้ พวกเขาไม่ใช่กลุ่มทหารผีอีกต่อไป แต่กลายเป็นวิญญาณฆ่าล้าง การฆ่าเท่านั้นที่สามารถคลายความคับแค้นที่สะสมมานับพันปี

แม้แต่ไป่ฉีก็ไม่คิดว่าจะเกิดการเปลี่ยนแปลงดังกล่าว

พวกเขาทั้งหมดเป็นวิญญาณมนุษย์ที่ไม่ยอมแพ้

แม้ว่าพวกเขาจะเต็มไปด้วยความแค้นและสูญเสียสติ พวกเขาก็ยังมีความกล้าที่จะไม่กลัวทุกสิ่งและเต็มใจที่จะทำลายทุกสิ่ง

ถ้าตามมิติวิญญาณ ผีส่วนใหญ่จะเป็นแค่ผีระดับทองแดง เงิน และทอง ราวกับว่าพวกเขาสามารถถูกทำลายได้ด้วยการสะบัด

แต่มันทำให้เทวทูตทั้งเก้ารู้สึกมีหนามทิ่มแทง

มันไม่ใช่ภาพลวงตา

ผีนับแสนมารวมตัวกัน และพลังก็ดูเหมือนจะถูกลดทอนลงในขณะนั้น